เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่11 เจ็ดดาบนินจาแห่งคิริงาคุเระ

บทที่11 เจ็ดดาบนินจาแห่งคิริงาคุเระ

บทที่11 เจ็ดดาบนินจาแห่งคิริงาคุเระ


ท่ามกลางภูเขาลึก

หมู่บ้านคิริงาคุเระตั้งอยู่ในป่าทึบนี้ รายล้อมด้วยหมอกหนาจนไม่สามารถเห็นทิวทัศน์โดยรอบได้ชัดเจน

หากนินจาต่างหมู่บ้านมาที่นี่ อาจจะพลัดหลงกันจนหาทางออกไม่เจอก็เป็นได้

ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ!

เสียงทะลุผ่านอากาศดังขึ้น นั่นคือเสียงการเคลื่อนไหวของนินจาหมู่บ้านคิริงาคุเระที่เหลืออีกห้าคน

“ในที่สุดก็ถึงบ้านสักที” คุโรกิถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ภารกิจระดับ S นี่อันตรายถึงชีวิตทีเดียว

ถ้าริวอุนไม่ได้ฆ่าซาคุโมะ ทีมคงสูญเสียหนักมาก ถึงกระนั้น ทีมของเขาก็สูญเสียลูกทีมไปถึงสามคน เหลือเพียงห้าคนจากแปดคนเท่านั้น

“หัวหน้า เราควรไปอาคารมิซึคาเงะเพื่อรายงานภารกิจหรือเปล่าครับ” ริวอุนถาม

“ใช่ เราต้องรีบไปรายงานความคืบหน้าของภารกิจก่อน” คุโรกิยืนยันคำสั่ง

พวกเขารีบวิ่งกลับไปยังอาคารมิซึคาเงะ จากนั้นเขาก็รายงานเรื่องเขี้ยวสีขาว ทว่าด้วยนินจาสอดแนมที่หมู่บ้านส่งไป เขาได้กลับมารายงานข่าวเรื่องเขี้ยวสีขาวตายไปก่อนเรียบร้อยแล้ว

ตอนนี้พวกเขาต้องรีบจัดการเรื่องนี้ก่อนสิ่งอื่น ยิ่งไปกว่านั้น ร่างของฮาตาเกะ ซาคุโมะที่พวกเขาอุ้มมาเป็นหลักฐาน ยังเป็นเหมือนระเบิดเวลา

“ยุ่งยากจัง!” ริวอุนบ่นอุบ สีหน้าบึ้งตึง

“เอาน่า ไปกันเถอะริวอุน” คุโรกินยิ้มอ่อน ๆให้เด็กหนุ่ม

หลังจากเดินมาได้สักพัก พวกเขาก็เห็นประตูทางเข้าหมู่บ้าน

“พวกเขากลับมากันแล้ว!!” เมื่อกลุ่มของริวอุนที่เหลือกลับมา ก็ได้ยินเสียงตะโกนทักทายมาดังเอามาก ๆ

พวกเขาเห็นคนมากมายมามุงดูอยู่ที่ทางเข้าประตูหมู่บ้านอย่างคับคั่ง

“พวกเขากลับมาถึงอย่างปลอดภัย!”

“ฉันได้ยินว่าชิบะ ริวอุน โจนินอัจฉริยะของเราสามารถฆ่าเขี้ยวสีขาวของโคโนฮะได้ เป็นเรื่องจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้?”

“เจ้าบ้า จะโกหกได้ยังไง ข่าวนั่นมาจากสำนักงานของท่านมิซึคาเงะเลยนะ”

เหล่านินจาคิริงาคุเระและชาวบ้านต่างก็พูดคุยกัน น่้ำเสียงฟังดูตื่นเต้นมาก

“ข่าวการตายของฮาตาเกะ ซาคุโมะมาถึงหมู่บ้านแล้วงั้นเหรอ?” โจนินคุโรกิยิ้ม ่เขาหัวเราะเบา ๆแล้วตบไหล่ริวอุน “ตอนนี้ดูเหมือนว่าข่าวได้แพร่กระจายออกไปแล้ว นายน่าจะกลายเป็นฮีโร่ของหมู่บ้านเลยนะตอนนี้น่ะ”

ตัวตนของเขี้ยวสีขาวไม่ธรรมดา อีกฝ่ายเป็นโจนินขั้นสูง เป็นหนึ่งในขุมพลังสูงสุดของโคโนฮะงาคุเระ ถ้าโคโนฮะรู้ข่าวเข้า พวกเขาคงบุกมาโจมตีคิริงาคุเระแน่

หากหมู่บ้านไม่สามารถทนต่อแรงกดดันได้ ก็เป็นไปได้ว่าบางทีหมู่บ้านของพวกเขาอาจจะเปลี่ยนให้สถานะของริวอุนเป็นนักโทษทางการเมืองไป

ก็เหมือนกับที่โคโนฮะทำกับตระกูลฮิวงะสายรอง ซึนะก็ทรยศปากุระในอนาคต

ยากุระในช่วงเวลานี้ช่วงที่ยังไม่ได้ถูกโอบิโตะควบคุม จึงมีโอกาสที่มิซึคาเงะตอนนี้จะช่วยเขาได้

ถึงยังไงความสัมพันธ์ระหว่างคิริงาคุเระกับโคโนฮะงาคุเระก็ไม่ได้ดีนัก แถมเขี้ยวสีขาวก็ถูกสังหารด้วยฝีมือนินจาหมู่บ้านคิริงาคุเระด้วย

“พวกเราไปกันเถอะ” คุโรกิสั่งแล้วนำทีมมุ่งหน้าตรงเข้าไปในหมู่บ้าน

พอเข้ามา พวกเขาก็ถูกรุมล้อมด้วยนินจาหมู่บ้านหมอกและชาวบ้าน พวกเขาส่งเสียงดัง เจือด้วยความดีใจ

“โจนินริวอุนฆ่าเขี้ยวสีขาวได้ จริงหรือเปล่าครับคุณคุโรกิ!”

“ดีจริง ๆ เขี้ยวสีขาวฆ่านินจาหมู่บ้านเรามาเยอะแยะ เขาสมควรจะตายแล้วล่ะ!”

“มาดูศพของเขี้ยวสีขาวกันดีกว่า”

นินจารอบตัวริวอุนและคุโรกิพูดกันไม่หยุด

ฮาตาเกะ ซาคุโมะเป็นที่รู้จักกันในทุกหมู่บ้านว่าเป็นนินจาที่เก่งกาจมาก ตอนนี้พอได้ข่าวว่าอีกฝ่ายตายแล้ว ทุกคนต่างก็อยากจะเห็นศพ

“เฮ้! พวกนายมาทำอะไรกันที่นี่ รีบกลับไปที่ของพวกนายได้แล้ว!!” ระหว่างที่ทุกคนกำลังตื่นเต้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น นินจาวัยกลางคน หน้าตามีรอยแผลเป็นเดินมาหาพวกของคุโรกิ

รอยแผลลากยาวจากหน้าผากมาจนถึงมุมปาก ทำให้เขาดูดุดัน ก้าวร้าว

“ท่านมิซึคาเงะ”

นินจารอบ ๆต่างก็สะดุ้งแล้วเริ่มแยกย้ายกันไป

“โจนินคุโรกิ ท่านมิซึคาเงะ ได้เวลาแล้วค่ะ” นินจาสาวที่ชื่อชิซึมิกล่าวด้วยเสียงต่ำ จากนั้นเธอก็มองไปที่ชิบะ ริวอุน อัจฉริยะที่เธอได้ยินบ่อยครั้ง ความอยากรู้เกี่ยวกับเด็กหนุ่มคนนี้ฉายวาบผ่านแววตา

“เข้าใจแล้ว” คุโรกิพยักหน้า จากนั้นเขาก็โบกมือแล้วเดินไปที่ห้องทำงานของมิซึคาเงะรุ่นที่4

ทั้งคุโรกิ ยากุระ ชิซึมิและริวอุนเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เสียงหวีดหวิวแหวกอากาศก็พุ่งเข้ามาหาริวอุนราวกับสายฟ้า

“ห๊ะ?” ริวอุนอึ้งอยู่ไม่นาน จากนั้นก็เบี่ยงหัวหลบการโจมตีของคุไนได้ทัน

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง สีหน้าสิ้นหวังก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเด็กหนุ่ม นั่นเพราะถึงเขาจะไม่เห็นว่าใครโจมตีมา ทว่าเขาก็พอจะคาดเดาได้ พวกที่ขึ้นชื่อว่าป่าเถื่อนในคิริงาคุเระ มีไม่กี่คนหรอก

“ฮะฮะ อย่างที่คาดเอาไว้เลย นายหลบมันได้” เสียงที่เปี่ยมไปด้วยความห้าวหาญและท้าทายดังมาก่อนตัว จากนั้นก็เห็นหญิงสาวผมสีน้ำตาลแดง อายุพอ ๆกันกับริวอุนเดินมาแล้วมองเขาอย่างตื่นเต้น

“นี่เธอ... ต้องการอะไรกันแน่ หา?” ริวอุนเบ้หน้า

ผู้หญิงคนนี้คือ อาเมยูริ ริงโกะ เป็นหนึ่งในเจ็ดดาบนินจาแห่งหมู่บ้านคิริงาคุเระในอนาคต

ดาบในมือของเธอคือ ดาบสายฟ้าคมเขี้ยว

******************

จบบทที่ บทที่11 เจ็ดดาบนินจาแห่งคิริงาคุเระ

คัดลอกลิงก์แล้ว