บทที่ 8 ระดับเหล็กดำขั้น 1 เดินทางถึงเขตเหมืองดำ
บทที่ 8 ระดับเหล็กดำขั้น 1 เดินทางถึงเขตเหมืองดำ
บทที่ 8 ระดับเหล็กดำขั้น 1 เดินทางถึงเขตเหมืองดำ
การที่ด้ายวิญญาณวิวัฒนาการจนได้รับสกิล 'การจำลองร่าง' ช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของหยวนเกอได้อย่างทันท่วงที และทำให้จิตใจของเขาปลอดโปร่งขึ้นมาก
เขาหยิบลูกแก้วสีดำสองลูกขึ้นมาลูบคลำ ทว่ากลับรู้สึกลังเลใจอยู่บ้าง สาเหตุหลักเป็นเพราะเขาไม่รู้จักไอเทมชิ้นนี้เลย
หวังลี่ที่นั่งอยู่ข้างๆ อาจจะรู้ แต่ตอนนี้ใกล้จะถึงค่ายเหมืองดำเต็มที เขาไม่อยากเสี่ยงยกเลิกสกิล 'ปรสิต' แล้วปล่อยให้เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น
"บนตราสัญลักษณ์นั่น... เหมือนจะมีทางเข้าฟอรัมอยู่นี่นา"
หยวนเกอฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้ เขาจึงรวบรวมสมาธิแล้วเชื่อมต่อจิตใจเข้าสู่ฟอรัมทันที
"[ปักหมุด] บุตรชายคนเล็กของผู้นำตระกูลหลิวแห่งเขตปลอดภัยที่สามเปลี่ยนอาชีพล้มเหลว ถูกส่งตัวไปยังเหมืองดำ"
"[แนะนำ][กระทู้เด็ด] เกิดเหตุไม่คาดฝันในพิธีเปลี่ยนอาชีพเขตปลอดภัยที่เก้า ปรากฏผู้เปลี่ยนอาชีพครึ่งๆ กลางๆ"
"[ใหม่] มือใหม่หาปาร์ตี้ลุยทีมสำรวจสุสานไร้ญาติ"
"ปาร์ตี้ระดับทองแดงสำรวจทุ่งร้างหมอกลี้ลับ 4 ขาด 1"
"รับซื้อชิ้นส่วนสัตว์ประหลาดกุ่ยระดับทองแดง มีของเยอะรับพิจารณาเป็นพิเศษ!"
...
เมื่อมองดูข้อความที่อัดแน่นอยู่ในฟอรัม มุมปากของหยวนเกอก็กระตุกตงิดๆ
ภาพนี้ทำให้เขานึกย้อนไปถึงยุคที่อินเทอร์เน็ตบนดาวโลกเพิ่งจะเฟื่องฟู ยุคที่เขายังขลุกตัวอยู่ตามเว็บบอร์ดต่างๆ ช่างเป็นความรู้สึกเดจาวูที่รุนแรงเสียจริง
ยิ่งไปกว่านั้น ไอ้กระทู้ [แนะนำ] นั่นมันหมายความว่ายังไงวะ? ใครแม่งเป็นผู้เปลี่ยนอาชีพครึ่งๆ กลางๆ กัน?
บัดซบเอ๊ย ไอ้ 'หอยทากคลั่ง' ฉันจำชื่อแกไว้แล้ว อย่าให้ฉันรู้เชียวนะว่าแกเป็นใคร!
แล้วก็ไอ้ 'ฉันชอบกินมันฝรั่ง' แกยังเสือกให้ป้ายกระทู้เด็ดอีกนะ!
ใบหน้าของหยวนเกอมืดครึ้มลงทันที
เดาได้ไม่ยากเลยว่าพอกระทู้นี้ถูกตั้งขึ้นมา 'นักเชิดหุ่น' ที่ไม่มีหุ่นเชิดอย่างเขาจะต้องดังเป็นพลุแตกแน่ๆ
แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลามานั่งด่ากราดตอบโต้ เขายังมีธุระสำคัญต้องจัดการ แค่จดจำไอดีฟอรัมของไอ้สองคนนี้ไว้ก่อนก็พอ...
*ไว้ค่อยคิดบัญชีกันทีหลัง*
หยวนเกอคิดอย่างเคียดแค้น
จากนั้นเขาจึงเริ่มค้นหาข้อมูลของลูกแก้วที่แผ่กลิ่นอายสีดำทั้งสองลูกนั้น
*ลูกแก้วกุ่ย: ได้รับจากการสังหารสัตว์ประหลาดกุ่ย เป็นแก่นพลังที่ควบแน่นอยู่ภายในร่างของพวกมัน เมื่อผู้เปลี่ยนอาชีพดูดซับเข้าไป จะสามารถยกระดับเลเวลได้*
เมื่อได้เห็นข้อมูลของลูกแก้วสีดำ นัยน์ตาของหยวนเกอก็ทอประกายเจิดจ้าขึ้นมาทันที
หลังจากเข้าใจสรรพคุณของลูกแก้วกุ่ยแล้ว หยวนเกอก็ออกแรงบีบมันจนแตกคามือ
ปัง...
ชั่วพริบตาเดียว หยวนเกอสัมผัสได้ถึงพลังงานลึกลับขุมหนึ่งที่ไหลทะลักเข้าสู่ร่างกาย มันกำลังปรับแต่งและยกระดับสภาพร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง
"ของโคตรดี!"
เมื่อสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงทางร่างกาย หยวนเกอก็ลอบยินดีอยู่ในใจ
จนกระทั่งพลังงานขุมนี้ถูกร่างกายดูดซับไปจนหมดเกลี้ยง เขาจึงรีบเปิดหน้าต่างค่าสถานะของตัวเองขึ้นมาดูอย่างอดใจรอไม่ไหว
[ผู้เปลี่ยนอาชีพ: หยวนเกอ]
[หมายเลข: (ว่างเปล่า)]
[พละกำลัง: 6]
[จิตวิญญาณ: 7]
[ความทนทาน: 3]
[ความว่องไว: 4]
[พรสวรรค์: ระดับ D]
[เลเวล: ระดับเหล็กดำขั้น 1]
[แต้มสถานะอิสระ: 4]
[ทางเข้าฟอรัม!]
"ระดับเหล็กดำขั้น 1 แล้ว!"
เมื่อเห็นเลเวลบนหน้าต่างค่าสถานะ แววตาของหยวนเกอก็ฉายแววตื่นเต้น สิ่งที่ทำให้เขาปีติยิ่งกว่าคือการทะลวงระดับจาก 'นักฝึกหัด' ขึ้นมาเป็น 'ระดับเหล็กดำขั้น 1'
ทำให้เขาได้รับแต้มสถานะอิสระมาถึง 4 แต้ม
"แต่พรสวรรค์ระดับ D นี่มันห่วยแตกชะมัด ถ้าฉันมีพรสวรรค์ระดับ A ทุกครั้งที่เลเวลอัปคงได้แต้มสถานะอิสระตั้ง 16 แต้ม"
"แล้วถ้าเป็นระดับ S ล่ะก็... คงจะฟินสุดๆ ไปเลย"
หยวนเกอกัดฟันกรอด
บนโลกใบนี้ ระดับพลังของผู้เปลี่ยนอาชีพจะเรียงลำดับจาก เหล็กดำ, ทองแดง, เงิน, ทองคำ, แพลทินัม, เพชร, ดาราจรัส, ราชา, ไร้เทียมทาน และ เกียรติยศ
แต่ละระดับจะถูกแบ่งย่อยออกเป็น 10 ดาว
ผู้เปลี่ยนอาชีพคนหนึ่ง หากต้องการไต่เต้าจากระดับนักฝึกหัดไปจนถึงระดับเกียรติยศ 10 ดาว จะต้องอัปเลเวลติดต่อกันถึง 100 เลเวล
หากคำนวณตามหลักการนี้ ผู้เปลี่ยนอาชีพที่มีพรสวรรค์ระดับ D เมื่อทะลวงไปถึงระดับเกียรติยศ 10 ดาว จะได้รับแต้มสถานะอิสระเพียง 400 แต้มเท่านั้น
ในขณะที่ผู้เปลี่ยนอาชีพพรสวรรค์ระดับ A เมื่อไปถึงระดับเกียรติยศ 10 ดาว จะกวาดแต้มสถานะอิสระไปได้ถึง 1,600 แต้ม!
ช่างเป็นความห่างชั้นที่มหาศาลเหลือเกิน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงระดับ S ที่เหนือล้ำกว่าระดับ A ไปอีกขั้น ช่องว่างระหว่างพรสวรรค์เหล่านี้กว้างใหญ่ราวกับเหวลึกที่ไม่อาจข้ามผ่าน
ตามข้อมูลที่ระบุไว้ในฟอรัม หากผู้เปลี่ยนอาชีพระดับเกียรติยศ 10 ดาว พรสวรรค์ระดับ D ต้องมาปะทะกับยอดฝีมือระดับเกียรติยศ 10 ดาว พรสวรรค์ระดับ A...
ยอดฝีมือระดับ A เพียงแค่สะบัดหมัดเบาๆ ยอดฝีมือระดับ D ก็มีสิทธิ์ดับดิ้นได้ในพริบตา
ความห่างชั้นระดับนี้ช่างชวนให้สิ้นหวังเสียจริงๆ
ยิ่งหยวนเกออ่านข้อมูล เขาก็ยิ่งรู้สึกหนาวเหน็บในใจ หากไม่ใช่เพราะด้ายวิญญาณของเขามีสกิลติดตัวอย่าง 'ตกปลา' ที่สามารถขโมยค่าสถานะพื้นฐานมาเติมเต็มให้ตัวเองได้ล่ะก็...
ลำพังแค่พรสวรรค์ระดับ D สับปะรังเคนี้ หยวนเกอคงยอมแพ้และทำลายอนาคตตัวเองทิ้งไปนานแล้ว จากนั้นก็คงรีบไปนอนรอความตายอยู่ในสวนสุขสำราญ ใช้ชีวิตเมามายไร้จุดหมายเพื่อรอวัน 'ลบไอดีเริ่มใหม่' ในชาติหน้า
แม่งเอ๊ย... มันเอาไปเทียบกันไม่ได้เลยสักนิด!
แข่งเรือแข่งพายแข่งได้ แข่งบุญวาสนาแข่งไม่ได้จริงๆ ผู้เปลี่ยนอาชีพที่มีพรสวรรค์ระดับ D ต่อให้ดิ้นรนฝึกฝนแทบตาย ก็ไม่มีวันเอื้อมถึงจุดสูงสุดที่เหล่าอัจฉริยะยืนอยู่ได้ อย่างมากก็ทำได้แค่หาความภาคภูมิใจจอมปลอมจากการข่มเหงคนธรรมดาเท่านั้น
มันก็เหมือนกับคนบางคนที่ตรากตรำทำงานหาเงินมาทั้งชีวิต แต่กลับมีทรัพย์สินไม่เท่าเศษเงินทอนรายเดือนของพวกลูกเศรษฐีด้วยซ้ำ
ฟู่...
หยวนเกอหลับตาลงพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกๆ
บัดซบเอ๊ย ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดตับ!
หยวนเกอปรายตามองหน้าต่างค่าสถานะของตัวเอง เขาลังเลอยู่เพียงครู่เดียว ก่อนจะตัดสินใจเทแต้มสถานะอิสระทั้ง 4 แต้มไปที่ 'จิตวิญญาณ' ทั้งหมด
ค่าสถานะพื้นฐานทั้ง 4 มิติล้วนมีจุดเด่นที่แตกต่างกัน
'พละกำลัง' จะเน้นไปที่การเพิ่มพละกำลัง ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อพลังโจมตีทางกายภาพ
'ความทนทาน' จะเน้นไปที่การเพิ่มพลังป้องกันและอัตราการฟื้นฟูร่างกาย
'จิตวิญญาณ' จะช่วยเพิ่มพลังโจมตีทางเวทมนตร์และระยะการร่ายสกิล
ส่วน 'ความว่องไว' จะช่วยเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่และการตอบสนอง
ทุกๆ อาชีพล้วนมีค่าสถานะสายตรงที่ต้องเชี่ยวชาญเป็นพิเศษ ผู้เปลี่ยนอาชีพจะต้องจัดสรรแต้มสถานะอิสระเหล่านี้เพื่อรักษาสมดุลในการพัฒนาขีดความสามารถของตนเอง
ด้วยเหตุนี้ จำนวนแต้มสถานะอิสระที่มี จึงเป็นตัวกำหนดทิศทางและศักยภาพในการเติบโตอย่างแท้จริง
สำหรับผู้เปลี่ยนอาชีพพรสวรรค์ระดับ D ทั่วไป มักจะเลือกวิธีการอัปสเตตัสแบบสุดโต่งไปเลยด้านใดด้านหนึ่ง
ยกตัวอย่างเช่น ชายร่างยักษ์อย่างหวังลี่ที่ถูกเขาควบคุมอยู่ หมอนั่นแทบจะเทแต้มสถานะอิสระทั้งหมดไปที่พละกำลัง เพื่อรีดเร้นพลังโจมตีให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้
แต่ในทางกลับกัน พลังจิตวิญญาณของมันกลับอ่อนแอจนน่าสมเพช นั่นจึงเป็นเหตุผลที่มันถูก 'นักฝึกหัด' อย่างเขาควบคุมเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย
แต่หากเป้าหมายคือ 'นักฆ่าเงา' อย่างเหลิ่งอวี่ ด้วยเลเวลนักฝึกหัดของเขา ด้ายวิญญาณคงไม่มีทางเจาะเข้าไปฝังตัวเป็นปรสิตในร่างของอีกฝ่ายได้แน่
ในฐานะที่เป็นนักฆ่าเงา ทิศทางการอัปสเตตัสของเหลิ่งอวี่คือการเน้นไปที่ความว่องไว พละกำลัง และสมาธิทางจิตวิญญาณ
ซุ่มซ่อนอย่างเยือกเย็น พุ่งทะยานอย่างรวดเร็ว ปลิดชีพอย่างหมดจด และถอยฉากออกไปอย่างไร้ร่องรอย
ดังนั้น พลังป้องกันของหมอนั่นจึงต้องต่ำเตี้ยเรี่ยดินอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ หยวนเกอจึงอาศัยด้ายวิญญาณของตนเอง ปิดกั้นเส้นทางการโจมตีของนักฆ่าเงาเหลิ่งอวี่เอาไว้ทุกทิศทาง
เมื่อฝ่ายหนึ่งวางแผนมาอย่างรัดกุม ส่วนอีกฝ่ายประมาทชะล่าใจ ด้ายวิญญาณของเขาจึงสามารถฉีกกระชากร่างของศัตรูให้ขาดสะบั้นได้อย่างง่ายดาย
หยวนเกอเอนหลังพิงเบาะรถฮัมเมอร์หกล้อ พลางทบทวนเหตุการณ์เฉียดตายที่เผชิญมาตลอดทั้งวันซ้ำไปซ้ำมาในหัว
การที่ 'นักฝึกหัด' ตัวเล็กๆ อย่างเขาสามารถเอาชีวิตรอดจากเงื้อมมือของผู้เปลี่ยนอาชีพระดับทองแดง 3 ดาวถึงสองคนมาได้... ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า 'ดวง' มีส่วนช่วยอย่างมหาศาล
"ฟู่..."
หยวนเกอพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา
"หากต้องการจะมีชีวิตรอดปลอดภัยบนโลกเส็งเคร็งใบนี้... การแข็งแกร่งขึ้นคือทางรอดเพียงหนึ่งเดียว"
นัยน์ตาของหยวนเกอลุกโชนไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ ความคิดเดิมที่อยากจะใช้ชีวิตเมามายรอความตายอยู่ในสวนสุขสำราญถูกเขาโยนทิ้งไปจนหมดสิ้น
ต้นไม้อยากอยู่นิ่งแต่ลมไม่เคยหยุดพัด...
ความสงบสุขชั่วคราวของผู้อ่อนแอ เป็นเพียงเศษเสี้ยวความเมตตาที่ผู้แข็งแกร่งหยิบยื่นให้เท่านั้น
มีเพียงการก้าวขึ้นไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารเท่านั้น ถึงจะสามารถใช้ชีวิตอย่างสุขสำราญไร้กังวลได้อย่างแท้จริง!
ลองดูจุดจบของเด็กสาวทั้ง 51 ชีวิตบนรถบัสคันนั้นเป็นตัวอย่างสิ...
การตายอย่างน่าสยดสยองของพวกเธอ ไม่แม้แต่จะสร้างแรงกระเพื่อมใดๆ ในเขตปลอดภัยเลยด้วยซ้ำ
นั่นก็เพราะ... ชีวิตของพวกเธอไร้ค่าเกินไป
แต่ลองจินตนาการดูสิว่า หากผู้ที่ร่วงหล่นคือยอดฝีมือระดับเกียรติยศ 10 ดาวจำนวน 51 คนล่ะ?
ขั้วอำนาจทั้งหมดในเขตปลอดภัยคงถูกล้างไพ่จัดระเบียบใหม่จนสั่นสะเทือนไปทั้งบางแน่!
นี่แหละ... คือความแตกต่างระหว่างผู้แข็งแกร่งและผู้อ่อนแอ
แม้จะผ่านการใช้ชีวิตมาถึงสองชาติภพ แต่หยวนเกอก็ไม่เคยรู้สึกกระหายในความแข็งแกร่งมากเท่ากับวินาทีนี้มาก่อนเลย
เอี๊ยด...
เสียงเบรกที่ดังขึ้นขัดจังหวะห้วงความคิดของหยวนเกอ
ในตอนนี้ รถฮัมเมอร์หกล้อได้จอดสนิทลงอย่างนุ่มนวล
เขตเหมืองดำ... มาถึงแล้ว
(จบบทที่ 8)