บทที่ 42 เป็นศัตรูกับคนทั้งโลก? ฉันแม่งยังไม่ได้ออกจากหมู่บ้านมือใหม่เลยด้วยซ้ำ

บทที่ 42 เป็นศัตรูกับคนทั้งโลก? ฉันแม่งยังไม่ได้ออกจากหมู่บ้านมือใหม่เลยด้วยซ้ำ

"อั้ก... อ๊าก..."

หยวนเกอส่งเสียงครางฮึมฮำด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัสเล็ดลอดออกมาจากลำคอ

ด้ายวิญญาณแต่ละเส้นชอนไชไปมาระหว่างเลือดเนื้อของเขา

พวกมันแปรสภาพคล้ายกับติ่งเนื้อเล็กๆ ที่ทำหน้าที่เย็บประสานท่อนขาที่ขาดสะบั้นให้เชื่อมต่อเข้ากับร่างกายอย่างสมบูรณ์แบบ

จนกระทั่งการเย็บประสานเสร็จสิ้น ด้ายวิญญาณเหล่านี้ถึงได้ค่อยๆ ละลายกลายเป็นของเหลวสีทอง ซึมซาบเข้าไปในท่อนขาที่ขาดและตัวก้อนเนื้อหลัก ยึดติดทั้งสองส่วนเข้าด้วยกันอย่างแน่นหนา

เพียงไม่นาน ของเหลวสีทองก็ถูกร่างกายของหยวนเกอดูดซับจนหมด เลือดเนื้อของเขาก็ค่อยๆ สมานตัวติดกัน

เพียงแต่การฟื้นฟูกระดูกขานั้น กลับเชื่องช้ากว่ามาก

เวลาผ่านไปล่วงเลยถึงครึ่งค่อนวัน หยวนเกอถึงได้ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นยืน

เขาลองขยับขาข้างที่เคยขาดดู

มันฟื้นฟูกลับมาเป็นปกติอย่างสมบูรณ์แล้ว ประสิทธิภาพการรักษาของด้ายวิญญาณ ช่างเหนือความคาดหมายของเขาจริงๆ

"ไม่รู้ว่าพวกอิ๋งอิ๋งจะเป็นยังไงกันบ้าง!"

"น่าเสียดาย ตอนที่แกนกลางแดนลับทำการผูกมัด มันจะขับไล่ผู้เปลี่ยนอาชีพทุกคนออกไปยกเว้นแค่เจ้าของแดนลับ หวังว่าพวกเธอคงจะไม่เป็นอะไรนะ!"

หยวนเกอสูดลมหายใจเข้าลึก จากนั้นก็เปิดหน้าต่างสถานะของตัวเองขึ้นมา

ผู้เปลี่ยนอาชีพ: หยวนเกอ

หมายเลขประจำตัว: [ปกปิด]

พลังกาย: 115

พลังจิต: 139+44

ความอดทน: 99

ความคล่องตัว: 132

พรสวรรค์: ระดับ D

เลเวล: ทองแดง 1 ดาว

แต้มสถานะอิสระ: 0

【ทางเข้าฟอรัม!】

ในการศึกชิงแดนลับครั้งนี้ หยวนเกอสังหารมอนสเตอร์กุ่ยระดับยอดฝีมือไปกว่าร้อยตัว แต้มสถานะที่ตกปลามาได้ พุ่งสูงถึง 138 แต้ม

น่าเสียดาย ที่แต้มสถานะเหล่านี้ทำได้เพียงสุ่มแจกจ่ายเท่านั้น

ไม่อย่างนั้น หยวนเกอย่อมต้องทุ่มอัปไปที่ค่าพลังจิตอย่างบ้าคลั่งแน่นอน

ยังไงซะ ในฐานะนักเชิดหุ่น ขอเพียงค่าพลังจิตของตัวเองสูงพอ ก็สามารถใช้ด้ายวิญญาณควบคุมหุ่นเชิดจำนวนมหาศาลได้อย่างสบายๆ

ส่วนตัวเองก็แค่ซ่อนตัวอยู่ในที่ปลอดภัยก็พอ

ไหนเลยจะยังต้องไปต่อสู้ระยะประชิด เอาชีวิตเข้าแลกอีก?

หยวนเกอถอนหายใจยาว ก่อนจะเปิดหน้าต่างรายชื่อเพื่อนในฟอรัมขึ้นมา

เขาต้องการไถ่ถถามสถานการณ์ของลั่วอิ๋งอิ๋ง

ทว่า หลังจากข้อความของเขาถูกส่งออกไป มันกลับเงียบหายไปราวกับหินที่จมลงก้นทะเล ลั่วอิ๋งอิ๋งไม่ได้ตอบกลับเขาเลยแม้แต่น้อย

"นี่มัน... เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?"

ลางสังหรณ์ที่ไม่ดีบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของหยวนเกอ

ในตอนนั้นเอง กระทู้ปักหมุดสีแดงฉานกระทู้หนึ่งบนฟอรัม ก็ดึงดูดความสนใจของหยวนเกอไป

"หมายจับระดับหนึ่ง!"

หยวนเกอกดเข้าไปดูกระทู้นั้น ชั่วพริบตา นัยน์ตาของเขาก็เบิกกว้างจนแทบจะถลนออกมา เพราะเป้าหมายหลักบนหมายจับระดับหนึ่งใบนี้ กลับกลายเป็นตัวเขาเอง

"ผู้ใดล่วงละเมิดกฎเหล็กของพันธมิตรโลก ต้องตาย!"

ประโยคสุดท้ายถูกขีดเน้นด้วยสีแดง เพียงแค่มองทะลุตัวอักษรคำว่า 'ตาย' นั้น ก็สามารถสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันหนาวเหน็บที่แฝงอยู่

และสถานที่ที่ออกหมายจับระดับหนึ่งใบนี้ ก็คือเขตทหารที่ 9

"หึๆ... ดี ดีมาก นี่มันไม่เปิดทางรอดให้กันเลยแม้แต่นิดเดียวสินะ"

หยวนเกอมองดูหมายจับระดับหนึ่ง แววตาของเขาเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง

บนหมายจับ ได้เปิดเผยข้อมูลทุกอย่างของเขาออกไปจนหมดสิ้น

นักเชิดหุ่นระดับ D เลเวลต้องสงสัยว่าอยู่ระดับทองแดง

เพิ่งเปลี่ยนอาชีพสำเร็จเมื่อสิบวันก่อน ไม่มีไอเทมเปลี่ยนอาชีพปรากฏขึ้น

แต่ในมือมีด้ายเส้นเล็กจิ๋วเส้นหนึ่ง ต้องสงสัยว่าเป็นไอเทมกุ่ยระดับราชา

ไอ้เด็กนี่มีนิสัยอำมหิตโหดเหี้ยม อาศัยไอเทมกุ่ยระดับราชา สังหารโหดเหลิ่งอวี่ นักฆ่าเงาระดับทองแดง 3 ดาว และหวังลี่ นักรบระดับทองแดง 3 ดาว

แถมยังลงมือฆ่าปิดปากนักเรียนหญิงอีก 51 คนที่กำลังถูกส่งตัวไปยังสวนสุขสำราญ

เรียกได้ว่าเป็นคนบาปหนาที่ก่อคดีอุกฉกรรจ์ร้ายแรง

เพื่อหลบหนีการจับกุม มันได้ใช้สกิลปลอมตัวลักลอบเข้าไปในค่ายเหมืองแร่

ใช้ไอเทมกุ่ยระดับราชา ร่วมมือกับลั่วอิ๋งอิ๋ง อัจฉริยะระดับ S เป็นสายลับทั้งในและนอก

ลอบคัดฮั่วกวน อัจฉริยะระดับ S จากตระกูลฮั่ว, หลี่ซิวหราน อัจฉริยะระดับ S จากตระกูลหลี่ และจางเสวียนจี อัจฉริยะระดับ SS ของพันธมิตรโลกออกจากการแข่งขันอย่างต่อเนื่อง

และสุดท้ายก็แย่งชิงแกนกลางแดนลับไป

เมื่ออ่านข้อมูลบนหมายจับ หัวใจของหยวนเกอก็เย็นเฉียบ

ใส่ร้ายป้ายสี เสกสรรปั้นแต่งเรื่องขึ้นมาทั้งนั้น

หยวนเกอพอจะจินตนาการออกเลยว่า ไอ้คนที่ออกหมายจับระดับหนึ่งใบนี้ มันอยากให้เขาตายมากขนาดไหน

"ฉู่เฟยหยาง นี่เป็นฝีมือของแกสินะ?"

หยวนเกอกัดฟันกรอด ความแค้นพุ่งทะลุฟ้า

กระทู้นี้ เพิ่งจะถูกปักหมุดไปได้แค่ 10 นาที ก็มียอดผู้เข้าชมพุ่งทะลุหนึ่งแสนคน จำนวนคนที่เข้ามาคอมเมนต์ก็มีมากกว่าหนึ่งพันข้อความเข้าไปแล้ว

พอจะจินตนาการได้เลยว่า ชื่อของหยวนเกอในตอนนี้ มันโด่งดังเป็นพลุแตกขนาดไหน

ต่อให้เป็นดาราดังในเขตปลอดภัย ก็ยังไม่ได้มีกระแสตอบรับที่ร้อนแรงขนาดนี้เลย

"พี่น้อง ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม? ไอ้สวะระดับ D คนหนึ่ง คัดอัจฉริยะระดับ S ออกไปถึงสองคนเนี่ยนะ?"

"พี่ชายคอมเมนต์บน นายดูผิดแล้ว เป็นอัจฉริยะระดับ S สองคน กับอัจฉริยะระดับ SS อีกหนึ่งคนต่างหาก ลูกพี่ระดับ D โคตรเทพเลยว่ะ"

"สวะระดับ D แวะมาดู พวกอัจฉริยะทั้งหลาย จงสั่นกลัวซะเถอะ!"

"เชี่ยเอ๊ย ไอ้สวะระดับ D มีไอเทมกุ่ยระดับราชาอยู่ในมือ? พี่น้อง มีใครตี้ไปล่าอาชญากรหมายจับบ้างไหม? ฉันระดับเงิน 7 ดาว แบกได้แท็งก์ได้ เลือดเยอะอึดทน!"

"ไอ้โง่คอมเมนต์บน สวะระดับเงินอย่างแกกล้าเสนอหน้ามาเหรอ? แกหนังเหนียวสู้บอสระดับขุนพลได้ไหมล่ะ? ลูกพี่ระดับทองคำอยู่นี่แล้ว ตั้งตี้เว้ย"

...

ด้านล่างของหมายจับระดับหนึ่ง ช่องคอมเมนต์แทบจะระเบิด

มีแต่ข้อความประกาศหาปาร์ตี้ไปล่าตัวอาชญากรหมายจับกันให้ควั่ก

หยวนเกออ่านแล้วรู้สึกหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ เขาเพิ่งจะเปลี่ยนอาชีพมาได้ไม่นาน ยังเป็นแค่ไก่อ่อนระดับทองแดงเองนะ

ฉันแม่งยังไม่ได้ออกจากหมู่บ้านมือใหม่เลยด้วยซ้ำ ก็กลายเป็นศัตรูของคนทั้งโลกไปแล้วเนี่ยนะ?

หยวนเกอรู้สึกขนหัวลุกซู่

เขาสามารถจินตนาการได้เลยว่าสถานการณ์ของตัวเองในตอนนี้มันยากลำบากขนาดไหน

ไม่ต้องพูดถึงไอเทมกุ่ยระดับราชาที่ถูกปั้นแต่งขึ้นมาในหมายจับหรอก ลำพังแค่แกนกลางแดนลับที่อยู่ในมือเขาชิ้นเดียว ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนมากมายบ้าคลั่งได้แล้ว

การได้ครอบครองแดนลับสักแห่ง สำหรับผู้เปลี่ยนอาชีพแล้ว มันก็เท่ากับการมีทางหนีทีไล่เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งทาง

แถมยังเป็นแบบที่ใช้งานได้ไม่จำกัดอีกด้วย

การครอบครองของล้ำค่าคือความผิด

ผู้เปลี่ยนอาชีพร้อยทั้งร้อย ล้วนไม่ได้สนใจเรื่องกฎเหล็กที่เขาล่วงละเมิดเลยสักนิด

พวกมันสนใจแค่ว่าไอเทมกุ่ยระดับราชา หรือแกนกลางแดนลับในมือเขานั้นเป็นของจริงหรือเปล่าต่างหาก

ตัวเขาในตอนนี้ ก็เหมือนกับเด็กน้อยที่ถือทองคำแท่งเดินลอยชายอยู่กลางตลาด

ในมุมมืด ไม่รู้ว่ามีสายตากี่คู่ที่กำลังจ้องเขม็งมาที่เขา

"เดี๋ยวนะ พวกมันรู้ได้ยังไงว่าฉันร่วมมือกับอิ๋งอิ๋ง?"

หยวนเกอใจกระตุกวูบ ความรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเริ่มก่อตัวขึ้น

เขารู้ดีว่า ลั่วอิ๋งอิ๋งฉลาดมาก เธอย่อมไม่มีทางแพร่งพรายตัวตนที่แท้จริงของเขาออกไปอย่างเด็ดขาด

นอกเสียจากว่า...

พันธมิตรโลกใช้วิธีการพิเศษบางอย่าง เพื่ออ่านใจของลั่วอิ๋งอิ๋ง

ชั่ววินาทีนั้น หยวนเกอก็ร้อนรนขึ้นมาทันที ตัวเขาถูกขึ้นบัญชีหมายจับระดับหนึ่งไปแล้ว งั้นลั่วอิ๋งอิ๋งล่ะ...

เมื่อนึกถึงเรื่องที่ก่อนหน้านี้เขาไม่สามารถติดต่อเธอทางฟอรัมได้ หัวใจของหยวนเกอก็ดิ่งวูบลงสู่ก้นเหว

ในตอนนั้นเอง ประกาศปักหมุดอีกกระทู้ก็เด้งขึ้นมา

หยวนเกอรีบกดเข้าไปดูทันที และในพริบตา ร่างกายของเขาก็เย็นเฉียบไปทั้งร่าง

เนื้อหาในประกาศ เกี่ยวข้องกับลั่วอิ๋งอิ๋งจริงๆ

อัจฉริยะระดับ S ลั่วอิ๋งอิ๋ง ล่วงละเมิดกฎเหล็กของพันธมิตร ถูกส่งตัวไปยังเรือนจำที่สาม

และยังคงเป็นประกาศที่ถูกส่งออกมาจากเขตทหารที่ 9 เช่นเดิม

"บัดซบเอ๊ย!"

หยวนเกอโกรธจัด

เขาซัดหมัดเข้าใส่ผนังหินอย่างแรง

แรงสั่นสะเทือนทำเอาเศษหินร่วงกราวลงมา

"ฉู่เฟยหยาง เขตทหารที่ 9 ไอ้พวกระยำเอ๊ย"

หยวนเกอหันหลังกลับ สะบัดด้ายวิญญาณ กระโจนพรวดพุ่งทะยานขึ้นไปบนยอดเขาทันที ตำแหน่งของมอนสเตอร์กุ่ยทุกตัวภายในแดนลับ ปรากฏขึ้นในหัวของหยวนเกออย่างชัดเจน

"นอกจากมอนสเตอร์กุ่ยระดับยอดฝีมือกว่าร้อยตัวที่ยังอยู่ในหุบเขาแล้ว ที่อื่นๆ ก็ยังมีกระจายอยู่อีกหลายสิบตัว รวมๆ แล้วก็น่าจะประมาณสองร้อยกว่าตัว"

"ส่วนมอนสเตอร์กุ่ยระดับทหารพเนจร มีเป็นพันๆ ตัวเลยทีเดียว!"

หยวนเกอครุ่นคิด วินาทีต่อมา เสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนาของฝูงมอนสเตอร์กุ่ยก็ดังก้องไปทั่วทั้งหุบเขา

สกิลตกปลาของเขาไม่มีผลกับมอนสเตอร์กุ่ยระดับทหารพเนจรอีกต่อไปแล้ว

แต่มอนสเตอร์กุ่ยระดับยอดฝีมือทั้งสองร้อยกว่าตัวนี้ ก็ยังคงสามารถมอบแต้มสถานะให้เขาได้อย่างมหาศาลอยู่ดี

เขาต้องแข็งแกร่งขึ้น เขาจะไปที่เรือนจำที่สาม

ด้ายวิญญาณร่ายรำปลิวว่อนไปทั่วแดนลับ เบื้องหน้าของหยวนเกอ อาบย้อมไปด้วยสีแดงฉานของสายเลือด

(จบบทที่ 42)