บทที่ 21 แบล็คแฟลช 7 ครั้งติดต่อกัน!

【ไสยเวทย์ย้อนกลับ "อากะ" (1/100): สร้างแรงผลักโดยใช้พลังของอากะ โดยมีพลังขั้นต่ำมากกว่าพลังของอาโอะถึงสองเท่า และสามารถเพิ่มกำลังสูงสุดจนถึงขีดสุดใกล้เคียงซุปเปอร์โนวาขนาดย่อม】

ในหัวของซูมู่เต็มไปด้วยข้อมูลเกี่ยวกับวิธีใช้ไสยเวทย์ย้อนกลับ "อากะ" และเขาเรียนรู้ได้ทันทีว่าจะใช้มันอย่างไร

ตอนนี้เขาสามารถใช้ "อากะ" ได้สมบูรณ์แบบ โดยไม่เปลืองพลังไปโดยเปล่าประโยชน์เหมือนครั้งก่อน อีกทั้งไม่มีความเสี่ยงที่จะถูกพลังของตัวเองทำร้ายอีกต่อไป!

เมื่อคิดได้ดังนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของซูมู่ก็ยิ่งปรากฏชัด เขามองอาโบมิเนชั่นที่ลุกขึ้นแล้วพุ่งตรงเข้าหาตัวเอง โดยยังไม่ใช้ "อากะ" ในทันที เพราะนอกจากจะมาเพื่อทดสอบ "อากะ" แล้ว เขายังต้องการฝึกการใช้แบล็คแฟลช เพื่อเพิ่มโอกาสความสำเร็จในการใช้แบล็คแฟลชอีกด้วย

ซูมู่ปลด "ไสยเวทย์ไร้ขีดจำกัด" แล้วใช้พลังงานดูดกลืนและควบคุมพลังเต็มกำลังเพื่อเสริมพลังให้ร่างกาย เขารวบรวมพลังและส่งแรงทั้งร่างเข้าปะทะกับอาโบมิเนชั่นที่พุ่งเข้ามา!

ตูมมม!

สายฟ้าสีดำคุ้นตาเกิดขึ้นอีกครั้ง อาโบมิเนชั่นที่กำลังพุ่งตรงมากลับลอยละลิ่วไปด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น!

ซูมู่มองไปที่มือขวาของตน แม้ว่าเขาจะใช้พลังดูดกลืนและควบคุมพลังเพื่อเสริมร่างกายแล้ว แต่ความแข็งแกร่งของร่างกายเขาก็ยังด้อยกว่าอาโบมิเนชั่น หากไม่สามารถใช้แบล็คแฟลชได้ ก็คงเป็นเขาที่ถูกกระแทกกระเด็นออกไป

【ประสบการณ์ไสยเวทย์ย้อนกลับ +1】

พลังการรักษาของไสยเวทย์ย้อนกลับเริ่มทำงาน กระดูกที่แตกเล็กน้อยและรอยถลอกบนมือขวาค่อยๆ ฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว เมื่อเทียบกับอาโบมิเนชั่น ความเร็วในการฟื้นฟูของเขาดูจะเหนือกว่า

บนยอดตึก โทนี่ สตาร์คมองฉากที่อยู่เบื้องหน้า ชายผมขาวผู้ทรงพลังเหนือสัตว์ประหลาดเขียว ทำให้เขาเผลอกลืนน้ำลายอย่างหวาดหวั่น

"โธ่เว้ย! ตกลงใครเป็นสัตว์ประหลาดกันแน่เนี่ย?"

ทันใดนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที พลางตะโกนเตือน

"ระวัง!"

ในจังหวะนั้น ซูมู่ได้ยินเสียงกระแสลมที่ดังแหลมเข้ามา และรู้สึกได้ถึงเงาขนาดใหญ่ที่ปกคลุมตัวเขาไว้

หมัดยักษ์ของฮัลค์กำลังพุ่งเข้าใส่ศีรษะของเขา!

ทันทีที่ฮัลค์เตรียมโจมตี ซูมู่ก็ตรวจจับได้ด้วยริคุกัน แต่เขาไม่ได้ตกใจ หรือแม้แต่สนใจ เขาแค่ใช้นิ้วลูบคาง ครุ่นคิดอย่างสงบ

"หลังจากใช้แบล็คแฟลช จะเข้าสู่สภาวะพิเศษที่สามารถดึงพลังออกมาได้ถึง 120% หรือว่า นี่คือการเข้าสู่ ‘โซน’?"

ครั้งที่แล้วซูมู่ก็พอจะสังเกตเห็นความพิเศษนี้อยู่แล้ว แต่เมื่อได้ใช้แบล็คแฟลชสองครั้งติดต่อกัน ความชัดเจนก็ยิ่งเพิ่มขึ้น ทุกเซลล์ในร่างของเขาเต้นแรง ความมุ่งมั่นรวมศูนย์อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน รับรู้ได้ถึงรายละเอียดที่เคยพลาดไป!

ตูมมม!

หมัดของฮัลค์ทะลุอากาศจนเกิดแรงกระแทกเป็นคลื่น แต่พอเข้ามาถึงระยะ 10 เซนติเมตรรอบตัวซูมู่ มันก็ไม่อาจขยับเข้าไปได้อีก

ฮัลค์พยายามโจมตีต่อเนื่องอย่างไม่ลดละ แต่ไม่ว่าพยายามแค่ไหนก็ไม่อาจสัมผัสตัวเขาได้เลย

แม้ดูจากภายนอก เหมือนว่าฮัลค์จะแข็งแกร่งกว่ามาก แต่ทุกคนที่เห็นต่างรู้สึกเหมือนกับว่า ฮัลค์เป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง ที่กำลังทำตัวออดอ้อนคนที่โตกว่า

ไม่ว่าจะโวยวายแค่ไหน เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่อย่างซูมู่ ก็ทำอะไรเขาไม่ได้เลย!

การโจมตีของฮัลค์ไม่ไร้ผลเสียทีเดียว เพราะละอองฝุ่นจากคลื่นกระแทกเรียกความสนใจของซูมู่ให้หลุดจากภวังค์และหันไปมองฮัลค์ที่ยังคงโจมตีใส่เขา

ใบหน้าของซูมู่เผยรอยยิ้มเบิกบาน เขาก้าวไปข้างหน้าเพียงก้าวเดียว ร่างของฮัลค์ก็สะท้อนกลับ กระเด็นไปจนท่ารุกขาดตอน

ฮัลค์เพิ่งจะยืนได้มั่นคงอีกครั้ง ซูมู่ก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า จ้องตากันด้วยดวงตาสีฟ้าส่องประกาย ก่อนที่ฝ่ามือเล็กๆ ของเขาจะวางลงบนหน้าผากของฮัลค์ พร้อมสายฟ้าสีดำอันน่ากลัวกดเขาลงพื้นปูน

ซูมู่ยิ้มกว้างกว่าเดิมเมื่อเห็นฮัลค์ถูกควบคุมอยู่ เขาหมุนตัวไปเตะด้านหลังอีกครั้ง สายฟ้าสีดำฟาดไปยังอาโบมิเนชั่น ร่างของมันกระเด็นพุ่งทะลุตำแหน่งถังเก็บน้ำและทะลุกำแพงก่อนจะหยุดลง

ซูมู่ไม่แม้แต่จะหันไปสนใจอาโบมิเนชั่นที่ถูกเตะออกไป เขากลับมุ่งหน้าหาฮัลค์ที่กำลังจะลุกขึ้นอย่างไร้ความปรานี

ตูมม!

ตูมม!

ตูมม!

สายฟ้าสีดำอัดแน่นด้วยพลังทำให้พื้นยุบลงหลายเมตร ทุกครั้งที่ซัดหมัดลงไป จนรอบๆ กลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายสิบเมตร

หลังจากถูกแบล็คแฟลชอัดสามครั้งติด ฮัลค์ก็อาการหนัก มีเลือดไหลที่ศีรษะและสติที่เลือนราง ถ้าซูมู่ปล่อยหมัดเพิ่มอีกแค่ครั้งเดียว ก็อาจจะทำให้เขากลับเป็นแบนเนอร์

แต่เมื่อหมัดที่สี่ลงไป สายฟ้าสีดำอันน่าสะพรึงนั้นกลับไม่ปรากฏออกมา ครั้งนี้มันเป็นแค่หมัดธรรมดา…

ฮัลค์ที่ใช้แขนทั้งสองข้างรับมือการโจมตีอันบ้าคลั่งของซูมู่เริ่มรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย ในการปะทะก่อนหน้านี้ เขามักจะเป็นฝ่ายชนะด้วยพลังที่เหนือกว่า แม้จะเผชิญหน้ากับร่างเขียวขนาดใหญ่เช่นกัน เขาก็ยังไม่เคยถูกกดดันจนสู้ไม่ได้

แล้วคนที่ปรากฏตัวตรงหน้าเป็นใครกันแน่? ทั้งๆ ที่ดูเหมือนจะอ่อนแอแท้ๆ แต่ทำไมถึงมีพลังมหาศาลขนาดนี้!?

ฮัลค์ผู้ย่ำแย่แสนเศร้าเตรียมจะให้แบนเนอร์ออกมารับหน้าชายผมขาวผู้แสนจะน่ากลัวนี้แทน แต่ทันใดนั้นก็สังเกตว่าหมัดที่ลงมาหาตนเมื่อครู่นั้นไม่ได้สร้างบาดแผลใดๆ อีกต่อไป

ฮัลค์รีบกระโดดออกจากหลุมลึก แล้วคำรามใส่ซูมู่เสียงดังลั่น! ตามสัญชาตญาณ เขาคิดว่าชายผมขาวคนนี้อาจไม่สามารถเรียกใช้สายฟ้าสีดำอันน่ากลัวได้ง่ายดายเหมือนเมื่อครู่แล้ว และตอนนี้เป็นรอบของฮัลค์ที่จะกลับมาเป็นฝ่ายรุกบ้าง!

ฮัลค์มั่นใจเต็มเปี่ยม!

ขณะที่ด้านหลังของซูมู่ อาโบมิเนชั่นก็มาถึงที่เกิดเหตุ เขามองเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่อย่างชัดเจน ความสามารถในการเรียกสายฟ้าสีดำนั้นของชายผมขาวไม่ได้ใช้ต่อเนื่องได้ และจากข่าวที่เผยแพร่โดยหนังสือพิมพ์บอกว่าเขาใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น การที่ครั้งนี้เขาใช้ได้ถึงเจ็ดครั้งนั้นเกินกว่าที่คาดคิด

แต่ต่อให้เขาแข็งแกร่งขนาดไหน การเรียกสายฟ้าสีดำได้ถึงเจ็ดครั้งก็คงทำให้เขาใกล้จะหมดแรงแล้ว!

เพียงแค่เขาและฮัลค์โจมตีชายผมขาวคนนี้ต่อเนื่องกัน พวกเขาจะต้องเจาะผ่านการป้องกันอันน่ารำคาญนั้นได้แน่ และสามารถสังหารเขาได้!

ทันใดนั้น อาโบมิเนชั่นและฮัลค์ต่างก็พุ่งหมัดเข้าใส่ซูมู่พร้อมกัน สองศัตรูที่เคยต่อสู้กันกลับมาร่วมมือกันชั่วคราวเมื่อเผชิญหน้ากับพลังอันน่าสะพรึงนี้!

โทนี่ สตาร์คที่เห็นเหตุการณ์ รีบสั่งการให้จาร์วิสเร่งความเร็วในการนำชุดเกราะทั้งหมดเข้ามา เพื่อเตรียมช่วยซูมู่ทันทีที่ต้องการ

โทนี่คิดว่า ต่อให้ซูมู่จะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของสัตว์ประหลาดทั้งสองตัวพร้อมกัน เขาก็อาจจะไม่รอดได้

ที่ด้านไกล นิค ฟิวรี่ที่สังเกตการณ์ผ่านดาวเทียมก็มีสีหน้าที่เคร่งเครียดเช่นกัน เขาก็คิดว่าโอกาสที่ซูมู่จะรอดน้อยมาก

สายฟ้าสีดำอันน่ากลัวเมื่อครู่ย่อมเป็นสิ่งที่ใช้พลังงานมหาศาล การเรียกใช้เจ็ดครั้งนั้นต้องใช้พลังไปไม่น้อย

ในขณะที่ฮัลค์และอาโบมิเนชั่นมีพลังฟื้นตัวที่สูงมาก แถมยังมีพละกำลังเกือบไม่จำกัด บาดแผลที่ซูมู่สร้างไว้ก็ฟื้นตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

หากพวกเขาโจมตีซูมู่ต่อเนื่องและสลายพลังเขาไปเรื่อยๆ ท้ายที่สุดพวกเขาจะสามารถทำลายการป้องกันของซูมู่ได้แน่

จะทำยังไงถึงจะช่วยซูมู่ได้!?

นิค ฟิวรี่ไม่อยากจะเสียสมาชิกคนสำคัญของทีมอเวนเจอร์ในอนาคตไป แต่ก็พบว่าตนไม่มีวิธีไหนที่จะช่วยซูมู่ได้ในสถานการณ์นี้เลย…

หรือว่า ชายผมขาวผู้เป็นตำนาน จะต้องจบชีวิตลงที่นี่แล้วจริงๆ?!