ตอนที่ 49 ความคิด

ในฐานะลูกของผู้ปกครองทางใต้ มันค่อนข้างน่าแปลกใจที่เฉินเหิงมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้ปกครองทางเหนือ

ที่มาของความสัมพันธ์นี้คือมิตรภาพของเขากับครูโด

แม้ว่ามันจะไม่ชัดเจนนักเมื่อเผชิญกับสิ่งต่าง ๆ เนื่องจากครอบครัวของครูโดมีอัศวิน พวกเขาจึงเป็นหนึ่งในผู้นำของผู้ปกครองทางเหนือ

เพราะแบบนั้น ผ่านครูโด เฉินเหิงจึงสามารถเข้าสู่แวดวงผู้ปกครองทางเหนือและเยี่ยมอัศวินเฒ่าสลีได้

นั่นคือรากฐานทั้งหมดของเขาในนี้

ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา เพื่อที่จะปรับปรุงสภาพเศรษฐกิจของเขาและช่วยเหลือผู้ปกครองทางเหนือ เขาจึงได้เริ่มเป็นหุ้นส่วนกับผู้ปกครองทางเหนือ

ท้ายที่สุด ผู้ปกครองทางเหนือทุกคนก็ค่อนข้างยากจน

เนื่องจากทางเหนือค่อนข้างแห้งแล้งและจำเป็นต้องต่อสู้บ่อยครั้ง ยิ่งไปกว่านั้น สภาพภูมิอากาศทำให้พืชผลมีไม่มากนัก แม้ว่าดินจะเท่ากัน แต่ปริมาณพืชผลที่ผลิตได้ก็ยังด้อยกว่าทางใต้มาก

อย่างไรก็ตามนี่ไม่ได้หมายความว่าทางเหนือจะไม่มีศักยภาพในการพัฒนา

ย้อนกลับไปเมื่อเฉินเหิงได้ไปที่ดินแดนของครอบครัวครูโด เขาก็ได้ข้อสรุปบางอย่าง

แม้ว่าทางเหนือจะยากจน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะผลิตอะไรไม่ได้

อย่างแรก ทางเหนือมีผลผลิตขน หนัง และทาสชาวต่างแดนมากมาย

ขนและหนังสามารถขายให้กับขุนนางได้ ในขณะที่ทาสต่างแดนสามารถนำไปใช้ในที่พักอาศัยต่าง ๆ ได้

ถ้าเขาสามารถนำสิ่งเหล่านี้ไปทางใต้ได้ เขาก็จะได้รับผลกำไรมหาศาล

ในอดีตไม่เคยมีใครตระหนักถึงคุณค่าที่อาจเกิดขึ้นจากจุดนี้

ปัญหาก็มีเพียงภูมิประเทศของทางเหนือที่ค่อนข้างซับซ้อนและเส้นทางไปที่นั่นก็ค่อนข้างยากลำบาก

ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากระหว่างทางมีโจรและชาวต่างแดนจำนวนมาก การเดินทางจึงอันตรายมาก

กลุ่มพ่อค้าไม่แข็งแรงพอที่จะเดินทาง และหลงทางได้ง่าย มันอันตรายเกินไป

ยิ่งกว่านั้นอาณาเขตของเจ้าหญิงโอลิเวียก็มีสิ่งที่คล้ายกัน

บรรดาพ่อค้าใส่ใจเรื่องต้นทุนและผลประโยชน์ และพวกเขาก็อยากจะไปที่ดินแดนของเจ้าหญิงโอลิเวียและซื้อสินค้าด้วยราคาที่สูง ดีกว่าการเดินทางไปไกลจนถึงผู้ปกครองทางเหนืออื่น ๆ และรับความเสี่ยงเพิ่ม

จากสถานการณ์เหล่านี้ เฉินเหิงจึงเริ่มทำงานหนัก

ด้วยการใช้ความสัมพันธ์ของเขากับครูโด เขาได้ต่อรองค่าธรรมเนียมการผ่านทางกับผู้ปกครองที่อยู่ใกล้เคียงสองสามคนเพื่อใช้ถนนของพวกเขา จากนั้นเขาก็ลงมือสำรวจเส้นและกำจัดพวกโจรด้วยตัวเอง ในที่สุดก็สามารถเปิดเส้นทางการค้าเล็ก ๆ ขึ้นมาได้สำเร็จ

ด้วยการใช้ชื่อของบารอนไคเซ็น เขาสามารถซื้อพืชผลและอาวุธจำนวนมากจากทางใต้ที่ผู้ปกครองทางเหนือต้องการอย่างมาก ในขณะที่ใช้ชื่อของครูโดเพื่อซื้อขนสัตว์และทาสจากผู้ปกครองทางเหนือ...

การไปมาตามเส้นทางการค้านี้ ทำให้เขาได้รับผลกำไรมหาศาล

ส่วนหนึ่งของผลกำไรเหล่านี้จะเข้ากระเป๋าของผู้ปกครองทางเหนือสำหรับค่าธรรมเนียมการผ่านทาง

เมื่อมีคนนำผลกำไรและผลประโยชน์มาให้คุณ วิธีที่คุณจะมองเขาและความคิดของคุณที่มีต่อเขาก็จะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เฉินเหิงเป็นคนน่ารักอยู่แล้ว และหลังจากนำทรัพยากรและผลกำไรมาสู่ผู้ปกครองทางเหนือ ความสัมพันธ์ของเขากับพวกเขาก็ยิ่งดีขึ้น

เมื่อเวลาผ่านไป อิทธิพลของเขาในหมู่ผู้ปกครองทางเหนือก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้น

ทั้งหมดนี้เป็นชิปต่อรองของเฉินเหิง และอำนาจที่เขาสามารถหยิบยืมได้

ในขณะนั้น เฉินเหิงกำลังจมอยู่ในความคิดของเขา

สถานการณ์ในภูมิภาคกูตูปรากฏขึ้นในใจของเขา

เมื่อหลายปีก่อน ความขัดแย้งระหว่างเจ้าหญิงโอลิเวียและเจ้าชายเริ่มร้อนแรงขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะประเพณีของภูมิภาคกูตู เจ้าชายและเจ้าหญิงจะต่อสู้กัน และผู้ชนะจะเป็นราชาหรือราชินี อีกเหตุผลหนึ่งเป็นเพราะกษัตริย์องค์ปัจจุบันกำลังล้มป่วยและถูกผูกติดไว้กับเตียงของเขา

ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ ผู้สนับสนุนของทั้งสองฝ่ายต่างก็ชักดาบออกมา และความขัดแย้งก็ทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ

กษัตริย์องค์ปัจจุบันมีลูกสามคน นอกจากโอลิเวียและเวอร์นาแล้ว ยังมีเจ้าชายอีกคนหนึ่ง

เวอร์นาอ่อนแอเกินไป และด้วยบุคลิกของเธอ เธอจึงไม่มีความหวัง

ผู้ชนะคนสุดท้ายน่าจะเป็นโอลิเวียหรือเจ้าชาย

ข้อดีของโอลิเวียคือเพราะอาณาเขตของเธออยู่ทางเหนือ เธอจึงมีกองทัพของตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากแม่ของเธอเป็นราชินีและเธอมีพรสวรรค์มาก เธอจึงได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีมาตั้งแต่ยังเด็ก

ถ้าเธอเป็นผู้ชาย การแย่งชิงบัลลังก์อาจจะจบลงไปแล้ว

เจ้าชายเกิดมาจากเจ้าหญิงของอาณาจักรเพื่อนบ้าน และเขาได้รับการสนับสนุนจากครอบครัวของมารดา นอกเหนือจากข้อเท็จจริงที่ว่าเขาแก่กว่าและเป็นผู้สืบทอดชายเพียงคนเดียวของราชวงศ์กูตู เขายังได้รับการสนับสนุนจากขุนนางบางส่วนอีกด้วย

โดยรวมแล้วทั้งสองฝ่ายมีทั้งข้อดีและข้อเสีย และทั้งสองก็สามารถครองบัลลังก์ได้

ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ อำนาจของผู้ปกครองทางเหนือมีความสำคัญอย่างไม่น่าเชื่อ

แม้ว่าผู้ปกครองทางเหนือจะถูกปิดตัวค่อนข้างมาก แต่ท้ายที่สุด พวกเขาก็ยังเป็นขุนนาง พวกเขายังเคยต่อสู้กับพวกต่างแดนและมีกำลังทหารที่แข็งแกร่งที่สุดในภูมิภาคกูตู

หากพลังอันยิ่งใหญ่นี้เลือกอย่างชัดเจนว่าพวกเขาสนับสนุนใคร ผลกระทบก็จะชัดเจน

เนื่องจากเฉินเหิงสนิทสนมกับผู้ปกครองทางเหนือและสามารถมีอิทธิพลต่อพวกเขาได้ในระดับหนึ่ง มูลค่าของเขาจึงเพิ่มขึ้นอย่างมาก

เมื่อคิดไปถึงตรงนั้น ดวงตาของเฉินเหิงก็สว่างขึ้น

“มีอะไรหรือป่าว?” ครูโดยังคงยืนอยู่ข้างหน้าเขา เขามองไปที่เฉินเหิงและถามด้วยความอยากรู้

“ไม่มีอะไร”

เฉินเหิงหันกลับมาและยิ้มในขณะที่พูดว่า “คุณคอร์ริโปกลับมาหรือยัง”

“ยังเลย” ครูโดส่ายหัวและถอนหายใจออกมาในขณะที่เขาพูด “ตามจดหมายฉบับสุดท้ายของเขา อีกนานกว่าเขาจะได้กลับมา”

“เอาล่ะ” เฉินเหิงก็ถอนหายใจและรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

เขาหวังว่าจะได้รับอะไรบางอย่างจากคอร์ริโปบ้าง

ท้ายที่สุด ในฐานะนักเรียนของคอร์ริโป คอร์ริโปก็เป็นการ์ดใบสำคัญในมือของเขาเหมือนกัน

ถ้าเขาสามารถโน้มน้าวคอร์ริโปได้ในระดับหนึ่ง การดำเนินการตามแผนของเขาก็จะง่ายขึ้นมาก

ในฐานะอัศวินผู้พิทักษ์แห่งราชวงศ์กูตู ถ้าหากคอร์ริโปเลือกสนับสนุนใครบางคนในที่สาธารณะ มันก็จะเป็นการง่ายที่จะโน้มน้าวใจคนจำนวนมากและทำให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้เปรียบ

ด้วยเหตุนี้ สถานะของเฉินเหิงในฐานะนักเรียนของคอร์ริโปจึงเป็นหนึ่งในไพ่เด็ดของเขา

น่าเสียดายที่เมื่อประมาณหนึ่งเดือนที่แล้ว คอร์ริโปออกจากเมืองหลวงกูตูไปเนื่องจากเหตุผลส่วนตัวบางอย่าง พวกเขาไม่รู้ว่าเขาไปที่ไหนหรือจะกลับมาเมื่อไร

เฉินเหิงยืนอยู่ตรงนั้นและคิดกับตัวเอง

“พอมาลองคิดดูแล้ว ปกติแล้วเจ้าหญิงโอลิเวียจะไม่มาที่เมืองกูตู แต่จู่ ๆ เธอก็กลับมาเมื่อไม่นาน สถานการณ์บางอย่างมีการเปลี่ยนแปลงหรือป่าว?”

การแสดงออกของเฉินเหิงสงบในขณะที่เขามีความคิดนี้

เขามีความรู้สึกว่าเมื่อโอลิเวียกลับมายังเมืองหลวงกูตู สถานการณ์ในเมืองจะต้องผ่านการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง