ตอนที่ 63 สถานการณ์ทางเหนือ

“ฝ่าบาท…” ยืนอยู่ตรงนั้นและเห็นโอลิเวียกำลังใจลอย เฉินเหิงจึงพูดขึ้นเบา ๆ

โอลิเวียกลับมามีสติอีกครั้ง

“ฉันขอโทษ”

เมื่อมองไปที่เฉินเหิง เธอก็ถอนหายใจออกมาและแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วพูดว่า “ขอโทษที่ต้องให้คุณรอ ฉันกำลังคิดถึงเรื่องบางอย่างในอดีต”

“ฉันเข้าใจ” เฉินเหิงพยักหน้าอย่างเข้าใจและไม่ได้ใส่ใจ

“ในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา คุณไม่ได้อยู่ในเมืองหลวงกูตู คุณไปไหนมา?” โอลิเวียถาม

เธอรู้ทุกอย่างที่เฉินเหิงทำโดยธรรมชาติ แต่เธอพูดไปเพื่อริเริ่มการสนทนา

“ฉันกลับไปยังดินแดนของพ่อและพักอยู่ที่นั่นช่วงหนึ่ง” เฉินเหิงกล่าวอย่างตรงไปตรงมา “ฉันมีเรื่องที่ต้องจัดการที่นั่น”

“โอ้?”

โอลิเวียดูค่อนข้างสนใจและถามว่า “คุณสะดวกไหมที่จะบอกฉันว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับอะไร”

เธอดูค่อนข้างอยากรู้อยากเห็นและมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่สวยงามของเธอ ซึ่งเห็นแล้วอาจทำให้ใคร ๆ หลายคนมีอาการคันหัวใจ

ใครก็ตามที่ได้เห็นเธอเป็นแบบนี้ ก็อาจยากที่จะต่อต้านและบอกทุกอย่างกับเธอ

อย่างไรก็ตามเฉินเหิงไม่ได้รับผลกระทบและเพียงแค่ยิ้มตอบกลับไป ในขณะเดียวกัน เขาก็เรียบเรียงโครงร่างเรื่องเส้นทางการค้าอย่างง่าย ๆ ในหัว

แม้ว่าสิ่งที่เขาทำจะเป็นเรื่องสำคัญ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะสามารถเก็บเป็นความลับได้

อย่างน้อยที่สุด สำหรับเจ้าหญิงโอลิเวีย ถ้าเธอต้องการสอบสวนเรื่องนี้ มันก็ง่ายมากที่เธอจะรู้ทุกอย่าง

เนื่องจากไม่สามารถซ่อนได้ เฉินเหิงจึงไม่พยายามปิดบังอะไรจากเธอ

“เส้นทางการค้าเหนือใต้”

เมื่อได้ยินคำตอบของเฉินเหิง ใบหน้าของเจ้าหญิงโอลิเวียก็ปรากฏสีหน้าประหลาดใจ และการแสดงออกของเธอก็เต็มไปด้วยความเคารพ

“ช่างเป็นความคิดที่ดีจริง ๆ คุณคิดได้ยังไง” เธอถามด้วยความอยากรู้

แม้ว่าเธอจะกำลังแสดงอยู่ แต่เธอก็รู้สึกถึงอารมณ์เหล่านั้นจริง ๆ ในระดับหนึ่ง

เธอรู้สึกเคารพในสิ่งที่เฉินเหิงทำและต้องการพูดคุยกับเขามากขึ้นเกี่ยวกับเรื่องนี้

การแสดงของเธอไม่ได้ปลอมทั้งหมด

“ครูโด เพื่อนของฉันเป็นลูกชายของผู้ปกครองทางเหนือ ผ่านเพื่อนของฉันคนนี้ ฉันได้เข้าใจสถานการณ์ของผู้ปกครองทางเหนือ และรู้สึกประหลาดใจกับความแตกต่างระหว่างฝั่งเหนือและฝั่งใต้ ความคิดของฉันสำหรับเส้นทางการค้ามาจากเรื่องนี้” เฉินเหิงกล่าวเบา ๆ

“โอ้” โอลิเวียเริ่มสนใจ “บอกฉันที คุณค้นพบอะไร”

“นี่ค่อนข้างซับซ้อน”

เฉินเหิงยิ้มในขณะที่พูดว่า “สภาพอากาศมีผลอย่างมากสำหรับการผลิตพืชผลทางการเกษตร ฝ่าบาทอาจไม่ทราบ แต่ความแตกต่างของสภาพอากาศระหว่างฝั่งเหนือและฝั่งใต้นั้นแตกต่างกันมาก สิ่งนี้ส่งผลกระทบอย่างมากต่อการผลิต และเช่นเดียวกันกับผลกำไรของผู้ปกครอง”

“เนื่องจากสภาพอากาศทางตอนเหนือค่อนข้างแห้งแล้ง พวกเขาจึงไม่สามารถผลิตพืชผลได้มากนัก และมีพื้นที่การเกษตรเพียงหนึ่งในสี่ของพื้นที่ทางตอนใต้เท่านั้น ยิ่งกว่านั้นการต่อสู้กับชาวต่างแดนในทะเลทรายก็ส่งผลกระทบอย่างมากต่อพวกเขาเหมือนกัน”

มองไปที่โอลิเวีย เฉินเหิงอธิบายว่า “การต่อสู้ส่งผลกระทบต่อการผลิตเพราะแรงงานที่สามารถนำไปทำการเกษตรกลับกลายไปเป็นนักรบแทน เรื่องนี้ทำให้การเพาะปลูกลดลงไปอีก และส่งผลให้ราคาพืชผลทางภาคเหนือมีราคาค่อนข้างสูง”

“ใช่” โอลิเวียมองไปที่เฉินเหิงและเห็นด้วยกับคำพูดของเขา

แม้ว่าสิ่งที่เฉินเหิงพูดจะค่อนข้างง่าย แต่ในยุคนี้ มีคนจำนวนไม่มากนักที่สามารถเข้าใจในสิ่งที่เขาพูดได้

สำหรับขุนนางที่อาศัยอยู่ภายในเมืองหลวงกูตู พวกเขาไม่รู้เกี่ยวกับสถานการณ์ทางฝั่งเหนือด้วยซ้ำ

“ในสถานการณ์แบบนี้ควรทำอย่างไร” โอลิเวียถามขณะที่เธอมองไปยังเฉินเหิงด้วยความสนใจ

เธอถามอย่างอ้อมค้อมและไม่คิดว่าเฉินเหิงจะตอบอย่างจริงจัง

เธอเคยถามผู้คนมากมายเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก่อน แต่ไม่มีใครสามารถให้คำตอบที่เฉพาะเจาะจงได้

แม้แต่ผู้ที่คุ้นเคยกับฝั่งเหนือมากก็ไม่สามารถแก้ปัญหานี้ได้ ดังนั้นเธอจึงไม่ได้คาดหวังอะไรจากเฉินเหิง

สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจคือ เฉินเหิงคิดอยู่เพียงครู่เดียวก่อนจะตอบ

“มีสองวิธี” เฉินเหิงกล่าวหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “สถานการณ์ของผู้ปกครองทางเหนือไม่ได้เป็นเพราะความสามารถในการผลิตของพวกเขา แต่เป็นเพราะพวกเขามีส่วนร่วมในสงครามอย่างต่อเนื่อง”

ลำพังแค่ปัญหาผลผลิตทางการเกษตรไม่ได้ทำให้ผู้ปกครองทางเหนือต้องเผชิญกับปัญหามากนัก ท้ายที่สุด แม้ว่าพื้นที่เพาะปลูกของพวกเขาจะไม่สามารถเพาะปลูกได้จำนวนมาก และนั่นก็หมายความว่าพวกเขาจะมีรายได้น้อยและจะไม่เจริญรุ่งเรือง แต่อย่างน้อยที่สุด พวกเขาก็ไม่ถึงกับต้องยากจนข้นแค้นและอดอยาก

เหตุผลที่แท้จริงสำหรับสถานการณ์ของพวกเขาก็คือ ไม่เพียงแต่ผลผลิตของพวกเขาจะต่ำเท่านั้น แต่พวกเขายังต้องเผชิญกับกองกำลังของชาวต่างแดนอีกด้วย

ผู้ปกครองทางเหนือต้องเผชิญกับการต่อสู้อย่างต่อเนื่อง และการต่อสู้มีค่าใช้จ่าย

เพราะแบบนี้พวกเขาจึงตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้

ดังนั้นถ้าหากต้องการแก้ไขสถานการณ์ของผู้ปกครองทางเหนือ ก็มีวิธีการที่ค่อนข้างง่าย

“การต่อสู้กับชาวต่างแดน แน่นอนว่าไม่สามารถยุติไปได้ ถ้าจะแก้ปัญหาจะต้องหาวิธีที่ทำให้ผู้ปกครองทางเหนือสามารถทำกำไรจากการต่อสู้กับชาวต่างแดนได้” เฉินเหิงกล่าวขณะที่เขามองไปที่โอลิเวีย

“ต้องทำอย่างไร” โอลิเวียถามตามสัญชาตญาณ

ตอนแรกเธอยังฟังอย่างไม่ใส่ใจมากนัก แต่เมื่อเฉินเหิงพูดมากขึ้นเรื่อย ๆ เธอก็จดจ่อกับสิ่งที่เขาพูดอย่างสมบูรณ์

ในฐานะเจ้าหญิงแห่งกูตูและผู้ที่มีอาณาเขตใกล้กับผู้ปกครองทางเหนือ เธอจึงให้ความสำคัญกับปัญหาของผู้ปกครองทางเหนืออย่างจริงจัง

ในอดีต เธอเคยรับฟังคำแนะนำของผู้คนมากมาย แต่ไม่มีใครสามารถวิเคราะห์ปัญหาได้อย่างใกล้ชิดเท่ากับ เฉินเหิง

“การแก้ปัญหานั้นค่อนข้างง่ายจริง ๆ”

เมื่อมองดูโอลิเวียที่จริงจังมากขึ้นเรื่อย ๆ เฉินเหิงก็กล่าวว่า “ถ้าเราต้องการลดภาระของผู้ปกครองทางเหนือ ทางที่ดีควรเริ่มต้นด้วยการค้าขาย”

“ตรงกันข้ามกับทางเหนือ ผลผลิตทางใต้มีมากมายเนื่องจากสภาพอากาศที่เหมาะสมต่อการเพาะปลูก มีหลายครั้งที่พืชผลในโกดังต้องเน่าเปื่อยไปอย่างสูญเปล่า การขายออกไปทั้งหมดเป็นเรื่องยากอย่างไม่น่าเชื่อ นี่คือสิ่งที่ตรงกันข้ามกับสถานการณ์ของทางฝั่งเหนือ”

เฉินเหิงพูดต่ออย่างแผ่วเบาว่า “ด้วยการค้าขาย พืชผลจากทางใต้ที่อุดมสมบูรณ์จึงสามารถส่งไปยังฝั่งเหนือได้ มันจะช่วยลดต้นทุนการผลิตและแก้ปัญหาการขลาดแคลนอาหารของผู้ปกครองทางเหนือ”

“ในทางกลับกัน ทาสที่ผู้ปกครองทางเหนือได้รับจากการสู้รบสามารถแจกจ่ายผ่านการค้าขายได้ ทำให้ผู้ปกครองทางเหนือได้รับผลกำไรจากการสู้รบ วิธีนี้จะทำให้การต่อสู้กับพวกต่างแดนต่างเผ่าพันธุ์จะไม่ไร้ประโยชน์อีกต่อไป ถ้าทำได้ ความกดดันที่มีต่อผู้ปกครองทางเหนือก็จะลดลงอย่างมาก และสถานการณ์ของพวกเขาจะดีขึ้น”