บทที่ 43 - ทำภารกิจสำเร็จและบังเอิญเจอหยางเทียนหมิง

บทที่ 43 - ทำภารกิจสำเร็จและบังเอิญเจอหยางเทียนหมิง

★★★★★

"ใช่ค่ะคุณซู"

"คุณผู้หญิงแค่เลือกตามความชอบได้เลยค่ะ"

"คุณหลินดูนาฬิกาเป็นอยู่แล้วค่ะ"

จางลู่พูดยิ้มๆ เสริมขึ้นมา

หลินเฟิงดูนาฬิกาเป็นงั้นเหรอ พูดตามตรงเลยก็คือเขาดูไม่เป็นหรอก

แต่เขาไม่จำเป็นต้องดูเป็นสักหน่อย ขอแค่นาฬิกาปาเต็กฟิลิปป์เรือนนั้นราคาถึงสี่แสนหยวนมันก็คือนาฬิกาที่ดีแล้ว!

จังหวะนั้นเองเสียงเคาะประตูห้องวีไอพีก็ดังขึ้น

จางลู่เดินไปเปิดประตู จากนั้นก็มีพนักงานขายหญิงคนหนึ่งถือถาดไม้เดินเข้ามา

บนถาดมีกล่องวางอยู่แปดใบ ด้านในมีนาฬิกาข้อมือบรรจุอยู่กล่องละหนึ่งเรือน

ปาเต็กฟิลิปป์ไม่ได้เน้นเจาะลึกเรื่องนาฬิกาผู้หญิงมากนัก

แต่พวกเขาก็ยังคงยึดมั่นในคอนเซปต์การออกแบบที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง

ไม่ได้เน้นประดับเพชรประดับพลอยตาแตกเหมือนแบรนด์อื่นๆ

หน้าปัดนาฬิกาจะถูกแกะสลักเป็นลวดลายต่างๆ

ไม่ว่าจะเป็นดอกไม้ใบหญ้าหรือลวดลายนก

โดยรวมแล้วถือว่าดูดีมากทีเดียว เรียบหรูแต่แฝงไปด้วยความมีระดับ

หลินเฟิงค่อนข้างพอใจกับนาฬิกาหลายเรือนในนี้ ติดอยู่แค่ไม่รู้ว่าซูรัวซีจะชอบหรือเปล่า

"รัวซี เธอชอบเรือนไหนล่ะ"

หลินเฟิงหันไปมองซูรัวซีแล้วเอ่ยปากถาม

แต่สิ่งที่ตอบกลับมากลับเป็นคิ้วที่ขมวดเข้าหากันของซูรัวซี

"นาฬิกาพวกนี้มันดู... ไม่ค่อยเหมาะกับฉันเท่าไหร่น่ะ"

ซูรัวซีไม่รู้จะอธิบายยังไงดี ก็เลยบอกไปสั้นๆ ว่ามันไม่เหมาะ

พอจางลู่เห็นสีหน้าของซูรัวซี เธอก็รู้ได้ทันทีว่าลูกค้าไม่ชอบสีสันที่ดูฉูดฉาดเกินไป

เธอจึงไม่ได้รีบร้อนยัดเยียดขาย แต่กลับกวักมือเรียกพนักงานขายที่ยืนอยู่ด้านข้างเข้ามาหา

"เปลี่ยนเซตใหม่เลย"

"เอารุ่นใหม่ล่าสุดที่เพิ่งเข้ามามาให้หมด"

พนักงานขายพยักหน้ารับคำ แล้วเดินออกไปยกนาฬิกาเซตใหม่เข้ามา

หลังจากนั่งเลือกอย่างพิถีพิถันอยู่ครึ่งชั่วโมง

ในที่สุดซูรัวซีก็เลือกนาฬิกาคู่รักมาได้หนึ่งคู่

สำหรับผู้หญิงที่กำลังตกอยู่ในห้วงแห่งความรัก การจะซื้ออะไรนั้นไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือของชิ้นนั้นมันสามารถเป็นตัวแทนความรักของพวกเขาได้ต่างหาก

เนื่องจากซื้อนาฬิกาถึงสองเรือน แถมที่นี่ยังเป็นร้านเฉพาะของปาเต็กฟิลิปป์ ราคาก็เลยพุ่งไปถึงห้าแสนกว่าหยวน

ถึงแม้มันจะเกินงบที่หลินเฟิงตั้งไว้

แต่ยิ่งผลาญเงินเยอะ ค่าประสบการณ์ที่ได้มันก็ยิ่งเยอะตามไปด้วยไม่ใช่เหรอ

"ผู้จัดการจาง รูดบัตรเลยครับ"

หลินเฟิงควักบัตรเอทีเอ็มออกมายื่นให้จางลู่

"ได้เลยค่ะคุณหลิน นาฬิกาคู่รักเซตนี้ราคาหน้าเว็บไซต์อยู่ที่ห้าแสนแปดหมื่นสามพันหยวนค่ะ"

"แต่เนื่องจากคุณหลินเป็นสมาชิกของทางเรา ดิฉันขอมอบส่วนลดพิเศษให้ คุณหลินจ่ายแค่ห้าแสนห้าหมื่นหยวนก็พอค่ะ"

จางลู่แจ้งราคาสุทธิให้ทราบก่อน

แล้วค่อยแอบหยิบยื่นผลประโยชน์ให้หลินเฟิงอย่างเป็นธรรมชาติ

ผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ แบบนี้แหละที่จะทำให้ลูกค้ารู้สึกประทับใจและจดจำความมีน้ำใจของเราได้

นี่แหละคือเคล็ดลับการเอาตัวรอดในโลกธุรกิจของจางลู่

"รูดบัตรเลยครับ"

หลินเฟิงพยักหน้ารับคำสั้นๆ

จางลู่จัดการกดเครื่องรูดบัตร จากนั้นหลินเฟิงก็กดรหัสผ่าน

หน้าจอแสดงผลว่าชำระเงินสำเร็จ

เมื่อถึงตอนนี้ นาฬิกาคู่รักเซตนี้ก็ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเขาทั้งสองคนอย่างสมบูรณ์

"ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะคุณหลิน!"

"ตอนนี้ยอดค่าใช้จ่ายของคุณหลินที่ปาเต็กฟิลิปป์สะสมทะลุหนึ่งล้านหยวนแล้วนะคะ"

"ดิฉันจะดำเนินการปรับระดับสมาชิกวีไอพีของคุณหลินให้สูงขึ้นอีกขั้นค่ะ"

"หลังจากนี้คุณหลินสามารถสั่งจองนาฬิกาปาเต็กฟิลิปป์รุ่นที่ราคาเกินหนึ่งล้านหยวนได้แล้วนะคะ"

ปาเต็กฟิลิปป์ให้ความสำคัญกับการบริการลูกค้าเป็นอย่างมาก

โดยเฉพาะระบบสมาชิกที่เข้มงวดสุดๆ

ถ้าไม่มีระดับสมาชิกที่สูงพอ ต่อให้มีเงินก็อย่าหวังว่าจะได้ซื้อนาฬิการาคาหลักล้านขึ้นไปเลย

ต้องเริ่มไต่ระดับจากการซื้อนาฬิการุ่นเริ่มต้นไปเรื่อยๆ ก่อนเท่านั้น

ยอดค่าใช้จ่ายจริงของหลินเฟิงที่ปาเต็กฟิลิปป์ยังไม่ถึงหนึ่งล้านหยวนหรอก

แต่นาฬิกาสองเรือนนี้ พอบวกกับเรือนที่ซื้อไปคราวก่อน มูลค่าตลาดรวมกันมันเกินหนึ่งล้านหยวนไปแล้ว

ระดับสมาชิกของเขาก็เลยถูกอัปเกรดขึ้น

ในขณะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวของหลินเฟิง

[ติ๊ง!]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ทำภารกิจซื้อนาฬิกาข้อมือที่ถูกใจให้กับซูรัวซีสำเร็จ]

[ของรางวัลจากภารกิจถูกจัดส่งเรียบร้อยแล้ว นาฬิกาปาเต็กฟิลิปป์รุ่น 6104R-001 กำลังอยู่ในระหว่างการขนส่งมายังเมืองหยางเฉิง]

[ระบบได้ทำการชำระเงินค่าสินค้าให้เรียบร้อยแล้ว คาดว่าจะถึงมือโฮสต์ภายในสองสัปดาห์]

[โปรดเตรียมตัวรับสินค้า!]

...

[ติ๊ง!]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ค่าประสบการณ์ทะลุ 1 ล้านแต้ม เลเวลระบบอัปเกรดเป็น LV3 แล้ว!]

[พรแห่งโชคลาภเพิ่มขึ้นเป็น 40 หยวน/นาที!]

...

รางวัลจากระบบเด้งรัวๆ

ถึงแม้หลินเฟิงจะไม่รู้ว่าเจ้านาฬิการุ่น 6104R-001 มันราคาเท่าไหร่

แต่รับรองได้เลยว่าราคาคงไม่ต่ำกว่าสองเรือนที่เขาเพิ่งรูดบัตรซื้อไปแน่ๆ

และจากการผลาญเงินในครั้งนี้ พรแห่งโชคลาภก็อัปเกรดเป็น 40 หยวนต่อนาทีเรียบร้อยแล้ว

เท่ากับว่าพรแห่งโชคลาภจะทำเงินให้เขาวันละห้าหมื่นเจ็ดพันหยวน

รายได้ต่อวันห้าหมื่นเจ็ด รายได้ต่อเดือนหนึ่งล้านเจ็ดแสนหนึ่งหมื่น รายได้ต่อปีสองพันห้าสิบสองหมื่นหยวน!

แถมเงินก้อนนี้ยังไม่ต้องเสียภาษีอีกต่างหาก

รายได้ต่อปีระดับนี้มันเทียบเท่ากับกำไรทั้งปีของบริษัทขนาดย่อมบริษัทหนึ่งเลยนะเนี่ย

ในตอนนั้นเองโทรศัพท์ของจางลู่ก็ดังขึ้น

"ขอประทานโทษนะคะคุณหลิน"

"ดิฉันขอตัวรับโทรศัพท์สักครู่นะคะ"

จางลู่ก้มลงมองชื่อคนโทรเข้าบนหน้าจอก่อนจะเอ่ยขอโทษอย่างมีมารยาท

"ไม่เป็นไรครับ ผู้จัดการจางตามสบายเลย"

เมื่อได้รับอนุญาตจากหลินเฟิง จางลู่ก็กดรับสาย

"สวัสดีค่ะคุณหยาง"

"อะไรนะคะ"

"คุณหยางมาถึงหน้าประตูแล้วเหรอคะ เดี๋ยวหนูรีบออกไปรับเดี๋ยวนี้เลยค่ะ"

จางลู่คุยโทรศัพท์สองสามประโยคก็กดวางสายไป

จากนั้นเธอก็หันมาพูดกับหลินเฟิงว่า "คุณหลินคะ พอดีคุณหยางมาน่ะค่ะ ดิฉันต้องขอตัวออกไปต้อนรับท่านสักครู่นะคะ"

"คุณหยางเหรอ"

หลินเฟิงได้ยินแล้วก็นึกขึ้นได้ทันที

"ที่คุณพูดถึงคือคุณลุงหยางที่เราเจอกันคราวก่อนใช่ไหมครับ"

ไม่ว่ายังไงหยางเทียนหมิงก็เป็นพ่อของหยางฉี่เหนียนกับหยางฉิงฉิง แถมคราวก่อนก็อุตส่าห์ช่วยเป็นธุระให้หลินเฟิงด้วย

การเรียกเขาว่าคุณลุงก็ถือว่าสมควรแล้ว

"ใช่ค่ะ"

จางลู่ไม่ได้ปฏิเสธ

ก็ในเมื่อทั้งสองคนรู้จักกัน แถมดูจากสถานการณ์คราวก่อนความสัมพันธ์ก็น่าจะดีซะด้วย

จางลู่จึงไม่ได้คิดจะปิดบังอะไรและตอบไปตามตรง

"ถ้าเป็นคุณลุงหยาง งั้นพวกเราออกไปรับท่านพร้อมกันเลยดีกว่าครับ"

ถ้าไม่รู้ว่าเป็นหยางเทียนหมิงก็แล้วไปเถอะ

แต่ในเมื่อรู้แล้ว ขืนเขายังทำตัวเป็นเด็กไร้มารยาทนั่งแช่อยู่ในห้องนี้มันก็คงจะดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่

"ได้เลยค่ะ คุณหลินเชิญทางนี้เลยค่ะ"

จางลู่เดินนำทางไป

หลินเฟิงจะไป ซูรัวซีก็ย่อมต้องเดินตามไปด้วยอยู่แล้ว

พอทั้งสามคนเดินออกมา ก็เห็นหยางเทียนหมิงก้าวลงมาจากรถโรลส์-รอยซ์พอดี

เมื่อหยางเทียนหมิงเห็นหลินเฟิงกับซูรัวซี เขาก็ถึงกับชะงักไปนิดหนึ่ง

เห็นได้ชัดว่าเขาแอบแปลกใจที่เห็นหลินเฟิงโผล่มาอยู่ที่นี่

แต่ในฐานะประธานบริษัท เขาก็ปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติได้อย่างรวดเร็วและเดินยิ้มเข้ามาหา

"เสี่ยวหลิน เสี่ยวซู พวกเราเจอกันอีกแล้วนะ"

หยางเทียนหมิงยังจำเด็กวัยรุ่นสองคนที่สนิทกับลูกชายลูกสาวของเขาได้เป็นอย่างดี

โดยเฉพาะหลินเฟิง!

คนที่สามารถทำให้หยางฉี่เหนียนที่เพิ่งอยู่แค่ปีหนึ่งเกิดความคิดอยากจะเปิดบริษัทขึ้นมาได้

แถมยังทำให้ลูกชายของเขาตั้งหน้าตั้งตาคิดจะมาดึงตัวคนจากบริษัทของเขาไปช่วยงานหลินเฟิงอีก

เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!

"สวัสดีครับคุณลุงหยาง บังเอิญเจอกันอีกแล้วนะครับ"

หลินเฟิงยิ้มทักทาย

ซูรัวซีเองก็เอ่ยปากสวัสดีคุณลุงหยางด้วยเช่นกัน

หยางเทียนหมิงพยักหน้ารับคำทักทาย สายตาของเขาเหลือบไปเห็นนาฬิกาคู่รักที่สวมอยู่บนข้อมือของซูรัวซีและหลินเฟิง

เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา

แต่ความอยากรู้อยากเห็นในตัวหลินเฟิงกลับเพิ่มสูงขึ้นไปอีกขั้น

[จบแล้ว]