บทที่ 43 สกิลปลุกพลังระดับเงิน ด้ายวิญญาณเชื่อมต่อ

บทที่ 43 สกิลปลุกพลังระดับเงิน ด้ายวิญญาณเชื่อมต่อ

ชั้วะ...

มือขวาของหยวนเกอกระชากด้ายวิญญาณอย่างแรง มอนสเตอร์กุ่ยระดับยอดฝีมือที่อยู่ด้านหลังเขาส่งเสียงร้องโหยหวนออกมาทันที

ร่างของมันถูกหั่นจนขาดกระจุยเป็นสี่ส่วนห้าส่วน

ลูกแก้วกุ่ยระดับยอดฝีมือลูกหนึ่งร่วงหล่นลงมาในมือของหยวนเกอ

【ติ๊ง... ตกปลาสำเร็จ พลังจิต +1】

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนในหัว หยวนเกอก็พ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมาอย่างหนักหน่วง

"มอนสเตอร์กุ่ยระดับยอดฝีมือ 262 ตัวในแดนลับ ถูกฆ่าล้างบางจนหมดสิ้นแล้ว"

"ต่อไป ก็ถึงเวลาอัปเลเวลแล้ว"

หยวนเกอกำหมัดแน่น ในมือของเขามีลูกแก้วกุ่ยระดับยอดฝีมือสองร้อยเจ็ดสิบกว่าลูก ลูกแก้วกุ่ยระดับขุนพลหนึ่งลูก และลูกแก้วกุ่ยระดับทหารพเนจรอีกแปดร้อยกว่าลูก

ปัง...

ลูกแก้วกุ่ยถูกบีบแตกละเอียดกำมือแล้วกำมือเล่า ทั่วร่างของหยวนเกอถูกห่อหุ้มไปด้วยหมอกลี้ลับ

กลิ่นอายเย็นสดชื่นสายแล้วสายเล่าไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายของเขา ช่วยปรับปรุงสมรรถภาพร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง

ในขณะเดียวกัน เลเวลของเขาก็ขยับสูงขึ้นทีละน้อย

ทองแดง 1 ดาว, ทองแดง 2 ดาว, ทองแดง 3 ดาว...

เพล้ง...

เสียงของโซ่ตรวนที่คุ้นเคยแตกหักดังขึ้น ร่างของหยวนเกอสั่นสะท้าน วินาทีต่อมา ศักยภาพที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในร่างก็ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างบ้าคลั่ง

ในขณะเดียวกัน สมรรถภาพทางร่างกายของเขาก็ได้รับการยกระดับขึ้นอย่างก้าวกระโดดในเสี้ยววินาทีนี้

ขอเพียงเขาโคจรพลังกุ่ย บนผิวหนังก็จะปรากฏประกายแสงสีเงินจางๆ ขึ้นมา

นี่คือสัญลักษณ์ของการทะลวงเข้าสู่ระดับเงิน

【ทะลวงระดับเงินสำเร็จ ปลุกสกิลแอ็กทิฟระดับเงิน: เชื่อมต่อ】

เมื่อได้ยินเสียงในหัว ดวงตาของหยวนเกอก็เปล่งประกายขึ้นมาทันที

เขาจมดิ่งสติสัมปชัญญะลงไปในด้ายวิญญาณ

"ไอเทม: ด้ายวิญญาณ"

"ไอเทมเติบโตได้ของนักเชิดหุ่น ความยาวไร้ขีดจำกัด"

"ฟังก์ชันระดับ 2: ปรสิต, ตัด, การจำลองร่าง, รักษา"

"สกิลปลุกพลังระดับเหล็กดำ: ตกปลา (พาสซีฟ) โฮสต์ใช้ด้ายวิญญาณทำการโจมตี มีโอกาสกระตุ้นเอฟเฟกต์ตกปลา เพื่อตกค่าสถานะพื้นฐาน 4 มิติ"

"สกิลปลุกพลังระดับทองแดง: ระเบิดกระสุน (แอ็กทิฟ) สกิลสังหารหมู่เป็นวงกว้าง เมื่อเปิดใช้งานสกิลระเบิดกระสุน ด้ายวิญญาณจำนวนมหาศาลจะพุ่งทะลวงกวาดล้างทุกสรรพสิ่ง"

"สกิลปลุกพลังระดับเงิน: เชื่อมต่อ (แอ็กทิฟ) ด้ายวิญญาณผสานเข้ากับความว่างเปล่า หรือเชื่อมต่อกับบุคคลอื่น สามารถใช้รับรู้อันตรายและส่งผ่านข้อมูลได้ หมายเหตุ: ขอบเขตการครอบคลุมของด้ายวิญญาณในสกิลนี้ ขึ้นอยู่กับค่าพลังจิต"

เมื่อได้เห็นสกิลปลุกพลังใหม่ล่าสุด หยวนเกอก็ลอบยินดีในใจ

สกิลปลุกพลังนี้ มาได้ถูกเวลาพอดีจริงๆ

หมายจับระดับหนึ่งใบนั้น ทำให้เขากลายเป็นศัตรูกับคนเกือบทั้งโลกไปแล้ว

เมื่อมีสกิลปลุกพลังนี้ เขาก็จะสามารถรับรู้อันตรายได้ล่วงหน้า และสามารถหลบเลี่ยงมันได้

หยวนเกอปรายตามองลูกแก้วกุ่ยในกระเป๋าเป้ เขาไม่ได้ทดลองใช้สกิลปลุกพลังนี้เลย แต่กลับมุ่งหน้าอัปเลเวลต่อไป

"ระดับเงิน 1 ดาว, ระดับเงิน 2 ดาว"

เมื่อลูกแก้วกุ่ยระดับยอดฝีมือลูกสุดท้ายถูกดูดซับจนหมด เลเวลของหยวนเกอก็ทะลวงขึ้นมาถึงระดับเงิน 2 ดาว

มอนสเตอร์กุ่ยระดับยอดฝีมือทั้งแดนลับ ช่วยดันให้เขาเลื่อนระดับจากทองแดง 1 ดาว ขึ้นมาถึงระดับเงิน 2 ดาว พุ่งพรวดขึ้นมาถึงสิบเอ็ดดาวเต็มๆ

เขาจัดการอัปแต้มสถานะอิสระทั้ง 44 แต้มลงไปที่ค่าพลังจิตอย่างไม่ลังเล

หยวนเกอถึงได้หันมามองหน้าต่างสถานะของตัวเอง

ผู้เปลี่ยนอาชีพ: หยวนเกอ 224

หมายเลขประจำตัว: [ปกปิด]

พลังกาย: 185

พลังจิต: 230+88

ความอดทน: 160

ความคล่องตัว: 193

พรสวรรค์: ระดับ D

เลเวล: เงิน 2 ดาว

การประเมินพลังรบพื้นฐาน: 856

แต้มสถานะอิสระ: 0

【ทางเข้าฟอรัม!】

หยวนเกอมองดูช่องประเมินพลังรบด้วยความแคลงใจเล็กน้อย

พลังรบ 856 งั้นเหรอ?

นี่แม่งไม่ใช่ว่าเอาผลรวมแต้มสถานะของฉันมาคิดดื้อๆ เลยหรอกหรือไง?

สำหรับข้อมูลใหม่ที่เพิ่งโผล่มานี้ หยวนเกอไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจเลยแม้แต่น้อย เขาเพียงแค่คำนวณมันเงียบๆ ในใจ

อัจฉริยะระดับ A ในเลเวลเดียวกัน จะมีผลรวมแต้มสถานะสูงสุดอยู่ที่ 452 แต้ม

ส่วนอัจฉริยะระดับ S ในเลเวลเดียวกัน จะมีผลรวมแต้มสถานะอยู่ที่ 1080 แต้ม

แต้มสถานะของเขาในตอนนี้ เหนือล้ำกว่าอัจฉริยะระดับ A ไปไกลมาก แต่เมื่อเทียบกับอัจฉริยะระดับ S แล้ว ท้ายที่สุดก็ยังถือว่าด้อยกว่าอยู่นิดหน่อย

"ช่องว่างนี้ก็ไม่ได้ห่างกันมากเกินไปนัก หากรวมพลังของด้ายวิญญาณเข้าไปด้วย ฉันสามารถฆ่าอัจฉริยะระดับ S ในเลเวลเดียวกันได้อย่างแน่นอน"

น้ำเสียงของหยวนเกอเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม

ยิ่งไปกว่านั้น เขาสัมผัสได้ว่า ช่องว่างระหว่างเขากับอัจฉริยะระดับ S กำลังค่อยๆ หดแคบลงเรื่อยๆ

รอจนกว่าเขาจะทะลวงถึงระดับทองคำ ไม่แน่ว่า เขาอาจจะสามารถใช้แต้มสถานะบดขยี้อัจฉริยะระดับ S ได้จริงๆ ก็เป็นได้

"ถึงเวลาต้องออกไปแล้ว"

หยวนเกอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหมุนแหวนสีเลือดบนนิ้วเบาๆ

กุญแจแห่งแดนลับ!

วินาทีต่อมา วังวนขนาดเท่าตัวคนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

ในเวลาเดียวกันนั้น ภายในอุโมงค์เหมืองแร่ ชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่ง กำลังพาลูกสมุนหลายคน ต้อนเด็กหนุ่มร่างผอมบางคนหนึ่งจนมุม

"หึๆ... ไอ้หนู แกก็หนีต่อไปสิวะ!"

"การที่ขุยเหยียถูกใจแก ถือเป็นบุญวาสนาของแกแล้ว ปรนนิบัติขุยเหยียให้ดี ต่อให้อยู่ในอุโมงค์เหมืองนี่ แกก็จะได้เสวยสุข"

ลูกสมุนหลายคนหักนิ้วดังกร๊อบแกร๊บ เดินย่างสามขุมเข้าไปหาเด็กหนุ่มร่างผอมบางด้วยรอยยิ้มหื่นกาม

"พวกแกอย่าเข้ามานะ ฉัน... ฉันชอบผู้หญิง ไม่ได้ชอบผู้ชาย!"

เด็กหนุ่มหวาดกลัวจนแทบเสียสติ เขาถอยกรูดไปพิงกำแพง แววตาเต็มไปด้วยความหวาดผวา

"บังเอิญจังเลยว่ะ ขุยเหยียก็ชอบให้แกแต่งตัวเป็นผู้หญิงเหมือนกัน วางใจเถอะ ขุยเหยียจะทำให้แกพอใจจนลืมไม่ลงเลยล่ะ!"

พูดจบลูกสมุนหลายคนก็พุ่งเข้ามากดร่างของเด็กหนุ่มเอาไว้

อัปยศอดสูที่สุด!

เด็กหนุ่มเพิ่งจะเปลี่ยนอาชีพล้มเหลวเมื่อไม่กี่วันก่อน และเพิ่งถูกส่งตัวมาที่เหมืองแร่ ผลสุดท้ายก็ดันมาถูกตาต้องใจหัวหน้าคนงานเหมืองเข้า

หงหลางม่านแม้จะดี แต่ก็ต้องใช้คะแนนแลกไม่ใช่น้อยๆ

พวกคนงานเหมืองที่ร่างกายกำยำล่ำสันบางคน จึงเบนเป้าหมายมาที่พวกเด็กหนุ่มหน้าตาดีที่เพิ่งถูกส่งตัวมาใหม่โดยธรรมชาติ

ค่านิยมแบบนี้ ภายในเขตเหมืองแร่ ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไรเลย มีให้เห็นอยู่เกลื่อนกลาด

"ฮ่าๆๆ..."

เมื่อเห็นเด็กหนุ่มถูกจับล็อกตัวเอาไว้ คนงานเหมืองที่ถูกเรียกว่าขุยเหยีย ก็หัวเราะร่วนออกมาทันที

เขาถูมือไปมา ก่อนจะพุ่งพรวดเข้าไปหา

ทว่า เขากลับถูกเด็กหนุ่มที่ดิ้นรนสุดชีวิต เตะผ่าหมากเข้าที่กล่องดวงใจอย่างจัง

"โอ๊ยยย..."

เสียงร้องโหยหวนดังก้องไปทั่วอุโมงค์เหมือง ขุยเหยียยกสองมือกุมเป้ากางเกง ร่างกายงอหงิกเป็นกุ้งฝอย

"ไอ้เด็กเวรเอ๊ย กล้าทำร้ายขุยเหยีย คราวนี้ ต่อให้เง็กเซียนฮ่องเต้เสด็จมา ก็ไม่มีทางช่วยแกได้หรอกเว้ย เฮ้ยพวกเรา ต่อแถวเรียงคิวกันเข้ามา จัดการไอ้เด็กนี่ให้ตายคาที่ไปเลย"

ลูกสมุนของขุยเหยียก็ร้อนรนขึ้นมาเช่นกัน พวกมันออกคำสั่งทันที

"ตีมัน ตีไอ้เด็กระยำนี่ให้ตาย"

ขุยเหยียที่ตัวงอเป็นกุ้งฝอยแผดเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง ในตอนนี้ สองมือของเขาเต็มไปด้วยเลือดสดๆ ความเจ็บปวดแสนสาหัสลุกลามไปทั่วทั้งร่าง

เห็นได้ชัดว่าลูกเตะของเด็กหนุ่มเมื่อครู่ เข้าเป้าอย่างจัง มีความเป็นไปได้สูงมากที่มันจะทำให้เขาไม่สามารถเป็นลูกผู้ชายได้อีกต่อไป

ชั่วขณะนั้น ความโกรธแค้นของเขาก็พุ่งทะลุฟ้า

"ตีมัน! ขุยเหยียสั่งแล้ว ทุบกระดูกไอ้เด็กนี่ให้แหลกไปทีละท่อนเลย"

จากนั้น เสียงทุบตีและเสียงกรีดร้องก็ดังก้องไปทั่วทั้งอุโมงค์เหมืองแร่

"หยุดนะ ดาบสุดท้าย ข้าจะลงมือเอง!"

ขุยเหยียคว้าแร่หินครึ่งก้อนเดินงอหลังกุมเป้า ดวงตาแดงก่ำเดินตรงไปหาเด็กหนุ่ม

ภายใต้สายตาอ้อนวอนของเด็กหนุ่ม เขาเงื้อหินทุบลงไปอย่างโหดเหี้ยม

ปัง...

เลือดสดๆ สาดกระเซ็น เด็กหนุ่มหลับตาลงอย่างสมบูรณ์

"ถุยไอ้เวรเอ๊ย กล้าขัดขืนขุยเหยีย นี่แหละคือจุดจบ"

ลูกสมุนถ่มน้ำลายใส่ศพของเด็กหนุ่ม ในขณะที่พวกมันกำลังจะพยุงขุยเหยียเดินจากไปนั้นเอง พวกมันก็เห็นวังวนขนาดเท่าตัวคน ปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกมัน

เงาร่างของหยวนเกอ ค่อยๆ ก้าวเดินออกมาจากวังวนนั้น

"ด้ายวิญญาณ เชื่อมต่อ!"

ทันทีที่ออกจากแดนลับ หยวนเกอก็เปิดใช้งานสกิลนี้ทันที

ด้ายวิญญาณอันหนาแน่นชอนไชผสานเข้ากับความว่างเปล่า ชั่วพริบตานั้น ทุกสิ่งทุกอย่างภายในอุโมงค์เหมืองแร่ ก็ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนในหัวของหยวนเกอ

ราวกับสัมผัสเทวะในตำนานก็ไม่ปาน

(จบบทที่ 43)