บทที่ 3 สะเทือนเลื่อนลั่น

บทที่ 3 สะเทือนเลื่อนลั่น

เยว่เหลี่ยนเฟิงในฐานะเจ้าหอกระบี่และผู้ฝึกยุทธ์ระดับก่อกำเนิด ผู้ซึ่งคอยเคี่ยวเข็ญศิษย์ในสำนักให้ฝึกฝนมาตลอดหลายปี เขาได้เห็นศิษย์อัจฉริยะมาแล้วทุกรูปแบบ

แต่ไม่เคยเห็นตัวประหลาดแบบนี้มาก่อนเลย!!

ทว่า

ศิษย์ฆราวาสคนนั้น คำว่าอัจฉริยะยังน้อยไป มันคือตัวประหลาดชัดๆ!

เยว่เหลี่ยนเฟิงตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก ในส่วนลึกของจิตใจราวกับมีอุกกาบาตพุ่งชนมหาสมุทร ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์ถาโถม

"ไอ้เด็กนี่... เป็นไปได้ยังไง?"

"ทั้งๆ ที่ไม่เคยฝึกวิชากระบี่มาก่อนแท้ๆ แต่ทำไมไอ้เด็กนี่ถึงทำความเข้าใจวิชากระบี่ได้เร็วขนาดนี้!!"

เยว่เหลี่ยนเฟิงจ้องมองศิษย์ฆราวาสคนนั้นตาไม่กะพริบ

เมื่อเทียบกับเพลงกระบี่ซีเยว่ที่ศิษย์สายในของหอกระบี่ร่ายรำแล้ว เพลงกระบี่ของศิษย์ฆราวาสคนนี้ยังเต็มไปด้วยช่องโหว่

แต่ทว่า...

ทุกครั้งที่ศิษย์ฆราวาสคนนี้ร่ายรำเพลงกระบี่ ความชำนาญในเพลงกระบี่ของเขาก็พุ่งพรวดๆ

ระดับเริ่มต้น ระดับฝึกหัด ระดับเชี่ยวชาญ ระดับสมบูรณ์...

"เป็นไปได้ยังไงวะ?"

"เขาเป็นแค่ลูกผู้ดีมีตระกูลที่มาหาชุบตัวแท้ๆ ทำไมถึงมีพรสวรรค์ด้านวิถีกระบี่น่าทึ่งขนาดนี้?"

เยว่เหลี่ยนเฟิงอ้าปากค้าง

วิทยายุทธ์ไม่ว่าแขนงไหน หากอยากฝึกฝนให้เข้าขั้นเริ่มต้นล้วนต้องใช้เวลาถมเถไป ไม่ต้องพูดถึงระดับสมบูรณ์เลย

เพลงกระบี่ซีเยว่ไม่ใช่วิทยายุทธ์ขั้นสูงอะไร แต่ศิษย์ทั่วไปถ้าอยากฝึกฝนให้ถึงระดับสมบูรณ์ อย่างน้อยๆ ก็ต้องใช้เวลาเป็นปีๆ ถึงจะพอมีหวัง

เยว่เหลี่ยนเฟิงมองดูศิษย์ฆราวาสคนนั้นแต่ไกล แววตาของเขาเปลี่ยนไปมาตลอดเวลา

จากกังขา เป็นชื่นชม และกลายเป็นตกตะลึง...

เหลือเชื่อจริงๆ!!

ไอ้เด็กนี่มีแววเป็นถึงปรมาจารย์เลยนะเนี่ย

"ท่านเจ้าหอ..."

บริเวณลานฝึกยุทธ์ ศิษย์ฆราวาสหลายคนสังเกตเห็นเยว่เหลี่ยนเฟิงแล้ว

เมื่อเห็นแววตาของเยว่เหลี่ยนเฟิงดูลึกล้ำราวกับห้วงเหว ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ต่อหน้ายอดฝีมือระดับก่อกำเนิด บรรดาศิษย์ต่างก็ไม่กล้าส่งเสียงดัง

มีเพียงกู้ชิงเท่านั้นที่ยังคงร่ายรำเพลงกระบี่ซีเยว่ต่อไป

"อืม..."

เยว่เหลี่ยนเฟิงโบกมือไล่ศิษย์ฆราวาสแถวๆ นั้นให้ไปให้พ้น เขาไม่มีเวลามาสนใจพวกปลาซิวปลาสร้อยที่มาหาชุบตัวพวกนี้หรอก

ตอนนี้ ในสายตาของเยว่เหลี่ยนเฟิงมีแค่กู้ชิงผู้มีพรสวรรค์น่าทึ่งคนเดียวเท่านั้น

อีกด้านหนึ่ง

กู้ชิงกำลังฝึกเพลงกระบี่ซีเยว่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

กระแสความร้อนที่เอ่อล้นออกมาจากภายในแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายและแขนขาทั้งสี่ ปรับปรุงเส้นเอ็นและกระดูกของกู้ชิง ท่วงท่าเพลงกระบี่ก็ดูลื่นไหลมากขึ้นเรื่อยๆ

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน

กู้ชิงรู้สึกได้ว่าเพลงกระบี่ของเขาสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ไม่มีสะดุดอีกต่อไป

ในตอนนั้นเอง บริเวณจุดตันเถียนก็มีปราณสายหนึ่งที่ควบแน่นไม่แตกซ่านเอ่อล้นออกมา

"นี่มัน?"

"หรือว่าจะเป็นลมปราณ?"

ในฐานะที่นี่คือโลกยุทธ์โบราณ ลมปราณก็คือพลังงานที่ผู้ฝึกยุทธ์รวบรวมขึ้นมาจากการฝึกฝนนั่นแหละ

กู้ชิงอดคิดไม่ได้

เพียงแต่...

วินาทีที่ลมปราณปรากฏขึ้น กู้ชิงก็รู้สึกหิวจนไส้กิ่ว

พลังงานไม่มีทางเกิดขึ้นมาเองลอยๆ ในเมื่อไม่มีพลังปราณฟ้าดิน ก็ทำได้แค่ดูดซับจากพลังชีวิตของตัวเองเท่านั้น

เมื่อคิดได้ดังนั้น กู้ชิงจึงหยุดฝึก

ทว่า

พอกู้ชิงเงยหน้ามองดูเพื่อนๆ รอบตัว กลับพบว่าบรรดาลูกผู้ดีมีตระกูลที่มานิกายกระบี่ซีเยว่ด้วยกันพากันหายหัวไปหมดแล้ว

เหลือเพียงมือกระบี่วัยกลางคนผู้หนึ่งยืนอยู่ไม่ไกลนัก

มือกระบี่รูปร่างผอมบางผู้นี้กำลังจ้องมองกู้ชิงตาเป็นมัน ทำให้เขารู้สึกเสียวสันหลังวาบ

ซวยแล้ว!!

หรือว่าข้าจะแสดงออกมากเกินไปจนหมอนี่จับผิดสังเกตได้ เลยไปเตะตาเจตจำนงของโลกใบนี้เข้า?

หรือว่าข้ากำลังจะถูกเจตจำนงของโลกใบนี้ลบทำลายทิ้ง?

"ท่านคือ...?"

เมื่อเห็นอีกฝ่ายเอาแต่เงียบ กู้ชิงจึงทำใจดีสู้เสือลองเชิงถามดู

"เจ้าเป็นศิษย์ฆราวาสที่เพิ่งเข้ามาปีนี้ใช่ไหม?"

เยว่เหลี่ยนเฟิงไม่รอให้กู้ชิงตอบ เขายิ้มกว้างด้วยท่าทางที่คิดว่าดูเป็นมิตรที่สุด "เมื่อก่อนเจ้าเคยฝึกเพลงกระบี่ซีเยว่มาก่อนหรือเปล่า?"

กู้ชิงได้ยินดังนั้นก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก

จากนั้น

กู้ชิงก็ตระหนักได้ว่านี่คือโอกาสทองที่หาได้ยากยิ่ง

คนตรงหน้านี้ต้องเป็นระดับสูงของนิกายกระบี่ซีเยว่แน่ๆ ข้ามีช่องสวมใส่ไอเทม สามารถเรียนรู้วิทยายุทธ์อะไรก็ได้ในพริบตา

แต่เงื่อนไขก็คือ ข้าต้องได้สัมผัสกับคัมภีร์วิทยายุทธ์ หรือไม่ก็อาวุธที่ยอดฝีมือพกติดตัวเป็นเวลานานๆ ถึงจะเรียนรู้วิทยายุทธ์ขั้นสูงได้

ถ้าอยากสัมผัสคัมภีร์วิทยายุทธ์ขั้นสูงล่ะก็ อาศัยแค่ฐานะศิษย์ฆราวาสต๊อกต๋อยเนี่ย ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก

"เรียนผู้อาวุโส เมื่อก่อนศิษย์ไม่เคยฝึกเพลงกระบี่ซีเยว่มาก่อนเลยขอรับ ตอนที่ศิษย์พี่ลิ่งหูสอนพวกเราฝึก ศิษย์ก็เกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นมา"

"ตอนที่ฝึกเพลงกระบี่ด้วยตัวเอง ยิ่งฝึกก็ยิ่งอิน"

"ฝึกไปฝึกมา จู่ๆ ในตัวก็มีปราณสายหนึ่งโผล่ขึ้นมา ไม่รู้เหมือนกันว่าปราณสายนี้มัน..."

พูดถึงตรงนี้ กู้ชิงก็แกล้งทำหน้าอมทุกข์ได้จังหวะพอดีเป๊ะ

ส่วนเยว่เหลี่ยนเฟิงที่ได้ฟัง คำพูดเหล่านั้นก็ไม่ต่างอะไรกับฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที เขารีบพุ่งเข้าไปคว้าข้อมือของกู้ชิงไว้

"เจ้าอยู่นิ่งๆ นะ เดี๋ยวข้าขอตรวจดูหน่อย"

ทันใดนั้น

กู้ชิงก็รู้สึกได้ถึงปราณอุ่นๆ สายหนึ่งแทรกซึมเข้ามาในร่างกาย ไหลเวียนไปตามเส้นลมปราณจนถึงจุดตันเถียน

เยว่เหลี่ยนเฟิงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะขมวดคิ้วอย่างอดไม่อยู่

"นี่มันผิดปกตินะเนี่ย!!"

"ลมปราณทั่วไปไม่ได้ควบแน่นขนาดนี้ แถมยังไม่มีคุณสมบัติแหลมคมแบบนี้ด้วย นี่มันเรื่องอะไรกัน?"

"หรือว่า..."

เยว่เหลี่ยนเฟิงนึกถึงตำนานเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้

ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งนิกายกระบี่ซีเยว่เป็นยอดอัจฉริยะที่สวรรค์ประทานมา ท่านออกท่องยุทธภพจนมาถึงเขาซีเยว่ เฝ้ามองการเปลี่ยนแปลงของฟ้าดินจนบรรลุธรรม และบัญญัติคัมภีร์กระบี่อิ้งเทียนขึ้นมา

ปรมาจารย์ก่อตั้งนิกายบนเขาซีเยว่ และได้ลดทอนความซับซ้อนของคัมภีร์กระบี่อิ้งเทียนลงจนกลายเป็นเพลงกระบี่ซีเยว่

หากฝึกเพลงกระบี่ซีเยว่จนถึงขั้นสมบูรณ์ จะมีโอกาสบรรลุปราณกระบี่ซีเยว่ได้หนึ่งสาย

ซี๊ด...

เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ เยว่เหลี่ยนเฟิงก็ตัวสั่นสะท้านขึ้นมาทันที สายตาที่มองกู้ชิงยิ่งทวีความร้อนแรง

"เยี่ยม เยี่ยมยอด!!"

"ไป ตามข้าไปเข้าเฝ้าท่านประมุขกับท่านอาจารย์อาเฟิง"

กู้ชิงพยักหน้า

ไม่นานนัก ทั้งสองก็มาถึงตำหนักอู๋เหลียงของนิกายกระบี่ซีเยว่

ณ ที่แห่งนี้ กู้ชิงได้พบกับผู้ฝึกยุทธ์สูงวัยอีกห้าคน และชายชราคิ้วขาวอีกหนึ่งคน

เยว่เหลี่ยนเฟิงเล่าสิ่งที่เขาพบเห็นให้ทั้งหกคนฟังอย่างละเอียด

แถมยังเน้นย้ำเรื่องลมปราณประหลาดในตัวกู้ชิงเป็นพิเศษ พอทั้งหกคนได้ยินต่างก็มีสีหน้าดีใจ

ในฐานะดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถีกระบี่ที่โด่งดังไปทั่วหล้า

นั่นก็เป็นเพราะนิกายกระบี่ซีเยว่มีสุดยอดวิชากระบี่ถึง 72 แขนง ด้วยสุดยอดวิชากระบี่ทั้ง 72 แขนงนี้ นิกายจึงสามารถปั้นยอดฝีมือวิถียุทธ์ระดับก่อกำเนิดออกมาได้อย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย

สุดยอดวิชากระบี่ทั้ง 72 แขนงนี้ แต่ละแขนงล้วนเป็นวิทยายุทธ์ชั้นยอด

การที่กู้ชิงฝึกเพลงกระบี่ซีเยว่จนบรรลุปราณกระบี่ซีเยว่ได้ นั่นก็หมายความว่า เขาสามารถเปลี่ยนไปฝึกสุดยอดวิชากระบี่แขนงไหนก็ได้ตามใจชอบ

แถมยังไม่มีคอขวดใดๆ สามารถทะลวงผ่านระดับก่อกำเนิดได้โดยตรง

ทำไมถึงไม่มีคอขวดน่ะหรือ?

เหตุผลง่ายนิดเดียว ก็เพราะสุดยอดวิชากระบี่ทั้ง 72 แขนงของนิกายกระบี่ซีเยว่ ล้วนแยกย่อยมาจาก 【คัมภีร์กระบี่อิ้งเทียน】 ทั้งสิ้น

เรียกได้ว่าสืบทอดมาจากสายเลือดเดียวกันกับเพลงกระบี่ซีเยว่เลยล่ะ

ในบันทึกของนิกายระบุไว้ว่า หากสามารถทำความเข้าใจสุดยอดวิชากระบี่ได้ 12 แขนงใดๆ ก็มีโอกาสบรรลุถึงระดับปรมาจารย์ได้

กู้ชิงฝึกฝนเป็นครั้งแรก ใช้เวลาไม่ถึงวันก็ฝึกเพลงกระบี่ซีเยว่จนถึงขั้นสมบูรณ์ แถมยังบรรลุปราณกระบี่ซีเยว่อีกต่างหาก

แค่นี้ก็เห็นได้ชัดแล้วว่า พรสวรรค์และสติปัญญาของศิษย์ฆราวาสตรงหน้านี้มันสะเทือนเลื่อนลั่นขนาดไหน

ดีไม่ดีอาจจะไม่ด้อยไปกว่าปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งนิกายเลยด้วยซ้ำ

พวกเขาสบตากัน ต่างก็มองเห็นความตกตะลึงในใจของอีกฝ่าย

ไอ้เด็กนี่...

ต้องรั้งตัวให้อยู่ที่นิกายกระบี่ซีเยว่ให้ได้

ในที่สุด ชายชราคิ้วขาวก็ก้าวออกมา พร้อมกับส่งยิ้มให้ "เจ้าหนู ไม่ต้องเกร็งไป"

"มา ให้ตาเฒ่าคนนี้ตรวจดูหน่อยสิ"

"ขอรับ..."

กู้ชิงพยักหน้า เขาไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

ชายชราคิ้วขาวส่งปราณสายหนึ่งเข้าไปในตัวกู้ชิง

ชั่วพริบตานั้น กู้ชิงรู้สึกได้เลยว่าพลังงานที่เพิ่งควบแน่นในตัวกลับหดตัวหลบมุมอยู่ในจุดตันเถียน ราวกับเจอสัตว์ร้ายก็ไม่ปาน

เห็นได้ชัดเลยว่า ฝีมือของชายชราคิ้วขาวผู้นี้ร้ายกาจยิ่งกว่าเยว่เหลี่ยนเฟิงที่อยู่ระดับก่อกำเนิดเสียอีก

"เพลงกระบี่ซีเยว่ขั้นสมบูรณ์ ลมปราณก่อเกิดเอง"

"ไม่เลว!"

"เป็นปราณกระบี่ซีเยว่จริงๆ ด้วย"

เมื่อได้ยินคำพูดของชายชราคิ้วขาว เยว่เหลี่ยนเฟิงก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเป็นคนแรก ส่วนคนอื่นๆ ต่างก็มีประกายยินดีในดวงตา

ปราณกระบี่ซีเยว่จริงๆ ด้วย!!

นี่ก็หมายความว่า ในอนาคตกู้ชิงจะต้องกลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับก่อกำเนิดอย่างแน่นอน

วิถียุทธ์ในโลกใบนี้ แบ่งออกเป็น ระดับก่อเกิด ระดับก่อกำเนิด ระดับปรมาจารย์ และระดับสุดยอดปรมาจารย์

ในยุทธภพ ระดับปรมาจารย์ก็ถือว่าเป็นจุดสูงสุดแล้ว

ส่วนระดับสุดยอดปรมาจารย์น่ะหรือ...

หลายร้อยหรือเป็นพันปีถึงจะมีโผล่มาสักคน

การที่กู้ชิงใช้เวลาไม่ถึงวันฝึกเพลงกระบี่ซีเยว่จนถึงขั้นสมบูรณ์ พรสวรรค์และสติปัญญาของเขาก็ไม่ด้อยไปกว่าปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งนิกายแล้ว

เมื่อคิดได้ดังนั้น ชายชราคิ้วขาวก็มีสีหน้าซับซ้อน ก่อนจะเอ่ยว่า "เจ้าหนู เจ้าเต็มใจจะกราบตาเฒ่าคนนี้เป็นอาจารย์หรือไม่?"