บทที่12 อาเมะยูริ ริงโกะ

“ฉันได้ยินข่าวมาว่านายฆ่าเขี้ยวสีขาวที่เขาลือกันว่าเก่งกาจได้ นายคู่ควรจะเป็นคู่ต่อสู้ที่ฉัน อาเมยูริ ริงโกะคนนี้เลือกจริง ๆ เพราะฉะนั้น ยอมรับคำท้าของฉันซะ!” ริงโกะพูดด้วยสีหน้าแดงเพราะตื่นเต้น

เธออายุสิบห้าปี พอพอกับริวอุน เรียนก็เรียนอยู่ชั้นเดียวกับเด็กหนุ่ม ตอนที่เธอเรียนอยู่แม้จะโดดเด่นแต่ก็ยังถูกริวอุนกดเอาไว้

นับตั้งแต่พ่ายแพ้ให้ริวอุนครั้งนั้น เธอก็ถือว่าริวอุนเป็นคู่แข่งแห่งโชคชะตาของเธอ

เมื่อวานนี้หลังจากที่ทราบข่าวว่าริวอุนตัดหัวของฮาตาเกะ ซาคุโมะ เธอก็ตกใจมาก ใจขณะเดียวกัน เธอก็ไม่พอใจกับความแข็งแกร่งของตัวเองในตอนนี้

ดังนั้นพอริวอุนกลับเข้าหมู่บ้าน เธอเลยเข้ามาท้าทาย

“นี่เป็นครั้งที่ยี่สิบห้าแล้วนะที่เธอมาท้าฉันน่ะ” ริวอุนส่ายหน้า “นี่ไม่เข็ด ไม่จำเลยสินะ”

นับตั้งแต่เขาเอาชนะริงโกะได้ เขาก็ถูกท้าทายตลอด ๆ หลัง ๆพอเขาเห็นเด็กสาวผมน้ำตาลแดงคนนี้ เขาก็พยายามจะเลี่ยงเจอหน้า

“นายกลัวเหรอไง ห๊ะ!” ริงโกะแสยะยิ้มยั่วยุ

ขณะที่เธอพูด เธอก็หยิบคุไนออกมาและเส้นสายฟ้าก็แล่นไปที่คุไน

[ติ๊ง!]

            [โฮสต์ถูกอาเมะยูริ ริงโกะท้าทาย โปรดเลือกตัวเลือกต่อไปนี้]

            [1. ปฏิเสธคำท้าทายของอาเมะยูริ ริงโกะ รางวัล: เพิ่มความสามารถในการใช้คาถาผนึกหนึ่งระดับ]

            [2. เยาะเย้ยริงโกะ เรียกเธอว่าคนความสามารถต่ำอย่างเธอไม่มีค่ามาท้าทายโฮสต์ รางวัล: จักระธาตุดิน]

            [3. ยอมรับคำท้าทายของริงโกะ รางวัล: พันปักษา]

ดวงตาริวอุนสว่างวาบ ตัวเลือกที่สองกับสามถือว่าดีมาก ตอนนี้เขามีจักระอยู่สองธาตุคือน้ำและสายฟ้า

และในระหว่างทำภารกิจที่ผ่านมา เขาก็ได้จักระธาตุไฟมาอีก หากเลือกข้อสอง เขาจะเพิ่มธาตุดินไปอีกหนึ่ง

ตัวเลือกที่สามก็ดีเหมือนกัน พันปักษา เป็นวิชานินจาระดับ A

ตราบใดที่พยายามฝึกให้หนัก รวมไปถึงใช้ความรู้จากชาติก่อน เขาอาจจะพัฒนาพันปักษาให้ไปอีกขั้นหนึ่งได้

‘ฉันเลือกสาม พันปักษา’ ริวอุนกล่าวในใจ

หากเทียบกับจักระธาตุดินแล้ว เขายังคงเลือกวิชานินจามากกว่า ยังไงเสีย จักระสามธาตุก็มากเพียงพอแล้ว

ทันทีที่เขาตัดสินใจ ความรู้และประสบการณ์การใช้พันปักษาก็หลั่งเข้ามาในหัวเขา

“ฉันต้องไปเข้าพบท่านมิซึคาเงะอีก เรามาเริ่มกันเถอะ!” ริวอุนหลังจากได้รับพันปักษา เขาก็กระโดดถอยหลังตั้งระยะห่าง

“หึหึ ถ้าอย่างนั้นนายก็ต้องจริงจังหน่อยล่ะ เพราะฉันน่ะ... เก่งกว่าเมื่อก่อนเยอะนะ!” ริงโกะตะโกนก้อง ขณะที่พูด เธอก็ยกแขนขึ้น สายฟ้าบานสะพรั่งพร้อมกับคุไนที่ปาออกไปอย่างแม่นยำ

หลังจากปาคุไนออกไป ร่างของเธอก็หายวับไปอยู่ข้าง ๆริวอุน

“การควบคุมจักระสายฟ้าของเธอแย่เกินไปนะ ริงโกะ” ริวอุนเยาะเย้ย “เดี๋ยวฉันจะสอนเองว่าการใช้จักระสายฟ้าของแท้เป็นยังไง”

ร่างของเขาขยับหลบคุไนของริงโกะ จากนั้นเขาก็ก้มตัวลง ใช้มือแตะพื้น จากนั้นพื้นก็กลายเป็นโคลนโดยไม่ต้องใช้การประสานอิน

“เอ๊ะ!”

ทุกคนต่างสงสัยกับการกระทำของเด็กหนุ่ม ความอยากรู้ว่าริวอุนจะทำยังไงต่อไปทำให้ทุกคนต่างก็จ้องมองมันด้วยความสนใจ

“พันปักษา!!” ริวอุนประสานอิน จากนั้นก็กดมือลงทำเป็นรูปกรงเล็บ

เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!...

กระแสไฟฟ้าที่อัดแน่นอยู่บนมือของริวอุนส่งเสียงเปรี๊ยะออกมา มันดังจนคล้ายกับเสียงนกนับพันตัวร้องพร้อมกัน

“นี่มันวิชานินจาอะไรเนี่ย!” ริงโกะตะลึง แม้ว่าเธอจะเป็นจูนิน แต่เธอก็ถือว่าเป็นนินจาผู้ใช้จักระสายฟ้าคนหนึ่ง ดังนั้นเธอจะต้องรู้จักวิชานินจาสายฟ้าเป็นอย่างดี

แต่ว่าวิชานี้ เธอไม่เคยเห็นมาก่อน

“นี่เป็นวิชาที่ริวอุนคิดขึ้นมาเองงั้นเหรอ?” โจนินหัวหน้าทีมคุโรกิพึมพำ ตอนที่เขาอยู่ที่เขตชายแดน เขาได้เห็นวิชากิเลนด้วยสายตาตัวเอง ดังนั้นพันปักษานี้ เขาเลยไม่แปลกใจเท่าไหร่นัก

“อะไรนะครับ หัวหน้าคุโรกิ วิชาที่คิดค้นขึ้นเองเหรอ?” นินจาคิริงาคุเระอีกคนที่อยู่ไม่ไกลอุทานขึ้น

พวกเขาเหล่านี้ไม่รู้เรื่องกิเลน ดังนั้นหลังจากที่ได้ยินว่าริวอุนคิดค้นวิชานินจาขึ้นเอง ทุกคนก็พลันตกใจ

“ริงโกะ... วิชานี้เรียกว่า พันปักษา” หลังจากบอกชื่อวิชา ริวอุนก็ใช้ความเร็วตัวเองวิ่งตรงเข้าไปหาริงโกะด้วยความเร็วราวกับเสียง

“จะเป็นวิชาอะไรก็มาเถอะ!” ด้วยศักดิ์ศรีค้ำคอ ริงโกะเลยระงับความตกใจแล้วเตรียมรับมือ

แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าท่านี้รุนแรงขนาดไหน แต่จากประสบการณ์การใช้จักระธาตุสายฟ้ามา เธอสัมผัสได้ถึงพลังอันน่ากลัวของพันปักษา

สายตาคมกริบของเด็กสาวจับจ้องไปยังริวอุนตลอดเวลาเพื่อเตรียมหลบการโจมตี แต่ในชั่วพริบตา ร่างริวอุนก็หายไป

“ที่ไหน? หายไปไหน?” ริงโกะสะดุ้ง มองไปรอบ ๆก็ไม่เห็นตัวคู่ต่อสู้

แปล๊บ!

พริบตานั้น เธอก็รู้สึกว่าแก้มของเธอมันเจ็บ ดวงตาของเธอหรี่ลง รู้ว่าริวอุนมาแล้ว

เสียงแผ่วดังก้องอยู่ในหูริงโกะอย่างน่าเจ็บใจ

“การดวลครั้งที่ยี่สิบหก เธอแพ้อีกครั้งแล้วนะริงโกะ”

********************************