บทที่ 39 แชมป์รอบคัดเลือกเขต รูนโต้กลับ

บทที่ 39 แชมป์รอบคัดเลือกเขต รูนโต้กลับ

“ฤดูกาลแข่งขันระดับประเทศ ฉันมาแล้ว!”

ลูกเทนนิสลอยขึ้นสู่จุดสูงสุด

ยามาโตะบิดร่างกายเป็นเกลียว ภาพที่เห็นดูบิดเบี้ยวเล็กน้อย ก่อนที่แขนซึ่งกำไม้เทนนิสแน่นจะฟาดลงมา

เรียวนันที่ยืนอยู่ข้างสนามมุมปากกระตุก

“ออกแรงเยอะเกินไป”

ทุกคนงงกับคำพูดของเขา

แต่สถานการณ์ต่อมาก็ไขข้อข้องใจให้ทุกคน

ลูกเทนนิสที่ถูกยามาโตะหวด หายวูบไปจากฝั่งสนามของเขาในพริบตา จนกระทั่งลูกตกพื้นดัง ตุ้บ ทุกคนถึงได้รู้ตัวว่าลูกลอยข้ามไปอีกฝั่งแล้ว

“อะ... อะไรกัน?!”

เซกิเนะ คาซึกิ ยืนแข็งทื่ออยู่กับที่

สมองเขาสั่งการแล้ว แต่ร่างกายไม่ตอบสนอง ทำได้แค่ยืนมองลูกพุ่งผ่านตัวไปอย่างหมดหนทาง

“15:0!”

“ยามาโตะ ยูได ได้แต้ม!”

กรรมการขานคะแนน

ชั่วขณะหนึ่ง สมาชิกทีมฟุโดมิเนะและผู้ชมข้างสนามทำหน้าเหมือนเห็นผี

“เป... เป็นไปได้ยังไง”

ปากของ เซกิเนะ คาซึกิ อ้าค้างเล็กน้อย รูม่านตาสั่นระริก เหงื่อเม็ดโป้งผุดขึ้นที่หน้าผาก

ลูกนี้เกินขีดจำกัดที่เขาจะรับไหว

ความเร็วสูงเกินไป

ร่างกายเขาตามความเร็วลูกไม่ทัน!

“หือ?”

การได้แต้มง่าย ๆ แบบนี้ทำเอายามาโตะอึ้งไปเหมือนกัน

ไม่ใช่ว่าเขาคิดว่าจะชนะเซกิเนะ คาซึกิ ไม่ได้

ต่างจากคาวาซากิและคนอื่น ๆ ยามาโตะที่ดูการแข่งเมื่อปีที่แล้ว เชื่อมั่นว่าตัวเองเอาชนะเซกิเนะ คาซึกิ ได้

แต่อีกฝ่ายเป็นถึงกัปตันชมรมเทนนิสฟุโดมิเนะ

ผ่านไปหนึ่งปี ความแข็งแกร่งก็น่าจะพัฒนาขึ้น ต่อให้ชนะได้ ก็คงต้องออกแรงเหนื่อยหน่อย

แต่เขาไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะรับลูกเสิร์ฟของเขาไม่ได้แม้แต่ลูกเดียว

“จับเวลาด้วยยามาโตะ ถ้าไม่จบเกมภายในสิบนาที หลังแข่งเสร็จมีซ้อมพิเศษเพิ่มนะ”

เสียงเรียบ ๆ ดังมาจากที่นั่งพักนักกีฬา

เสียงไม่ดังมาก แต่ดังเข้าหูยามาโตะชัดเจน

ซ้อมพิเศษ!

ยามาโตะตัวสั่นโดยไม่รู้ตัว สติกลับมาทันควัน

การฝึกซ้อมของชมรมเทนนิสเซย์งาคุนี่มันนรกแตกชัด ๆ

แค่เพิ่มอีกเซตเดียว เขาก็แทบจะล้มทั้งยืนแล้ว

ปัง...!

โดยไม่เปิดโอกาสให้ เซกิเนะ คาซึกิ ได้หายใจหายคอ พอเห็นคู่แข่งพร้อม เขาก็หวดลูกเสิร์ฟอีกลูกทันที!

ยังคงเป็นลูกเสิร์ฟแฟลตเต็มกำลังที่รวดเร็วปานสายฟ้า

“ยามาโตะ ยูได ได้แต้ม 30:0!”

“40:0!”

“1:0!”

ลูกเทนนิสพุ่งผ่านตัว เซกิเนะ คาซึกิ ไปครั้งแล้วครั้งเล่า

จากลูกแรกที่ไม่ขยับตัวเลย จนถึงลูกที่สี่ที่เพิ่งจะขยับเท้าได้นิดหน่อย

แม้เซกิเนะ คาซึกิ จะตั้งสมาธิเต็มที่

แต่ความเร็วลูกมันเกินขีดจำกัดที่เขาจะรับได้ มันเร็วเกินไป กว่าตาจะส่งสัญญาณไปที่สมอง แล้วสมองสั่งให้ร่างกายขยับ เขาก็เสียจังหวะไปแล้ว

เว้นแต่ว่าเซกิเนะ คาซึกิ จะเป็นอัจฉริยะที่มีปฏิกิริยาตอบสนองขั้นเทพ หรือมีความสามารถในการอ่านเกมล่วงหน้า

แต่น่าเสียดาย ที่เขาไม่มีคุณสมบัติเหล่านั้นเลย

ผลลัพธ์ก็คือความพ่ายแพ้อย่างยับเยิน

จบเกมแรก ทั้งสองฝ่ายสลับฝั่ง

เซกิเนะ คาซึกิ กำลูกเทนนิสแน่น ยังคงอยู่ในอาการช็อก ไม่อยากเชื่อสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น

ปัง...!

ด้วยหัวใจที่เต้นรัว เขาเหวี่ยงแขนเสิร์ฟลูกออกไป

แต่ทันทีที่ลูกเด้งพื้น เงาวูบหนึ่งก็พุ่งเข้ามา

ลูกเทนนิสที่ยังลอยไม่ถึงจุดสูงสุด ถูกหวดสวนกลับมาในพริบตา

ลูกพุ่งเป็นเส้นโค้งแล้วกระแทกเส้นข้างด้วยความเร็วสูงลิ่ว เซกิเนะ คาซึกิ อยากจะวิ่งไปดัก แต่ก็ช้าเกินไป

ฟาสต์ฮาล์ฟวอลเลย์ !

หนึ่งในเทคนิคที่ยามาโตะถนัด

ชิงจังหวะตีลูกก่อนที่มันจะลอยถึงจุดสูงสุด เพื่อเร่งจังหวะเกมให้เร็วขึ้น

ปัง...!

ลูกเด้งพื้นในสนาม แล้วพุ่งออกนอกเส้นไปชนรั้วตาข่าย

“15:0!”

เงียบกริบ

พื้นที่พักนักกีฬาของฟุโดมิเนะตกอยู่ในความเงียบสงัด

ความเย่อหยิ่งจองหองก่อนแข่งหายวับไปจากใบหน้า

“แมตช์ที่ไร้ความหมาย”

คิริกายะถอนหายใจ เอาผ้าขนหนูปิดตา เลิกดูการแข่งที่เหลือ

เรียวนันยืนกอดอกเงียบ ๆ

ตอนนี้ทีมมีพลังต่อสู้เฉลี่ย 4 ดาว บวกกับยามาโตะ 6 ดาว คิริกายะ 7 ดาว และตัวเขาเอง 9 ดาว

ในการแข่งขันระดับล่างอย่างรอบคัดเลือกเขต มันคือการตบเด็กชัด ๆ

ความน่าเบื่อเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

เขาได้แต่หวังว่าในรอบมหานคร  จะมีโรงเรียนเก่ง ๆ โผล่มาบ้าง

การแข่งขันที่เหลือก็จืดชืดอย่างที่เรียวนันคาดไว้

สถานการณ์กลายเป็นการฆ่าอยู่ฝ่ายเดียวโดยยามาโตะ

ด้วยความกลัวโดนซ้อมพิเศษ ยามาโตะใส่เกือบเต็มร้อยทุกเม็ด เซกิเนะ คาซึกิ นอกจากตอนเสิร์ฟแล้ว แทบไม่มีโอกาสได้สัมผัสลูกเลย

ปัง...!

“จบการแข่งขัน! ยามาโตะ ยูได ชนะ 6:0!”

ในขณะเดียวกัน คิริกายะที่อยู่ข้างสนามก็กดหยุดนาฬิกาจับเวลา ตัวเลขหยุดที่ 9 นาที 56 วินาที

เฉียดฉิว

อีกนิดเดียว ยามาโตะก็จะได้ไปนรกขุมที่ 19 แล้ว

“สละสิทธิ์อีกสองแมตช์ที่เหลือ เก็บของเตรียมตัวแข่งรอบต่อไป”

การแข่งขันรอบแรกต้องเล่นให้ครบ 5 คู่ แต่กับคู่แข่งอ่อนหัดพวกนี้ ไม่คุ้มค่าที่จะเสียเวลา

หลังจากแจ้งกรรมการเรื่องสละสิทธิ์ เรียวนันก็ลุกขึ้นเดินออกไป

สมาชิกทีมรีบเก็บของตามไป โดยไม่หันกลับไปมองทีมฟุโดมิเนะผู้พ่ายแพ้เลยแม้แต่นิดเดียว

กรรมการตั้งใจจะให้ทั้งสองทีมจับมือกัน

แต่พอดูสภาพของทั้งสองฝ่ายแล้ว ก็ได้แต่ถอดใจ ยังไงเขาก็จำบรรยากาศตึงเครียดก่อนแข่งได้ดี เลี่ยงการปะทะกันน่าจะดีกว่า

“ต่อไปเราจะเจอ ชิคาคุ ชิน  รอบชิงน่าจะเจอกับ เกียวคุริน”

ริวซากิ สุมิเระ ที่ผันตัวจากโค้ชมาเป็นหน่วยข่าวกรอง ยื่นรายชื่อโรงเรียนที่เหลืออีกสองทีมให้เรียวนัน

เขากวาดตามองคร่าว ๆ

ชื่อไม่คุ้นหูสักโรงเรียน เรียวนันรู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นมาทันที

ในช่วงเวลานี้ของไทม์ไลน์

ตัวละครในเนื้อเรื่องที่เขาจะได้เจอมีจำกัด ไม่เหมือนช่วงต้นเรื่องที่มีอัจฉริยะเดินเพ่นพ่านเต็มไปหมด

แม้จะเจอน้อย แต่คุณภาพคับแก้ว

ไม่ว่าจะเป็น ทาเนะงาชิมะ ชูจิ หรือ เบียวโดอิน โฮโอ ความแข็งแกร่งของพวกเขาระดับสัตว์ประหลาด อยู่คนละโลกกับผู้เล่นคนอื่นอย่างสิ้นเชิง

แต่จะเจอพวกนั้นได้ แค่รอบคัดเลือกเขตมันไม่พอ

เขาว่าช้า ๆ ได้พร้าเล่มงาม

เพื่อจะได้ดวลกับอัจฉริยะพวกนั้น เขาต้องอดทนรออีกหน่อย

การแข่งขันหลังจากนั้นก็เป็นไปตามที่เรียวนันคาด

น่าเบื่อสุด ๆ

อย่าว่าแต่เขาที่ยืนดูข้างสนามเลย

แม้แต่ยามาโตะและคนอื่น ๆ ที่ต้องลงแข่งสามคู่แรกก็ยังรู้สึกเบื่อ

นึกว่าฟุโดมิเนะจะเป็นแค่จุดเริ่มต้นของความมันในรอบคัดเลือกเขต ที่ไหนได้ ดันเป็นคู่แข่งที่เก่งที่สุดที่พวกเขาจะได้เจอในรอบนี้ซะงั้น โรงเรียนที่เหลืออ่อนแอจนน่าใจหาย

สองวันต่อมา

“สกอร์รวม 3:2 โรงเรียนมัธยมต้นเซชุน ชนะ!”

เซย์งาคุคว้าแชมป์รอบคัดเลือกเขตเซชุนไดไปครองอย่างง่ายดาย ผ่านเข้าสู่รอบมหานครในฐานะทีมวางอันดับหนึ่ง

และทันทีที่กรรมการประกาศผล

เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่นำทีม ‘โรงเรียนมัธยมต้นเซชุน’ คว้าแชมป์รอบคัดเลือกเขต รางวัล: รูนสุ่ม * 1!]

[ต้องการรับรางวัลหรือไม่?]

“รับ”

[รับรางวัลสำเร็จ!]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ ‘รูนโต้กลับ’ !]

[รูนโต้กลับ: ลดความเสียหายที่ได้รับจากการตีโต้ 30%, เพิ่มคุณภาพลูกรีเทิร์นของเพื่อนร่วมทีม 5%, เพิ่มคุณภาพลูกรีเทิร์นของตัวจริง 8%, และเพิ่มของผู้ครอบครอง 10%]

“น่าสนใจ”

เป็นรูนประเภทเพิ่มค่าสถานะอีกแล้ว

ยิ่งเก่งเท่าไหร่ ผลของมันยิ่งเวอร์วังอลังการเท่านั้น

เหมือนกับ ‘ลูกเรืองแสง’  ในต้นฉบับนั่นแหละ แค่เพิ่มพลัง 1% ผลลัพธ์ก็เปลี่ยนไปคนละเรื่องแล้ว

แถมยังช่วยลดความเสียหายจากการรับลูกแรง ๆ ได้อีกด้วย

เรียวนันเริ่มตั้งตารอแล้วว่า การแข่งขันในอนาคตจะดรอปรูนอะไรมาให้เขาอีก

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน