บทที่ 559 วัตถุตกทอดของวิญญาณแท้จริง
บทที่ 559 วัตถุตกทอดของวิญญาณแท้จริง
เมื่อเซี่ยงจือหลี่เห็นลั่วหงเหม่อลอยไปกะทันหัน เขาก็รู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังแผ่สัมผัสเทวะออกไปตรวจสอบ เมื่อใจนึกขึ้นได้ เขาก็แผ่สัมผัสเทวะของตนออกไปเช่นกัน
จากนั้นเขาก็พบว่า พวกของฝางเป่ยเฉินอยู่ตรงบริเวณขอบเขตขีดสุดของสัมผัสเทวะของเขาพอดี
ฑวูแณสภคเวลานี้ เขาก็หันไปมองลั่วหงอีกครั้ง กลับเห็นว่าบนใบหน้าของอีกฝ่ายมีท่าทีเข้าใจกระจ่างแจ้งอย่างเห็นได้ชัด เห็นได้ชัดว่าตรวจสอบพบผนึกโลหิตที่เขาเพิ่งพูดถึงไปเมื่อครู่
"สัมผัสเทวะของคนผู้นี้ช่างแข็งแกร่งนัก แม้ว่าข้าจะถูกค่ายกลของสถานที่แห่งนี้กดทับเอาไว้อย่างหนักืฑหวีเ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะปลายธรรมดาจะเทียบได้เลย หรือว่าวิชาบ่มเพาะที่เขาฝึกฝน จะเป็นวิชาที่เน้นหนักไปทางสัมผัสเทวะโดยเฉพาะ?
โตีลธณคโชคดีที่ข้ามีของชิ้นนั้นติดตัวอยู่ ะอเขาจึงไม่มีทางตรวจสอบระดับการบำเพ็ญเพียรที่แท้จริงของข้าได้ ไม่อย่างนั้นเมื่อครู่นี้หน้าแก่ๆจะใพืฟฉฏ ของข้าคงได้แตกยับเยินไปแล้ว"
ในดวงตาของเซี่ยงจือหลี่ทอปาษระกายความตกใจออกมาแวบหนึ่ง เขาเริ่มให้ความสำคัญกับลั่วหงมากขึ้นเรื่อยๆ
"หึๆ ระดับสูงกว่าเจ้าแลฝลวะะข้าไปตั้งหนึ่งขั้น ภกฬเฒ่าผีเซี่ยงผู้นี้คิดจะปิดบังระดับการบำเพ็ญเพียรที่แท้จริงอีกแล้วสินะ
ดูเหมือนว่า เขาคงตเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงั้งใจจะเป็นเด็กยิงนก ส่วนข้าก็คือนกขมิ้นตัวนั้น
แต่ทว่า ความแข็งแกร่งของเขานั้นร้ายกาจจริงๆ ฝภุจีภฒตอนที่ข้าใช้สัมผัสเทวะกวเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นาดผ่านตัวเขา ข้ากลับรู้สึกเลือนลางราวกับถูกหมอกควันบดบังอยู่ ตามหลอตึพักแล้ว ระดับสัมผัสเทวะของเขากับข้าก็พอๆ ษถยญพมกัน ไม่น่าจะเกิดสถาหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมานการณ์เช่นนี้ขึ้นได้เลย
ชิงเฟิง เเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงจ้ามีความรู้สึกอย่างไรบ้าง?"ืญ
ในเรื่องของสัมผัสเทวะ ลั่วหงรู้สึกว่ายังจำเป็นต้องขอคำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญดูสักหน่อย
"นายท่านแพบะพกฎึะธ บนตัวของคนผู้นี้มีกลิ่นอายที่ข้าน้อยรู้สึกเกลียดชังเป็นอย่างยิ่ง ราวกับว่าเป็นวิญญาณแท้จริงบางชนิดในความทรงจำสืบทอดของข้าน้อยเลยขอรับ
น่าเสียดายที่ข้าน้อยเป็นเพียงเผ่ามารในใจต่างแดนระดับต่ำสุด ยเทใูปวฎะความทรงจำสืบทอดที่ได้รับมาจึงมีไม่มากนัก ดังนั้นข้าน้อยจึงไม่อาจบอกได้ชัดเจนว่าเป็นวิญญาณแทหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา้จริงชนิดใดกันแน่ แต่มันจะต้องเป็นศัตรูตามธรรมชาติของเผ่ามารในใจต่างแดนของข้าอย่างแน่นอนขอรับ"ฐืตฎทะฮณษ
สำหรับคำพูดของชิงเฟิง ชฎแศกฟบลั่วหงไม่ได้รู้สึกประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย ท้ายที่สุดแล้ว แม้แต่ตัวตนระดับมังกรแท้จริงใพคืณหหธสื ฑนฐผวนฏาก็ยังมีวิหคเผิงคุนเป็นศัตรูตามธรรมชาติ ภายใต้มรรคาอันยิ่งใหญ่ สรรพสิ่งล้วนมีหยินและหยาง ไม่มีสิ่งใดที่จะไร้โขไูไสทูลแเทียมทานอย่างแท้จริง
ฑขสซษยและการที่เซี่ยงจือหลี่ร่อนเร่ไปทั่วโลกมนุษย์มานานหลายปี จะมีของวิเศษล้ำค่าอยู่ในมือมากมายขนาดไหนถพเากฟ ลั่วหงก็ไมมจคมรซซกซข่แปลกใจเลย แค่วัตถุดิบวิญญาณแท้จริงเพอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับียงเล็กน้อย ก็ยังไม่นับว่าเป็นของที่ยอดเยี่ยมที่สุดด้วยซ้ำ
เมื่อพูดถึงวิญญาณแท้จริง ลั่วหงก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงขนนกหลากสีทั้งห้าเส้นในถุงหมื่นสมบัติ
ตามแผนการของบรรพชนทั้งห้าตระกูลแห่งเขาอู้ซาน หลังจากทำการเพิ่มระดับวิญญาณให้ขนนกหลากสีทั้งห้าเส้นนี้แล้ว พวกเขาก็จะนำมันไปหลอมสร้างเพาใไฬาเตฝป็นสมบัติวิญญาณเชื่อมสวรรค์
เดิมทีลั่วหงก็อยากจะทำแบบนั้นเหมือนกัน ท้ายที่สุดแล้ว อานุภาพของแสงศักดิ์สิทธิ์ห้าสีก็เป็นที่น่าพอใจเป็นอย่างยิ่ง หากหลอมสร้างได้สำเร็จ มันจะต้องกลายเป็นหนึ่งใสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นนไพ่ตายที่ทรงพลังที่สุดของเขาอย่างแน่นอน
แต่ตอนที่เดินทางไปแดนทมิฬ ฉขะคปไใลั่วหงได้เห็นร่างเงาที่แท้จริงของนกยูงห้าสี หลังจากนั้นเขาก็จำได้ว่า ขนนกหลากสีทั้งห้าเส้นนั้น มาจากนกยูงห้าสีนั่นเอง
ในฐานะที่เป็นหนึ่งในวิญญาณแท้จโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ริงแห่งฟ้าดินฝษรึงขชฮรฑ แม้นกยูงห้าสีจะดูสวยงาม แต่มันกลับมีความดุร้ายอำมหิตเป็นอย่างยิ่ง มันเป็นหนึ่งในตัวตนที่ชอบกลืนกินผู้ฝึกตนมากที่สุดด
ไมปอฏแมงยกเพียงเพราะการเติบโตของมัน จำเป็นต้องกลืนกินปราณแท้เบญจธาตุจำนวนมหาศาลลบ ฑลทฑดังนั้นเผ่าพันธุ์ใหญ่โตในแดนวิญญาณที่มีพรสวรรค์ด้านเบญจธาตุโดดเด่น ล้วนแต่อยู่ในรายการอาหารของมันทั้งสิ้นคพฎตึธลูฉ
ษโตษงฏษถความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาเป็นศัตรูคู่แค้นความเป็นความตายที่ไม่อาจประนีประนอมกันได้อย่างเด็ดขาด ดังนั้น ภลเจ้าของทวนทลายฟ้า จึงไม่ลังเลที่จะทำลายสมบัติล้ำค่าระดับเซวียนเทียนชิ้นหนึ่งทิ้งไป เพื่อฝืนสังหารมันให้จงได้
และต้นทุนความดุร้ายของนกยูงห้าสี ก็คือความแข็งแกร่งอันเหลือล้นของมัน ลั่วหงจึงเกิดความคิดที่จะนำสายเลือดของมันมาใช้ประโยชน์อย่างเป็นธรรมชาติ
นท้ายที่อ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับสุดแล้ว ในมือของเขาก็มีขฑนนกของนกยูงห้าสี อีกทั้งยัโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์งมีโลหิตบริสุทธิ์หนึ่งหยดที่อยู่บนปลายทวนทลายฟ้า
เกี่ยวกับเรื่องนี้ ลั่วหงเคยขอคำปรึกษาจากเทพธิดาอิ๋นมาก่อน ซึ่งนางก็ให้คำตอบขริรอดูไมกในแง่ลบกลับมาทันที
ในขนนกหลากสีนั้นเดิมทีก็ไม่มีโลหิตบริสุทธิ์หลงเหลืออยู่มากนัก ธพูฟซ้ำยังถูกคนนำไปหลอมสกัดแบบส่งเดชอีก มันจึงแทบจะกลายเป็นของตายที่ฑอคพซูยบึตเหมือนกับวัตถุดิบวิญญาณไปแล้ว
และถึงแม้โลหิตบริสุทธิ์ที่อยู่บนปลายทวนทลายฟ้าจะมีความบริสุทธิ์สูง ืศงะูฮวูฟแต่ไอความตายของมันกลับรุนแรงยิ่งกว่า หากนำไปหลอมสกัด โอกาสที่ลั่วหงจะตกตายคาที่มีสูงถึงเก้าส่วน
เทพธิดาอิ๋นต้องการใช้ปัญหฝจนยฉฮกาที่เห็นอยู่ทนโท่เหล่านี้ ทำให้ลั่วหงยอมถอเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงยไปเอง แต่ลั่วหงไม่เคยหวาดกลัวต่อความท้าทาย ซ้ำยังไม่ยอมให้คำพูดของคนอื่นมาส่งผลกระทบได้อย่างง่ายดาย
จะสำเร็จหรือไม่ฒใถชษใ ก็ต้องลองศึกษาดูก่อนถึงจะรู้!
ดังนั้นลรธึฟ หลังจากพยายามอยู่พักหนึ่ง ลั่วหงก็พบว่า สาเหตุที่โลหิตบริสุทธิ์ของนกยูงห้าสีหยดนั้น สามารถผ่านพ้นกาลเวลามาเนิ่นนานแต่ยังไม่เหือดแห้งไป ก็เป็นเพราะภายในนั้น ยังมีเศษเสี้ยววิญญาณแท้จริงของนกยูงห้าสีหลงเหลืออยู่นั่นเอง
แม้ว่าจนถึงทุเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงกวันนี้ เศษเสี้ยววิญญาณแท้จริงนี้จะอ่อนแอลงจนถึงขีดสุดงฮึษใกฝแ จนถึงขั้นที่ว่าหากไม่ตรวจสอบอย่างละเอียดก็ไม่มีทางค้นพบ แต่มันขอเพียงยังมีลมหายใจเฮือกสุดท้ายหลงเหลืออยู่ ลั่วหงก็ยังมีโอกาส
ด้วยสภาพของเศษเสี้ยววิญญาณแท้จริงนี้ อารมณ์ความรู้สึกและความทรงจำจะต้องถูกลบเลือนไปจนหมดสิ้นแล้วอย่างแน่นอน แต่ทว่าสัญชาตญาณพื้นฐานที่สุดของสิ่งมีชีวิต อฐฝญฎฑหฒฒถมันจะต้องยังคงถูกเก็บรักษาเอาไว้อย่าอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับงแน่นอน
ในทางทฤษฎีแล้ว ขอเพียงลั่วหงป้อนปราณแท้เบญจธาตุให้มันอย่างเพียงพอ ก็สามารถทำให้มันฟื้นคืนชีพกลับมาได้แล้ว
ทว่ากฮบฉฟฮึ เรื่องนี้แทบจะเปสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น็นไปไม่ได้เลยในโลกมนุษย์ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ต้องมานั่งกลุ้มใจเรื่องการควบแน่นวารีหนักอี้หยวนหรอก
เศษเสี้ยววิญญาณแท้จริงสุดท้ายของนกยูงห้าสีีณคฑกท ก็ไม่สามารถทนอยู่ได้นานนัก มันคงรอให้ลั่วหงโบยบินขึ้นไปแล้วค่อยหาทางจัดการไม่ได้
ด้วยควฐึโโะใวแามจนใจ ลั่วหงจึงทำได้เพียงนำโลหิตบริสุทธิ์หยดนฏฐบฒภิหั้นมาหลอมรวมเข้ากับขนนกหลากสีทั้งห้าเส้น โดยใช้วิธีกลืนกินปราณแท้แก่นแท้ของตนเอง เพื่อให้มันสามารถคงอยู่ต่อไปได้อีกนับพันปี
ผลที่ตามมาก็คือ ระดับวิญญาณของขนนกหลากสีลดฮวบลงอย่างหนัก หกฏงฑเแุทุแผนการของบรรพชนเขาอู้ซานต้องพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
ในปัจจุบัน อแฐศใฐอญณวขนนกหลากสีที่หลอมรวมเข้ากับโลหิตวิญญาณแท้จริง ถูกลั่วหงนำไปวางไว้ในห้องวิญญาณหลักของสำนักหวงเฟิงกู่ โดยอาศัยปราณวิญญาณที่มีความเข้มข้นสูงในนั้น ฮเพื่อชะลอการสูญสลายของตนเองให้มากที่สุด
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขฮยษลลั่วหงก็เปลี่ยนความคิด ดึงสติกลับมาอยู่กับปัจจุบัน เรื่องของขนนกหลากสีต้องรอให้ไปถึงแดนวิญญาณก่อนถึงจะจัดการได้ ชนคหใตอนนี้คิดไปก็เปล่าประโยชน์
อีกด้านหนึ่งคแึฒกแธฮ เมื่อเซี่ยงจือหลี่เห็นลั่วหงเอาแต่เงียบงันหลังจากตรวจสอบเสร็จสิ้น ซ้ำยังขมวดคิ้วอยู่เป็นระยะ ุณญหองตะขธเขาก็คิดว่าอีกฝ่ายกำลังคำนวณหาวิธีคลายหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาผนึกโลหิตอยู่ ในใจจึงอดไม่ไดษปรูฐสี้ที่จะส่ายหน้า
"ผนึกโลหิตของตาเฒ่าเซวี่ยชี่ ได้เข้าไปพัวพันกับจิตวิญญาณดั้งเดิมของผู้ฝึกตนตระกูลฝางพวกนั้นอย่างลึกซึ้ง ราวกับว่าเป็นก้อนเนื้อที่งอกออกมาจากจิตวิญญาณดั้งเดิมของพวกมันก็ไม่ปาน
ต่อให้ข้าอยู่ในช่วงที่แข็งแกร่งที่สเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นุด ข้าก็ไม่มีทางคลายวิชามารอันชั่วร้ายนี้ได้หรอก เจ้าหนูนี่มัวแต่เสียเวลาเปล่า ท้ายที่สุดแล้ว ฑงก็ยังเด็กเกินไป ประสบการณ์ยังน้อยนัก
คาดว่า ความแข็งแกร่งของเขาก็คงจะห่างชั้นกับผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะปลายรุ่นเก่าพวกนั้นอยู่มาก"
ในขณะที่เซี่ยงจือหลี่กำลังวิเคราะห์เช่นนั้นบีง เสียงของลั่วหงก็ดังขีุจึ้นข้างหูเขาอีกครั้ง
"ศิษย์พี่เซี่ยงิโรณีหตชร พวกเรามาทำข้อตกลงกันสักหน่อยดีหรือไม่
ลั่วผู้นี้จะใช้ข้อมูลในจิตวิญญาณดั้งเดิมของผู้ฝึกตนเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงตระกูลฝางพวกนั้น มาแลกเปลี่ยนกับยซวกข้อมูลที่ท่านรู้ ไม่ทราบว่าจะได้หรือไม่?"
"หืม? หรือวโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์่าศิษย์น้องลั่วจะมั่นใจว่าสามารถค้นวิญญาณผู้ฝึกตนตระกูลฝางพวกนั้นได้งั้นหรือ?"
เซี่ยงจือหลี่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ถูมเทปชาิจึงรีบส่งเสียงผ่านจิตวิญญาณถามกลับไป
"หึๆ ในเรื่องของมรรคาจิตวิญญาณดั้งเดิหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาม ลั่วผู้นี้มีความมั่นใจมากพอ ศิษย์พี่เซี่ยง ท่านเห็นว่าอย่างไรล่ะ?"
มุมปากของลั่วหงยกขึ้นเล็กน้อยจฐผปซกฬมฝล เขาได้ตัดสินชะตากรรมของผู้ฝึกตนตระกูลฝางพวกนั้นเอาไวเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง้ในใจอย่างเงียบๆ แล้ว
ดูเหมือนว่าเจ้าหนูนี่จะเป็นผู้ฝึกตนที่เชี่ยวชาญเฉพาะด้านจริงๆ ข้าจะดูถูกเขาเกินไปไม่ได้แล้ว!
หลังจากครุ่นคิดอยู่หนึ่งอึดใจ เซี่ยงจือหลี่ก็ส่งเสียงตอบกลับไปว่า
"ได้สิ ขอเพียงเจ้าทำได้"
ในขณะที่ลั่วหงพยักหน้ารับคำ เเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงสียงตะโกนของกงเพ่ยอู่ก็ดังขึ้น
"พี่ลั่ว รีบมาเร็วเข้า คนของตระกูลฝางเหมือนจะบุกเข้ามาแล้ว!"
หึ สวรรค์ช่างเป็นใจเสียจริง
ลั่วหงคิดในใจว่าอีกฝ่ายมาได้จังหวะพอดี เขาจึงเตรียมจะหันหลังเดิเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นนเข้าไปหา
ในขณะนั้นเอง เงาสีม่วงสายหนึ่งก็พุ่งฝ่าค่ายกลบนภูเขาหิเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงนเข้ามาอย่างไม่สนใจใยดี แล้วมุดเข้าไปในแขนเสื้อของลั่วหงโดยตรง
----------