ตอนที่ 38 ผลกระทบ

“ฉันสบายดี…”

เฉินเหิงพยักหน้าและมองไปที่เวอร์นาในอ้อมกอดของเขาและถามว่า “แล้วคุณล่ะ? คุณสบายดีหรือเปล่า?”

“ฉัน… ฉันสบายดี”

เมื่อถูกเฉินเหิงสวมกอด ใบหน้าของเวอร์นาก็กลายเป็นสีแดงขณะที่เธอพยักหน้าตอบ

เฉินเหิงยิ้มและปล่อยเธอเพื่อให้เธอออกไป

เวอร์นายังตกใจอยู่ จิตใจของเธอว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์

เมื่อคิดถึงฉากก่อนหน้านี้และวิธีที่เฉินเหิงโจมตี เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าจิตใจของเธอว่างเปล่า

การแสดงออกของเฉินเหิงสงบมาก เขามองไปที่เคลลี่ต่อหน้าเขา “พวกเขาทั้งหมดเป็นคนธรรมดา ไม่มีใครเป็นอัศวินฝึกหัด”

“อย่างไรก็ตามไม่มีใครอ่อนแอ และทุกคนล้วนเป็นยอดฝีมือที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ฉันไม่รู้ว่าพวกเขามาจากไหน”

เมื่อพูดไปตรงนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและรู้สึกสับสน

“หลังจากที่ฉันสอบปากคำพวกเขา เราจะรู้ว่าพวกเขามาจากไหน” เคลลี่พูดอย่างฉุนเฉียวด้วยใบหน้าซีดเผือด

นี่เป็นความอัปยศต่อสาธารณะสำหรับเขา

เขาจัดงานเลี้ยงนี้และคนส่วนใหญ่ที่นี่เป็นขุนนาง อาจกล่าวได้ว่าพวกเขาล้วนมีอัตลักษณ์ที่สำคัญและไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป

ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับใครในงานเลี้ยงนี้ เขาจะเดือดร้อน

คนส่วนใหญ่ไม่สนใจว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาจะรู้แค่ว่ามีการลอบสังหารที่งานเลี้ยงของเคลลี่

ถ้าแค่นั้นก็คงไม่เป็นอะไรมาก อย่างไรก็ตามเคลลี่เห็นชัดเจนว่าพวกเขากำลังเล็งไปที่เวอร์นา

ด้วยตัวตนของเวอร์น่า ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ...

เคลลี่อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น เขาไม่สามารถจินตนาการถึงผลอันน่าสะพรึงกลัวที่จะตามมาได้

หากพวกเขาสามารถลอบสังหารเวอร์นาสำเร็จ ทั้งเมือง เมืองหลวงกูตูอาจตกอยู่ในความโกลาหล และเคลลี่จะต้องถึงวาระอย่างแน่อน แม้แต่พ่อของเขาที่เป็นเคานต์ก็ไม่สามารถปกป้องเขาได้

โชคดีที่มีอัศวินไคลินอยู่ด้วย…

ในขณะนั้น เคลลี่รู้สึกโชคดีอย่างไม่น่าเชื่อที่เขาได้เป็นเพื่อนกับเฉินเหิงและสามารถเชิญเขามาที่นี่ได้

ไม่เช่นนั้น สิ่งต่าง ๆ อาจต้องผ่านไปอย่างน่ากลัว

ด้วยความสามารถของนักฆ่าเหล่านั้น ถ้าไม่ใช่อัศวินอย่างเฉินเหิงที่แสดงออกมา มันอาจจะสายเกินไป

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เฉินเหิงก็มีความสำคัญในใจของเขามากขึ้น

“ดูเหมือนว่าหลังจากนี้ งานเลี้ยงคงจะไปต่อไม่ได้แล้ว”

เมื่อมองไปที่เคลลี่ เฉินเหิงยิ้มเบา ๆ และพูดว่า “ในเมื่อเป็นแบบนั้น ฉันจะออกไปก่อน”

“ตกลง”

เคลลี่พยักหน้าและพูดว่า “ขอบคุณมากสำหรับความช่วยเหลือของคุณ แม้ว่าตอนนี้จะไม่ใช่เวลาที่ดีที่จะคุยกัน”

“อีกไม่กี่วันฉันจะไปหาคุณเพื่อขอบคุณอย่างเป็นทางการ” เขากล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

เฉินเหิงยิ้มและพยักหน้า เขาหันหลังและจากไปภายใต้สายตาที่เคารพของทุกคน

ก่อนที่เขาจะจากไป เฉินเหิงมองอย่างลับ ๆ ไปที่มุมหนึ่ง

เทียนไม่สว่างมาก ทำให้มุมนั้นดูสลัว ๆ และไม่สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน

อย่างไรก็ตามด้วยวิสัยทัศน์ของเฉินเหิง เขาสามารถมองเห็นได้ชัดเจนจากระยะไกล

มีเด็กสาวคนหนึ่งมองมาที่เขา เธอไม่ได้จากไป

เมื่อสัมผัสได้ถึงการจ้องมองนั้น เฉินเหิงก็ยิ้มอยู่ในใจ แต่ไม่ได้อยู่ต่อและเขาก็จากไปทันที

“องค์หญิง เขาไปแล้ว” คนรับใช้พูด ใบหน้าของเธอซีดเล็กน้อย

เวอร์น่ามองออกไปอย่างไม่เต็มใจ

“คิดว่าฉันจะได้เจอเขาอีกไหม” เธอถามขณะมองดูคนรับใช้ที่อยู่ข้างหน้าเธอ

คนใช้หยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “คุณคือเจ้าหญิงและสามารถพบใครก็ได้ที่คุณต้องการพบ”

“อย่างไรก็ตามคุณยังเด็กและไม่เหมาะที่จะพบปะกับชายหนุ่มเป็นการส่วนตัว”

เธอเตือนเธอด้วยเสียงแผ่วเบา “อย่างไรก็ตามตราบใดที่คุณยินดี เจ้าหญิงจะมีโอกาสมากขึ้นในอนาคตเสมอ”

“ใช่”

เวอร์น่าพยักหน้าและยิ้มออกมาเล็กน้อย “มีโอกาสเสมอ”

‘ฉันสงสัยว่าการกระทำของฉันในคืนนี้จะได้ผลแค่ไหน…’

นั่งอยู่ในรถม้า การแสดงออกของเฉินเหิงสงบในขณะที่เขาคิดกับตัวเอง

เขาได้รับมากกว่าที่คาดไว้ในงานเลี้ยงครั้งนี้

เขามาที่งานเลี้ยงนี้เพื่อทำความรู้จักผู้คนให้มากขึ้น พัฒนาภาพลักษณ์ของเขา และอาจพูดคุยเรื่องธุรกิจบางอย่าง

เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าไม่เพียงแต่เขาจะสามารถทำความรู้จักกับเป้าหมายที่ดีได้เท่านั้น แต่เขายังได้แสดงความแข็งแกร่งของเขาด้วย

ไม่ว่าอาวุธจะดีแค่ไหน ถ้าไม่มีโอกาสได้ใช้มัน มันก็ไร้ประโยชน์

แม้ว่าเฉินเหิงจะเป็นอัศวินและแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปมาก แต่ถ้าเขาไม่มีโอกาสแสดงความแข็งแกร่งของเขา ก็จะไม่มีใครเข้าใจว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหน

เฉินเหิงสามารถแสดงความแข็งแกร่งของเขาได้ และนี่จะทำให้คนอื่นรู้สึกดีต่อเขามากขึ้น

รวมถึงคนที่เฉินเหิงได้ช่วยชีวิตไว้ด้วย เช่น เวอร์นาและเคลลี่

สำหรับเฉินเหิง นี่เป็นกำไรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา

เฉินเหิงตัดสินใจว่าหลังจากกลับไปแล้ว เขาจะพยายามตรวจสอบตัวตนที่แท้จริงของเวอร์นา

หลังจากสรุปผลแล้วเขาจะตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อไป

ถ้าเธอผ่านข้อประเมินของทั้งหมดของเฉินเหิง บางทีเขาอาจริเริ่มและพยายามทำความรู้จักกับเธอ

ในรถม้า เฉินเหิงนั่งอยู่คนเดียวและคิดกับตัวเองอย่างต่อเนื่อง

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป

ไม่นานก็ผ่านไปครึ่งเดือน

ในช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ เฉินเหิงได้มีการแสดงออกที่เหมือนเดิม เขาก็เหมือนกับคนปกติ เขาไปเรียนหรือฝึกฝน และดูขยันอย่างเหลือเชื่อเหมือนเดิม

ในช่วงเวลานี้ ผลจากการกระทำของเฉินเหิงในคืนนั้นก็ปรากฏออกมา

ในช่วงเวลาสั้น ๆ เฉินเหิงก็โด่งดังยิ่งขึ้นไปอีก และข่าวเกี่ยวกับความกล้าหาญของเขาก็แพร่กระจายไปทั่วแวดวงชนชั้นสูงของภูมิภาคกูตู

ใครจะรู้ว่ามีคนมากมายได้กระจายข่าวเกี่ยวกับการกระทำของเฉินเหิงในคืนนั้น

ในทันที ชื่อเสียงของเฉินเหิงยิ่งใหญ่ขึ้นมาก

ในช่วงเวลานั้น เคลลี่ก็มาเยี่ยมเฉินเหิงและบอกเขาบางอย่าง เขาพบตัวตนของผู้ลอบสังหารเหล่านั้นแล้ว

สิ่งที่น่าประหลาดใจก็คือนักฆ่าเหล่านั้นไม่ได้มาจากภูมิภาคกูตู แต่เป็นองค์กรนักฆ่าที่มีชื่อเสียงจากอาณาจักรใกล้เคียง

พวกเขาได้รับการว่าจ้างให้ลอบสังหารเคลลี่และคนอื่น ๆ

แน่นอน นั่นเป็นเพียงวิธีการเบี่ยงเบนสิ่งต่าง ๆ ของเคลลี่เท่านั้น

ในความเป็นจริง เฉินเหิงรู้ความจริงอยู่แล้ว

เห็นได้ชัดว่าบุคคลที่นักฆ่าเหล่านั้นต้องการจะฆ่าคือหญิงสาวที่ชื่อเวอร์นา

แม้ว่าเคลลี่จะอยู่ในรายชื่อ แต่เขาก็ไม่สำคัญเท่ากับเวอร์นา

(เรื่องนี้เดินเรื่องช้า ๆ พระเอกค่อยๆพัฒนาเก่งขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มจากโลกพ่อมด เป็นอัศวิน เป็นพ่อมด จากนั้นก็ไปโลกเซียนฝึกอมตะ ไปโลกของเทพเจ้า .... จะค่อย ๆ สนุกขึ้นเรื่อย ๆ ครับ จะมีทั้งฉากซึ้งฉากเศร้าน้ำตาครับ)