【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 2069 แรงกดดัน

ฮั่นตงไม่เคยคาดคิดเลยสักนิดว่าจะเกิดสถานการณ์ "เจ้าของบ้านไม่อยู่" เช่นนี้ขึ้น

ท้ายที่สุดแล้ว เพียงไม่กี่วันก่อนหน้านี้ ผู้เดินเพิ่งออกหน้าจัดการกับพฤติกรรมต้องห้ามรอบๆ นครศักดิ์สิทธิ์ด้วยตัวเอง ถึงขนาดส่งคำเชิญตรงๆ ไปยังราชินีด้วยซ้ำ... ใครเล่าจะนึกได้ว่า หลังจากนั้นไม่นาน เขากลับจากไปเพื่อปฏิบัติภารกิจพิเศษอะไรบางอย่าง

แผนการที่ฮั่นตงวางเอาไว้อย่างสมบูรณ์แบบในใจนั้น บัดนี้พังทลายกลายเป็นเส้นทางที่คดเคี้ยวและขรุขระขึ้นมาในทันที

หากปราศจากการคอยดูแลของผู้เดินแห่งสีเทาด้วยตัวเอง ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าพลังโดยรวมของ "อาณาจักรสีเทา-ชาร์นอส" จะดิ่งลงต่ำกว่าครึ่ง

แต่ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือปัญหาหัวใจสำคัญข้อหนึ่ง ฮั่นตงจะไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ตนเองทำข้อตกลงไว้กับราชินีได้

เมื่อถึงเวลานั้น...

ราชินีที่เฝ้าคาดหวังเอาไว้อย่างเต็มเปี่ยม จะพาท่านอาจารย์มายังที่นี่ แต่กลับพบว่าชายที่เธอคิดถึงอยู่วันอยู่คืน ไม่ปรากฏกายอยู่เลย เหตุการณ์นั้นย่อมจะทำให้เธอกริ้วโกรธระเบิด และโยนความผิดทั้งหมดมาที่ฮั่นตงอย่างแน่นอน

มีความเป็นไปได้สูงยิ่งนักที่...ราชินีในอาการพิโรธสุดขีด จะนำท่านอาจารย์ รวมถึงนายเหนือหัวของตระกูลเพนนี บุกโจมตีทำลาย【อาณาจักรสีเทา】อย่างย่อยยับในคราวเดียวกัน

และฮั่นตง ในฐานะศูนย์กลางของความขัดแย้งทั้งมวล ก็จะกลายเป็นเป้าหมายหลักที่ถูกโจมตีหนักที่สุด

"แม้ฉันจะหนีออกจากชาร์นอสได้ ราชินีก็จะมองฉันในฐานะผู้ผิดสัญญา ผู้หลอกลวง และจะรวมพลังกับท่านอาจารย์และกู๊ดแมนไล่ล่าฉันร่วมกัน

หากเป็นเช่นนั้น แผนการของฉันก็จะพังทลายลงโดยสิ้นเชิง โอ้... ดูของที่ผู้เดินแห่งสีเทาทิ้งไว้ก่อนแล้วค่อยตัดสินใจดีกว่า

ฟาโรห์สีดำไม่ได้มอบให้ฉันโดยตรง แต่กลับนำทางฉันมาสู่ส่วนลึกของเมือง สิ่งที่อยู่ตรงนั้นย่อมมีคุณค่าบางอย่างที่ล้ำราคา และบางทีแผนการทั้งหมดอาจยังพลิกกลับคืนได้"

เดินตามทางมาจนถึงส่วนลึกที่สุดของพีระมิด คือห้องลับพิเศษที่เคยถูกใช้กดทับและเก็บรักษา《หนังสือความตาย ฉบับแท้ส่วนดวงตา》เอาไว้

ฟาโรห์สีดำยื่นมือเหี่ยวแห้งที่พันด้วยผ้าพันแผลสีเทาเต็มไปหมด แตะแนบไปกับบานประตูหิน

ผ่านการคลายผนึกด้วยค่ายกลเวทอันซับซ้อนอย่างยิ่งนับไม่ถ้วน... ตูม! ประตูหินทะลึ่งทะลาย กระแสสีเทาเข้มข้นพวยพุ่งไหลออกมาดั่งน้ำทะลัก

ห้องลับทั้งห้องแน่นขนัดไปด้วยหนวดสีเทา

ในขณะที่ฮั่นตงก้าวเข้าไป หนวดเหล่านั้นก็จำลองตัวเองเป็นแขนมนุษย์นับร้อยแขนในทันที เคลื่อนตัวแนบชิดกับร่างของฮั่นตงด้วยความเป็นเอง ทำการระบุตัวตนอยู่

เสียงแหบแห้งของฟาโรห์สีดำส่งมาจากข้างหลัง

"ของที่เก็บไว้ให้เจ้าซุกซ่อนอยู่ในส่วนลึกที่สุด มันคือสิ่งของที่มีความสำคัญยิ่งยวดแม้แต่สำหรับ【ชาร์นอส】เอง เจ้าจะต้องพิจารณาสถานการณ์ปัจจุบันอย่างรอบด้าน แล้วตัดสินใจว่าจะหยิบใช้หรือไม่ เมื่อหยิบใช้แล้ว เจ้าจะต้องรับผิดชอบในทุกสิ่งที่ตามมา"

ฟาโรห์สีดำยืนนิ่งอยู่ที่ปากทาง ไม่มีทีท่าจะก้าวตามเข้าไปแต่อย่างใด

"รับทราบ"

ตามทางเดินลึกลงไปเรื่อยๆ

สายตาของฮั่นตงถูกปกคลุมด้วยสีเทาจนมองไม่เห็นอะไร แต่กลับรู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งเบื้องล่างกำลังสั่นสะท้านสอดรับกับร่างกายของตน ราวกับเสียงเรียกขานอยู่

"ผู้อาวุโสทิ้งอะไรไว้ให้ฉันกันนะ..."

ชั้นล่างสุดของห้องลับ

บนแผ่นหินที่จารึกตัวอักษร【ชาร์นอส】ไว้

ซองจดหมายขนาดค่อนข้างใหญ่ว่งอยู่ ดูเหมือนนอกจากจดหมายที่มีถึงฮั่นตงแล้ว ยังมีแผ่นกระดาษพิเศษบางอย่างห่อแทรกอยู่ด้วย

ที่มุมหนึ่งของซองจดหมาย มีขวดแก้วสีเทาแปลกประหลาดขนาดเล็กทับไว้

จ้องมองขวดแก้วสีเทานั้น ฮั่นตงสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนโดยสัญชาตญาณว่า กระแสสีเทาเหลวที่แพร่กระจายอยู่ทั่วห้องลับ รวมถึงการผลิซ่านของหนวดต่างๆ ล้วนมาจากกระแสพลังที่รั่วซึมออกมาจากขวดใบนั้น... กระแสสีเทาเหลวที่เก็บสะสมอยู่ภายใน ล้วนมี【ความบริสุทธิ์】ในระดับสูงยิ่ง ยิ่งกว่าสิ่งใดที่ฮั่นตงเคยสัมผัสมาก่อน

"หรือว่า..."

ฮั่นตงเริ่มเดาออกแล้วอย่างคลับคล้ายคลับคลา รีบฉีกซองจดหมายตรงหน้าออก

ภายในบรรจุจดหมายฝากถึงฮั่นตงและม้วนหนังแกะสีดำหนึ่งแผ่น เนื้อความในจดหมายมีดังนี้:

“นิโคลัสผู้เป็นที่รัก…

หากเจ้าเห็นจดหมายฉบับนี้ ก็แสดงว่าเจ้ามีเรื่องเร่งด่วนต้องมาหาข้าที่ชาร์นอส

น่าเสียดายยิ่ง เนื่องจากต้องผลักดัน【เกมสุดท้าย】ให้ดำเนินไปตามแนวทางที่วางไว้ ข้าจึงถูกส่งออกไปปฏิบัติภารกิจพิเศษ

ภารกิจนี้ต้องใช้เวลาค่อนข้างนาน ระหว่างนั้นข้าจะไม่สามารถกลับมาชาร์นอสได้

ข้าจึงนำโฉนดที่ดินสูงสุดสัญลักษณ์แห่งชาร์นอส — "อัครม้วนมืด" และ "ของเหลวพันหน้า" ที่สกัดมาจากแกนกลางของข้าเองฝากไว้ตรงนี้ เพื่อให้เจ้านำไปใช้ประโยชน์

หากชาร์นอสเผชิญการรุกรานจากกองทัพศัตรู หรือเจ้ามีศัตรูที่ต้องอาศัยพลังของชาร์นอสในการจัดการ ก็ขอให้เจ้าทำหน้าที่แทนตำแหน่งของข้าชั่วคราวเถิด แน่นอนว่า… เมื่อจะรับตำแหน่งนั้น เจ้าต้องเตรียมใจให้พร้อม

อย่าทำให้ข้าผิดหวัง อย่าให้ชื่อเสียงแห่งสีเทาต้องมัวหมองลงในที่นี้”

"อะไรนะ!?"

ฮั่นตงตกตะลึงอย่างหนักกับเนื้อความในจดหมาย

เขาคิดว่าสีเทาจะทิ้งของล้ำค่าบางอย่างไว้ให้ป้องกันตัว แต่ไม่คาดฝันเลยว่าผู้เดินจะฝากโฉนดที่ดินสูงสุดของ【ชาร์นอส】เอาไว้ให้โดยตรง และยิ่งกว่านั้นยังฝากน้ำต้นกำเนิดที่สกัดจากแกนกลางของผู้เดินเองไว้ด้วย

"สีเทาต้องการให้ฉันรักษาบัลลังก์【ชาร์นอส】ในช่วงเกมสุดท้ายโดยใช้ตัวตนของเขาหรือ? นี่มันยกย่องฉันมากเกินไปแล้วนะ... ไม่แปลกที่เมื่อกี้ฟาโรห์สีดำมองฉันด้วยแววตาแปลกๆ นั่นเอง

ถ้าฉันตั้งใจฮึดสู้ บางทีสถานการณ์ก็ยังมีทางพลิกกลับอยู่"

ฮั่นตงรู้สึกเหมือนหัวสมองกระหึ่มอื้ออึง เรื่องราวที่กองทับซ้อนกันอยู่ในนั้นเกินกว่าที่คาดเดาไว้มากมายนัก

เขาเลยใช้สองมือประคองศีรษะตัวเองไว้ แล้วสั่นอย่างรุนแรง

เมื่อรู้สึกว่าสมองข้างในถูกเขย่าจนเข้าที่เข้าทางแล้ว... จึงค่อยๆ ปล่อยสายตาลงไปที่สิ่งของสำคัญชิ้นที่สองบนโต๊ะ "ขวดแก้วสีเทา"

เมื่อฮั่นตงยื่นมือคว้าขวดนั้นขึ้นมา

กิ๊ก กิ๊ก~ หนวดบริเวณท้ายทอยก็งอกออกมาเองอย่างอิสระ เคลื่อนตัวมารุมล้อมรอบขวดแก้วอย่างเป็นเอง

「เปิดดวงตาปีศาจทั้งหมด」

แทบแนบชิดกับพื้นผิวขวด สังเกตกระแสสีเทาเหลวภายในอย่างตั้งใจ

ใครจะรู้ว่า สสารสีเทาที่ดูเหมือนของเหลวนั้น เมื่อมองด้วยการสังเกตจริงแท้ของดวงตาปีศาจ กลับแสดงรูปร่างเป็นก้อนเนื้องอก หนองพิษ ลูกบาศก์ หนวด แจกัน หน้ากาก และปัจจัยต่างๆ อีกมากมาย

ยิ่งฮั่นตงเข้าใกล้มากเพียงใด กระแสเหลวเหล่านั้นก็ยิ่งเคลื่อนตัวแนบชิดผนังขวดมากขึ้น

สะท้อนออกมาเป็น "ใบหน้าของผู้ไร้ใบหน้า" ที่เหมือนกับฮั่นตงอย่างไม่มีผิดเพี้ยน

แสดงออกถึงความปรารถนาที่จะ "หลอมรวม" กับฮั่นตงอย่างเต็มเปี่ยม

"นี่คือ【ของเหลวพันหน้า】ที่สกัดจากแกนกลางของสีเทาหรือนี่... ถ้ามีสิ่งนี้ บางทีฉันอาจจะอำพรางและแทนที่ตัวตนของสีเทา คอยดูแลชาร์นอสได้จริงๆ

แต่ความเสี่ยงที่แฝงอยู่นั้น ไม่ต้องพูดก็รู้ดีอยู่แล้ว ฉันต้องคิดทบทวนสักครู่..."

การแทนที่สีเทา ภาระอันหนักหน่วงเช่นนี้ แม้แต่บรรดาผู้เหนือกว่าบางคนก็ยังไม่กล้ารับไปเลย

ยิ่งไปกว่านั้น ฮั่นตงยังกำลังจะเผชิญกับการรุกรานของผู้ไร้การควบคุมระดับ【กษัตริย์】ถึงสามคน

ความผิดพลาดใดๆ ก็จะทำให้ชื่อเสียงของสีเทาต้องมัวหมอง

ความอ่อนแอใดๆ ก็จะทำให้ราชินีผิดหวังและละทิ้งความร่วมมือ

ความพ่ายแพ้ใดๆ ก็จะทำให้ชาร์นอสไม่ยอมรับต่อไปอีก

ฮือ...

ฮั่นตงหายใจเข้าออกลึกๆ นั่งขัดสมาธิลงตรงหน้าแท่นวงกลม

รวบรวมข้อมูลทั้งหมดที่เก็บสะสมไว้ในสมองมาจัดระเบียบ ทั้งองค์ประกอบความสามารถของตนเอง ข้อมูลเกี่ยวกับผู้ไร้การควบคุม ความคืบหน้าของสถานการณ์เกม และอื่นๆ อีกมาก

ผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมง ฮั่นตงลืมตาขึ้นอีกครั้ง ตัดสินใจได้แล้ว... และมันคือทางเลือกเดียวที่จะขับเคลื่อนสถานการณ์ปัจจุบันได้อย่างราบรื่น ให้แผนการสำเร็จลุล่วงไปได้

คว้า "ขวดแก้วสีเทา" ไว้ในมือ ใช้หนวดดึงจุกขวดพิเศษออก

กลอก กลอก~ ดื่มให้หมดไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว

หนึ่งวินาที สองวินาที สามวินาทีผ่านไป

ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ อย่างชัดเจน แม้แต่ฮั่นตงเองก็แทบไม่รู้สึกอะไร เหมือนดื่มยาสมุนไพรจีนขุ่นขนเต็มขวดลงท้องไปเท่านั้น

แล้วในขณะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากศีรษะของผู้ไร้ใบหน้าก็ดังขึ้น

『ผลของ【การยืมเทพ】ได้เปลี่ยนแปลงไป ตัวเลือกใหม่ "ผู้โกลาหลคนแรก" ได้ถูกเพิ่มเข้าสู่ขอบเขตการยืมเทพแล้ว』