บทที่ 34: เริ่มต้นการวิวัฒนาการครั้งที่สาม!

บทที่ 34: เริ่มต้นการวิวัฒนาการครั้งที่สาม!

ในขณะเดียวกัน เสียงลูกคิดในใจของฉู่เซิงก็กำลังดีดดังเปรี้ยะๆ ไม่หยุด

ในเมื่อองค์จักรพรรดินียังดูดพลังได้ แล้วทำไมข้าจะดูดบ้างไม่ได้ล่ะ?

นั่นมันลูกสัตว์อสูรสายเลือดชั้นสูงเชียวนะ! ดูดแค่คำเดียว ได้พลังงานเท่ากับดูดเลือดหมูทั้งตัวเลยมั้ง!

มีเจ้าสิงโตน้อยสามตัวนี้มาเป็นถุงเลือด แถมยังมีแก่นโลหิตของแม่สิงโตระดับแปดที่ข้าห่อกลับมาด้วย ไม่แน่ว่าอาจจะพอสำหรับการวิวัฒนาการครั้งที่สี่เลยก็ได้!

หลังวิวัฒนาการ พลังของข้าต้องพุ่งพรวดแน่ๆ! เผลอๆ อาจแตะระดับหนึ่งขั้นสูงเลยด้วยซ้ำ!

ถึงตอนนั้น หนึ่งคนหนึ่งยุงร่วมมือกัน อย่าว่าแต่หนึ่งสัปดาห์เลย ห้าวันก็เกินพอ การจะผ่านบททดสอบย้ายโรงเรียนน่ะ...แค่ใช้เท้าทำยังผ่านเลยมั้ง!

……

ณ กิลด์จิงเจ๋อ

หลิวคุนรายงานสถานการณ์ในโรงเรียนอย่างละเอียดถี่ถ้วนให้เหลิ่งเหยียนฟังทุกประการ

“หนึ่งสัปดาห์? จะย้ายไปโรงเรียนอันดับหนึ่งแห่งเมืองตูหนาน?”

เมื่อฟังจบ ใบหน้าที่เย็นชาอยู่แล้วของเหลิ่งเหยียน ก็ยิ่งถูกปกคลุมด้วยไอเย็นยะเยือกเข้าไปอีกชั้น

“ดี...ดีมาก! งั้นก็ปล่อยให้มันมีลมหายใจต่อไปอีกสักสัปดาห์!”

จิตสังหารในใจของนางเดือดพล่านถึงขีดสุด

ครั้งนี้ นางไม่ได้เสียแค่เสือดาววายุคลั่งระดับห้าไปเท่านั้น แม้แต่สัตว์พันธสัญญาหลักอย่างกิเลนน้ำแข็ง ก็ยังบาดเจ็บสาหัสจากการถูกรุมทึ้งในคลื่นสัตว์อสูร ต้องพักฟื้นอย่างน้อยครึ่งปีกว่าจะหายดี

หน่วยเขี้ยวเงาทั้งทีม บาดเจ็บล้มตายอย่างหนักหนาสาหัส

ทั้งหมดนี้...เป็นฝีมือของนังเด็กนักเรียนที่ชื่อกู่เยว่ซีคนนั้น!!

“แล้วก็...เจ้ายุงตัวนั้น!”

เหลิ่งเหยียนหลับตาลง พลังจิตอันกล้าแกร่งฉายภาพเหตุการณ์ในสนามรบย้อนกลับมาในสมองอย่างรวดเร็ว

ในฐานะผู้ใช้สัตว์อสูรระดับเจ็ด พลังจิตของนางเหนือล้ำกว่าจอมยุทธ์ในระดับเดียวกันมากนัก

ท่ามกลางความชุลมุนของการต่อสู้ นางสัมผัสได้ลางๆ ถึงความผิดปกติบางอย่าง

คลื่นสัตว์อสูรที่ถาโถมเข้ามาอย่างกะทันหันนั้น มีเป้าหมายที่ชัดเจนเกินไป ราวกับถูกใครบางคนจงใจชักนำมา

และฝูงแมลงที่รุมทึ้งเสือดาววายุคลั่งของนางจนตาย ก็แฝงไปด้วยความประหลาดพิกล

พอนางสงบใจแล้วลองทบทวนดู ก็จับจุดสำคัญได้ทันที!

ท่ามกลางฝูงแมลงมืดฟ้ามัวดินเหล่านั้น มีกระแสคำสั่งทางจิตที่แผ่วเบาอย่างยิ่ง แต่กลับมีความเป็นหนึ่งเดียวสูง ไหลเวียนอยู่ภายใน!

อำนาจในการควบคุมฝูงแมลงนั้น แม้จะยังดูอ่อนหัด แต่ก็เป็นของจริง! เหมือนกับเวลาที่ผู้ใช้สัตว์อสูรควบคุมสัตว์พันธสัญญาของตัวเองไม่มีผิด!

และต้นตอของคำสั่งทางจิตนี้ แม้จะถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียน แต่คลื่นพลังเพียงเสี้ยวเดียวที่หลุดรอดออกมา กลับมีต้นกำเนิดเดียวกับคลื่นพลังจิตจากสัตว์พันธสัญญาของกู่เยว่ซีที่นางสัมผัสได้!

“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง...”

เหลิ่งเหยียนลืมตาโพลง ประกายความตกตะลึงและความหวาดหวั่นฉายวาบในดวงตา

“เจ้ายุงนั่น ไม่ใช่สัตว์กลายพันธุ์ธรรมดา! แต่มันมีความสามารถในการควบคุมฝูงแมลง!”

มิน่าล่ะ! มิน่ามันถึงสามารถกระตุ้นให้เกิดคลื่นสัตว์อสูรได้! มันต้องใช้วิธีการคล้ายๆ กันนี้ กระจายกลิ่นเลือดของสิงโตปีกเพลิงอัสนีผ่านแมลงนับไม่ถ้วน ไปยังทุกซอกทุกมุมของป่าแน่ๆ!

นี่ไม่ใช่โชคช่วย! แต่เป็นการวางแผนอย่างเหนือชั้น!

ช่างร้ายกาจลึกซึ้ง! ช่างเป็นความสามารถที่น่าสะพรึงกลัว!

“นังเด็กเมื่อวานซืนระดับหนึ่งขั้นกลาง กับยุงกลายพันธุ์แค่ระดับหนึ่ง...ถึงกับปั่นหัวข้าได้ขนาดนี้เชียวหรือ?”

เหลิ่งเหยียนหัวเราะออกมาด้วยความโกรธจัด แต่จิตสังหารที่มีต่อกู่เยว่ซีและฉู่เซิง ก็พุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

นังเด็กคนนี้...จะปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด!

เจ้ายุงนั่น...ก็ต้องตายสถานเดียว!

“อีกหนึ่งสัปดาห์ ข้าจะทำให้พวกแก...อยู่ก็ไม่ได้ ตายก็ไม่ได้!”

……

อีกด้านหนึ่ง ข่าวการยื่นเรื่องขอย้ายไปโรงเรียนอันดับหนึ่งแห่งเมืองตูหนานของกู่เยว่ซี แพร่กระจายไปทั่วโรงเรียนมัธยมเจียงเฉิงราวกับไฟลามทุ่ง

ทันใดนั้น ทุกคนที่ได้ยินข่าวต่างก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

“หูฝาดไปเปล่าวะ? ดาวโรงเรียนที่ทำสัญญากับยุงนั่นน่ะนะ จะย้ายไปโรงเรียนอันดับหนึ่งตูหนาน?”

“ยัยนั่นบ้าไปแล้วเหรอ? เอาความมั่นใจมาจากไหน?”

“สงสัยจะโดนกดดันจนสติแตกไปแล้ว น่าสงสารจัง หน้าตาก็ออกจะสะสวย...”

ในขณะเดียวกัน ข่าวการหายตัวไปของเฉินฮ่าวและสมุน ก็เริ่มแพร่สะพัดในโรงเรียน

แต่ไม่มีใครเชื่อมโยงเรื่องนี้เข้ากับกู่เยว่ซีเลยสักคน

ในสายตาของทุกคน นางยังเป็นแค่แจกันดอกไม้ประดับที่มีพลังแค่ระดับหนึ่งขั้นต้น พวกเขาคิดแค่ว่ากู่เยว่ซีเสียสติไปแล้ว โดยนึกไม่ถึงความจริงอันน่าตกตะลึงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง

หลังจากออกจากห้องผู้อำนวยการ กู่เยว่ซีไม่ได้กลับห้องเรียน แต่ตรงดิ่งไปที่ฝ่ายทะเบียน…เพื่อลองขอเข้าพักในหอพักอีกครั้ง

ผลลัพธ์เป็นไปตามคาด เมื่อนางเอ่ยปากขอ อาจารย์ผู้ดูแลก็เพียงปรายตามองอย่างเย็นชา แล้วปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยด้วยข้ออ้างตื้นๆ ว่า “หอพักเต็มแล้ว”

ชัดเจนว่าโรงเรียนไม่คิดจะอำนวยความสะดวกใดๆ ให้นางอีก

กู่เยว่ซีเดาไว้แล้วว่าจะต้องเป็นแบบนี้

นางไม่พูดพร่ำทำเพลง กดสั่งเดลิเวอรี่ผ่านมือถือ จ่ายเงินไม่กี่สิบหยวนซื้อเต็นท์เดี่ยวราคาถูกที่สุดมาหลังหนึ่ง

เมื่อได้รับเต็นท์ ท่ามกลางสายตาของคนนับร้อยที่มองมาเหมือนเห็นคนบ้า นางก็กางเต็นท์ปักหลักตรงมุมหนึ่งของสนามกีฬามันดื้อๆ นี่แหละ

ก็โรงเรียนไม่มีกฎห้ามนักเรียนกางเต็นท์นอนในโรงเรียนนี่นา นางจะนอนตรงนี้ ใครจะทำไม!

เมื่อมุดเข้าไปในเต็นท์แคบๆ ตัดขาดสายตาและเสียงนินทาจากโลกภายนอก กู่เยว่ซีก็มีเวลาจัดการกับผลกำไรก้อนโตเสียที

นางเปิดถุงสัตว์อสูร ปล่อยลูกสิงโตขนปุกปุยสามตัวออกมา

ทว่า เมื่อเห็นสภาพภายใน คิ้วเรียวสวยก็ต้องขมวดมุ่น

ลูกสิงโตตัวที่เล็กและดูอ่อนแอที่สุด ตอนนี้สิ้นลมหายใจไปแล้ว บนลำคอมีรอยเขี้ยวลึกปรากฏชัดเจน

ส่วนอีกสองตัว ตัวหนึ่งแข็งแรงกว่าอย่างเห็นได้ชัด กำลังเบียดตัวที่อ่อนแอกว่าออกไปด้านข้างอย่างดุดัน

นางลืมไปเสียสนิท

สัตว์นักล่าระดับสูงอย่างสิงโตปีกเพลิงอัสนี ลูกๆของมันจะเริ่มเข่นฆ่ากันเองตั้งแต่วินาทีแรกที่ลืมตาดูโลก เพื่อแย่งชิงน้ำนมแม่และทรัพยากรในการมีชีวิตรอด

ผู้เข้มแข็งเท่านั้นที่อยู่รอด

ลูกตัวที่แกร่งที่สุด จะสังหารพี่น้องที่อ่อนแออย่างไม่ลังเล

กู่เยว่ซีมองภาพตรงหน้า แววตาฉายความเด็ดเดี่ยว

ในเมื่อเป็นแบบนี้...ก็ปล่อยให้กฎแห่งธรรมชาติทำงานให้ถึงที่สุดไปเลยแล้วกัน

เดิมทีนางก็คิดจะฆ่าสักตัวสองตัวเพื่อดูดเลือดมาเพิ่มพลังให้ถึงระดับหนึ่งขั้นสูงภายในสัปดาห์นี้อยู่แล้ว ดูเหมือนตอนนี้จะไม่ต้องเสียเวลาเลือกแล้วสิ

เก็บตัวที่แกร่งที่สุดไว้เลี้ยงดูอย่างดี

ส่วนอีกสองตัว...ก็จงกลายเป็นบันไดให้ข้าก้าวเดินต่อไปเถอะ!

“หึ่งๆ! (ไม่มีปัญหา...เร็วเข้า ให้ข้าดูดสักสองจ๊วบ!)”

ฉู่เซิงที่อยู่ข้างๆ มองดู “ถุงเลือดเกรดพรีเมียม” สองร่างนั้น น้ำลายแทบจะไหลย้อย

แต่ทว่า...จังหวะที่กำลังจะพุ่งเข้าไป เขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

เดี๋ยวสิ...

ดูเหมือน...จะได้เวลาวิวัฒนาการแล้ว!

ฉู่เซิงเหลือบมองหน้าต่างสถานะของตัวเอง

[แจ้งเตือน: เงื่อนไขครบถ้วน สามารถเริ่มการวิวัฒนาการครั้งที่ 3 ได้! ต้องใช้แต้มวิวัฒนาการ 10 แต้ม ระยะเวลาดำเนินการโดยประมาณ 10 ชั่วโมง!]

ในที่สุดตอนนี้ก็ได้เข้ามาอยู่ในเขตโรงเรียนแล้ว ความปลอดภัยถือว่าหายห่วงไปได้เปลาะหนึ่ง

อีกทั้งยังมีองค์จักรพรรดินีคอยเฝ้าระวังภัยให้อยู่ไม่ห่าง นี่มันเข้าตำรา ‘ฟ้าประทาน ชัยภูมิเป็นใจ คนหนุนนำ’ อย่างสมบูรณ์แบบ!

ไม่มีช่วงเวลาไหนจะเหมาะเหม็งแก่การวิวัฒนาการไปมากกว่านี้อีกแล้ว!

“ระบบ...เริ่มการวิวัฒนาการ!”

ฉู่เซิงตะโกนก้องในใจ ออกคำสั่งอย่างเด็ดขาดโดยปราศจากความลังเลแม้แต่น้อย!

……………