บทที่ 38 - ย้ายทั้งสำนักมาเป็นโจร

บทที่ 38 - ย้ายทั้งสำนักมาเป็นโจร

“ชิงหลิง เจ้ากลับมาแล้วรึ”

“ดีจริงๆ เจ้ารีบมาช่วยพูดกับพ่อเจ้าที เขาจะไปท้าดวลกับระดับจักรพรรดิอยู่แล้ว!” ผู้อาวุโสราชาศักดิ์สิทธิ์รีบเอ่ยเรียกด้วยความร้อนรนทันทีที่เห็นหน้าเจียงชิงหลิง

เจียงหลงแม้จะเป็นเจ้าสำนักผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่ยอมฟังคำใคร ทว่าเขากลับรักและตามใจลูกสาวเพียงคนเดียวคนนี้ยิ่งกว่าอะไรดี

“ชิงหลิง เจ้ารอดกลับมาได้พ่อก็ดีใจแล้ว ถ้าหากเจ้ายังไม่กลับมาพ่อคงต้องส่งคนออกไปตามหาเจ้าเป็นแน่” เจียงหลงมองดูลูกสาวด้วยความดีใจก่อนจะชะงักไปครู่หนึ่ง “เดี๋ยวก่อน... พลังฝีมือของเจ้ารึ?”

“ราชาศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด???” เจียงหลงอุทานออกมาด้วยความตกตะลึงสุดขีด

เขาสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายรอบตัวของเจียงชิงหลิงในตอนนี้แข็งแกร่งจนเทียบเท่ากับเขาได้เลยทีเดียว ทั้งที่ผ่านไปเพียงไม่กี่วันเท่านั้นเอง!

“ท่านพ่อ ท่านยอมสยบเถอะค่ะ” เจียงชิงหลิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ในค่ายลมดำมีระดับจักรพรรดิถึงเจ็ดท่าน และยังมีระดับจักรพรรดิขั้นสูงสุดอยู่อีกท่านหนึ่งด้วย ท่านคิดว่าท่านจะสู้เขาได้สักกี่คนกันเชียวคะ?”

“อีกอย่าง ตอนนี้ข้าเองก็เป็นหนึ่งในเสาหลักของค่ายลมดำไปเรียบร้อยแล้วค่ะ...”

หลังจากเจียงชิงหลิงอธิบายสถานการณ์ทั้งหมดให้ฟังเพียงครู่เดียว สุ้มเสียงอันดังกังวานของเจียงหลงก็ดังไปทั่วเขตชิงหยาง

“สำนักเมฆาพรรณรายขอยอมสยบต่อค่ายลมดำ นับแต่นี้จะเป็นขุมกำลังในอาณัติและยกย่องค่ายลมดำเป็นที่ตั้งตลอดกาล!”

เมื่อสำนักที่แข็งแกร่งที่สุดยอมสยบ ขุมกำลังอื่นๆ ก็ไม่มีเหตุผลที่จะดื้อรั้นอีกต่อไป ทุกคนต่างพากันเดินทางมุ่งหน้าไปยังที่ตั้งของค่ายลมดำเพื่อแสดงตัวตนและเข้าร่วมสังกัด

ภาพที่เห็นช่างน่าอัศจรรย์นัก ขุมกำลังนับหมื่นต่างพากันย้ายถิ่นฐานมุ่งหน้าสู่ภูเขาของค่ายลมดำเพื่อขอเป็นสมาชิกวงนอก แม้จะต้องละทิ้งเกียรติยศนับแสนปีมาเป็นโจร ทว่าเมื่อได้ยินจากเจียงชิงหลิงว่าสมาชิกวงนอกที่นี่ได้ฝึกวิชาระดับจักรพรรดิ... ทุกคนก็แทบจะวิ่งขึ้นเขาไปแย่งกันสมัครทันที

...

[ติ๊ง! ยินดีด้วยที่โฮสต์สร้างค่ายลมดำให้กลายเป็นค่ายโจรที่แข็งแกร่งที่สุดในเขตชิงหยาง ครอบครองดินแดนล้านล้านลี้และมีสมาชิกวงนอกกว่าหนึ่งพันล้านคน กำลังมอบรางวัล...]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้รับศัสตราวุธจักรพรรดิไร้เทียมทาน 5 ชิ้น]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้รับศาสตราวุธจักรพรรดิอมตะ 10 ชิ้น]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้รับศาสตราวุธระดับจักรพรรดิ 50 ชิ้น]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้รับศาสตราวุธสูงสุด 100 ชิ้น]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้รับศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์อมตะ 10,000 ชิ้น]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้รับบัตรเข้าสู่สภาวะรู้แจ้ง 200 ใบ]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้รับบัตรอัญเชิญระดับแพลทินัม 10 ใบ และบัตรอัญเชิญระดับเพชร 1 ใบ]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้รับมิติลี้ลับ: หอสรรพวิทยายุทธ์ (รวบรวมวิชายุทธ์นับล้านให้สมาชิกเลือกฝึกฝน)]

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นไม่ขาดสายจนเฉินอวินยิ้มกว้างด้วยความยินดี รางวัลในครั้งนี้ช่างยิ่งใหญ่จนดูราวกับเขาจะเปิดร้านขายส่งอาวุธระดับจักรพรรดิได้เลยทีเดียว

“หอสรรพวิทยายุทธ์นี่ก็นับว่าเป็นของดีไม่น้อย” เฉินอวินพึมพำกับตัวเองก่อนจะลอยตัวขึ้นเหนือท้องฟ้าเพื่อเลือกตำแหน่งวางมิติลี้ลับแห่งใหม่ในค่ายลมดำที่ตอนนี้ขยายขนาดไปถึงล้านลี้แล้ว

เขาสั่งการให้ก่อสร้างอาคารและสิ่งอำนวยความสะดวกเพิ่มขึ้นเพื่อให้เพียงพอกับสมาชิกวงนอกนับพันล้านคนที่พากันอพยพมาอยู่ที่นี่

“ต่อจากนี้ไป ข้าได้จัดเตรียมหอศาสตราไว้ให้พวกเจ้าทุกคน หากใครทะลวงระดับนักบุญได้สำเร็จ สามารถไปเลือกรับศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์อมตะได้คนละหนึ่งชิ้น!”

“ระดับราชาศักดิ์สิทธิ์ สามารถเลือกรับศาสตราวุธสูงสุดได้หนึ่งชิ้น!”

“และถ้าใครก้าวเข้าสู่ระดับกึ่งจักรพรรดิ... ข้ามีศาสตราวุธระดับจักรพรรดิเตรียมไว้ให้พวกเจ้าด้วยเช่นกัน!”

สิ้นเสียงประกาศของเฉินอวิน สมาชิกวงนอกพันล้านคนต่างพากันส่งเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจสุดขีดจนแผ่นดินสั่นสะเทือน ‘ที่นี่มันสวรรค์ชัดๆ มาเป็นโจรแล้วมีแจกศาสตราวุธระดับจักรพรรดิกันแบบนี้ ใครจะไม่อยากมาล่ะ!’

บรรดาผู้อาวุโสของสำนักเมฆาพรรณรายที่เพิ่งย้ายมาถึงต่างพากันน้ำตาไหลด้วยความซาบซึ้งใจ พวกเขาเคยต้องแย่งชิงศาสตราวุธสูงสุดกันแทบตายในสำนักเดิม ทว่ามาที่นี่กลับมีแจกให้ทุกคนตามระดับพลัง

“หัวหน้าค่ายช่างเมตตาและรวยล้นฟ้ายิ่งนัก ข้ายินดีจะถวายชีวิตให้เป็นโจรไปตลอดกาลเลย!”

หลังจากจัดการเรื่องทั่วไปเสร็จ เฉินอวินก็กลับมายังตำหนักและเริ่มใช้งานบัตรอัญเชิญทั้งหมดที่มีทันที

[ติ๊ง! ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้รับยอดฝีมือระดับจักรพรรดิเพิ่มอีก 11 ท่าน โดยแบ่งเป็นระดับจักรพรรดิขั้นต้น 10 ท่าน และระดับจักรพรรดิขั้นสูงสุด 1 ท่าน!]

ทันใดนั้น ท้องฟ้าเหนือเขตชิงหยางก็แปรปรวนอีกครั้ง เมฆดำนับหมื่นลี้เข้าปกคลุมท้องนภาพร้อมสายฟ้าฟาดลงมาอย่างบ้าคลั่งราวกับสวรรค์กำลังสั่นสะเทือน ยอดฝีมือทั้ง 11 ท่านก้าวออกมาจากม่านเมฆแผ่แรงกดดันมหาศาลที่ทำให้สิ่งมีชีวิตทั่วทั้งดินแดนต้องก้มหัวลงด้วยความยำเกรง

เจียงหลงเห็นภาพนี้แล้วก็ได้แต่ถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่ตนเองตัดสินใจไม่ไปท้าสู้กับระดับจักรพรรดิในตอนนั้น ‘แค่คนเดียวยังแย่ นี่มากันทีละเป็นสิบ... ค่ายลมดำนี่มันรวมพลเทพเจ้าหรืออย่างไรกัน’

เฉินอวินแจกจ่ายศาสตราวุธให้แก่บรรดาจักรพรรดิที่เพิ่งมาถึงทันทีตามระดับพลังเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้แก่กองกำลังแกนหลักของค่าย

[จบแล้ว]