บทที่ 208 - อยากให้ผมช่วยยังไง?

บทที่ 208 - อยากให้ผมช่วยยังไง?

จางซ่วยไม่ยอมแพ้ รีบส่งของขวัญให้สตรีมเมอร์ แล้วพิมพ์คอมเมนต์บอกให้แพนกล้องไปที่ผู้หญิงคนที่เดินผ่านไปเมื่อกี้หน่อย

สตรีมเมอร์ได้ของขวัญก็รีบจัดให้ตามคำขอ แพนกล้องตามไปทันที

เห็นแค่แผ่นหลัง

แต่นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้จางซ่วยฟันธงได้ทันที

เพราะเสื้อโค้ตสีขาวครีมตัวนั้น เขาเป็นคนซื้อให้เอง

เพราะบั้นท้ายงอนงามที่ส่ายไปมาเวลาเดินนั่น เขาเคยสัมผัสมาแล้ว

เพราะกิ๊บติดผมคริสตัลรุ่นลิมิเต็ดอันนั้น เขาเป็นคนให้เป็นของขวัญเมื่อเดือนก่อน

เขามั่นใจแบบร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม ว่านั่นคือห่าวเหมยลี่ แฟนสาวของเขาแน่ๆ

แต่ความรักก็ทำให้เขาไม่อยากด่วนสรุปไปเอง

เขาพยายามบอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า:

อาจจะแค่เสื้อเหมือนกันหรือเปล่า?

คนที่มองจากข้างหลังแล้วดูคล้ายกันก็มีถมเถไปนี่นา?

อาจจะ......

แต่เหตุผลก็บอกเขาว่า เรื่องนี้มีเงื่อนงำ

จางซ่วยเริ่มนึกย้อนไปถึงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาเคยมองข้ามไป

ตารางการเดินทางไปทำงานต่างจังหวัดของห่าวเหมยลี่ แทบไม่มีอะไรผิดเพี้ยนไปเลย ทุกๆ สัปดาห์จะต้องไปในวันเดิมๆ เวลาเดิมๆ ไม่เคยเปลี่ยน

เป๊ะซะยิ่งกว่าตอกบัตรเข้างานเสียอีก

เมื่อก่อนจางซ่วยคิดว่าเป็นเพราะลักษณะงาน แต่ตอนนี้ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกแหม่งๆ

ไปต่างจังหวัดทุกอาทิตย์? แถมยังเป็นเวลาเดิมเป๊ะๆ อีกเนี่ยนะ?

......

เขายิ่งคิดก็ยิ่งสับสน ยิ่งคิดก็ยิ่งว้าวุ่น นิ้วเลยเผลอเลื่อนไปโดนหน้าจอจนเด้งเข้าไปในห้องไลฟ์สดถัดไป

ช่างบังเอิญจริงๆ ที่นั่นคือห้องไลฟ์สดของสวีปินพอดี

และเขาก็ดันเข้าไปได้ยินตอนที่สวีปินถามจางเทาผู้เป็นแฟนคลับว่าแฟนสาวท้องหรือเปล่าพอดี ได้ยินจางเทายืนยัน และได้ยินบทสรุปการวิเคราะห์ของสวีปินอย่างชัดเจน

เขานั่งดูอยู่เงียบๆ ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งสวีปินปิดไลฟ์

จางซ่วยรู้สึกเหมือนคว้าฟางเส้นสุดท้ายเอาไว้ได้ เขารีบไปค้นหาคลิปไลฟ์สดเต็มๆ ของสวีปินในรอบนั้น

เพราะมันเพิ่งผ่านมาไม่นาน เลยยังหาคลิปตัวเต็มไม่ได้ แต่ก็เจอคลิปไฮไลต์ที่โดนตัดมาเพียบ

พอเขาเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดของจางเทาที่มาขอความช่วยเหลือ เขาก็กดติดตามสวีปินทันที

หลังจากนั้น

จางซ่วยนอนคิดอยู่ที่บ้านสองวัน ในที่สุดก็ตัดสินใจขับรถมาขอความช่วยเหลือจากสวีปินถึงที่

เขาเชื่อว่า การที่เขาไถไปเจอไลฟ์สดของห้างสรรพสินค้าแล้วต่อด้วยไลฟ์สดของสวีปิน ล้วนเป็นลิขิตสวรรค์!

ไม่งั้น บนโลกนี้มันจะมีความบังเอิญอะไรขนาดนั้นได้ยังไง!

......

"สุดหล่อ เรื่องราวคร่าวๆ ผมพอจะเข้าใจแล้ว"

หลังจากฟังเรื่องราวของจางซ่วยกับห่าวเหมยลี่จบ สวีปินก็ไตร่ตรองคำพูดอยู่ครู่หนึ่ง

"ในขอบเขตที่ผมพอจะทำได้ คุณอยากให้ผมช่วยยังไง?"

คำถามนี้เขาถามอย่างมีชั้นเชิง

ความหมายง่ายๆ ก็คือ:

คุณจ่ายค่าแรงมาสองพันกว่าหยวน ขอบเขตการให้บริการของลูกพี่ปินก็อยู่ในงบเท่านี้นี่แหละ

ถ้าบริการที่ขอเกินกว่าราคานี้ หรือเรื่องที่จะให้ทำมันหลุดโลกเกินไป

ลูกพี่ปินก็คงต้องขอคืนเงิน

จางซ่วยเข้าใจความหมายในพริบตา

"ลูกพี่ปิน เที่ยงนี้ผมมีนัดกินข้าวกับเหมยลี่ข้างนอก ผมอยากให้พี่ไปด้วยครับ"

"พี่แค่ไปนั่งอยู่โต๊ะใกล้ๆ คอยสังเกตพฤติกรรมท่าทางของเธอให้หน่อย ลองดูว่าเธอมีอะไรผิดปกติหรือเปล่า แค่นี้ได้ไหมครับ?"

"ได้เลย"

สวีปินรับปากทันที

แค่นี้หมูๆ

มันก็ไม่ต่างอะไรกับตอนที่เขาไปเป็นเพื่อนจ้าวเสี่ยวหู่ดูตัวเลยนี่นา

ก็แค่สังเกตการณ์เอง

ยังไงเขาก็มีระบบลูกรักอยู่แล้ว ถึงเวลาแค่กดประเมินป๊าบเดียวก็จบเรื่อง

......

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ไอ้หัวแดงขับรถตู้จิ๋วอู่หลิงที่เพิ่งจัดการเรื่องเอกสารเสร็จกลับมาที่อู่

พอลงจากรถ เขาก็รีบโค้งคำนับเก้าสิบองศาขอบคุณทันที

"ลูกพี่ปิน ขอบคุณมากนะครับ!"

สวีปินที่เพิ่งรับลูกค้าที่มาเช็กระยะเสร็จ ยืนอยู่หน้าประตูร้าน ชี้ไปที่ช่องซ่อมที่ว่างอยู่

"เอารถเข้าไปจอดเลย ไปเช็กระยะเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่องกับไส้กรองซะ"

"ได้เลยครับลูกพี่ปิน"

ไอ้หัวแดงรีบเอารถเข้าไปจอดในช่องซ่อมที่ว่างทันที

......

การบำรุงรักษารถตู้เสร็จเร็วมาก เพราะเป็นการเช็กระยะทั่วไป

ไอ้หัวแดงล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาเตรียมจะสแกนคิวอาร์โค้ดจ่ายเงิน

"ลูกพี่ปิน เท่าไหร่ครับ?"

สวีปินโบกมือไล่ "รีบๆ ไปจัดการเรื่องทำเรื่องทิ้งซากรถ Lifan ของนายเถอะน่า อย่ามาเกะกะแถวนี้"

ขอบตาไอ้หัวแดงเริ่มแดงระเรื่อ "ลูกพี่ปิน นี่มัน..."

"บอกว่าไม่คิดเงิน ก็รีบๆ ไสหัวไปซะ จะมาพูดพร่ำทำเพลงอะไรนักหนา!"

"ขอบคุณครับลูกพี่ปิน!"

ไอ้หัวแดงรีบโค้งคำนับขอบคุณอีกรอบ แล้วหันหลังวิ่งออกไปจัดการเรื่องรถ Lifan 520 ของตัวเองต่อ

เวลานี้ จางซ่วยที่นั่งอยู่ในโซนรับรองลูกค้ามองดูเวลาในโทรศัพท์ แล้วลุกเดินมาหาสวีปิน

"ลูกพี่ปิน ได้เวลาแล้วครับ พวกเราไปกันเถอะ"

"โอเค ไปสิ"

สวีปินหันไปสั่งงานจ้าวเสี่ยวหู่

"เสี่ยวหู่ ฉันจะออกไปธุระกับแฟนคลับหน่อยนะ นายเฝ้าร้านให้ดี มีอะไรก็โทรมา"

"จัดไปครับ ลูกพี่ปินไม่ต้องห่วง"

จ้าวเสี่ยวหู่ทำมือโอเค แต่ก็อดสงสัยไม่ได้

"ลูกพี่ปิน พวกพี่จะไปไหนกันครับ? ไปซื้อรถมือสองเหรอ?"

สวีปินอธิบาย "เปล่า ฉันจะไปช่วยแฟนคลับสังเกตพฤติกรรมดูว่าแฟนเขาแอบมีคนอื่นหรือเปล่าน่ะ"

จ้าวเสี่ยวหู่: "......"

เขาอ้าปากค้างไปครู่หนึ่ง ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูดดี

ลูกพี่ปินเห็นผมเป็นไอ้โง่หรือไง?!

ผมก็รู้ว่าลูกพี่ปินทักษะการสังเกตและวิเคราะห์เป็นเลิศ แต่ลูกพี่ปินคิดว่าผมจะเชื่อไหมล่ะเนี่ย......

......

ไม่ว่าจ้าวเสี่ยวหู่จะเชื่อหรือไม่ก็ตาม สวีปินก็ขึ้นรถเก๋งสีขาวของจางซ่วยไปแล้ว

พอเข้าไปนั่งฝั่งผู้โดยสาร ปิดประตูรถ

สายตาของเขาก็สะดุดเข้ากับพวงกุญแจที่แขวนอยู่ตรงกระจกมองหลัง

มันเป็นพวงกุญแจรูปสติกเกอร์ถ่ายรูปตู้

จางซ่วยกับหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่งเอาแก้มแนบกัน ยิ้มแย้มแจ่มใส

นี่คงเป็นห่าวเหมยลี่ แฟนสาวที่จางซ่วยพูดถึงสินะ

หน้าตาสวยจริงๆ ด้วย

หน้าหน้ารูปไข่ ตาโต เวลาหัวเราะก็มีลักยิ้มตื้นๆ สองข้าง

ทั้งสองคนดูเหมาะสมกันมากจริงๆ

ถ้าดูจากโหงวเฮ้ง......

อืม เรื่องดูโหงวเฮ้งอะไรนี่ เขาดูไม่เป็นหรอก

แต่ถ้าดูจากรูปถ่ายอย่างเดียว

หญิงสาวคนนี้รอยยิ้มดูจริงใจ แววตาใสซื่อ ไม่น่าจะเป็นคนเจ้าเล่ห์เพทุบายอะไร

แต่จิตใจคนยากแท้หยั่งถึง รูปถ่ายมันก็บอกอะไรไม่ได้มากนักหรอก

จางซ่วยสตาร์ตรถค่อยๆ ขับออกจากอู่ วิทยุในรถเปิดเล่นเพลงเศร้าอกหักขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

เนื้อเพลงก็ประมาณว่า "ทรยศ" "คำโกหก" "ใจสลาย" อะไรทำนองนั้น ฟังแล้วจางซ่วยถึงกับคิ้วขมวด รีบเอื้อมมือไปปิดวิทยุทันที

"ลูกพี่ปิน"

จางซ่วยจับพวงมาลัยแน่น สายตามองตรงไปข้างหน้า น้ำเสียงดูสลดลงเล็กน้อย

"พี่ว่า...... ผมคิดมากไปเองหรือเปล่าครับ? บางทีการที่เธอไปโผล่ที่ห้างวันนั้น อาจจะแค่มีธุระด่วนจริงๆ ก็ได้?"

สวีปินไม่ได้ตอบรับคำถามนั้น

เขามองดูวิวสองข้างทางที่แล่นผ่านไปอย่างรวดเร็วนอกหน้าต่าง เงียบไปสองสามวินาที แล้วเปลี่ยนเรื่องคุย

"เดี๋ยวตอนกินข้าว ห้ามส่งซิก ห้ามบอกใบ้อะไรผมเด็ดขาดนะ"

"คุณก็ทำตัวตามปกติเหมือนที่อยู่กับแฟนคุณนั่นแหละ จำไว้ ห้ามมีพิรุธเด็ดขาด"

"ผมจะนั่งสังเกตพฤติกรรมอยู่อีกโต๊ะใกล้ๆ กินเสร็จแล้วค่อยมาบอกบทสรุปให้ฟัง"

"ครับ"

จางซ่วยพยักหน้ารับ กำพวงมาลัยแน่นขึ้น ขับรถมุ่งหน้าไปยังร้านอาหารที่นัดหมายไว้

ส่วนสวีปินที่นั่งอยู่เบาะข้างๆ ก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเสิร์ชหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต:

ผู้หญิงนอกใจมีพิรุธยังไงบ้าง?

อาการของผู้หญิงที่กำลังปิดบังความผิดเป็นยังไง?

จะจับโกหกผู้หญิงก่อนถูกแฉได้ยังไง?

วิธีดูว่าผู้หญิงโกหกจากภาษากายเล็กๆ น้อยๆ ทำยังไง?

......

ใช้ระบบสแกนมันก็ง่ายดีหรอก แค่สามวินาทีก็รู้ผล แต่ตอนจะอธิบายนี่สิมันยุ่งยาก

ตอนนี้เขาต้องรีบหาเหตุผลมาซัปพอร์ตข้ออ้างในการ 'สังเกตและวิเคราะห์' ของตัวเองไว้ก่อน

เฮ้อ

ไม่น่าเสือกเรื่องชาวบ้านเลยตู

เฮ้อ

รับงานบ้าๆ นี่มาได้ยังไงในราคาแค่สองพันหยวนฟะ?

จู่ๆ สวีปินก็เริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมาตงิดๆ

พลาดซะแล้ว!

คราวหน้าถ้าเจอเรื่องแบบนี้อีก......

ต้องเรียกเก็บเพิ่ม!

......