บทที่ 20: คืนก่อนการสอบจูนิน

บทที่ 20: คืนก่อนการสอบจูนิน

รุ่งอรุณ

ไซกิกำลังชี้แนะวิชาดาบให้กับฮาคุอยู่ที่ลานบ้าน

"เร็วขึ้นอีกนิด วิถีดาบของเธอต้องกระชับกว่านี้"

ฮาคุแกว่งดาบสั้น ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นตามคำแนะนำ

ฉับ! ฉับ! ฉับ!

ประกายดาบวูบวาบ เริ่มมีเค้าโครงของเพลงดาบเขี้ยวสีขาวให้เห็นลางๆ แล้ว

ทันใดนั้นเอง

เหยี่ยวนินจาก็บินโฉบลงมาจากฟากฟ้าและเกาะลงบนไหล่ของไซกิ

ไซกิปลดม้วนคัมภีร์ที่ผูกติดอยู่กับขาของเหยี่ยวออกแล้วคลี่อ่าน

【เรียกประชุมโจนินด่วน ที่ห้องทำงานโฮคาเงะ ทันที】

"ประชุมโจนินงั้นเหรอ?" ไซกิหรี่ตาลง

เรียกประชุมโจนินในเวลาแบบนี้...

"การสอบจูนินใกล้เข้ามาแล้วสินะ?"

เขาเก็บคัมภีร์เข้าพก แล้วหันไปหาฮาคุ

"ฮาคุ วันนี้เธอฝึกเองไปก่อนนะ ฉันมีธุระต้องไปจัดการน่ะ"

"ครับอาจารย์" ฮาคุพยักหน้ารับคำ

ณ ห้องทำงานโฮคาเงะ

ไซกิผลักประตูแล้วก้าวเข้าไปด้านใน

โจนินหลายคนมารวมตัวกันอยู่ในห้องแล้ว

ซารุโทบิ อาสึมะ, ยูฮิ คุเรไน, ไมโตะ ไก...

รวมถึงโจนินประจำหน่วยอื่นๆ อีกหลายคน

"โย่ว คาคาชิ!" ไกโบกมือทักทายอย่างกระตือรือร้น "หายากนะเนี่ยที่นายจะมาตรงเวลา!"

"นั่นสิ วันนี้ไม่มาสายแฮะ" อาสึมะที่คาบบุหรี่อยู่คาปากเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

คุเรไนพยักหน้าทักทายเขาเช่นกัน

ไซกิเดินไปยืนสงบนิ่งอยู่ด้านข้าง

ไม่นานนัก ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ก็เดินเข้ามา

"มากันครบแล้วสินะ"

"เอาล่ะ เริ่มการประชุมได้"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น นั่งลงและกวาดสายตามองทุกคน

"นี่ก็ผ่านมาเกือบสองเดือนแล้ว ที่พวกเธอได้รับมอบหมายให้ดูแลทีมของตัวเอง"

"ที่ฉันเรียกพวกเธอมาในวันนี้ ก็เพื่อเรื่องการสอบคัดเลือกจูนิน"

"ตามธรรมเนียมปฏิบัติ การสอบจูนินซึ่งจัดขึ้นปีละสองครั้ง จะเริ่มต้นขึ้นในอีกเจ็ดวันข้างหน้า"

"และในครั้งนี้ ยังมีนินจาจากหมู่บ้านอื่นเข้าร่วมด้วย ทั้งซึนะงาคุเระ, อาเมะงาคุเระ และคุสะงาคุเระ"

"สเกลงานจะใหญ่กว่าปีที่ผ่านๆ มามาก"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เว้นช่วงไปครู่หนึ่ง

"ทีนี้ ฉันอยากให้โจนินประจำทีมแต่ละคนรายงานมาว่า ลูกศิษย์ของพวกเธอมีคุณสมบัติพอที่จะเข้าร่วมการสอบจูนินหรือไม่"

"ไมโตะ ไก"

"ครับ!" ไกยืนตัวตรงแน่ว "ทีม 3: ร็อค ลี, ฮิวงะ เนจิ, และ เท็นเท็น ผมขอเสนอชื่อพวกเขาเข้าร่วมการสอบจูนินครับ!"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น พยักหน้ารับ

"ยูฮิ คุเรไน"

"ค่ะ" คุเรไนเอ่ย "ทีม 8: อินุซึกะ คิบะ, อาบุราเมะ ชิโนะ, และ ฮิวงะ ฮินาตะ ดิฉันขอเสนอชื่อพวกเขาเข้าร่วมการสอบจูนินค่ะ"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น พยักหน้าอีกครั้ง

"อาสึมะ"

"ทีม 10: นารา ชิกามารุ, อาคิมิจิ โจจิ, และ ยามานากะ อิโนะ ผมขอเสนอชื่อพวกเขาครับ" อาสึมะกล่าว

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น มองไปที่ไซกิ

"คาคาชิ แล้วทีม 7 ล่ะ?"

สายตาของทุกคนในห้องพุ่งเป้าไปที่ไซกิ

ทีม 7...

อุซึมากิ นารูโตะ, อุจิวะ ซาสึเกะ และ ฮารุโนะ ซากุระ

สมาชิกทีมนี้เป็นที่จับตามองมากที่สุดในบรรดาทีมเกะนินทั้งหมด

คนหนึ่งคือสถิตร่างจิ้งจอกเก้าหาง

คนหนึ่งคือผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวของตระกูลอุจิวะ

คนหนึ่งคืออัจฉริยะจากครอบครัวคนธรรมดา

และโจนินประจำทีมคือ คาคาชิวงแหวน

ไซกินิ่งเงียบไปสองสามวินาที

"ทีม 7: อุซึมากิ นารูโตะ, อุจิวะ ซาสึเกะ และ ฮารุโนะ ซากุระ"

"ผมขอเสนอชื่อพวกเขาเข้าร่วมการสอบจูนินครับ"

เสียงซุบซิบดังอื้ออึงไปทั่วห้องทำงาน

"คาคาชิเสนอชื่อพวกเขางั้นเหรอเนี่ย?"

"เขาไม่เคยเสนอชื่อลูกศิษย์เข้าร่วมสอบจูนินมาก่อนเลยนะ..."

"เด็กปีนี้เก่งขนาดนั้นเชียวเหรอ?"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เองก็ประหลาดใจไม่น้อย

"คาคาชิ นายแน่ใจนะ?"

"นายไม่เคยเสนอชื่อใครมาก่อนเลยนี่"

ไซกิพยักหน้า

"คราวนี้มันต่างออกไปครับ"

"สมาชิกทั้งสามคนของทีม 7 มีความแข็งแกร่งมากพอที่จะเข้าร่วมการสอบจูนินแล้ว"

"และ..."

ไซกิสบตาซารุโทบิ ฮิรุเซ็น

"พวกเขาต้องการคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าเพื่อขัดเกลาตัวเอง ภารกิจระดับ D ไม่เพียงพอสำหรับการเติบโตของพวกเขาอีกต่อไปแล้วครับ"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น มองลึกเข้าไปในดวงตาของไซกิ

"ดี ฉันเข้าใจแล้ว"

"ถ้าอย่างนั้น ทีม 7 ก็จะถูกเพิ่มเข้าไปในรายชื่อผู้เข้าร่วมสอบด้วย"

เขาลุกขึ้นยืน

"ทุกคน การสอบจูนินครั้งนี้มีความสำคัญมาก"

"มันไม่ใช่แค่การคัดเลือกภายในของโคโนฮะเท่านั้น แต่ยังเป็นโอกาสที่จะได้แสดงความแข็งแกร่งของนินจารุ่นใหม่ให้หมู่บ้านอื่นได้เห็นอีกด้วย"

"เพราะฉะนั้น ขอให้พวกเธอตั้งใจชี้แนะลูกศิษย์ให้เต็มที่ด้วยล่ะ"

"จบการประชุม แยกย้ายได้"

เหล่าโจนินทยอยเดินออกจากห้องไป

ไกเดินเข้ามาหาไซกิ

"คาคาชิ ลูกศิษย์นายเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"อยากลองให้มาประลองกับลูกศิษย์ฉันดูไหมล่ะ?"

ไซกิยิ้มบาง

"ไก ลูกศิษย์นายเก่งมากจริงๆ โดยเฉพาะเด็กที่ชื่อร็อค ลีนั่น"

"แต่ลูกศิษย์ของฉันน่ะ... ก็ไม่แพ้ใครหรอกนะ"

ดวงตาของไกเป็นประกาย

"เยี่ยม! งั้นเรามารอดูกันในการสอบจูนินก็แล้วกัน!"

"อ๊า วัยรุ่น! มันช่างเร่าร้อนจริงๆ!"

ไซกิส่ายหน้าพลางหัวเราะเบาๆ

คุเรไนเดินเข้ามาสมทบ

"คาคาชิ ฉันได้ยินมาว่านายรับศิษย์ฝึกหัดมาคนนึงเหรอ?"

"ใช่แล้วล่ะ" ไซกิพยักหน้า "เป็นเด็กที่มีพรสวรรค์มากเลยทีเดียว"

ขีดจำกัดสายเลือดคาถาน้ำแข็งน่ะสิ

คุเรไนประหลาดใจ "ขีดจำกัดสายเลือด... มิน่าล่ะ"

"แต่ว่านะ..."

เธอมองหน้าไซกิ

"ทีม 7 ของนายพร้อมแล้วจริงๆ เหรอ? การสอบจูนินมันไม่ได้หมูๆ หรอกนะ"

"ไม่ต้องห่วงหรอก" ไซกิตอบด้วยความมั่นใจ "พวกเขาแข็งแกร่งกว่าที่เธอคิดเยอะ"

ณ ลานฝึกซ้อม

ไซกิเรียกทีม 7 มารวมตัวกัน

"ครูมีอะไรถึงเรียกพวกเรามาเหรอครับ?" นารูโตะถามด้วยความสงสัย

ไซกิกวาดสายตามองลูกศิษย์ทั้งสามคน

"อีกเจ็ดวัน การสอบจูนินก็จะเริ่มขึ้นแล้ว"

"พวกเธอ... อยากจะเข้าร่วมไหม?"

"การสอบจูนินเหรอครับ?!" ดวงตาของนารูโตะเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น "แน่นอนสิครับว่าต้องอยาก!"

"ในที่สุดก็จะได้หลุดพ้นจากภารกิจระดับ D งี่เง่านั่นซะที!"

ซาสึเกะพยักหน้าเห็นด้วย "ผมก็จะสอบครับ"

ซากุระลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบอย่างหนักแน่น "หนูก็ด้วยค่ะ!"

ไซกิพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

"ดีมาก"

"ถ้าอย่างนั้น ในช่วงไม่กี่วันนี้ ฉันจะฝึกพิเศษทบทวนให้พวกเธอเป็นรอบสุดท้าย"

"ไหนแสดงผลลัพธ์จากความพยายามช่วงที่ผ่านมาให้ฉันดูหน่อยสิ"

เขาหันไปหานารูโตะ

"นารูโตะ กระสุนวงจักรของเธอไปถึงไหนแล้ว?"

นารูโตะฉีกยิ้มกว้างและแบมือขวาออก

จักระควบแน่นมารวมกันที่ฝ่ามือ

จี่— จี่— จี่—

ก้อนจักระสีฟ้าทรงกลมหมุนวนอย่างรวดเร็ว ส่งเสียงครางหึ่งๆ

"กระสุนวงจักร!"

นารูโตะซัดมันเข้าใส่เสาไม้ที่อยู่ใกล้ๆ

ตู้ม!

เสาไม้ถูกกระสุนวงจรกระแทกจนระเบิดแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ เศษไม้ปลิวว่อนไปทั่ว

"ไม่เลวเลย" ไซกิพยักหน้าชม "เธอควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้วสินะ"

"ฮี่ๆ!" นารูโตะยืดอกอย่างภูมิใจ "มันยังไม่หมดแค่นี้นะครับ!"

เขาประสานอินอีกครั้ง

"คาถาลม: ลมทะลวง!"

พายุหมุนลูกใหญ่พวยพุ่งออกจากปากของนารูโตะ พลังทำลายล้างน่าประทับใจทีเดียว

"คาถาลม: ฝ่ามือวายุ!"

"คาถาลม: คลื่นสุญญากาศ!"

วิชานินจาธาตุลมสามท่าถูกปล่อยออกมาติดต่อกัน แต่ละท่ารุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

ไซกิพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

"การมีปริมาณจักระมหาศาลนี่มันดีจริงๆ นะ เธอสามารถเรียนรู้วิชานินจาธาตุลมที่กินจักระเยอะๆ ได้สบายๆ เลย"

"และถ้าเอามาผสานกับกระสุนวงจักร พลังทำลายของมันก็จะยิ่งทวีคูณขึ้นไปอีก"

นารูโตะตื่นเต้นสุดขีด "ครูครับ ผมอยากเรียนกระสุนวงจักรธาตุลมด้วยครับ!"

"อันนั้นมันอันตรายเกินไป เอาไว้ทีหลังเถอะ" ไซกิปฏิเสธทันควัน

วิชาระดับ S อย่างคาถาลม: ดาวกระจายวงจักร นารูโตะในตอนนี้ยังรับมือไม่ไหวหรอก

เขาหันไปทางซากุระ

"ซากุระ แล้วเธอล่ะ?"

ซากุระสูดหายใจลึกแล้วประสานอิน

"คาถาลวงตา: ภาพมายาลวงตา!"

ทัศนียภาพรอบๆ เริ่มบิดเบี้ยว

ไซกิสัมผัสได้ถึงความผันผวนของจักระลวงตา

"ดีมาก รุนแรงกว่าคาถาลวงตา: นรกจำแลงที่เธอใช้คราวก่อนเยอะเลย"

"และ..."

ซากุระยังคงประสานอินต่อไป

"คาถาลวงตา: ภาพลวงตาซ้อน!"

"คาถาลวงตา: เถาวัลย์มรณะ!"

คาถาลวงตาสองท่าถูกใช้ออกมาอย่างต่อเนื่อง

แม้ผลลัพธ์จะจำกัดเมื่อใช้กับนินจาระดับไซกิ แต่มันก็เพียงพอที่จะรับมือกับเกะนินในระดับเดียวกันได้อย่างสบายๆ

"แล้ววิชานินจาแพทย์ล่ะ?" ไซกิถาม

"เอ่อ..." ซากุระตอบอย่างอึกอัก "หนูยังไม่ค่อยถนัดวิชานินจาแพทย์เท่าไหร่เลยค่ะ..."

"พื้นฐานน่ะพอได้แล้ว แต่จะให้ลงลึกกว่านี้มันยากจังเลยค่ะ"

"หนูก็เลยทุ่มเทให้กับการฝึกคาถาลวงตาแทน"

ไซกิพยักหน้าเข้าใจ

"ก็ไม่แปลกหรอก วิชานินจาแพทย์ต้องใช้ทั้งพรสวรรค์และเวลาฝึกฝนยาวนานจริงๆ"

"การที่เธอเน้นไปที่คาถาลวงตาก็ถือเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องแล้วล่ะ"

"และคาถาลวงตาที่ผสานกับการควบคุมจักระอันแม่นยำของเธอก็ถือว่าทรงพลังมากทีเดียว"

ซากุระถอนหายใจอย่างโล่งอก

สุดท้าย ไซกิก็หันไปมองซาสึเกะ

มุมปากของซาสึเกะกระตุกยิ้มเล็กน้อย

จี่— จี่— จี่—

สายฟ้าสีฟ้าขาวปะทุขึ้นรอบตัวเขา ปกคลุมร่างจนมิด

"คาถาสายฟ้า: กระตุ้นเซลล์!"

กระแสไฟฟ้ากระตุ้นเซลล์ในร่างกาย ความเร็วของซาสึเกะพุ่งทะยานขึ้นในพริบตา

ร่างของเขากลายเป็นเพียงภาพติดตา พุ่งทะยานไปทั่วลานฝึกด้วยความเร็วสูง

"เร็วกว่าเดิมเยอะเลยนะ" ไซกิเอ่ยชม "แถมระยะเวลาการใช้งานก็เพิ่มเป็นสิบวินาทีแล้วด้วย"

"มันยังไม่หมดแค่นี้หรอกครับ"

ซาสึเกะหยุดเคลื่อนไหว และเริ่มรวบรวมจักระไว้ที่มือขวา

จี่— จี่— จี่— จี่—

เสียงกระแสไฟฟ้าบาดแก้วหูดังขึ้น

สายฟ้าควบแน่นที่ฝ่ามือ รุนแรงขึ้นและสว่างจ้าขึ้นเรื่อยๆ

"พันปักษา!"

ซาสึเกะพุ่งเข้าใส่ก้อนหินใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆ

ตู้ม!

พันปักษาทะลวงผ่านก้อนหินใหญ่ ทิ้งรอยไหม้เกรียมเป็นรูโหว่

ก้อนหินร้าวปริและพังทลายลงมาเสียงดังสนั่น

นารูโตะเบิกตากว้าง "สุดยอดไปเลย!"

ซากุระเองก็ทึ่งไม่แพ้กัน "ซาสึเกะคุง..."

ไซกิพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

"ยอดเยี่ยมมาก เธอควบคุมพันปักษาได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว"

"และพัฒนาการของวิชากระตุ้นเซลล์ด้วยคาถาสายฟ้าก็ก้าวกระโดดมากเช่นกัน"

"ทว่า..."

เขาจ้องมองซาสึเกะ

"ความเร็วของพันปักษานั้นสูงมาก เนตรวงแหวนของเธอตามความเร็วนั้นทันหรือเปล่าล่ะ?"

ซาสึเกะเบิกเนตรวงแหวน ลูกน้ำสองวงหมุนวน

"ก็พอได้... อย่างฉิวเฉียดครับ"

"ก็ดีแล้ว" ไซกิกล่าว "ฝึกฝนต่อไป แล้วทำให้เนตรวงแหวนกับพันปักษาประสานงานกันได้อย่างสมบูรณ์แบบให้ได้ล่ะ"

"ครับ"

ไซกิมองหน้าลูกศิษย์ทั้งสาม พลางประเมินผลในใจ

การฝึกฝนตลอดสองเดือนที่ผ่านมานี้ สัมฤทธิผลอย่างเห็นได้ชัด

นารูโตะเรียนรู้กระสุนวงจักรและวิชานินจาธาตุลมอีกหลายกระบวนท่า แถมการควบคุมจักระก็พัฒนาขึ้นมาก

ซาสึเกะเชี่ยวชาญทั้งพันปักษาและการกระตุ้นเซลล์ด้วยคาถาสายฟ้า และการใช้เนตรวงแหวนก็คล่องแคล่วขึ้น

ซากุระเน้นไปที่คาถาลวงตา จนสามารถใช้วิชาระดับ B ได้หลายวิชา

"ด้วยระดับความแข็งแกร่งขนาดนี้..."

"พวกเขาถือว่าเป็นแนวหน้าในหมู่เกะนินแล้วล่ะ"

ไซกิเปิดระบบขึ้นมาดูข้อมูลของพวกเขา

【อุซึมากิ นารูโตะ (ระดับ C) ค่าความสนิท: 78, ความคืบหน้า: 85% (ใกล้จะเลื่อนเป็นระดับ B)】

【อุจิวะ ซาสึเกะ (ระดับ C พิเศษ) ค่าความสนิท: 72, ความคืบหน้า: 80% (ใกล้จะเลื่อนเป็นระดับ B พิเศษ)】

【ฮารุโนะ ซากุระ (ระดับ C) ค่าความสนิท: 70, ความคืบหน้า: 75%】

"ใกล้จะทะลวงขึ้นระดับ B กันหมดแล้วสินะ..."

ไซกิยิ้มอย่างพอใจ

จากนั้นเขาก็เช็กแต้มระบบของตัวเอง

【แต้มระบบปัจจุบัน: 1800 แต้ม】

【ไอเทมในคลัง: ดาบสายฟ้าคิบะ (ขายได้ 3000 แต้ม)】

"1800 แต้ม... ยังขาดอีก 200 แต้มถึงจะซื้อ 'ยาปลุกพลังสายเลือด' ได้"

เขานึกถึงไอเทมชิ้นนั้นในร้านค้าระบบ

【ยาปลุกพลังสายเลือด: กระตุ้นศักยภาพขีดจำกัดสายเลือดแฝง มีโอกาสที่จะปลุกพลังสายเลือดที่หลับใหลอยู่ให้ตื่นขึ้นมาได้ ราคา: 2000 แต้ม】

ถึงซากุระจะเกิดในครอบครัวคนธรรมดา แต่ใครจะรู้ล่ะว่าบรรพบุรุษของเธออาจจะมีสายเลือดพิเศษอะไรซ่อนอยู่ก็ได้

ถ้าเธอปลุกขีดจำกัดสายเลือดขึ้นมาได้ล่ะก็...

"ถ้าฉันขายดาบคิบะ ฉันก็จะมี 4800 แต้มทันที พอซื้อยาปลุกพลังสายเลือดแล้วยังมีทอนอีกต่างหาก"

"แต่ว่า..."

ไซกิส่ายหน้า พลางเลื่อนดูอาวุธต่างๆ ในร้านค้าระบบ

【ดาบคุซานางิ: อาวุธเทพระดับ A คมกริบไร้เทียมทาน สามารถถ่ายเทจักระเข้าไปได้ ราคา: 15,000 แต้ม】

【ดาบสายฟ้าแห่งเทพเจ้า: อาวุธเทพระดับ A อาวุธคู่กายของโฮคาเงะรุ่นที่ 2 ใช้คู่กับวิชาเทพสายฟ้าเหิน ราคา: 18,000 แต้ม】

【ซาเมฮาดะ: อาวุธมีชีวิตระดับ S สามารถดูดกลืนจักระได้ ราคา: 25,000 แต้ม】

"อาวุธพวกนี้มันแพงหูฉี่ทั้งนั้นเลยแฮะ..."