บทที่ 2: อาชีพวิวัฒนาการ พรสวรรค์ระดับเทพจุติ!

"บ้าไปแล้ว! แสงสีแดงเข้มเจิดจ้าขนาดนี้ทำเอาตาฉันแทบจะบอดอยู่แล้ว!"

"เฮ้ย ดูนั่นสิ ทำไมเขามีอาชีพให้เลือกถึงสองอย่างล่ะ? มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แล้วเขาจะเลือกยังไง?"

"ต้องเลือก 【 อัศวินเทมพลา 】 อยู่แล้วสิ! กองกำลังเทมพลาคือหนึ่งในสุดยอดกองพลที่ยืนหยัดอยู่แนวหน้าในการต่อต้านการรุกรานจากขุมนรกมาโดยตลอด ขอแค่เขาเปลี่ยนอาชีพเป็นอัศวินเทมพลา เขาก็จะได้เป็นสมาชิกสำรองของกองพลและได้รับทรัพยากรระดับท็อปในการฝึกฝนทันที!"

"บัดซบเอ๊ย ถ้าเปลี่ยนเป็นอัศวินเทมพลาแล้วกลายเป็นยอดฝีมือระดับสูง แถมอนาคตยังได้แต่งงานกับสาวสวยรวยทรัพย์ ชีวิตที่โรยด้วยกลีบกุหลาบแบบนี้มันน่าอิจฉาจนตาจะร้อนเป็นไฟอยู่แล้ว"

"แทนที่จะมานั่งอิจฉา เราควรคิดว่าจะประจบประแจงไอ้หนูนี่นี่ยังไงดีกว่า"

"จริงด้วยๆ เดี๋ยวฉันจะพาเขาไปเลี้ยงรับรองแบบระดับพรีเมียมเลย"

"แล้วถ้าเกิดเขาเลือก 【 ซัมมอนเนอร์ 】 ล่ะ?"

"เพ้อเจ้อ! มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่เลือกอาชีพนั้น!"

บนลานกว้างของโรงเรียน ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างออกรส

อาจารย์เฉียนหยุนที่ตอนแรกคิดว่าอาคมวงเวทมีปัญหาและกำลังรีบวิ่งไปที่แท่นเปลี่ยนอาชีพด้วยความเป็นห่วงความปลอดภัยของเย่เป่ย ถึงกับสะดุดล้มหน้าคะมำพื้นแทบจูบดินเมื่อเห็นภาพตรงหน้า

ทว่าเขาไม่ได้ใส่ใจความเจ็บปวดเลยสักนิด ในทางกลับกัน เขากลับตื่นเต้นจนเลือดในสมองแทบจะพลุ่งพล่าน

"สีแดงเข้ม... แดงเข้มขนาดนี้ มันคืออาชีพหายากระดับสูงสุด! โรงเรียนของเราไม่ได้ให้กำเนิดอาชีพแบบนี้มานานกว่าสิบปีแล้ว"

เขาพึมพำด้วยน้ำเสียงสั่นเครือแต่การเคลื่อนไหวกลับไม่หยุดนิ่ง เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะลุกขึ้นยืน จึงใช้วิธีคลานสี่เท้าเข้าไปที่แท่นเปลี่ยนอาชีพอย่างทุลักทุเลและดูตลกขบขัน

ทว่าไม่มีใครหัวเราะเยาะเขาเลยแม้แต่น้อย เพราะสายตาทุกคู่ต่างถูกตรึงไว้ที่เย่เป่ยเพียงคนเดียว

ผู้อำนวยการโจวซานและอาจารย์ประจำชั้นคนอื่นๆ ก็รีบเร่งรุดมาที่แท่นเปลี่ยนอาชีพเช่นกัน

หลังจากที่อาจารย์เฉียนหยุนคลานขึ้นมาบนแท่นได้สำเร็จ ผู้อำวยการก็ตามมาติดๆ เขาดึงเคราสีเทาของตัวเองด้วยความตื่นเต้นพลางตบไหล่อาจารย์เฉียนหยุนอย่างแรง

"เหล่าเฉียน รีบบอกให้นักเรียนของเธอเลือกอัศวินเทมพลาเร็วเข้า... นี่มันอาชีพหายากระดับท็อปเชียวนะ ขอแค่เขาเลือกอาชีพนี้ คะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยของนักเรียนเธอจะต้องติดท็อปสามของมณฑลเราแน่นอน!"

"ที่สำคัญที่สุด เขาจะกลายเป็นเป้าหมายหลักในการฟูมฟักของเขตทหาร ถึงตอนนั้นโรงเรียนของเราจะโด่งดังเป็นพลุแตก และโบนัสผลงานของเธอก็จะเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่าได้ง่ายๆ เลย"

ผู้อำนวยการพูดไปสั่นไป ใบหน้าแดงก่ำราวกับคนกำลังจะเป็ลม

อาจารย์เฉียนหยุนไม่มีเวลาแม้แต่จะปัดฝุ่นตามร่างกาย เขาพยักหน้าหงึกๆ "ได้ครับ... ได้เลย"

จากนั้นเขาก็เขยิบไปข้างกายเย่เป่ยแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น:

"เย่เป่ย รีบเลือกอัศวินเทมพลาเดี๋ยวนี้เลย! เมื่อนายเลือกแล้ว อนาคตของนายจะไร้ขีดจำกัด!"

"ใช่แล้ว เมื่อนายเลือก ฉันจะรีบรายงานเบื้องบนทันทีเพื่อไห้เขตทหารส่งคนมารับตัวนาย จากนี้ไปนายจะมีทรัพยากรมหาศาลจากกองทัพหนุนหลัง!" ผู้อำนวยการโจวซานสำทับอย่างเร่งรีบ

แม้แต่อาจารย์ประจำชั้นห้องอื่นที่ตามหลังมาก็พากันเออออเห็นดีเห็นงามไปด้วย

ทว่าในตอนนี้ เย่เป่ยไม่ได้สนใจคำพูดของใครทั้งสิ้น เพราะสมาธิของเขาถูกดึงดูดด้วยสิ่งหนึ่งที่ปรากฏขึ้นในใจ

【 พรสวรรค์: 《 พันธะศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด 》 (ระดับเทพเจ้าเพียงหนึ่งเดียว) 】

【 คุณสมบัติ 1: (กายาประจักษ์: หลังอสูรอัญเชิญตกตาย สามารถสืบทอดค่าสถานะทั้งหมดของอสูรอัญเชิญตนนั้น เพื่อนำมาเพิ่มค่าสถานะของตนเองถาวร!) 】

【 คุณสมบัติ 2: (นิพพานคืนชีพ: หลังฆ่ามอนสเตอร์ สามารถดูดซับพลังชีวิตมากลั่นเป็นลูกแก้วคืนชีพ กลั่นได้ 3 ลูกต่อวัน! จำกัดการใช้งานเฉพาะอสูรอัญเชิญ) 】

【 คุณสมบัติ 3: ล็อก (ปลดล็อกเมื่อเลเวล 10) 】

【 คุณสมบัติ 4: ล็อก (ปลดล็อกเมื่อเลเวล 20) 】

【 คุณสมบัติ 5: ล็อก (ปลดล็อกเมื่อเลเวล 30) 】

【 ... 】

เย่เป่ย: ??????

เขาเพิ่งจะปลุกพรสวรรค์ระดับเทพเจ้าที่มีเพียงหนึ่งเดียวขึ้นมาง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?

ยิ่งไปกว่านั้น คุณสมบัติทั้งสองอย่างในพรสวรรค์นี้ยังส่งเสริมกันได้อย่างทรงพลังจนน่าเหลือเชื่อ มันสร้างวงจรการเติบโตที่สมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่เคยมีมา

การที่สามารถสืบทอดค่าสถานะทั้งหมดจากอสูรอัญเชิญที่ตายไป แล้วยังสามารถชุบชีวิตพวกมันกลับมาได้อีก นี่มันคือเครื่องมือฟาร์มค่าสถานะแบบไร้ขีดจำกัดชัดๆ!

ขอแค่ฟาร์มไปเรื่อยๆ เขาก็จะกลายเป็นปีศาจที่มีค่าสถานะถล่มทลาย

ที่สำคัญที่สุดคือยังมีคุณสมบัติอีกมากมายที่ยังไม่ถูกปลดล็อก ถ้าปลดล็อกได้ทั้งหมด เขาจะไม่กลายเป็นผู้ไร้เทียมทานเลยหรือไง?

อันที่จริงก่อนหน้านี้ เมื่อเย่เป่ยเห็นตัวเลือก 'อัศวินเทมพลา' เขาก็เตรียมใจที่จะเลือกมันอยู่แล้ว เพราะการเป็นอัศวินเทมพลาหมายถึงการันตีเส้นทางสู่การเป็นยอดฝีมือในชาตินี้

ทว่าการปรากฏขึ้นของพรสวรรค์ระดับเทพเจ้า 【 พันธะศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด 】 ได้เปลี่ยนใจเขาในทันที

โดยไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว เย่เป่ยกล่าวออกมาตรงๆ "ผมเลือกอาชีพซัมมอนเนอร์"

วินาทีต่อมา แสงสีแดงเหนือศีรษะของเขาก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไป ตัวอักษรสีแดงที่เขียนว่า 'อัศวินเทมพลา' เริ่มพร่ามัว

จากนั้นมันก็สลายกลายเป็นหมอกที่เปล่งรัศมีสีแดงเข้ม แล้วพุ่งเข้าไปหลอมรวมกับตัวอักษรของอาชีพ 'ซัมมอนเนอร์'

ทันใดนั้นเอง ราวกับเกิดปฏิกิริยาเคมีที่รุนแรง ตัวอักษรเหล่านั้นเริ่มบิดเบี้ยว เปลี่ยนรูป และเดือดพล่าน อาชีพซัมมอนเนอร์เริ่มเข้าสู่กระบวนการวิวัฒนาการ

สุดท้าย ตัวอักษรที่เปล่งแสงสีแดงเข้มเจือม่วงอ่อนก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเย่เป่ย

【 เย่เป่ย อาชีพต่อสู้ลับ—เทมพลาซัมมอนเนอร์! 】

ทันทีที่ตัวอักษรเหล่านี้ปรากฏขึ้น สนามเด็กเล่นที่เคยเสียงดังเซ็งแซ่ก็พลันเงียบกริบลงทันที

"เช็ดเข้! ไอ้หมอนี่สมองลัดวงจรหรือเปล่า? อัศวินเทมพลาที่แข็งแกร่งขนาดนั้นไม่เลือก ดันจะมาเอาซัมมอนเนอร์ เสียของชะมัด"

"นั่นสิ ให้ฉันเลือกแทนยังจะดีเสียกว่า"

"จบกัน อนาคตดับวูบ..."

หลายคนตกตะลึงจนอ้าปากค้าง บางคนมองด้วยความเสียดายพลางทอดถอนใจ

อาชีพซัมมอนเนอร์ขึ้นชื่อเรื่องความเหลื่อมล้ำที่สูงมาก

เพราะซัมมอนเนอร์จำเป็นต้องใช้ทรัพยากรมหาศาลในการประโคมเข้าไปเพื่อให้เติบโต ถ้าเกิดในตระกูลขุนนางผู้มั่งคั่งก็คงไม่มีปัญหา เพราะทรัพยากรเหล่านั้นสามารถทำให้อสูรอัญเชิญแข็งแกร่งจนเทียบเท่ากับอาชีพระดับมหากาพย์ได้เลย

แต่ถ้าเป็นสามัญชน หลังจากเลือกซัมมอนเนอร์แล้วไม่มีเงินทุนไปเลี้ยงดูอสูรอัญเชิญ ฝีมือก็จะไม่ต่างอะไรกับอาชีพระดับล่างสุด ดีไม่ดีอาจจะห่วยกว่าอาชีพเกรดกลางๆ ด้วยซ้ำ

นอกจากนี้ จุดอ่อนที่ร้ายแรงที่สุดคือซัมมอนเนอร์ร่างกายบอบบางเหมือนแก้ว พวกเขาต้องการอาชีพอื่นมาคอยคุ้มกันอย่างใกล้ชิดเพื่อป้องกันการถูกมอนสเตอร์ลอบโจมตี ถึงจะสามารถแสดงพลังต่อสู้ออกมาได้เต็มที่

"เหอะๆ... อย่าหวังว่าจะได้เป็นยอดฝีมือเลย เอาตัวรอดให้ได้ก่อนเถอะ"

"ซัมมอนเนอร์น่ะตัวนิ่มจะตาย แถมต้องการการปกป้องสูงมาก ซัมมอนเนอร์ที่เป็นสามัญชนจะไปเอาเงินที่ไหนมาจ้างบอดี้การ์ด... แทบไม่มีใครรอดตายหรอก"

"ใช่ โดยเฉพาะช่วงแรกที่ซัมมอนเนอร์มีอสูรอัญเชิญแค่ตัวเดียว แถมต้องส่งมันออกไปฆ่ามอนสเตอร์เพื่อเก็บเลเวล ตัวเองก็ต้องจ้างคนมาคุ้มกันอีก!"

"แต่เขาเป็นอาชีพลับนะ ไม่ใช่ซัมมอนเนอร์ทั่วไป บางทีเขาอาจจะเก่งมากก็ได้"

"ลืมไปได้เลย เคยมีอาชีพลับที่เป็นซัมมอนเนอร์ปรากฏขึ้นมาเหมือนกัน แต่พอไม่มีทรัพยากร สุดท้ายก็ขยะไม่ต่างกัน"

ในขณะเดียวกัน เมื่ออาจารย์เฉียนหยุนเห็นว่าเย่เป่ยเลือกอาชีพซัมมอนเนอร์ กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเขาก็เริ่มกระตุกรัวๆ

"โบนัสผลงานสิบเท่าของฉัน... โบนัสของฉัน..."

ภาพตรงหน้าของเขาดับวูบลงทันทีและเกือบจะหมดสติไปตรงนั้น

อาจารย์หลายคนรีบกุลีกุจอเข้ามาชามร่างของเขาออกจากแท่นเพื่อส่งไปยังห้องพยาบาลของโรงเรียน

ทางด้านผู้อำนวยการเองก็มีสีหน้าหม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัด

ทว่าเมื่อเห็นตัวอักษร 'เทมพลาซัมมอนเนอร์' สีแดงเข้มเหลือบม่วงเหนือหัวเย่เป่ย เขาก็พอจะกู้คืนความหวังขึ้นมาได้บ้าง

"หลังจากเลือกจากสองอาชีพ อาชีพที่ถูกทิ้งบางส่วนจะหลอมรวมเข้ากับอาชีพที่ถูกเลือก ส่งผลให้เกิดการวิวัฒนาการอาชีพ..."

"เทมพลาซัมมอนเนอร์ นี่คืออาชีพลับ บางทีมันอาจจะแข็งแกร่งมากก็ได้?"

ผู้อำนวยการพึมพำกับตัวเองเพื่อเป็นการปลอบใจ

และเมื่อเห็นว่าเย่เป่ยเปลี่ยนอาชีพเสร็จสิ้นและกำลังเตรียมตัวจะเดินจากไป ผู้อำนวยการก็รีบก้าวเท้าเข้ามาขวางไว้ทันที

"นักเรียนเย่เป่ย รอเดี๋ยวก่อน ครูมีเรื่องอยากจะถามเธอหน่อย"