ตอนที่ 73 พบกับศัตรู

ทัวร์นาเมนต์การต่อสู้ดำเนินต่อไป

เมื่อการแข่งขันดำเนินไป เฉินเหิงก็มีชื่อเสียงมากขึ้นเรื่อย ๆ และชื่อของเขาก็ถูกบอกเล่าต่อผู้คนจำนวนมาก

สไตล์ของเขาเป็นที่รู้จักกันดี ตั้งแต่เริ่มต้น เขาใช้วิธีที่เร็วที่สุดในการยุติการต่อสู้เสมอ การกระทำของเขาเปรียบเหมือนสายน้ำและดูราบรื่นพริ้วไหวอย่างไม่น่าเชื่อ

ระหว่างการต่อสู้ก็มีการปะทะกับอัศวินคนอื่น ๆ ด้วยเหมือนกัน

แน่นอนว่าส่วนใหญ่ไม่ใช่อัศวินที่แท้จริงและเป็นเพียงอัศวินฝึกหัดเท่านั้น

อัศวินฝึกหัดเหล่านี้มาจากภูมิหลังที่หลากหลาย มีทั้งลูกน้องของโอลิเวียเองและที่มาจากตระกูลใหญ่ต่าง ๆ ที่เข้าร่วมโดยมีเป้าหมายของตัวเอง

ในบรรดาอัศวินฝึกหัดจำนวนมาก มีบางคนที่ค่อนข้างทรงพลัง

เพียงแต่เพราะพวกเขาได้เผชิญหน้ากับเฉินเหิง อัศวินฝึกหัดเหล่านั้นทั้งหมดจึงต้องพ่ายแพ้ออกไป แม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขาก็ยังไม่สามารถต่อสู้กับเฉินเหิงได้อย่างสมน้ำสมเนื้อ และพวกเขาทั้งหมดก็ถูกจัดการลงได้อย่างหมดจด

ไม่กี่วันผ่านไป

ในไม่ช้า เฉินเหิงก็กำลังจะได้เผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้คนสุดท้ายของเขา

เขาคือเดลาโนแห่งอาณาจักรโอลิส

เดลาโนเป็นอัศวินแห่งอาณาจักรโอลิส และเขาเป็นตัวแทนของเจ้าชายกริธในครั้งนี้

ในความเป็นจริง ทุกคนรวมทั้งเฉินเหิงรู้ว่าเป้าหมายของอัศวินคนนี้ในการเข้าร่วมทัวร์นาเมนต์คืออะไร

แน่นอนว่านั่นคือการทำให้โอลิเวียเสียหน้า

ทัวร์นาเมนต์การต่อสู้เป็นโอกาสที่จะอวดพลังการต่อสู้ของพวกเขา และทั้งโอลิเวียหรือกริธจะไม่ยอมปล่อยโอกาสนี้ไป

ยิ่งไปกว่านั้น จากมุมมองของการทำลายแผนการของคู่ต่อสู้ ยิ่งโอลิเวียต้องการทำบางสิ่งมากเท่าไหร่ กริธก็ยิ่งไม่ยอมให้เธอประสบความสำเร็จมากขึ้นเท่านั้น

ดังนั้นเขาจึงส่งเดลาโนออกมา

“นี่มันค่อนข้างลำบากนะ…” ชายวัยกลางคนถอนหายใจเบา ๆ ขณะที่มองไปยังอัศวินวัยกลางคนก็ก้าวออกมา

ไม่ใช่แค่โอลิเวียและคนอื่น ๆ ที่มาร่วมทัวร์นาเมนต์การต่อสู้ครั้งนี้ แม้แต่ขุนนางอย่างเคลลี่ก็มาด้วย

คนที่พูดคือชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ข้างเคลลี่

“ท่านพ่อ…”

ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ มองลงมาที่อัศวินวัยกลางคน เคลลี่อดไม่ได้ที่จะถามว่า “ทำไมฝ่าบาทถึงส่งไคลินออกไปต่อสู้? เธอไม่รู้เหรอ…”

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฝ่าบาทคิดอะไรอยู่ แต่มีความเป็นไปได้อยู่สองสามอย่าง” ชายวัยกลางคนกล่าวขณะที่ส่ายหัว “บางทีเธออาจไม่ต้องการให้อัศวินของเธออีกคนถูกปราบ แล้วทำให้ต้องเสียหน้า”

“แม้ว่าไคลินจะแพ้ แต่ไคลินก็ยังไม่ใช่อัศวินที่แท้จริง ดังนั้นจึงไม่สำคัญว่าเขาจะแพ้หรือป่าว”

“ท้ายที่สุด เขากำลังต่อสู้ในฐานะอัศวินฝึกหัดและเผชิญหน้ากับอัศวินที่แท้จริง แม้ว่าเขาจะแพ้ มันก็จะไม่น่าละอายสำหรับเขา”

นั่นคือสิ่งที่เขาคาดเดา

“แต่ไคลิน เขา…” เคลลี่ถอนหายใจ และเมื่อมองไปยังเฉินเหิงที่ปรากฏออกมาจากอีกด้านหนึ่ง เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวล

เฉินเหิงขี่ม้าของเขามาที่เวทีจากอีกด้านหนึ่ง

เขาค่อย ๆ ขี่ม้าไปที่ศูนย์กลางเวทีและมองไปยังคู่ต่อสู้ของเขา

ข้างหน้าเขามีอัศวินที่ดูน่าสนใจอยู่

เขาเป็นอัศวินวัยกลางคนที่สวมชุดเกราะหนัง ใบหน้าของเขาค่อนข้างดำคล้ำและมีรอยแผลเป็นมากมาย

สายตาของเขาเฉียบแหลมราวกับนกอินทรี ทำให้ผู้คนรู้สึกเคารพและหวาดกลัวเขาตามสัญชาตญาณ

จากออร่าของเขา เขาดูไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

เมื่อมองไปที่คน ๆ นี้ สายตาของเฉินเหิงยังคงสงบและข้อมูลของคน ๆ นี้ก็ปรากฏขึ้นในใจของเขา

เดลาโนเป็นหนึ่งในอัศวินของอาณาจักรโอลิส และภายในอาณาจักรโอลิส เขาจัดเป็นอัศวินระดับสูง

จากข้อมูล อัศวินผู้นี้เอาชนะอัศวินคนอื่น ๆ ได้ในการเผชิญหน้ากันตรง ๆ ในแง่ของพลังการต่อสู้ เขาสูงกว่า มาเดอร์ในอดีตมาก

ไม่น่าแปลกใจที่โอลิเวียจะส่งเฉินเหิงออกมารับมือ

ทัวร์นาเมนต์การต่อสู้ไม่อนุญาตให้ผู้แข่งขันคร่าชีวิตของคู่ต่อสู้

แม้ว่าเฉินเหิงจะแพ้ แต่ตราบใดที่เขายอมจำนนได้ทันเวลาก็จะไม่มีปัญหาอะไร

ยิ่งไปกว่านั้น สำหรับอัศวินหน้าใหม่อย่างเขา เขาไม่จำเป็นต้องเอาชนะอัศวินเดลาโน เขาเพียงแค่ต้องยืนหยัดต่อสู้กับอัศวินเดลาโนให้ได้เป็นระยะเวลาหนึ่งและทำให้การต่อสู้ดูน่าตื่นเต้น

เขาเป็นเพียงอัศวินหน้าใหม่ ดังนั้นคนอื่น ๆ จึงไม่ได้คาดหวังอะไรกับเขา แม้ว่าเขาจะแพ้ พวกเขาก็จะยกย่องเขาที่มีพรสวรรค์แบบนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย และจะไม่พูดอะไรเสียหายเกี่ยวกับความพ่ายแพ้ของเขา

ยังไงซะมันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่อัศวินหน้าใหม่จะแพ้ให้กับอัศวินที่มีชื่อเสียงซึ่งทำผลงานมามากแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น สำหรับโอลิเวีย แม้ว่าเฉินเหิงจะพ่ายแพ้ คนอื่น ๆ ก็จะแค่พูดถึงว่าเธอได้รับเอาอัศวินอัจฉริยะอันทรงพลังเข้ามาอยู่ใต้คำสั่งเธอเท่านั้น

นี่คือข้อดีของการเป็นเด็กและมีประสบการณ์น้อย

แม้จะแพ้ก็ไม่เป็นไร แต่สุดท้ายแล้ว แพ้ก็คือแพ้ มันจะเปรียบเทียบกับชื่อเสียงจากชัยชนะได้ยังไง?

ชื่อเสียงและเกียรติยศคือสิ่งที่เฉินเหิงต้องการ

“ไม่ต้องเปลืองคำพูด”

ข้างหน้า เดลาโนพูดอย่างใจเย็นว่า “มาเริ่มกันเลยดีกว่า แสดงให้ฉันเห็นว่าคุณมีพลังมากแค่ไหน”

เฉินเหิงไม่ตอบและเพียงแค่พยักหน้าตอบรับ และพวกเขาก็ขี่ม้าพุ่งเข้าหากันพร้อม ๆ กัน

ปัง

ในเวลาต่อมา ดาบของพวกเขาก็ตกลงมาและปะทะกันกลางอากาศทำให้เกิดเสียงดังขึ้น

เมื่อเผชิญหน้ากับเดลาโน อัศวินที่แท้จริง เฉินเหิงไม่ได้ใช้ทวนและเขาชักดาบออกมาแทน

“คุณ!”

เมื่อสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งจากดาบของเฉินเหิง สีหน้าของเดลาโนก็เปลี่ยนไป

เขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังที่มาจากร่างกายของเฉินเหิงได้อย่างชัดเจน

พลังนั้นช่างน่ากลัวยิ่งนัก และไม่ใช่สิ่งที่อัศวินฝึกหัดจะสามารถปลดปล่อยออกมาได้ มันไม่ได้ด้อยไปกว่าพลังของเขาเลย

เขาสัมผัสได้ถึงบางอย่างในทันที

“เข้าใจแล้วใช่ไหม”

ต่อหน้าเขา เสียงของเฉินเหิงดังขึ้น “น่าเสียดายที่สายเกินไปแล้ว”

ขณะที่เขาพูด ร่างของเฉินเหิงเริ่มงอลงเล็กน้อย เขาแสดงท่าทางที่ไม่เหมือนใครและดาบสีเงินของเขาก็ฟันลงมาด้วยพละกำลังอันป่าเถื่อน

การโจมตีของเขามีพลังที่น่าสะพรึงกลัวมากและทำให้เกิดลมกระโชกแรง

ปัง

เดลาโนรีบถอยกลับไป เนื่องจากความมั่นใจในตัวเองที่มากเกินไป เขาจึงเสียเปรียบและถูกเฉินเหิงปราบปรามลง

ภายในอารีน่า ร่างทั้งสองปะทะกันหลายครั้ง ทำให้เกิดเสียงดังและลมกระโชกแรงอย่างต่อเนื่อง

การต่อสู้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น แต่ทั้งสองคนก็ต่อสู้กันอย่างดุเดือด

ดาบยาวพุ่งปะทะกันอย่างต่อเนื่อง และการโจมตีในแต่ละครั้งของพวกเขา หากเป็นคนธรรมดาที่โดนเข้าไปจะทำให้ร่างกายของคน ๆ นั้นแยกออกจากกันและกลายเป็นชิ้นเนื้อได้ทันที

ขณะที่พวกเขาต่อสู้ต่อไป ดาบของพวกเขาก็ฉายแสงสีขาวออกมา มันคือการสำแดงของพลังงานชีวิต