บทที่ 2: แต่งงานกับเจ้าชายนิทรา

บทที่ 2: แต่งงานกับเจ้าชายนิทรา

หลินชิงเหอเดินเข้าไปหาสือเฉี่ยนพร้อมกับจ้องมองเธอด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

"แกกับแม่ไม่ใช่ว่าหยิ่งยโสอวดดีนักหรือไง? แล้วมีหน้ามาขอร้องคุณพ่อที่นี่ได้ยังไง? พออ้าปากก็ขอตั้ง 500,000 เลยนะ ชีวิตไร้ค่าของแม่แกมันมีค่าถึง 500,000 เชียวเหรอ?"

"เพียะ!" สือเฉี่ยนใช้แรงทั้งหมดที่มีตบหน้าหลินชิงเหอฉาดใหญ่!

หลินชิงเหอที่ไม่ทันตั้งตัวล้มลงไปกองกับโต๊ะกระจกรับแขก เลือดซึมออกมาจากมุมปากของเธอทันที!

"สือเฉี่ยน แกกล้าตีฉันเหรอ!"

"กำเริบเสิบสานเกินไปแล้ว! นังบ้าสือเฉี่ยน!" ซูโย่วเวยที่นั่งอยู่บนโซฟารีบเข้าไปประคองหลินชิงเหอขึ้นมาด้วยสีหน้าปวดใจ

เมื่อเห็นว่าหลินชิงเหอเลือดออก เธอก็ตวัดสายตาจ้องสือเฉี่ยนเขม็งทันที

"แกยังกล้าลงไม้ลงมือกับคนอื่นอีกเหรอ!"

"ฉันตีคนงั้นเหรอ? อย่างพวกเธอเรียกว่าคนได้ด้วยหรือไง?" สือเฉี่ยนสวนกลับเสียงเย็น

สีหน้าของซูโย่วเวยบิดเบี้ยวจนดูไม่ได้ในพริบตา

สือเฉี่ยนลอบกำหมัดแน่น กลืนคำพูดตอบโต้ทั้งหมดลงคอ แล้วจ้องมองสองแม่ลูกคู่นี้ด้วยสายตาเย็นชา

ซูโย่วเวยสวมชุดคลุมอาบน้ำแบรนด์เนม แค่รองเท้าแตะบนเท้าของเธอก็ราคาเกือบ 20,000 หยวนแล้ว!

ชุดเดรสที่หลินชิงเหอสวมอยู่เป็นรุ่นลิมิเต็ดอิดิชันประจำซีซันนี้ มูลค่ากว่า 70,000 หยวน! กิ๊บติดผมบนหัวก็ราคาเกือบ 100,000 หยวนเข้าไปแล้ว!

สองแม่ลูกคู่นี้ไม่ได้บ้าวัตถุ ไม่ได้หวังความมั่งคั่งหรูหรางั้นเหรอ?

มีแต่ไอ้สวะหลินชื่อหมิงเท่านั้นแหละที่เชื่อ!

บนโลกใบนี้ คนดีมักอายุสั้น แต่คนชั่วกลับอยู่ค้ำฟ้าเป็นพันปีงั้นสินะ?

หลินชื่อหมิงนอกใจระหว่างแต่งงาน ส่วนซูโย่วเวยก็พาลูกบุกมาระรานถึงที่ แม่ของเธอทำผิดตรงไหนที่หย่ากับเขา?

"เฉี่ยนเฉี่ยน พ่อของแกกับฉันเจอกันก่อนนะ ก็แค่คุณปู่ของแกยืนกรานให้พ่อแกแต่งงานกับแม่ของแกเท่านั้น ถ้าว่ากันตามเหตุผลนี้แล้ว ใครกันแน่ที่แย่งผู้ชายของใคร?" รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากของซูโย่วเวยขณะที่เธอมองสือเฉี่ยนและเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ฉันไม่เคยคิดจะบังคับให้พ่อแกหย่า และไม่เคยต้องการตำแหน่งคุณนายอะไรทั้งนั้น ชิงเหอก็แค่อยากจะเจอพ่อของเธอ เธอผิดด้วยเหรอ? เธอไม่เคยคิดจะไปแย่งชิงอะไรกับแกเลยด้วยซ้ำ ตอนนั้นแม่ของแกต่างหากที่ต้องการพาแกออกจากตระกูลหลินไปเอง"

"ไม่เคยคิดเลยจริงๆ งั้นเหรอ?" สือเฉี่ยนถามเสียงเย็น

"หลินชื่อหมิงก็ไม่อยู่แล้ว เก็บใบหน้าจอมปลอมน่าขยะแขยงของพวกเธอไปเถอะ!"

ซูโย่วเวยคลี่ยิ้ม สีหน้าของเธอเปี่ยมไปด้วยท่าทีของผู้ชนะ

"สือเฉี่ยน แม่ของแกน่ะหัวดื้อเกินไป ทำให้พ่อของแกต้องเสียหน้าในเมืองอวิ๋นเฉิง ตอนนี้เขายังเกลียดแม่ของแกอยู่เลย เขาถึงไม่ยอมให้เงินแกแม้แต่สตางค์แดงเดียวไงล่ะ"

สือเฉี่ยนฝืนกลืนความโกรธลงคอ ถ้าเธอไม่ได้ต้องการเงินก้อนนี้ไปช่วยชีวิตแม่ล่ะก็ เธอจะต้องฉีกหน้ากากของซูโย่วเวยและหลินชิงเหอให้แหลกเป็นชิ้นๆ แน่!

ที่บอกว่าแม่ของเธอทำให้หลินชื่อหมิงต้องเสียหน้า มันหมายความว่ายังไงกัน?

เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้หญิงหน้าด้านสองคนนี้ต่างหากที่อยากจะปีนป่ายขึ้นมา บีบบังคับให้แม่ของเธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหย่า!

แล้วตอนนี้ก็ยังมาใส่ร้ายป้ายสีแม่ของเธออีก!

หน้าด้านที่สุด!

"แต่อย่างไรก็ตาม น้ามีวิธีที่จะทำให้แกได้เงิน 500,000 นั้นนะ" ซูโย่วเวยเปลี่ยนเรื่อง

"วิธีไหน?" สือเฉี่ยนถามกลับทันควัน

"คุณปู่ของแกมีเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่ร่วมเป็นร่วมตายกันมา ตอนที่คุณปู่ยังหนุ่ม เขาเคยทำสัญญาหมั้นหมายกับเพื่อนคนนั้นไว้ คุณปู่เคยพูดถึงเรื่องนี้ก่อนท่านจะเสียชีวิต แต่เพื่อนคนนั้นก็ไม่ได้ติดต่อมาหลายปีแล้ว และเราก็สืบหาร่องรอยพวกเขาไม่พบ จนเมื่อไม่นานมานี้ จู่ๆ เพื่อนคนนั้นก็ปรากฏตัวขึ้น และต้องการให้ตระกูลหลินของพวกเราทำตามสัญญาแต่งงาน"

"ถึงแม้ว่าครอบครัวนั้นจะไม่ได้เป็นเศรษฐีมั่งมีอะไร เป็นแค่ครอบครัวฐานะปานกลาง แต่น้าว่าการแต่งงานครั้งนี้ก็ไม่เลวหรอกนะ ท้ายที่สุดแล้ว ผู้หญิงก็ต้องแต่งงานออกเรือนอยู่ดี"

"เธอหมายความว่าจะให้ฉันแต่งงานกับเขางั้นเหรอ?" สือเฉี่ยนเดาแผนการของสองแม่ลูกคู่นี้ออกแล้ว

เธอเกรงว่าจะมีหลุมพรางที่ใหญ่กว่านั้นรอเธออยู่เบื้องหลังเรื่องนี้แน่ๆ