บทที่ 23 - คาบปฏิบัติเหรอ? คาบอกหักต่างหากล่ะ!

บทที่ 23 - คาบปฏิบัติเหรอ? คาบอกหักต่างหากล่ะ!

ฉากการต่อสู้ที่ควรจะดูเท่ระเบิด กลับกลายเป็นเรื่องแปลกประหลาดไปซะได้ เพราะคำพูดของจ้าวเหมิงแท้ๆ!

ลู่เหิงเองก็ทนไม่ไหว หลุดขำก๊ากออกมา "แกไปเอาลูกวัวตัวเมียเยอะแยะมาจากไหนวะเนี่ย"

"ลูกพี่เหิง หก หก หก (สุดยอด)!"

"เชี่ยลูกพี่เหิง นายไปเก่งแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่วะเนี่ย!"

"ขอบคุณลูกพี่เหิงที่ช่วยชีวิตหมาๆ ของฉันเอาไว้!!"

ทุกคนต่างมองลู่เหิงด้วยสีหน้าตกตะลึงอ้าปากค้าง พวกผู้หญิงในห้องก็มองเขาด้วยสายตาหวานหยดย้อยเป็นประกาย

【ได้รับค่าความแค้นจากเซวียเยว่+4590】 【ได้รับค่าความแค้นจากเซวียเยว่+5152】

ในหัวของลู่เหิง ค่าความแค้นจากเซวียเยว่พุ่งกระฉูดอย่างบ้าคลั่ง

ตั้งแต่เริ่มสู้กันจนถึงตอนนี้ หมอนี่บริจาคแต้มให้เขาไปอย่างน้อยก็ห้าหกหมื่นแต้มแล้ว!

ถ้าอัดต่ออีกสักหน่อย คงพอให้สุ่มกาชาสิบโรลได้อีกรอบเลยนะเนี่ย!

ลู่เหิงยิ้มบางๆ โยนร่างของเขาลงพื้นเหมือนโยนกระสอบทรายขาดๆ ทิ้ง

ไอ้หมอนี่ไม่รู้ไปเอาความแค้นมาจากไหนเยอะแยะ ผลิตแต้มได้มากกว่าคนอื่นตั้งเยอะ จะปล่อยให้ตายตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด

"ขะ... ขอบคุณมากลูกพี่เหิง" เซวียเยว่ดีใจจนเนื้อเต้น รีบเงยหน้าขึ้นมาขอบคุณลู่เหิงเป็นการใหญ่

"รุ่นพี่เซวียเยว่ คาบปฏิบัติวันนี้พวกเราได้เรียนรู้อะไรเยอะเลย ลำบากรุ่นพี่แล้วนะครับเนี่ย" ลู่เหิงยื่นมือไปตบไหล่เซวียเยว่เบาๆ แล้วหันไปมองหลินชิวเยว่กับวังเสี่ยวเฟยที่ยืนอยู่ข้างๆ

"พวกเธอรีบพารุ่นพี่ไปห้องพยาบาลเถอะ ถ้าช้ากว่านี้คงต้องส่งไปศาลาวัดแทนแล้วล่ะ"

【ได้รับค่าความแค้นจากหลินชิวเยว่+3256】 【ได้รับค่าความแค้นจากวังเสี่ยวเฟย+3124】

สิ้นเสียงพูด ค่าความแค้นจำนวนมหาศาลก็ลอยเข้ากระเป๋าลู่เหิงอีกรอบ

ทว่าวังเสี่ยวเฟยกับหลินชิวเยว่กลับไม่ยอมขยับตัว พวกเธอหันมามองหน้ากัน ก่อนจะหันไปมองเซวียเยว่ด้วยสายตารังเกียจ

"เซวียเยว่ นาย... นายมันน่าสมเพชเกินไปแล้ว พวกเราเลิกกันเถอะ"

พูดจบ วังเสี่ยวเฟยก็หน้าแดงก่ำ หันหลังวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว

หลินชิวเยว่ยิ่งไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรทั้งนั้น เธอวิ่งตามหลังวังเสี่ยวเฟยออกไปทันที

"พวกเธอ..." เซวียเยว่ยังตั้งสติไม่ทัน ได้แต่นั่งงงเป็นไก่ตาแตก ยื่นมือค้างเติ่งมองตามแผ่นหลังของพวกเธอไป

"แหม่ กะจะมาสอนคาบปฏิบัติให้พวกเรา ลูกพี่เหิงของฉันเลยจัด 'คาบอกหัก' ให้ซะเลย!"

จ้าวเหมิงกอดมือถือแน่น บ่นพึมพำอยู่ข้างหลังเบาๆ แต่ก็ทำเอาทุกคนระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกัน

【ได้รับค่าความแค้นจากเซวียเยว่+7456】

ใบหน้าของเซวียเยว่มืดครึ้ม เขาเงยหน้ามองเจียงอวี่เฉิงพร้อมกับกำหมัดแน่น "ครูเจียง ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ"

"ได้ๆๆ ลำบากรุ่นพี่เซวียเยว่แล้ว" เจียงอวี่เฉิงรีบตอบกลับด้วยน้ำเสียงลนลาน

เวลาแค่ไม่กี่นาที เขาก็มองออกแล้วว่า ลู่เหิงกับเซวียเยว่คงไปมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อนหน้านี้แน่ๆ

ถ้าปล่อยให้ไอ้หมอนี่อยู่ต่ออีกหน่อย มีหวังโดนลู่เหิงอัดจนเละเป็นโจ๊กแหงๆ!

สิ้นเสียงเจียงอวี่เฉิง เซวียเยว่ก็ตวัดสายตาแดงก่ำมองลู่เหิงแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินกะเผลกๆ ออกจากสนามไป

พอลับสายตาผู้คน ทุกคนก็ระเบิดเสียงหัวเราะลั่นสนามทันที

"ฮ่าๆๆ! คาบอกหักของลูกพี่เหิงนี่มันเข็มแทงใจดำชะมัด!"

"คราวหน้ารุ่นพี่เซวียเยว่คงไม่อยากเหยียบมาห้องเราอีกแล้วล่ะมั้ง!"

"ขำจะบ้าตาย ฉันเพิ่งเคยเห็นหมอนี่โดนอัดจนหงอเป็นลูกหมาก็วันนี้นี่แหละ"

เมื่อได้ยินสิ่งที่เด็กนักเรียนพูดกัน เจียงอวี่เฉิงก็รีบกระแอมไอเสียงดัง "หุบปากให้หมดเลย คาบนี้เรียนด้วยตัวเองไปก่อน!"

พูดจบ เขาก็รีบวิ่งตามเซวียเยว่ออกไปติดๆ

ไม่ใช่เพราะอะไรหรอกนะ เจียงอวี่เฉิงแค่จะรีบไปอธิบายให้เซวียเยว่ฟัง ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนี้จริงๆ

ก็เมื่อกี้เขาเป็นคนยัดเยียดให้ลู่เหิงเป็นคนสาธิตเองนี่นา ขืนเซวียเยว่เอาความโกรธมาลงที่เขา มีหวังซวยตายชัก!

"ลูกพี่เหิง โคตรเทพ!" จ้าวเหมิงชูมือถือขึ้นมา ชูนิ้วโป้งให้ลู่เหิง

"คลิปที่ฉันเพิ่งอัปโหลดลงไป เมื่อกี้มันพุ่งทะยานขึ้นอันดับหนึ่งของคลิปยอดฮิตไปแล้ว ลูกพี่เหิง คราวนี้นายดังระเบิดระเบ้อของจริงเลยนะเว้ย!"

"จริงดิ? เอามาให้ฉันดูหน่อย!"

นักเรียนกลุ่มใหญ่แห่กันเข้ามารุมล้อมเขา เพื่อขอดูคลิปการต่อสู้สุดมันส์เมื่อสักครู่นี้ซ้ำอีกรอบ

ลู่เหิงยิ้มบางๆ นั่งแปะลงบนพื้นหญ้า แล้วล้วงสมาร์ตโฟนของตัวเองออกมา

พอเปิดแอปโต่วอินปุ๊บ หน้าแรกที่เด้งขึ้นมาก็คือคลิปการต่อสู้เมื่อกี้นี้เลย

ในคลิป เซวียเยว่ที่ตัวใหญ่เบ้อเริ่มอย่างกับภูเขา ถูกเขาจับนิ้วแล้วเหวี่ยงไปเหวี่ยงมาไม่หยุด

แถมยังมีเศษดินเศษหญ้ากระจายว่อน ไอวิญญาณจำนวนมหาศาลที่ระเบิดออกมารอบทิศ และเสียงโห่ร้องตะโกนของฝูงชน ยิ่งทำให้คลิปนี้ดูเดือดดาลสุดๆ ภาพออกมาดูยิ่งใหญ่อลังการระดับหนังฟอร์มยักษ์เลยทีเดียว!

ถึงแม้ว่าคลิปจะเพิ่งถูกอัปโหลดไปได้ไม่นาน แต่คอมเมนต์ใต้คลิปก็ทะลักทะลวงจนแทบแตกแล้ว!

'พ่อหนุ่มสุดหล่อคนนี้ฉันเคยเจอ เมื่อวานก็เพิ่งไปมีเรื่องที่ตลาดกลางคืนมา อัดไอ้หมอนี่แหละ ทำไมวันนี้มาอัดมันอีกแล้ววะเนี่ย!'

'นี่มันลู่เหิง พ่อค้าตั้งแผงลอยที่ตลาดกลางคืนซีถานี่นา โคตรเจ๋ง!'

'เขาชื่อลู่เหิงเหรอ? พลังระดับนี้ อย่างน้อยๆ ก็ต้องอยู่ระดับเงินขั้นสูงขึ้นไปแน่ๆ!'

'เมนต์บนมั่วแล้ว ลู่เหิงน่ะมีพลังระดับ S แต่ระดับการฝึกฝนเพิ่งจะอยู่เศษเหล็ก(เหล็กดำ)เท่านั้น!'

'น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก...'

คอมเมนต์ยังคงไหลเป็นสายน้ำ ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนต่างเข้ามาผสมโรงวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างดุเดือด

ลู่เหิงลูบคางตัวเองเบาๆ

ไม่คิดเลยว่าคราวนี้จะไม่ใช่แค่ดังในเมืองเดียวกันแล้ว แต่ถึงขั้นติดหน้าแรกของโต่วอินทั่วประเทศเลยเหรอเนี่ย

นี่มัน... เป็นโอกาสทองในการขายของชัดๆ!

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ลู่เหิงก็สมัครบัญชีโต่วอินใหม่ แล้วอัดคลิปตัวเองกลางสนามหญ้านั่นแหละ

"เอาล่ะพี่น้องชาวเน็ต นี่คือหลุมอุกกาบาตที่เกิดจากการต่อสู้เมื่อกี้นี้นะครับ สงสัยโรงเรียนคงต้องให้ผมจ่ายค่าซ่อมสนามแน่ๆ ใครว่างก็มาอุดหนุนธุรกิจผมหน่อยนะครับ จะได้หาเงินไปซ่อมสนามให้โรงเรียนเขาสักที!"

เพื่อไม่ให้คลิปนี้จมหายไป ลู่เหิงยังติดแฮชแท็ก 'ลู่เหิงพ่อค้าแผงลอย' ที่กำลังติดเทรนด์ฮิตลงไปด้วย

แล้วก็เป็นไปตามคาด ทันทีที่คลิปถูกปล่อยออกไป ชาวเน็ตจำนวนนับไม่ถ้วนก็แห่กันเข้ามาดู เพราะจำได้ว่านี่คือช่องของเจ้าของคลิปไวรัลเมื่อครู่นี้ ทำให้ยอดวิวและคอมเมนต์พุ่งกระฉูดทันที

'เชดเข้ จับตัวเป็นๆ ได้แล้ว!'

'นี่ลู่เหิงตัวจริงเสียงจริงเลยเหรอ! ไอวิญญาณของนายยังขายอยู่ปะ!'

'ลูกพี่เหิงโคตรเจ๋ง! เดี๋ยวฉันไปหาที่ตลาดกลางคืนซีถ่า ขอถ่ายรูปด้วยนะ!'

'นายทำได้ยังไง ระดับเศษเหล็กอัดระดับเงินจนน่วม นี่มันผิดหลักวิทยาศาสตร์ชัดๆ!!'

'ไอดอล! ฉันอยู่โรงเรียนข้างๆ นายจะเข้าไปในมิติเอกเทศเมื่อไหร่ ฉันขอเกาะขาไปด้วยคนสิ!'

ลู่เหิงเลิกคิ้วขึ้นมา ไม่คิดเลยว่าจะดังเป็นพลุแตกขนาดนี้

เมื่อก่อนโพสต์ลงเวยปั๋วที ผ่านไปครึ่งปีก็ยังไม่มีหมาตัวไหนมากดไลก์สักคน แต่ตอนนี้แค่ลงคลิปวิดีโอคลิปเดียว ยอดฟอลโลเวอร์ก็พุ่งพรวดมาเป็นร้อยคนในพริบตา

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็โพสต์คลิปใหม่ลงไปอีกคลิป

"พี่น้องชาวเน็ตทุกคน คืนนี้ผมยังไปตั้งแผงขายของที่ตลาดกลางคืนซีถ่าเหมือนเดิมนะครับ วันนี้ไอวิญญาณลดราคาพิเศษ 20% ใครมาก่อนได้ก่อน ของมีจำนวนจำกัด!"

พอวางสายปุ๊บ เพื่อนร่วมชั้นกลุ่มใหญ่ก็แห่เข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังเขาทันที

จ้าวเหมิงฉีกยิ้มกว้าง แสร้งทำเป็นประจบประแจงกอดแขนลู่เหิง "ลูกพี่เหิง นายเห็นไหม พวกเราน่ะเป็นเพื่อนร่วมชั้นที่รักกันมาตลอด พวกเราเองก็อยากซื้อไอวิญญาณเหมือนกัน ลูกพี่เหิงพอจะลดราคาให้พวกเราหน่อยได้ไหมอ่า"

"ใช่ๆๆ ลูกพี่เหิง พวกเราน่ะเป็นแฟนคลับตัวยงของนายเลยนะ ไม่ขออะไรมาก ขอส่วนลดสัก 40% ก็พอแล้ว"

"ลูกพี่เหิงๆ อีกไม่กี่วันพวกเราก็ต้องเข้าไปในมิติเอกเทศแล้วนะ นายจะทนดูพวกเราเข้าไปตายจริงๆ เหรอ รีบๆ ขายไอวิญญาณให้พวกเราในราคาถูกๆ เถอะ จะได้เพิ่มระดับพลังเอาไว้ป้องกันตัวไง!"

ลู่เหิงถูกห้อมล้อมอยู่ตรงกลาง เขายิ้มและโบกมือปฏิเสธ "คุยกันได้ คุยกันได้ คืนนี้ไปเจอกันที่ตลาดกลางคืนซีถ่าให้หมดเลย เดี๋ยวฉันลดให้ 60% เลยเอ้า!"

พอทุกคนได้ยินแบบนั้น ก็พากันกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ

"ลูกพี่เหิงโคตรเจ๋ง!"

"ลูกพี่เหิง เทพเจ้าตลอดกาล!"

ติ๊ง~

จู่ๆ สมาร์ตโฟนของลู่เหิงก็มีข้อความเด้งขึ้นมา

พอกดเข้าไปดู ก็พบว่าเป็นข้อความหลังไมค์จากเซี่ยโม่นั่นเอง

'ลู่เหิง เลิกเรียนแล้ว นายพอมีเวลาว่างไหม'

พอลากแชตขึ้นไปดูข้างบน ก็พบว่ามีข้อความส่งมาหลายสิบข้อความแล้ว เพียงแต่เมื่อกี้ลู่เหิงมัวแต่ยุ่งเลยไม่ได้สังเกตเห็น

"หืม?" ลู่เหิงลูบคาง พิมพ์ตอบกลับไปว่า "เมื่อกี้ข้อความมันเยอะเกินไป ฉันเลยมองไม่เห็นน่ะ มีอะไรเหรอ แอดฉันมาสิ 17111177725"

ไม่กี่วินาทีต่อมา หน้าจอมือถือก็มีข้อความเด้งขึ้นมาอีกรอบ

'ลู่เหิง ตอนนี้พวกเราถือว่าเป็นอะไรกันเหรอ'

(จบแล้ว)