บทที่ 39 - สังหารสิ้น ประกาศศึก!

บทที่ 39 - สังหารสิ้น ประกาศศึก!

วิชานับไม่ถ้วน บดบังทั่วทั้งพระราชวัง พลังคลื่นความถี่อันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ซ่านออกมา ราวกับจะสามารถบดขยี้พระราชวังให้แหลกสลายได้ทุกเมื่อ!

เหล่าขุนนางและทหารยามภายในพระราชวัง เมื่อเห็นความว่างเปล่าที่ราวกับวันสิ้นโลกกำลังมาเยือน แต่ละคนก็ตัวสั่นเทา บางคนถึงกับทนรับแรงกดดันไม่ไหว ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น

บนลานกว้าง ยอดฝีมือมากมายต่างพากันลงมือ หมายจะสังหารซูหมางให้ตายในคราวเดียว

ทว่าในเวลานี้เอง ซูหมางที่กำลังลงมือ ก็ได้พุ่งทะยานมาถึงตรงหน้าพวกมันแล้ว เขายกมือขึ้นฟาดฝ่ามือออกไป รอยฝ่ามือขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าซูหมาง

สูงตระหง่านดุจภูเขาผา สว่างไสวเจิดจ้า

รอยฝ่ามือเป็นดั่งปราการธรรมชาติ รวบรวมวิชาทั้งหมดเข้ามาไว้ในนั้น ไม่ว่าจะแข็งแกร่งหรืออ่อนแอ ฟาดฟันลงมาอย่างหนักหน่วง พลังดุจเกลียวคลื่นก็ระเบิดออก

ปัง ปัง ปัง วิชาร้ายกาจแต่ละสายแตกสลายไปทีละสาย ราวกับดอกไม้ไฟที่เบ่งบานแล้วระเบิดอยู่กลางอากาศ รอยฝ่ามือที่ส่องประกายแสงเทพเจ้านั้น ราวกับเป็นหัตถ์แห่งสวรรค์

ทุกสิ่งทุกอย่าง ล้วนกลายเป็นเปราะบาง ทลายพินาศลงภายใต้รอยฝ่ามือนี้

"ไม่!!!"

"นี่มันเป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!"

"หนีเร็วเข้า!"

ชั่วพริบตาเดียว ยอดฝีมือทุกคนก็ลนลาน ความหยิ่งผยองและโอหังก่อนหน้านี้หายไปจนหมดสิ้น ต่างพากันหันหลังวิ่งหนีเอาชีวิตรอด กลัวว่าหากวิ่งช้าไป จะถูกบดขยี้จนตายในทันที

ทว่า ตั้งแต่วินาทีที่ซูหมางลงมือ วันตายของพวกมันก็ถูกกำหนดไว้แล้ว!

รอยฝ่ามือพัดกรรโชก ราวกับเชื่อมต่อฟ้าดิน ฟาดฟันลงบนร่างของยอดฝีมือที่กำลังหนีตายอย่างหนักหน่วง วินาทีนี้มีแสงสว่างจ้าบาดตา พุ่งทะยานขึ้นไป บดบังชั้นฟ้า

โลกทั้งใบ ราวกับเงียบงันลง

ไร้ซึ่งสรรพเสียงใดๆ หัวใจของทุกคนล้วนหยุดเต้นในเวลานี้ กาลเวลาและอวกาศทั้งหมดราวกับตกอยู่ในสภาวะหยุดนิ่ง ลี้ลับสุดหยั่งคาด

พรวด!

ทันใดนั้น ก็มีหมอกเลือดระเบิดออกมาจากร่างของยอดฝีมือคนหนึ่ง ตามมาด้วยเสียงระเบิดของหมอกเลือดอย่างต่อเนื่อง ผู้ใดที่กล้าลงมือ บัดนี้ล้วนนอนจมกองเลือดกันหมดแล้ว

เพียงชั่วอึดใจ บนลานกว้างก็เหลือผู้ที่ยังยืนหยัดอยู่ไม่ถึงยี่สิบคน คนเหล่านั้นตัวสั่นเทา มองภาพตรงหน้าด้วยความหวาดผวา

ตายหมดแล้ว!

ไม่ว่าจะเป็นคนจากขุมกำลังใด ตราบใดที่กล้าลงมือกับซูหมาง ตอนนี้ล้วนนอนจมกองเลือดกันหมดแล้ว เหลือเพียงขุนนางฝ่ายบุ๋นเหล่านี้ ที่ยังรักษาชีวิตไว้ได้

ซี๊ด!

เรื่องใหญ่แล้ว!

ราชวงศ์ต้าโจว นี่มันเท่ากับเป็นการประกาศศึกกับทั่วทั้งดินแดนแปดแคว้นเลยนะ!

พวกเขามองดูแผ่นหลังอันสง่างามของซูหมาง ที่ค่อยๆ ก้าวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า พวกเขาก็ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย รีบคุกเข่าลงกับพื้นดังตุบ

โขกศีรษะหมอบกราบ ไม่กล้าเอื้อนเอ่ย ไม่กล้าแม้แต่จะร้องขอชีวิต

ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ มันช่างสะเทือนขวัญเกินไปแล้ว เหนือล้ำจินตนาการของพวกเขาไปไกลลิบ

"มีแค่เศษขยะพวกนี้เองหรือ"

ซูหมางขมวดคิ้ว มองกลุ่มคนที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้า เอ่ยปากด้วยความไม่สบอารมณ์

ทุกคน เงยหน้าขึ้นมาด้วยความตกตะลึง สีหน้าของพวกเขาดูประหลาดล้ำ คนที่ถูกซูหมางกวาดล้างไปเมื่อครู่ มีถึงหลายร้อยคนเชียวนะ ในจำนวนนั้นไม่ขาดมหาปรมาจารย์และยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดด้วยซ้ำ

นี่เจ้ายังไม่พอใจอีกหรือ เพราะคนมันน้อยไปงั้นหรือ

บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้วจริงๆ!

พลังอันน่าสะพรึงกลัวระดับนี้ รวบรวมผู้แข็งแกร่งมาถึงหนึ่งในสามของดินแดนแปดแคว้นเลยนะ บัดนี้ถูกเจ้าตบดับไปในฝ่ามือเดียว แล้วยังจะมาบ่นว่าไม่สะใจอีก!!!

"ข้าถามพวกเจ้าอยู่นะ"

ซูหมางตวาดเสียงขรึม

ทุกคนรีบส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครกล้าปริปากพูดอะไรเลย

ครืน ครืน ครืน

ในเวลานี้เอง ภายในความว่างเปล่าก็เกิดความผันผวนอย่างรุนแรง ซูหมางเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดกว่ายี่สิบคน กำลังเร่งรุดมุ่งหน้ามายังพระราชวังอย่างบ้าคลั่ง

"ซี๊ด เกิดอะไรขึ้น!"

"บัดซบ เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น ทำไมคนถึงตายหมด!"

"ขวัญกล้าเทียมฟ้า ราชวงศ์ต้าโจวต้องพินาศ"

กลางอากาศ ยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดกว่ายี่สิบคน เมื่อเห็นภาพเบื้องล่าง ก็โกรธเกรี้ยวจนแทบคลั่ง พวกเขาคือตัวตนระดับจุดสูงสุดของขุมกำลังต่างๆ อย่างแท้จริง

บัดนี้ พวกเขาเปิดตัวในฐานะกำลังหลักสำคัญ ทว่ายังไม่ทันได้แผลงฤทธิ์ กลับต้องมาเห็นภาพเช่นนี้เข้า ทำให้พวกเขาตาแดงฉาน โกรธเกรี้ยวเทียมฟ้า

"ด้านบน มีประมุขสำนักเด็ดดาว เฉินจงหยาง อยู่ด้วยหรือไม่"

ซูหมางเงยหน้ามองฟ้า ตะโกนถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

???

???

เหล่ายอดฝีมือระดับก่อกำเนิดต่างก็อึ้งไป คำถามของซูหมางทำให้พวกเขาชะงักไปชั่วขณะ เพิ่งจะมาถึงก็ถามหาเฉินจงหยาง นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน

"ในเมื่อไม่มี ก็ไปลงนรกซะ"

ฟุ่บ

ซูหมางยกมือขึ้น กระบี่ประหารเซียนปรากฏ ประกายกระบี่สายหนึ่งพุ่งทะยานฟ้า พุ่งเข้าสังหารยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดกว่ายี่สิบคนนั้น รวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด ไม่อาจต้านทานได้

"แย่แล้ว รีบลงมือ!"

"ไอ้สารเลว บังอาจลอบโจมตีงั้นหรือ บิดาจะฆ่าเจ้าให้ตาย!"

"แกรนหาที่ตายแล้ว!"

เมื่อเห็นแสงกระบี่อันหนาวเหน็บพุ่งเข้ามา ยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดเหล่านี้ก็เดือดดาลสุดขีด เพิ่งจะมาถึง ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ลงมือทันที นี่มันไม่เห็นหัวกันเลยชัดๆ

แต่เมื่อพวกมันงัดเอาวิชาไม้ตายออกมา หวังจะสยบซูหมางให้ตายคาที่ วิชาที่พวกมันปล่อยออกมา เมื่อปะทะเข้ากับแสงกระบี่อันไร้เทียมทาน กลับแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ

วิชาแต่ละสายพังทลายลง จากนั้นแสงกระบี่ก็ยังคงความไร้พ่าย กวาดล้างต่อไป

ยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดเหล่านี้เบิกตากว้าง มองแสงกระบี่ที่พุ่งเข้ามาด้วยความหวาดผวา มันช่างสว่างไสว และรวดเร็วยิ่งนัก วาบผ่านสายตาของพวกมันไปอย่างรวดเร็ว

ปัง ปัง ปัง

ยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดร่วงหล่นลงสู่พื้นดินทีละคน ราวกับนกที่ถูกเกาทัณฑ์ยิงตกลงมา ไร้ซึ่งสัญญาณชีพใดๆ สิ้นใจตายอย่างอนาถ ณ ตรงนั้น

ซี๊ด ขุนนางฝ่ายบุ๋นกว่ายี่สิบคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้น รู้สึกหนังหัวชาหนึบ เหงื่อเย็นเยียบไหลซึมเต็มแผ่นหลัง นี่มันยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดเชียวนะ ตัวตนที่ไร้พ่ายในดินแดนแปดแคว้น

ผลคือ ถูกกวาดล้างด้วยกระบี่เดียวงั้นหรือ

ฮั่นอ๋องแห่งต้าโจว เป็นตัวตนระดับใดกันแน่ นี่มันเทพมารชัดๆ!

"พวกเจ้าจงไสหัวกลับไปซะ แล้วฝากนำข่าวไปบอกด้วย ในเมื่อกล้าลงมือกับต้าโจวของข้า ก็จงรอรับการบดขยี้จากกองทัพเหล็กแห่งต้าโจวของข้าได้เลย"

"นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ประกาศศึก!"

ซูหมางโบกมือ หันหลังเดินกลับไปยังตำแหน่งประธาน

งานเลี้ยงฉลองขึ้นครองราชย์ ถือว่าสิ้นสุดลงแต่เพียงเท่านี้ ความกล้าหาญไร้เทียมทานของซูหมาง ทำให้ผู้คนแห่งต้าโจวต่างตื่นเต้นดีใจกันถ้วนหน้า ถึงขั้นอยากจะจุดประทัดฉลองด้วยซ้ำ

สังหารระดับก่อกำเนิดราวกับเชือดวัวฆ่าม้า นี่คือพลังอันยิ่งใหญ่ปานใด

เมื่อมีฮั่นอ๋องอยู่ การที่ต้าโจวจะผงาดขึ้นครอบครองดินแดนแปดแคว้น ย่อมไม่ใช่แค่ความฝัน แต่เป็นความจริงที่มองเห็นได้ชัดเจนแล้ว!

เดิมทีพวกเขาคิดว่า เมื่อซูอู๋เต้าตายไป และซูเทียนขึ้นครองราชย์ ต้าโจวจำเป็นต้องระมัดระวังตัว ก้าวเดินอย่างรอบคอบ แต่ใครจะคิดว่า ผลลัพธ์กลับเหนือความคาดหมายเช่นนี้

ดุร้ายเกินไปแล้ว!

ฝั่งต้าโจวฉลองกันอย่างยินดีปรีดา ส่วนขุมกำลังอื่นๆ นั้นกลับตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

สิบสามสำนัก เจ็ดราชวงศ์ ล้วนรู้สึกเหมือนถูกแทงเข้าที่กลางใจ หนาวเหน็บไปทั้งตัว หลังจากได้รับข่าวการประกาศศึกจากต้าโจว พวกเขาก็ยิ่งหวาดผวาหนักขึ้นไปอีก

ผู้แข็งแกร่งนับร้อย ถูกสังหารเรียบ

ยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดกว่ายี่สิบคน ถูกกวาดล้างด้วยกระบี่เดียว

นี่มันบ้าบอคอแตกอะไรกัน พลังต่อสู้ระดับนี้มันระดับไหนกัน!

ราชันย์ยุทธ์!

ต้องเป็นระดับราชันย์ยุทธ์อย่างแน่นอน มิฉะนั้น ย่อมไม่มีทางดุดันได้ถึงเพียงนี้!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ทุกขุมกำลังก็ตื่นตระหนกอย่างหนัก

หากซูหมางเป็นราชันย์ยุทธ์จริงๆ เช่นนั้นเมื่อต้องเผชิญกับการแก้แค้นจากราชวงศ์ต้าโจว ขุมกำลังอย่างพวกเขาก็คงไม่มีแม้แต่คุณสมบัติที่จะต่อต้าน คงต้องถูกเหยียบย่ำทำลายไปทีละแห่ง

ลนลาน ทุกขุมกำลังล้วนลนลานกันหมดแล้ว

และผู้ที่หวาดกลัวที่สุดในหมู่พวกเขาไม่ใช่ใครอื่น แต่คือประมุขสำนักเด็ดดาว เฉินจงหยาง!

คนที่ขุดกระดูกสูงสุดของซูหมางไป ก็คือเขา

คนที่สั่งการให้ขุมกำลังต่างๆ ก่อหวอดโจมตีต้าโจว ก็คือเขาเช่นกัน!

จุดจบของเขา... คงจะน่าเวทนาที่สุดเป็นแน่

[จบแล้ว]