บทที่ 12 ทะลวงสู่เลเวล 5 ผลลัพธ์อันทรงพลังของอาชีพรอง

บทที่ 12 ทะลวงสู่เลเวล 5 ผลลัพธ์อันทรงพลังของอาชีพรอง

อิชิคาวะไม่รู้ตัวเลยว่าเขาได้ตกอยู่ในความสนใจของ อาโทเบะ กัปตันเฮียวเทย์เข้าแล้ว

หลังจากพักผ่อนสั้นๆ เขาอาศัยช่วงเวลาที่ยังหัวค่ำ หยิบอุปกรณ์ทำความสะอาดขึ้นมาทำความสะอาด ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของคนอื่น

“หมอนี่ทำบ้าอะไรเนี่ย?”

ชิโนฮาระที่อยู่ไม่ไกลรู้สึกงุนงง

เขาพอจะเข้าใจเรื่องการซ้อมวิ่งของอีกฝ่ายได้ แต่ซ้อมเสร็จแล้วยังจะมาทำความสะอาดอีกเหรอ?

อะไรกัน ไม่ได้สลับบทบาทกันแล้วหรือไง?

อย่างไรก็ตาม เมื่อมองดูอิชิคาวะที่กำลังทำงานอย่างขะมักเขม้น ชิโนฮาระก็เงียบลงทันที ลึกๆ ในใจ ความต้องการที่จะแข่งกับอีกฝ่ายเพื่อล้างอายก็จางหายไปมาก

“แพ้ให้คนแบบนี้ ก็ไม่ได้น่าอายเท่าไหร่แฮะ”

ติ๊ง!

ผู้เล่นทำภารกิจรายวันสำเร็จ: ทำความสะอาดชมรมเทนนิส รางวัลค่าประสบการณ์ 10 แต้ม

“ฟู่ว!”

เมื่อได้ค่าประสบการณ์ 10 แต้มสุดท้ายมาครอง อิชิคาวะก็ถอนหายใจยาว

“ลำบากหน่อยนะ อิชิคาวะคุง”

“ใช่ๆ นายใจดีเกินไปแล้ว นายอยู่กลุ่มแมตช์ซ้อมแล้วแท้ๆ ยังอุตส่าห์มาช่วยกวาดพื้นกับพวกเราอีก”

“เอาอุปกรณ์มาเถอะ นายไปพักซะ”

สมาชิกใหม่รอบๆ ต่างเข้ามาทักทายเขาด้วยรอยยิ้ม แม้อิชิคาวะจะกลายเป็นตัวแทนของกลุ่มรุ่นพี่ไปแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้วางก้ามเลยสักนิด ทำให้ทุกคนรู้สึกประทับใจในตัวเขามากจากการพูดคุยกัน

“งั้นรบกวนพวกนายด้วยนะ”

อิชิคาวะเองก็ไม่เกรงใจ

เขาเหนื่อยมากจริงๆ การแข่งและการฝึกซ้อมในวันนี้เทียบเท่ากับปริมาณการฝึกหนึ่งสัปดาห์สมัยก่อนที่เขาจะข้ามมิติมาเรียนมหาวิทยาลัยเสียอีก

เมื่อได้รับค่าประสบการณ์แล้ว เขาก็ตัดสินใจเดินออกจากสนามตรงดิ่งไปยังโรงอาหารของชมรมเทนนิสทันที

ใช่แล้ว

ชมรมเทนนิสเฮียวเทย์มีโรงอาหารในตัว

เพราะนี่คือคำสัญญาที่อาโทเบะให้ไว้กับสมาชิกตอนลงสมัครเลือกตั้งประธานชมรม โรงอาหารแห่งนี้จึงเทียบได้กับโรงแรมหรูภายนอก มีอาหารหลากหลายชนิด รสชาติจากทั้ง คันไซ และคันโต มีครบครัน

อิชิคาวะที่หิวโซ หยิบสเต็กสองชิ้นกับขาหมูชิ้นโตมาทันที ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของพนักงานในโรงอาหาร

หลังจากหาที่ว่างได้ เขาก็เริ่มโหมดการกินสไตล์ซูเปอร์ไซย่า

“นี่มัน... เจ้าเด็กนี่ตายอดตายอยากมาจากไหนเนี่ย?”

เห็นอิชิคาวะเขมือบสเต็กหมดภายในสามสี่คำ สมาชิกเฮียวเทย์รอบๆ ถึงกับอึ้ง

“เขานั่นเอง!”

มีบางคนจำเขาได้

ทุกคนจำภาพอิชิคาวะที่ชนะศูนย์  ชิโนฮาระ ซาบุโร และตีลูกเสิร์ฟสุดมหัศจรรย์ได้อย่างแม่นยำ

ด้วยผลงานก่อนหน้านี้ ความดูแคลนในแววตาของทุกคนจึงจางหายไปอย่างรวดเร็ว ตรงกันข้าม เวลาพูดคุยกัน เสียงของพวกเขากลับเบาลงมาก ราวกับกลัวว่าจะโดนอิชิคาวะเพ่งเล็ง

“นี่แหละเฮียวเทย์!”

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของคนรอบข้าง จิตใจของอิชิคาวะก็แจ่มชัดอย่างยิ่ง

ภายใต้กฎของ อาจารย์ที่ปรึกษา ซาคากิ ทาโร และกัปตัน อาโทเบะ เคโงะ มีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะยืนหยัดอยู่ได้

ดังนั้น เขาจะลำพองใจกับแมตช์ที่ผ่านมาไม่ได้เด็ดขาด

หลังจากทานอาหารเสร็จ อิชิคาวะก็กลับไปที่สนาม วิ่งเหยาะๆ เพื่อย่อยอาหารพร้อมกับประมวลผลค่าประสบการณ์ที่เพิ่งได้รับมา

จากเลเวล 4 ไปเลเวล 5 ต้องการค่าประสบการณ์ 50 แต้ม

และหลังจากที่เขากดรับรางวัลจากแมตช์ซ้อมรายวัน การฝึกสวิง การวิ่ง และการทำความสะอาด ค่าประสบการณ์สะสมของตัวละครเขาก็รวมเป็น 60 แต้ม

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง อิชิคาวะก็เลือกที่จะอัปเลเวล

ติ๊ง!

เลเวลผู้เล่นเพิ่มขึ้น ได้รับแต้มสกิล x3

ผู้เล่นทะลวงสู่เลเวล 5 รางวัลแต้มอาชีพรอง x1

“หืม?”

อิชิคาวะที่กำลังวิ่งจ็อกกิ้งตาสว่างทันที

“แต้มอาชีพรอง?”

หลังจากยืนยันว่าตาไม่ฝาด ประกายความยินดีก็วาบผ่านดวงตาของอิชิคาวะ

แต้มอาชีพรอง!

ต้องสัมผัสพลังของอาชีพรองมาก่อนถึงจะรู้ว่าของสิ่งนี้ล้ำค่าแค่ไหน

กล่าวได้ว่า ในแมตช์วันนี้ที่เจอกับชิโนฮาระ ซาบุโร อิชิคาวะเอาชนะคู่ต่อสู้ได้อย่างสมบูรณ์แบบก็ด้วยการพึ่งพา เคนโดเลเวลตัน และ หมากรุกเลเวล 6

และนี่คือภายใต้สถานการณ์ที่เขายังดึงพลังที่แท้จริงของอาชีพรองทั้งสองออกมาใช้ได้ไม่เต็มที่ด้วยซ้ำ

“อาชีพรอง”

อิชิคาวะเคยตรวจสอบมาก่อนแล้วว่า อาชีพรองทั้งสองไม่สามารถใช้ค่าประสบการณ์ตัวละครในการอัปเลเวลได้

วิธีเดียวที่จะอัปเกรดคือต้องฝึกฝนอาชีพรองนั้นๆ

สำหรับอาชีพรองเคนโด ต้องฝึกฝนวิชาดาบอย่างละเอียด เพิ่มค่าประสบการณ์อาชีพรองทีละน้อยผ่านการฝึกท่าร่าง ท่าทาง ความเร็วในการตอบสนอง หรือแม้แต่การฝึกปราณ

ส่วน หมากรุก ก็ต้องเล่นหมากรุก ไม่ว่าจะเป็นหมากล้อม หมากรุกจีน โชกิ หรือแม้แต่หมากรุกสากล

การเล่นและเอาชนะเกมหมากรุกถึงจะสะสมค่าประสบการณ์หมากรุกได้

วิธีนี้เสียทั้งเวลาและแรงงาน แถมยังจะทำให้การฝึกฝนอาชีพหลักอย่าง เทนนิส ล่าช้าออกไปอีก

แต่ตอนนี้ดีเลย

ด้วยแต้มอาชีพรอง อิชิคาวะสามารถอัปเลเวลอาชีพรองแรกอย่าง หมากรุก ให้ตันได้เร็วขึ้น

“เสริมแกร่ง หมากรุก!”

โดยไม่ลังเล อิชิคาวะเลือกใช้แต้มอาชีพรองกับ หมากรุก ทันที

ติ๊ง!

อาชีพรอง: หมากรุก เลเวลเพิ่มขึ้น เลเวลปัจจุบัน: Lv7

วิ้ง!

ทันใดนั้น อิชิคาวะรู้สึกถึงพลังที่มองไม่เห็นแผ่ซ่านไปทั่วสมอง พื้นที่ว่างเปล่าเหล่านั้นเหมือนถูกกระตุ้น ทำให้ความคิดและจิตใจแจ่มใสขึ้นทันที!

“นี่คือผลของการพัฒนาสมองงั้นเหรอ?”

อิชิคาวะที่สมองปลอดโปร่ง สัมผัสถึงพลังของอาชีพรอง หมากรุก ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

หลังจากนั้น เพื่อทดสอบสมมติฐาน เขาจึงกลับไปที่หอพัก (สำหรับนักเรียนประจำ) หยิบหนังสือเรียนคณิตศาสตร์ชั้นมัธยมต้นปี 1 ออกมา แล้วเปิดดูทีละหน้า

สูตรและทฤษฎีบทข้างใน เขาเข้าใจได้อย่างง่ายดาย ราวกับว่ามันถูกย่อยละเอียดมาแล้ว

“ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?”

อิชิคาวะประหลาดใจมาก

แม้เขาจะเคยเรียนความรู้พวกนี้มาแล้วสมัยมัธยมต้นก่อนข้ามมิติมา แต่นั่นมันก็ 7–8 ปีมาแล้ว

แถมยังมีคำกล่าวว่าไงนะ? เด็ก ม.ปลาย ปี 3 รู้แจ้งเห็นจริงตั้งแต่นาราศาสตร์ยันภูมิศาสตร์ ส่วนเด็กมหาลัยแคกินอิ่ม นอนหลับ ขับถ่ายปกติก็บุญแล้ว

ความรู้พวกนี้ที่อิชิคาวะลืมไปนานแล้ว กลับประทับแน่นในหัวภายใต้โบนัสการพัฒนาสมองของหมากรุกเลเวล 7 ทำให้นึกถึงคำคำหนึ่ง...ความจำแบบถ่ายภาพ!

หลังจากนั้น เพื่อทดสอบสมมติฐาน เขาพลิกอ่านหนังสือเรียนอย่างละเอียดไม่กี่หน้าแล้วปิดลง

“ทำได้จริงด้วย!”

เมื่ออิชิคาวะหลับตา เนื้อหาที่เพิ่งอ่านไปก็ปรากฏขึ้นในหัวทีละบรรทัด

ในเวลานี้ อิชิคาวะเข้าใจถึงพลังของอาชีพรองอย่างถ่องแท้แล้ว

“ดูเหมือนว่าฉันจะยังดึงพลังของเคนโดเลเวลตันออกมาใช้ได้ไม่เต็มที่สินะ”

เขานึกถึง จักรพรรดิแห่งเทนนิส ของ ริคไค ในต้นฉบับ...ซานาดะ เก็นอิจิโร!

เคนโดของเขาอยู่ในระดับประเทศ

ตามความเข้าใจของอิชิคาวะ น่าจะประมาณเลเวล 4 และซานาดะก็ใช้ทักษะนี้พัฒนาเทคนิคเทนนิสอันทรงพลังมากมาย

“งั้นก็...”

คิดได้ดังนั้น ประกายความตื่นเต้นก็วาบผ่านดวงตาของอิชิคาวะ

ด้วยพรสวรรค์เทนนิสในปัจจุบันของเขา บวกกับความเข้าใจในโลกเทนนิสจากต้นฉบับ ขอแค่ทักษะเทนนิสพื้นฐานพัฒนาขึ้น เขาจะสามารถพัฒนาท่าไม้ตายที่ไม่ด้อยไปกว่า ฟู–ริน–คะ–ซัน, อิน และ ไร (สายฟ้า) ของซานาดะได้อย่างแน่นอน

เผลอๆ อาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ!

คืนนั้น อิชิคาวะที่ข้ามมิติมายังโลก Prince of Tennis ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้งคืน

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล