ตอนที่ 7 กองกำลังตำรวจโคโนฮะ

ตอนที่ 7 กองกำลังตำรวจโคโนฮะ

ด้วยการสนับสนุนจากเหล่าผู้อาวุโส ฝ่ายกิจการตระกูลจึงสามารถรับสมัครบุคลากรและรวบรวมสถิติประชากรด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ รางวัลภารกิจและเปอร์เซ็นต์ของนินจาได้ถูกส่งมอบให้ฝ่ายกิจการตระกูลเพื่อนำไปคำนวณแล้ว กลุ่มอิทธิพลที่เคยแตกแยกของอุจิวะกำลังค่อยๆ ถูกรวบอำนาจมาไว้ที่หอจดหมายเหตุตระกูล

เขตตระกูลอุจิวะ

บ้านของนาราคุ

"ลูกชาย ทำได้ไม่เลวเลยนี่ ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ความเปลี่ยนแปลงในอุจิวะเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาทุกคน เหตุผลที่พวกเราถูกโฮคาเงะกดขี่นั้นแยกไม่ออกจากความจริงที่ว่าภายในตระกูลมีกลุ่มอิทธิพลมากเกินไป" อุจิวะ ซันโซ นั่งอยู่บนที่นั่งประธาน

นาราคุนั่งคุกเข่าอยู่เบื้องล่าง รับฟังคำสอนของพ่อ

"ครับพ่อ การสร้างหอจดหมายเหตุตระกูลจำเป็นต้องได้รับความร่วมมือจากสมาชิกตระกูลทุกคน ไม่ว่าจะเป็นนินจาจากสถาบันสอนคาถานินจาที่คอยดูแลอุจิวะ หรือพลเรือนอุจิวะธรรมดาที่ได้รับการดูแลจากฝ่ายทำความสะอาดและฝ่ายช่างฝีมือ"

"หรือแม้แต่ผู้สูงอายุที่โดดเดี่ยวและเด็กกำพร้าที่สูญเสียพ่อแม่ซึ่งได้รับการดูแลจากบ้านเด็กกำพร้าและบ้านพักคนชรา ไปจนถึงสถานะและอำนาจของเหล่าผู้อาวุโสที่ได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายที่ปรึกษา"

"กิจการตระกูลภายในอุจิวะนั้นครอบคลุมทุกสิ่งทุกอย่าง มีเพียงองค์กรผู้นำที่เป็นหนึ่งเดียวเท่านั้นที่จะสามารถหลอมรวมอุจิวะให้เป็นกลุ่มก้อนเดียวกันได้ แทนที่จะปล่อยให้ผู้อาวุโสแต่ละคนบริหารจัดการครอบครัวของตัวเอง"

นาราคุไม่ได้ถ่อมตัวปฏิเสธ ในทางกลับกัน เขาได้ระบุถึงบทบาทหน้าที่ของการสร้างหอจดหมายเหตุตระกูลอย่างชัดเจน

"อืม ดูเหมือนจะมีเหตุผลที่พี่ใหญ่สนับสนุนแกนะ แม้ว่ากิจการตระกูลจะสำคัญ แต่แกก็ต้องไม่ปล่อยให้ความแข็งแกร่งของตัวเองตามหลังคนอื่น"

"อุจิวะ โคโนฮะ หรือแม้แต่โลกนินจาทั้งใบ ล้วนเคารพในความแข็งแกร่งเหนือสิ่งอื่นใด หากไร้ซึ่งความแข็งแกร่ง แกก็ไม่เหลืออะไรเลยเมื่อต้องตาย!"

"ความตายนั้นยุติธรรมมาก มันไม่สนหรอกว่าแกจะอายุเท่าไหร่ หรือมีอำนาจมากแค่ไหน มันไม่สนหรอกว่าแกจะเป็นผู้นำตระกูลหรือเป็นแค่ชาวหมู่บ้านโคโนฮะ"

อุจิวะ ซันโซ เอ่ยชมเชยก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจัง หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดต่อ:

"เริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป แกจะไปทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้กับหน่วยตำรวจ อย่างที่แกเคยพูดไว้ พวกเรารู้แต่วิธีฆ่าและทำภารกิจให้สำเร็จ มีปัญหาอีกมากมายที่พวกเราคิดหาคำตอบไม่ออก"

"โฮคาเงะกำลังจะส่งหน่วยตำรวจไปที่สนามรบเพื่อปกป้องแคว้น ฉันคิดหาวิธีแก้ปัญหานี้ไม่ออกจริงๆ"

"ในฐานะหน่วยงานที่รับผิดชอบในการรักษาความสงบเรียบร้อยของโคโนฮะ การอยู่ในหมู่บ้านเพื่อรักษาความสงบคือหน้าที่ของพวกเรา สำหรับภารกิจอย่างการถูกส่งตัวไปรบ พวกเราควรจะไปหรือไม่? และผลกระทบจากแต่ละทางเลือกจะเป็นอย่างไร?"

"ฉันครุ่นคิดถึงคำถามนี้มาหลายวันแล้ว ฉันไม่เคยคิดถึงปัญหาประเภทนี้มาก่อน คำถามของแกเตือนสติฉันและทำให้ฉันตระหนักถึงข้อบกพร่องของตัวเอง"

ในตอนนี้ อุจิวะ ซันโซ ก็มีสีหน้าจริงจังและน้ำเสียงที่สงบนิ่งเช่นเดียวกับท่านลุงโอกุระ สงสัยจริงๆ ว่ามันถ่ายทอดทางพันธุกรรมหรือเปล่า

"ฉันเพิ่งจะเป็นผู้นำตระกูลมาได้แค่เดือนเดียวเองนะ แถมการสร้างหอจดหมายเหตุตระกูลก็เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น นี่ฉันต้องไปที่หน่วยตำรวจแล้วเหรอ?"

นาราคุมีความสงสัยเล็กน้อย

"ตำแหน่งที่ปรึกษาของหน่วยตำรวจทำงานในลักษณะให้คำปรึกษา คอยจัดการแค่เรื่องขอคำปรึกษาเท่านั้น แกไม่ต้องรับผิดชอบเรื่องอะไรเป็นพิเศษหรอก อีกอย่าง ได้เงินเดือนเพิ่มแกไม่ดีใจรึไง?"

ซันโซมีสีหน้าที่บ่งบอกว่า 'อย่าได้คืบจะเอาศอกนะไอ้หนู'

"ยิ่งไปกว่านั้น เกี่ยวกับโครงสร้างอำนาจในอนาคตของหน่วยตำรวจ ในฐานะลูกชายของฉัน แกจำเป็นต้องเข้าใจเรื่องพวกนี้ นี่คือก้าวแรกของแกในการเข้าไปสัมผัสกับหน่วยตำรวจ ในเมื่อแกเป็นผู้นำตระกูล แกจะทำเป็นไม่เข้าใจเรื่องหน่วยตำรวจของอุจิวะไม่ได้หรอกนะ"

ใบหน้าของอุจิวะ ซันโซกลับมาจริงจังอีกครั้งขณะที่เขาพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ในหน่วยตำรวจโคโนฮะ ตำแหน่งของผู้นำคือหัวหน้าหน่วยตำรวจ และมีหน่วยย่อยๆ อยู่ภายใต้การดูแลอีกหลายหน่วย

ตามที่นาราคุรู้มา มันไม่มีการแบ่งแยกหน้าที่ความรับผิดชอบหรืออะไรเลย ยังไงซะ ถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ทุกคนก็จะแห่กรูกันเข้าไปพร้อมๆ กัน

ถ้ามีคนทำตัวลับๆ ล่อๆ ทุกคนก็แห่กันไป ถ้ามีคนดูเหมือนสปาย ทุกคนก็แห่กันไป มันค่อนข้างวุ่นวายและเกิดปัญหาได้ง่าย

พลเรือนที่ทำตัวลับๆ ล่อๆ กับสปายที่ขโมยข้อมูลลับสุดยอด ย่อมไม่ควรถูกจัดการด้วยวิธีเดียวกัน

และไม่ควรถูกจัดการโดยคนกลุ่มเดียวกันด้วย เรื่องของนินจามักจะถูกจัดการโดยนินจา ในฐานะยอดฝีมือที่หลั่งเลือดบนสนามรบพักเรื่องเกะนินเอาไว้ก่อนมีจูนินหรือโจนินคนไหนบ้างที่มือไม่เปื้อนเลือด?

สำหรับเรื่องจุกจิกเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าไม่จำเป็นต้องให้นินจาออกโรง แต่สำหรับเรื่องอย่างการจับกุมสปาย อาชญากร หรือนินจาที่มีแนวโน้มก่ออาชญากรรม โดยธรรมชาติแล้วย่อมต้องการนินจาขีดจำกัดสายเลือดที่ทรงพลังเข้ามาจัดการ

มันไม่ใช่เรื่องไร้เหตุผลเลยที่ชาวหมู่บ้านโคโนฮะจะเก็บความแค้นเคืองอย่างลึกซึ้งต่อหน่วยตำรวจ ฉันก็แค่ตั้งแผงลอยขายของ แล้วฉันก็วิ่งหนีตอนที่เห็นหน่วยตำรวจ แต่พวกแกก็ยังไม่ยอมปล่อยไปแถมยังอยากจะทุบตีหรือฆ่าฉันอีก นี่มันผิดปกติชัดๆ

นาราคุดึงสติกลับมาสู่โลกความจริง

"หน่วยตำรวจ... จำเป็นต้องทำความเข้าใจและปรับปรุงให้เหมาะสมจริงๆ นั่นแหละ" นาราคุพยักหน้า

"ไอ้เด็กบ้า แกคิดอยากจะปรับปรุงหน่วยตำรวจจริงๆ งั้นเรอะ? อย่าบอกนะว่าแกคิดว่าแค่แกมีชื่อเสียงในฐานะนินจาจอมก๊อปปี้แล้ว แกจะไร้เทียมทานในอุจิวะน่ะ"

อุจิวะ ซันโซ เหลือบมองนาราคุด้วยสายตาที่บ่งบอกว่า 'อย่าประเมินตัวเองสูงเกินไปนัก'

"ฉันเข้าใจน่า พ่อ ไม่ต้องห่วงหรอก"

เดิมที อุจิวะ ซันโซ และ โอกุระ ได้ตกลงกันไว้ว่าจะให้นาราคุเป็นผู้นำตระกูล และให้ฟุงาคุเป็นหัวหน้าหน่วยตำรวจ

แต่เป็นเพราะการบริหารงานของนาราคุน่าจะได้ผลดี กำลังของสมาชิกตระกูลจึงถูกรวบรวมให้เป็นปึกแผ่นโดยหอจดหมายเหตุตระกูล

ผลงานอันโดดเด่นของเขาทำให้ได้รับการยอมรับอย่างเต็มที่จาก อุจิวะ ซันโซ หน่วยตำรวจโคโนฮะคือสถาบันอำนาจที่สำคัญสำหรับการมีส่วนร่วมของอุจิวะในโคโนฮะ

แคว้นฮิโนะคูนิให้งบประมาณแก่โคโนฮะสามพันล้านเรียวต่อปี เพื่อสนับสนุนนินจากว่าหมื่นคน ภารกิจระดับ A จ่ายเงินรางวัลสูงสุดหนึ่งล้านเรียว และภารกิจระดับ S จ่ายมากกว่าหนึ่งล้านเรียว

ทีมสามหรือสี่คนที่ทำภารกิจระดับ S สำเร็จ จะได้รับเงินหลายล้านเรียว

ในช่วงสงคราม ภารกิจระดับ S และระดับ A นั้นมีนับไม่ถ้วน

ภารกิจปราบปรามหน่วยนินจาหรือลอบสังหารบุคลากรสำคัญล้วนเป็นภารกิจระดับ A ถึง S ทั้งสิ้น

ภารกิจปราบปรามหน่วยนินจาอาจต้องใช้นินจานับพันคน เงินบำนาญหลังสงครามและอื่นๆ ทำให้โฮคาเงะต้องควบคุมการใช้จ่ายเงินทุน งบประมาณสามพันล้านเรียวจริงๆ แล้วไม่ได้มากมายอะไรเลย

งบประมาณที่โคโนฮะจัดสรรให้กับหน่วยตำรวจในแต่ละปีคือ 150 ล้านเรียว หน่วยตำรวจมีสมาชิกกว่า 200 คนที่คอยรักษาความปลอดภัยของทั้งหมู่บ้าน

ต่อให้เงินเดือนจะอยู่ที่ 50,000 เรียวสำหรับการทำภารกิจระดับ C หนึ่งครั้งต่อเดือน นั่นก็ตกปีละ 600,000 เรียวต่อคน สำหรับสมาชิก 200 คน ลำพังแค่ค่าจ้างก็ปาเข้าไป 120 ล้านเรียวแล้ว เงินทุนของหน่วยตำรวจจึงค่อนข้างตึงมือ

วิธีการใช้เงินของหน่วยตำรวจมักจะเป็นเรื่องน่าปวดหัวสำหรับ อุจิวะ ซันโซ มาโดยตลอด หากเงิน 30 ล้านเรียวที่เหลือเข้ากระเป๋าตัวเอง มันก็รู้สึกเหมือนเป็นการละเมิดข้อห้ามสามประการของนินจา

การจะส่งคืนให้โคโนฮะก็เป็นไปไม่ได้ อุจิวะ ซันโซ เป็นคนประเภทที่มีเงินแต่ไม่รู้ว่าจะใช้ยังไง

บางทีเรื่องพวกนี้อาจจะดีขึ้นมากหากส่งมอบให้ อุจิวะ นาราคุ เป็นคนจัดการ

อุจิวะ ซันโซ เหลือบมองนาราคุและกล่าวอย่างขึงขัง "แกไม่ใช่ที่ปรึกษาคนเดียวของหน่วยตำรวจนะ ยังมีฟุงาคุกับอุจิวะ ยาชิโระด้วย ในขณะเดียวกัน นี่ก็เป็นการทดสอบด้วย"

"ฉันควบคุมหน่วยตำรวจมานานเกินไปแล้ว ถึงเวลาต้องให้คนอื่นมาดูแลแทนแล้วล่ะ"

นาราคุเบ้ปาก ฟุงาคุอาจจะมีโอกาสบ้าง แต่อุจิวะ ยาชิโระ ก็แค่มาอยู่ให้ครบตามจำนวนเท่านั้นแหละ

หากไม่มี 'ไม้ประดับ' อย่างอุจิวะ ยาชิโระ มาเป็นตัวเปรียบเทียบ สมาชิกตระกูลอุจิวะก็จะรู้สึกเหมือนไม่มีหนทางก้าวหน้า ดังนั้นสำหรับตำแหน่งระดับสูงบางตำแหน่ง พวกเขาจึงต้องเลือกสมาชิกตระกูลคนอื่นๆ มาเป็นตัวประกอบเพื่อเสริมบารมีอย่างน้อยสักสองสามคน

นายก็เป็นผู้ท้าชิงคนหนึ่งเหมือนกัน ถ้าชนะการคัดเลือกไม่ได้ ก็จะไปโทษใครไม่ได้

"ก็ดีนะถ้าให้พี่ใหญ่ฟุงาคุขึ้นมาคุมหน่วยตำรวจ ถึงเวลาเมื่อไหร่ ก็ให้พี่ใหญ่ฟุงาคุกับพี่ใหญ่ยาชิโระมาเป็นผู้ช่วยฉันแล้วกัน" นาราคุครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับอุจิวะ ซันโซ

"หึ จะเอาฟุงาคุกับยาชิโระมาเป็นผู้ช่วยงั้นเรอะ? แกนี่มั่นใจในตำแหน่งหัวหน้าหน่วยตำรวจจังเลยนะ"

"แน่นอนสิ ดูซะก่อนว่าฉันลูกใคร" นาราคุถือโอกาสประจบเขาไปในตัว

จบตอน