บทที่ 29：การเปลี่ยนแปลงทางจิตใจอันแปลกประหลาดของถังเจ๋ออัน

บทที่ 29：การเปลี่ยนแปลงทางจิตใจอันแปลกประหลาดของถังเจ๋ออัน

ถังเจ๋ออันใจเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

ตลอดทางที่เขาตามทหารทั้งห้าไปยังฐาน เขาได้ไตร่ตรองเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ท้ายที่สุด เขาก็ได้ข้อสรุปเพียงข้อเดียว

เขาหยิ่งยโสเกินไป

เหมือนกับสิบปีก่อน

ถังเจ๋ออันเป็นนักเรียนทุน เป็นส่วนหนึ่งของความหวังในประเทศจีน

นี่คือแผนระยะยาวที่ประเทศจีนดำเนินการมาตั้งแต่ก่อตั้งประเทศ ทุกปีจะมีการคัดเลือกเด็กที่มีคุณสมบัติและสติปัญญาตรงตามเกณฑ์จากโรงเรียนทั่วประเทศ แล้วให้การสนับสนุนด้านการศึกษาแก่พวกเขา ตั้งแต่ระดับประถมศึกษา มัธยมต้น มัธยมปลาย และมหาวิทยาลัย เด็กเหล่านี้จะถูกคัดออกทุกปี และมีคนใหม่มาเข้าร่วมทุกปี และในบรรดาคนที่โดดเด่นที่สุด หลังจากประเมินคุณสมบัติทางจิตใจ และปัจจัยอื่น ๆ พวกเขาจะได้รับทุนการศึกษาจากรัฐเพื่อไปศึกษาต่อต่างประเทศ เมื่อเรียนจบแล้ว พวกเขาก็จะกลายเป็นบุคลากรชั้นนำ เพื่อเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศ

ถังเจ๋ออันคือเด็กอัจฉริยะที่ถูกคัดเลือกตามแผนการนั้น และเขาเป็นหนึ่งในคนที่โดดเด่นที่สุด

ถังเจ๋ออัน เกิดมาพร้อมพรสวรรค์อันยอดเยี่ยม บวกกับความขยันหมั่นเพียร ทำให้เขามีผลงานโดดเด่นตั้งแต่อายุยังน้อย และเมื่อเขาเดินทางไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา ความสามารถของเขาก็ยิ่งเปล่งประกาย เขาสร้างผลงานอันน่าทึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวัยสิบเจ็ดปี เขาสามารถไขปริศนาทางคณิตศาสตร์อันโด่งดังสองข้อได้สำเร็จ ทำให้ชื่อเสียงของเขาดังกระหึ่มไปทั่ว เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะที่ฉลาดที่สุดในประวัติศาสตร์ มีค่า IQ ถึงสองร้อยหกสิบ

ช่วงเวลานั้น ถังเจ๋ออันค่อนข้างหลงตัวเอง เขาคิดว่าตัวเองจะก้าวขึ้นเป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ เหมือนนิวตัน ไอน์สไตน์ อนาคตของเขาคือการนำอารยธรรมมนุษย์ก้าวไปสู่จุดสูงสุด เมื่อจบการศึกษาและกลับมายังบ้านเกิด เขามั่นใจว่าจะทำให้ประเทศจีนรุ่งเรือง เทคโนโลยีของจีนจะเหนือกว่าทั่วโลก ทุกอย่างจะเกิดขึ้นได้ด้วยฝีมือของเขา

ถังเจ๋ออันเต็มไปด้วยความคิดเช่นนี้ แต่ความจริงกลับตบหน้าเขาอย่างจัง เขาประสบอุบัติเหตุรถชนและเกือบสิ้นใจลง รัฐบาลสหรัฐอเมริกาได้นำเขาเข้าสู่ทีมวิจัยลับ และกักขังเขาไว้ เขาถูกกักขังอยู่ในที่ลับนานนับกว่าสิบปี แม้เขาจะไม่ได้รับการทรมาน แต่เขาก็รู้ว่าชะตากรรมของตัวเองสิ้นสุดลงแล้ว เขาจะไม่มีวันได้รับอิสรภาพอีก ชีวิตของเขาจะถูกจำกัดอยู่ในที่ลับตลอดไป

ตลอดสิบปีของการถูกกักขัง ถังเจ๋ออันคิดว่าตัวเองเติบโตขึ้นมาก โดยเฉพาะแผนการหลบหนีนี้ เขาวางแผนอย่างละเอียดถี่ถ้วน พิจารณาปัจจัยทุกอย่าง ไม่ใช่แค่คิดเพียงชั่ววูบ

แผนการหลบหนีเริ่มต้นขึ้นเมื่อเขาได้รู้ถึงการดำรงอยู่ของโลกแห่งสสารมืด

ถังเจ๋ออันรู้ดีว่าเขาไม่มีทางหนีออกจากโลกแห่งสสารได้ รัฐบาลสหรัฐอเมริกาจะไม่ยอมปล่อยเขาไปแน่ ๆ ก่อนที่เขาจะมีโอกาสหนี พวกมันจะจัดการสังหารเขาเสียก่อน ถังเจ๋ออันถึงกับสงสัยว่าร่างกายของเขาอาจจะมีระเบิดขนาดเล็กที่ควบคุมด้วยรีโมทซ่อนอยู่ เพียงแค่เขาคิดจะหนี ระเบิดก็จะระเบิดทันที และเขาจะถูกระเบิดเป็นชิ้น ๆ

ความคิดนี้ไม่ได้เกิดจากจินตนาการ ในสิบปีที่เขาถูกกักขัง เขาได้เห็นนักศึกษาจีนมากมายที่มีความสามารถ ซึ่งเป็นเป้าหมายของสหรัฐอเมริกาในการกำจัดบุคลากรที่มีความสามารถของจีน ผู้ที่ไม่มีค่าจะถูกจัดการโดยอุบัติเหตุรถยนต์ หรือเสียชีวิตตามธรรมชาติ ส่วนผู้ที่มีค่าสูง เช่น ตัวเขา ก็จะถูกสหรัฐอเมริกาบังคับให้ทำงานวิจัยฟรี แต่จะบอกว่าถังเจ๋ออันมีค่ามาก หรือรัฐบาลสหรัฐอเมริกาเห็นค่าในตัวถังเจ๋ออันมากนั้นไม่สำคัญ

ตอนนี้วิธีเดียวที่เขานึกออก ก็คือการลดมิติลงไปสู่โลกแห่งสสารมืด เป็นจุดอ่อนที่รัฐบาลสหรัฐอเมริกาควบคุมได้ยาก โดยเฉพาะสิ่งที่เกิดกับห้าร้อยคนก่อนหน้านี้ ทำให้รัฐบาลสหรัฐอเมริกาไม่กล้าส่งกองกำลังที่เป็นระบบเข้าไปในโลกแห่งสสารมืดอีก ทำให้โลกแห่งสสารมืดกลายเป็นหนทางเดียวของเขา เป็นฟางเส้นสุดท้ายที่เขาจะหวังพึ่งได้

ถังเจ๋ออันเองก็มีเรื่องราวพิเศษที่ไม่เคยเปิดเผยกับใคร เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์หายตัวลึกลับครั้งนั้น อาจจะเป็นเพียงคนเดียวที่รอดมาได้ ในเหตุการณ์ครั้งนั้น เขาเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นความผิดปกติ และในเวลาอันสั้น เขาก็ลบความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องนี้ทิ้งไป เหลือเพียงข้อมูลพื้นฐานที่คาดเดาได้ ทำให้เขาสามารถรอดชีวิตมาได้ และเขายังสร้างความสัมพันธ์กับสิ่งมีชีวิตบางอย่างในโลกแห่งสสารมืด ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนการหนีที่ของเขา

นี่คือแผนการของถังเจ๋ออันทั้งหมด เป้าหมายสูงสุดคือการหลุดพ้นจากกรงขัง และอาศัยข้อมูลที่ได้เปรียบนี้ขึ้นเป็นผู้เหนือธรรมชาติ จนเขาเป็นคนที่อยู่เหนือใครในอารยธรรมมนุษย์ ถึงเวลานั้น เขาก็จะแก้แค้นทุกคนที่เคยทำร้ายเขา

น่าเสียดายที่แผนการของเขาล้มเหลวตั้งแต่ยังไม่เริ่ม

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่ารัฐบาลสหรัฐอเมริกาจะมีกองกำลังประจำการอยู่ในโลกแห่งสสารมืด ทำให้เขาตกลงไปในกับดักโดยตรง

ขณะที่เดินทางไปยังฐาน ถังเจ๋ออันกำลังคิดไปด้วยว่าเขาต้องคิดหาคำแก้ตัว คิดหาทางเอาชีวิตรอด และพยายามสร้างความน่าเชื่อถือให้กับผู้บริหารของรัฐบาลสหรัฐอเมริกาในโลกแห่งสสารมืด โดยไม่เปิดเผยข้อมูลลับที่สำคัญ

(โชคดีที่ข้อมูลถูกแยกออกจากกัน รัฐบาลชั้นบนไม่มีข้อมูลมากนักเกี่ยวกับโลกแห่งสสารมืดนี้ นอกจากการสังเกตการณ์ นี่แหละเป็นโอกาสของฉัน)

โลกแห่งสสารมืด เป็นเสมือนดินแดนหลังความตาย ดินแดนที่วิทยาศาสตร์ของมนุษย์ยังไม่สามารถเข้าถึงได้ จึงไม่มีเทคโนโลยีใด ๆ ที่จะสื่อสารกับโลกแห่งสสารมืดได้ เมื่อผู้คนสิ้นลมหายใจพวกเขาก็จะไปยังโลกแห่งสสารมืด ข้อมูลของพวกเขาก็ถูกตัดขาดจากโลกแห่งสสารไปโดยสิ้นเชิง ไม่มีวิธีใดที่จะติดต่อกันได้

หากต้องการส่งข้อมูลจากโลกแห่งสสารไปยังโลกแห่งสสารมืด วิธีเดียวที่ทำได้คือการส่งคนเข้าไป เมื่อเขาตายแล้ว เขาก็จะเข้าไปในโลกแห่งสสารมืดและนำคำสั่งไป ส่วนการส่งข้อมูลจากโลกแห่งสสารมืดกลับมายังโลกแห่งสสาร วิธีเดียวที่ทำได้ในปัจจุบันคือการสังเกต

ในฐานลับใต้เมืองนิวยอร์ก มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่สามารถขยายสายตาและมองเห็นโลกแห่งสสารมืดของนครนิวยอร์ก มองเห็นเหมือนมองจากด้านบน รัฐบาลสหรัฐอเมริกาเคยส่งคน 50 คนเข้าไปในโลกแห่งสสารมืด เพื่อให้คนในโลกแห่งสสารรับรู้ถึงข้อมูลด้านล่าง พวกเขาใช้เพียงวิธีที่พื้นฐานที่สุด นั่นคือการ "มอง" พวกเขาจัดเรียงก้อนหินเป็นตัวอักษรบนพื้นที่โล่ง แล้วส่งข้อมูลกลับมายังโลกแห่งสสาร และข้อมูลของผู้สำรวจที่กลับมาจากโลกแห่งสสารมืดก็ถูกส่งผ่านวิธีนี้เช่นกัน ทำให้คนในโลกแห่งสสารได้ทราบ

หลังจากเหตุการณ์ที่ผู้คนหายตัวไป การสังเกตโลกแห่งสสารมืดกลายเป็นข้อห้ามใหญ่ เพียงแค่รู้เรื่องนี้ก็อาจนำไปสู่การลบเลือนหายไปจากโลกได้ ความลึกลับอันเหนือกว่าตรรกะ ทำให้ทุกคนในโลกแห่งสสารหวาดกลัว รัฐบาลสหรัฐอเมริกาจึงไม่เคยส่งคนลงมาอีก และไม่เคยสังเกตโลกแห่งสสารมืดโดยตรงอีกเลย

ถังเจ๋ออันตัดสินใจแล้ว ถ้าใครถาม เขาจะบอกว่าตัวเองตายเพราะคำสาปหรือสัตว์ประหลาด เป็นอุบัติเหตุ เมื่อไร้ทางพิสูจน์ ผู้อำนวยการสหรัฐอเมริกาในโลกแห่งสสารมืดคงไม่ลงโทษเขาหรอก น่าจะเรียกตัวเขากลับไปเป็นบุคลากรวิจัย นี่คือโอกาสของเขา หลังจากนั้นก็คงจะตัดสินใจตามสถานการณ์

เมื่อถังเจ๋ออันมาถึงฐาน… สถานที่รกร้างที่ตั้งอยู่บนอาคารของธนาคารเมลลอน เขานึกว่าตัวเองคงถูกขัง หรือถูกนำไปพบกับผู้บัญชาการของฐาน แต่จู่ ๆ ทหารอเมริกันกลุ่มนั้นก็โยนเขาให้บาทหลวงต่างชาติกลุ่มหนึ่ง?

“ชื่อ อายุ เพศ อาชีพเดิม รสนิยมทางเพศ ยินดีทำงานเกษตรกรรมหรือไม่…”

บาทหลวงชาวตะวันตกยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้ ถังเจ๋ออัน โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง แล้วบอกให้เขาเขียน ถังเจ๋ออันเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ก็รับกระดาษมาอ่านอย่างตั้งใจ ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกแปลกประหลาด

“ขอถามหน่อยครับ คุณ… ไม่ใช่ครับ คุณบาทหลวง ข้างในนี้ไม่ใช่ฐานของรัฐบาลสหรัฐอเมริกาเหรอครับ” ถังเจ๋ออันวางกระดาษลงแล้วถามทันที

ชายผู้นี้ซึ่งเป็นบาทหลวง เขาหัวเราะเบา ๆ แล้วตอบถังเจ๋ออันว่า “ก่อนอื่น ผมยังไม่ใช่บาทหลวง และที่นี่ไม่ใช่ของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา แต่เป็นของกองกำลังสวรรค์บนดินแห่งโลกแห่งสสารมืด”

“เอ่อ สวรรค์บนดิน… คุณล้อผมเล่นหรือเปล่า” ถังเจ๋ออันแสดงสีหน้าเหมือนกำลังถูกแกล้ง

บาทหลวงตอบอย่างจริงจังว่า “ไม่มีใครล้อเล่นเรื่องนี้กับคุณหรอกครับ งั้นผมจะอธิบายเรื่องพระผู้ช่วยให้รอดของเราให้คุณฟังอย่างละเอียด นั่นคือเมสสิยาห์ในวันสิ้นโลก และเป็นพระผู้ช่วยให้รอดเพียงหนึ่งเดียวของเรา…”

ถังเจ๋ออันนั่งฟังจนครบถ้วนแล้ว ก็พลิกหน้ากระดาษที่ได้มาอย่างรวดเร็ว เติมข้อมูลลงไปอย่างเรียบเฉย จากนั้นเขาก็ได้รับมอบหมายให้ไปพักที่เต็นท์หลังเล็ก ๆ เป็นที่พักชั่วคราว พร้อมกับรับทราบว่า ในช่วงสิบวันแรกของการเข้าร่วมองค์กร จะได้รับอาหารและน้ำดื่มฟรี ในช่วงนี้สามารถรับภารกิจมากมายภายในองค์กรเพื่อหาคะแนนสะสม เช่น การเคลียร์ซากปรักหักพัง การเก็บของเหลือใช้ การก่อสร้างฐาน และการทำเกษตรกรรมที่จะให้คะแนนสะสมมากที่สุด หลังจากผ่านไปสิบวันแล้ว จะต้องใช้คะแนนสะสมแลกเปลี่ยนอาหารและน้ำดื่ม นอกจากนี้ คะแนนสะสมยังสามารถใช้แลกเปลี่ยนสิ่งของต่าง ๆ เพื่อปรับปรุงคุณภาพชีวิตได้อีกด้วย เช่น ที่พัก สินค้าอุปโภคบริโภค

เมื่อบาทหลวงผู้นี้จากไป ถังเจ๋ออันยังคงรู้สึกเหลือเชื่อโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตามที่บาทหลวงได้เล่าให้ฟัง ผู้เป็นใหญ่ที่พวกเขาเคารพนับถือ สามารถนำพืชผลทางการเกษตรมาปลูกได้จริง ๆ

"เป็นไปไม่ได้! ต้องเป็นการชักใยล้างสมองของลัทธิอะไรสักอย่างแน่ น่าจะได้มาจากการค้นหาเอาเองหากใช้แล้วหมดไป องค์กรนี้จะต้องเกิดความวุ่นวายแน่เลย แต่อย่างไงก็เถอะ ฉันหลุดพ้นจากกรงขังมาได้แล้ว ฉันจะอยู่ที่องค์กรนี้ไปก่อน หาข้อมูลสถานการณ์ของโลกแห่งสสารมืดให้แน่ชัด แล้วจากนั้นจึงหาทางค้นหาสิ่งที่เป็นลำดับต่อไป เพื่อความปลอดภัย นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องทำในโลกนี้ โชคดีที่นี่ไม่ใช่ฐานของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ไม่มีใครรู้จักฉัน นี่คือโชคดีของฉันจริง ๆ ฮ่า ๆ ๆ ..."

ถังเจ๋ออันนั่งอยู่ที่หน้าเต็นท์ คิดถึงเรื่องนี้ ก็อดหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้ ทันใดนั้น เสียงหนึ่งดังขึ้นมาไม่ไกล

"ถัง? ด็อกเตอร์ถังเจ๋ออัน?"

ถังเจ๋ออันตัวแข็งทื่อ หันไปช้า ๆ ก็พบว่าเป็นอัลเฟรด ออสตัน เจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา

อัลเฟรดดีใจจนแทบกระโดดโลดเต้น รีบสาวเท้าไปหาถังเจ๋ออัน ถังเจ๋ออันส่งยิ้มขื่น ๆ กับสีหน้าแบบ “แกเล่นตลกอะไรกันเนี่ย” แล้วก้มศีรษะลง ยอมรับอย่างจำใจว่า “เอาเถอะ ฉันยอมแล้ว ส่งฉันไปที่ฐานและห้องวิจัยเลยเถอะ”

“ได้โปรดเถอะ ทำไมต้องแกล้งกันด้วย อย่ามาหลอกฉันด้วยเรื่องพวกนี้อีกเลย!”

อัลเฟรดเพิ่งจะเดินมาถึงข้าง ๆ ถังเจ๋ออัน ก็ได้ยินชายผู้มีพรสวรรค์พูดประโยคนี้ด้วยน้ำเสียงยอมรับชะตา ชั่วขณะหนึ่ง เขาไม่เข้าใจเลยว่าถังเจ๋ออันหมายถึงอะไร แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่ออัลเฟรดในการแสดงความดีใจออกมา

“เยี่ยมไปเลย ด็อกเตอร์ถัง ก่อนหน้านี้ผมยังคิดอยู่เลยว่าเมื่อไหร่คุณจะตายสักที นี่มันดีมาก แล้วไง มีคุณคนเดียวเหรอ? ทีมวิจัยอื่น ๆ ไม่ตายด้วยกันเหรอ?”

อัลเฟรดเหลือบมองซ้ายมองขวา แต่ก็พบว่ามีเพียงถังเจ๋ออันเท่านั้น ทำให้ใจของเขาสลดลงเล็กน้อย แต่เขาก็รีบบอกว่า “ไม่เป็นไรด็อกเตอร์ถัง เพียงคุณคนเดียวก็สามารถเทียบเท่าทีมวิจัยทั้งทีมได้ เดี๋ยวผมจะจัดคนให้พาด็อกเตอร์ถังไปที่ฐานชั้นใน”

ถังเจ๋ออันถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ก็รู้สึกเศร้าหมองในคราวเดียวกัน

ฟังดูสิ นี่มันใช่คำพูดของคนหรือเปล่า?

เห็นได้ชัดว่ารัฐบาลสหรัฐอเมริกา คงอยากฆ่าปิดปากเขาตั้งนานแล้ว แค่หาข้ออ้างมาอ้างเท่านั้นเอง

ช่างเถอะ เขายังมีโอกาส!

ถังเจ๋ออัน ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะซ่อนตัวอยู่ก่อน แล้วค่อยหาทางหนีทีหลัง!

เขาจะไม่ยอมแพ้การหนีโดยเด็ดขาด!