บทที่ 3: สกิลเฉพาะตัวระดับตำนาน บัพติสมาแห่งวิหาร

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เย่เป่ยจึงหันไปมองหน้าครูใหญ่ด้วยความฉงน "ครูใหญ่ครับ มีอะไรอยากจะถามผมหรือเปล่า?"

ครูใหญ่ฝืนยิ้มออกมาบางๆ ก่อนจะเอ่ยถาม "นักเรียนเย่เป่ย เธอรู้ใช่ไหมว่าอาชีพ 【 อัศวินแห่งวิหาร 】 สามารถเข้ารับการฝึกฝนและสนับสนุนจากกองทัพได้โดยตรง?"

"ทราบครับ!" เย่เป่ยตอบกลับอย่างเรียบง่าย

ครูใหญ่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะถามต่อ "ที่เธอตัดสินใจเลือกอาชีพ 【 ผู้อัญเชิญ 】 เป็นเพราะว่าเธอปลุกพรสวรรค์ที่เกี่ยวข้องกับสายอาชีพนี้ขึ้นมาใช่ไหม?"

เย่เป่ยชะงักไปเล็กน้อย เขาไม่คาดคิดว่าครูใหญ่จะปราดเปรื่องถึงขั้นคาดเดาความจริงได้ในทันที

"ใช่ครับ!" เย่เป่ยพยักหน้ายอมรับ

เขาไม่ได้คิดจะปิดบังเรื่องนี้ เพราะผู้ที่ปลุกพรสวรรค์ได้ย่อมได้รับสิทธิพิเศษในการจัดสรรทรัพยากรอยู่แล้ว ขอเพียงเขาไม่เปิดเผยรายละเอียดเฉพาะเจาะจงของพรสวรรค์ออกมาก็พอ

"ดีแล้ว... แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย..."

ใบหน้าที่เคยหมองคล้ำของครูใหญ่เริ่มมีเลือดฝาดและดูผ่อนคลายลงบ้าง

"เฮ้อ ถึงแม้ 【 ผู้อัญเชิญแห่งวิหาร 】 จะเป็นอาชีพที่ดีมาก แต่น่าเสียดายที่ฐานะทางบ้านของเธอค่อนข้างธรรมดา... ฉันก็ได้แต่หวังว่าพรสวรรค์ของเธอจะช่วยเติมเต็มช่องว่างเรื่องทรัพยากรได้นะ!"

ครูใหญ่ถอนหายใจยาว เพราะสำหรับสายอาชีพผู้อัญเชิญแล้ว ทรัพยากรและเงินตราคือตัวตัดสินความแข็งแกร่งอย่างแท้จริง

หลังจากใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง ละอองแสงก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นบนฝ่ามือของครูใหญ่โจวซาน ก่อนจะควบแน่นกลายเป็นหนังสือทักษะสีแดงเล่มหนึ่ง

เย่เป่ยเพ่งมองดูและพบว่ามันคือหนังสือทักษะเฉพาะของสายอาชีพผู้อัญเชิญ

【 อัญเชิญ: ก๊อบลินคลั่ง (ระดับหายาก) 】

"รับไปสิเย่เป่ย ในเมื่อเธอปลุกพรสวรรค์ได้ แถมยังเปลี่ยนอาชีพเป็นอาชีพลับหนึ่งเดียว ในฐานะครูใหญ่ ฉันก็ควรจะมีของขวัญติดไม้ติดมือให้เธอจากใจจริงบ้าง" ครูใหญ่โจวซานยัดหนังสือทักษะใส่มือเย่เป่ย

จากนั้นเขาก็เดินคอตกหันหลังกลับลงจากแท่นเปลี่ยนอาชีพไป ทว่าในใจลึกๆ เขาก็ยังยากจะยอมรับกับการที่เย่เป่ยเลือกเป็นผู้อัญเชิญอยู่ดี

"ถ้าเขาเลือกเป็นอัศวินแห่งวิหาร แล้วโชคดีได้รับการวิวัฒนาการอาชีพจากการเลือกทั้งสองสาย... เขาอาจจะได้ครอบครองอาชีพระดับมหากาพย์อย่าง 【 ผู้บัญชาการกองพันแห่งวิหาร 】 เลยก็ได้ ถึงตอนนั้นประเทศมังกรของเราคงได้มีสุดยอดฝีมือเพิ่มขึ้นอีกคน แต่นี่มัน... เฮ้อ น่าเสียดายจริงๆ!"

ครูใหญ่โจวซานพึมพำด้วยความอาลัยอาวรณ์ขณะเดินจากไปทีละก้าว

เย่เป่ยจ้องมองหนังสือทักษะในมือครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจรับน้ำใจนั้นไว้ เขาเลือกเรียนรู้ทักษะในทันทีแล้วเดินลงจากแท่นพร้อมกับเฉินต้าหู่

เมื่อกลับมาถึงสนามหญ้า เย่เป่ยก็รีบเปิดหน้าต่างสถานะของตนเองขึ้นมาตรวจสอบ!

【 ชื่อ: เย่เป่ย 】

【 เลเวล: 1 (0/100) 】

【 พละกำลัง: 5 】

【 กายา: 8 】

【 ความว่องไว: 5 】

【 จิตวิญญาณ: 20 】

【 อสูรอัญเชิญ: ไม่มี 】

【 ทักษะ: 《 ฮีลลิ่งไลท์ 》 เลเวล 1, 《 ความโกรธเกรี้ยวของผู้อัญเชิญ 》 เลเวล 1 】

【 สกิลเฉพาะตัว: 《 บัพติสมาแห่งวิหาร 》 - ระดับตำนาน 】

คุณสมบัติ 1: สามารถใช้แสงศักดิ์สิทธิ์ทำพิธีบัพติสมาให้อสูรอัญเชิญ โดยอสูรอัญเชิญที่ได้รับบัพติสมาจะได้รับการเลื่อนระดับคุณภาพขึ้น 1 ขั้น (หมายเหตุ: สามารถเพิ่มระดับได้สูงสุดถึงระดับตำนาน และอสูรอัญเชิญแต่ละตนรับผลของสกิลได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น)

คุณสมบัติ 2: มอบธาตุแสงศักดิ์สิทธิ์ให้อสูรอัญเชิญอย่างถาวร เพิ่มพลังโจมตีต่อมอนสเตอร์ธาตุมืดขึ้น 100%!

【 พรสวรรค์: 《 พันธะศักดิ์สิทธิ์สูงสุด 》 (ระดับพระเจ้าหนึ่งเดียว) 】

หลังจากอ่านหน้าต่างสถานะจบ แววตาของเย่เป่ยก็สั่นไหวด้วยความตื่นเต้น

"อาชีพนี้มันสุดยอดจริงๆ!"

เพียงแค่ค่าสถานะพื้นฐานทั้งสี่อย่างก็สูงกว่าผู้อัญเชิญทั่วไปมากนัก แถมยังมีสกิลเฉพาะตัวที่สามารถยกระดับอสูรอัญเชิญได้โดยตรงอีกหนึ่งขั้น สกิลระดับตำนานนี้มันโกงจนเข้าขั้นฝืนลิขิตสวรรค์ชัดๆ!

"พี่ชาย เมื่อกี้พี่มือลื่นกดเลือกผิดหรือเปล่า?" เฉินต้าหู่ที่เก็บความสงสัยไว้ไม่ไหวเอ่ยถามออกมาในที่สุด

เย่เป่ยส่ายหน้ายิ้มๆ "เรื่องสำคัญระดับเปลี่ยนชีวิตขนาดนี้ ฉันจะมือลื่นได้ยังไงกัน ฉันตั้งใจเลือกผู้อัญเชิญเองแหละ"

เขาไม่ได้อธิบายเหตุผลลึกซึ้งอะไรออกไป เพราะเรื่องพรสวรรค์เป็นความลับสุดยอดที่ทุกคนควรเก็บไว้เป็นไพ่ตายของตัวเอง

เฉินต้าหู่ได้แต่ยิ้มซื่อๆ แล้วกล่าวว่า "เอาเถอะพี่ ในเมื่อพี่เลือกแล้วผมก็สนับสนุน... พอดีเลย อาชีพของผมเป็นนักเวทสายป้องกัน เราสองคนไปลงดันเจี้ยนเก็บเลเวลด้วยกันนะ ตราบใดที่มีผมอยู่ ผมจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแตะต้องพี่ได้แม้แต่ปลายก้อยเลย!"

"สมเป็นพี่น้องที่ดีจริงๆ ในอนาคตฉันจะแบกนายขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดเอง" เย่เป่ยพยักหน้าด้วยความตื้นตันพร้อมตบไหล่เพื่อนรักเบาๆ

กาลเวลาผันผ่านไปไวเหมือนโกหก...

จนกระทั่งเวลาห้าโมงเย็น พิธีเปลี่ยนอาชีพก็เสร็จสิ้นลงอย่างสมบูรณ์

ครูใหญ่โจวซานปรับอารมณ์ให้มั่นคง ก่อนจะก้าวขึ้นสู่แท่นสูงแล้วประกาศก้อง "นักเรียนที่เปลี่ยนอาชีพเป็นสายต่อสู้และสายสนับสนุนทุกคน วันพรุ่งนี้ให้ปฏิบัติตามคำสั่งของครูประจำชั้นเพื่อเข้าร่วม 【 ดันเจี้ยนทดสอบมือใหม่ 】 การทดสอบนี้คือตัวกำหนดอนาคตของพวกเธอทุกคน เพราะฉะนั้นจงแสดงศักยภาพออกมาให้เต็มที่!"

"ก้าวแรกสำคัญเสมอ! หากใครสามารถทำคะแนนติดอันดับท็อปสามของเมืองหรงเฉิงในการทดสอบครั้งนี้ได้ พวกเธอจะได้สิทธิ์เข้าสู่ 【 ค่ายฝึกฝนอัจฉริยะ 】 ระดับมณฑล เพื่อรับทรัพยากรที่ดีกว่าและก้าวไปสู่ความแข็งแกร่งที่เหนือชั้นยิ่งขึ้น"

พูดจบ ครูใหญ่โจวซานก็ยกแก้วน้ำขึ้นมาจิบอย่างมีชั้นเชิงก่อนจะกระแอมไอแล้วกล่าวต่อ

"มีเพียงความแข็งแกร่งเท่านั้นที่จะทำให้พวกเธอโดดเด่นในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยในเดือนหน้า และเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยชั้นนำได้! เมื่อนั้นอนาคตที่สดใสจะรอพวกเธออยู่"

"พยายามเข้าล่ะทุกคน ครูเชื่อมั่นในตัวพวกเธอ และจะรอภาคภูมิใจในความสำเร็จของพวกเธอ"

สิ้นเสียงของครูใหญ่ เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องไปทั่วสนามหญ้า นักเรียนทุกคนต่างพากันวาดฝันถึงอนาคตที่รุ่งโรจน์จากคำปลุกใจเหล่านั้น

ไม่นานนัก เหล่าอาจารย์ก็แยกย้ายกันไป ปล่อยให้นักเรียนที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพได้อิสระเต็มที่ นักเรียนสายต่อสู้หลายคนเริ่มถูกรุมล้อมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉา พวกเขาต่างโชว์ทักษะของตนจนแสงสีจากสกิลเบ่งบานไปทั่วสนาม

เย่เป่ยและเฉินต้าหู่หาที่นั่งตรงขอบสนามหญ้าเพื่อพักผ่อน

หลังจากที่เฉินต้าหู่ลองทดสอบสกิลของตัวเองจนพอใจ เขาก็หันมาหาเย่เป่ย "พี่ชาย รีบอัญเชิญอสูรของพี่ออกมาให้ผมดูเป็นขวัญตาหน่อยสิ!"

เย่เป่ยพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าสิ่งที่ครูใหญ่มอบให้จะทรงพลังแค่ไหน

"จัดไป!"

เขาส่งกระแสจิตสั่งการ ทันใดนั้นวงเวทอันงดงามก็สว่างวาบขึ้นบนพื้นตรงหน้าเย่เป่ย

ท่ามกลางวงเวทนั้น ร่างของก๊อบลินร่างยักษ์ที่แบกขวานขนาดมหึมาก็ค่อยๆ ปรากฏกายออกมาอย่างช้าๆ ทั่วร่างของมันถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรองที่เป็นสนิม ผิวหนังสีเขียวเข้มเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นสีเทาพาดผ่าน ดูราวกับนักรบเดนตายที่ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน

【 ก๊อบลินคลั่ง 】

【 เลเวล: 1 (เลเวลสัมพันธ์กับผู้อัญเชิญ) 】

【 คุณภาพ: หายาก (☆☆☆) 】

【 พละกำลัง: 16 】

【 กายา: 12 】

【 ความว่องไว: 7 】

【 จิตวิญญาณ: 5 】

【 ทักษะ: 《 พุ่งชนบ้าคลั่ง 》 เลเวล 1, 《 ขวานยักษ์สามจังหวะ 》 เลเวล 1 】

【 ค่าความผูกพัน: 60 (หมายเหตุ: หากค่าความผูกพันต่ำกว่า 20 อสูรอัญเชิญจะแปรพักตร์!) 】

เมื่อเห็นก๊อบลินที่ปรากฏตัวออกมา เฉินต้าหู่ถึงกับก้าวถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว

"คุณพระช่วย! พี่ชาย ก๊อบลินที่พี่อัญเชิญมามันตัวใหญ่ยักษ์มากเลยนะเนี่ย สูงกว่าผมตั้งเยอะ!"

เขาแหงนหน้ามองก๊อบลินตรงหน้าด้วยความรู้สึกหวาดหวั่นในใจ ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายกระหายเลือดที่พร้อมจะฉีกร่างเขาเป็นชิ้นๆ ได้ทุกเมื่อ สำหรับนักเวทอย่างเขา การถูกก๊อบลินสายนักรบประชิดตัวถือเป็นเรื่องที่อันตรายถึงชีวิต

"แถมผมยังรู้สึกว่า พละกำลังของมันน่ะแทบจะไม่ต่างจากผมเลยด้วยซ้ำ!" เฉินต้าหู่กล่าวด้วยสีหน้าอัศจรรย์ใจ

เย่เป่ยยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "อีกสักพัก... พลังของมันจะเหนือกว่านายไปไกลโขเลยล่ะ"

"หือ?" เฉินต้าหู่ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

เขากำลังจะอ้าปากถามว่าเหตุใดเย่เป่ยถึงพูดเช่นนั้น แต่กลับต้องชะงักเมื่อเห็นเย่เป่ยสะบัดมือเบาๆ ทันใดนั้นแสงศักดิ์สิทธิ์สีทองผ่องอำไพก็เข้าห่อหุ้มร่างของ 《 ก๊อบลินคลั่ง 》 เอาไว้ ละอองแสงจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าสู่ร่างกายของมันอย่างต่อเนื่อง

แสงสว่างเจิดจ้าเริ่มถักทอพันรอบกายของก๊อบลิน จนกลายเป็นดักแด้แสงขนาดมหึมาในที่สุด!