บทที่ 21: รวยแล้วซื้อบ้าน แถมยังกลายเป็นตำนานในยมโลก!

บทที่ 21: รวยแล้วซื้อบ้าน แถมยังกลายเป็นตำนานในยมโลก!

หลังจากเดินออกจากอาคารกองบังคับการตำรวจภูธรเมือง ฉินเฟิงก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเดินอยู่บนเมฆพร้อมกับเช็คในกระเป๋า เขาไม่ได้กลับบ้านทันที แต่กลับขับรถตู้อู่หลิงหงกวงคู่ใจเหยียบคันเร่งพุ่งตรงไปยังธนาคารที่ใกล้ที่สุด

ภายใต้สายตาเคลือบแคลงสงสัยของพนักงานธนาคาร ฉินเฟิงจัดการขึ้นเงินจนเสร็จสิ้นด้วยท่าทีสงบนิ่ง

“ติ๊ง!”

เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าดังขึ้นจากโทรศัพท์ เมื่อเปิดดู ตัวเลขศูนย์ยาวเหยียดเป็นพรืดก็ทำเอาเขาถึงกับตาลาย

“นี่สินะ… ความรู้สึกของคนรวย?”

ฉินเฟิงนั่งอยู่ในรถ อ่านข้อความนั้นวนไปวนมาเจ็ดแปดรอบ จากนั้นก็ยกหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมาจูบดัง “จ๊วบ” อย่างเต็มรัก ช่างรู้สึกดีเสียจริงๆ

เมื่อฉินเฟิงขับรถกลับมาถึงห้องเช่ารูหนูของเขา ทุกสิ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

แต่ก่อนเขาเคยคิดว่าถึงที่นี่จะเล็ก แต่มันก็เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเขา ทว่าตอนนี้ ไม่ว่าจะมองไปทางไหนเขาก็เห็นแต่ข้อบกพร่อง คราบราตรงมุมห้อง เตียงไม้ที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด และห้องน้ำขนาดเท่าแมวดิ้นตายที่แทบจะหมุนตัวไม่ได้

‘ไม่ได้การล่ะ ที่นี่มันไม่คู่ควรกับฐานะ “ที่ปรึกษาฉิน” ของฉันอีกต่อไปแล้ว!’

ฉินเฟิงนอนไขว่ห้างอยู่บนเตียง เริ่มวางแผนชีวิตอันมั่งคั่งของตัวเอง

‘ห้าสิบสามล้าน รวมกับเงินรางวัลลอตเตอรี่ก่อนหน้านี้ หักค่าอุปกรณ์กับค่าเช่าสำนักงานออกไป ฉันก็ยังมีเงินสดเหลืออีกตั้งหกสิบกว่าล้าน! ซื้อรถใหม่ดีไหม? เฟอร์รารี่หรือลัมโบร์กินีดี? ไม่ๆๆ ต้องทำตัวโลว์โพรไฟล์เข้าไว้ รถอู่หลิงหงกวงของฉันก็ใช้งานได้ดีเยี่ยม จะทิ้งมันไปง่ายๆ ได้ยังไง? ฉันควรจะซื้อบ้านใหม่ก่อนดีกว่า!’

‘คฤหาสน์ของซุนเจี้ยนเฉิงก็สวยดีนะ เดี๋ยวรอให้ถูกนำมาประมูลแล้วค่อยไปดูดีกว่า... แต่มันก็ดูโอ้อวดเกินไปหน่อย ฉันต้องหาที่อยู่ให้สมกับมาดยอดฝีมืออย่างฉัน เรียบหรู ดูแพง และมีรสนิยม...’

ฉินเฟิงตัดสินใจทันทีว่าในช่วงวันหยุดสองสามวันนี้ เขาจะต้องหาที่พักสุดหรูที่คู่ควรกับสถานะปัจจุบันของตัวเองให้ได้

ในขณะเดียวกัน ควันหลงจากคดีของอู๋ต้าหยงก็ได้จุดชนวนให้เกิดแผ่นดินไหวทางการเมืองระดับสิบสองริกเตอร์ในเมืองชิงไห่

รายชื่อที่ซุนเจี้ยนเฉิงมอบให้ “โดยสมัครใจ” ได้เปิดโปงเครือข่ายการสมรู้ร่วมคิดระหว่างเจ้าหน้าที่รัฐและนักธุรกิจที่ฝังรากลึก นำไปสู่การจับกุมเจ้าหน้าที่น้อยใหญ่หลายสิบคน เรียกได้ว่าผู้บริหารระดับสูงของเมืองชิงไห่ถูกกวาดล้างจนสะอาดเอี่ยม

และชื่อของ “ฉินเฟิง” ในฐานะปรมาจารย์นักสืบผู้ลึกลับและไขคดีได้อย่างแม่นยำไร้ที่ติ ก็เริ่มแพร่สะพัดไปในแวดวงบางกลุ่มของเมืองชิงไห่อย่างเงียบๆ

ตัวฉินเฟิงเองไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้เลย เขากำลังนอนแผ่หลาอยู่บนเตียง เคี้ยวมันฝรั่งทอดกรอบตุ้ยๆ พลางเลื่อนดูข่าวท้องถิ่นในมือถือ

‘จุ๊ๆ รองผู้อำนวยการโดนรวบไปอีกคนแล้ว ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ซุนเจี้ยนเฉิงนี่สร้างผลงานชิ้นโบแดงให้กับการทำงานของคณะกรรมการตรวจสอบวินัยเมืองชิงไห่ด้วยตัวคนเดียวเลยจริงๆ น่าเสียดายก็แต่เงินสองแสนของฉันเนี่ยแหละ...’

หลังจากเสพข่าวความวุ่นวายบนโลกมนุษย์จนจุใจแล้ว ฉินเฟิงก็เปิดแอปยมโลกขึ้นมาอย่างชำนาญ

เขาไม่ได้รีบร้อนเข้าไปที่ร้านค้าแลกเปลี่ยน แต่กลับกดเข้าไปที่ฟอรัมย่อยสาขาเมืองชิงไห่ของ 【ฟอรัมยมโลก】 ก่อนเป็นอันดับแรก

ทันทีที่กดเข้าไป ฉินเฟิงก็ถึงกับอึ้ง

ทั่วทั้งฟอรัมกำลังเดือดเป็นไฟ

กระทู้นั้นที่เคยถูกเหล่ายมทูตนับไม่ถ้วนมองว่าเป็น “ภารกิจหลุมดำ” และถูกปักหมุดประจานมานานแค่ไหนก็ไม่รู้ บัดนี้กำลังถูกรีเฟรชอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วหลายสิบความคิดเห็นต่อวินาที

【เตือนภัยความเสี่ยงสูง! “ผีตะปู” อู๋ต้าหยง ณ โรงงานร้างทางตะวันตกของเมือง มือใหม่ถอยไป มือเก๋าโปรดเลี่ยง!】

ชื่อกระทู้ยังคงเหมือนเดิม แต่บรรยากาศคอมเมนต์ด้านล่างกลับเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ

【ความคิดเห็นที่ 158 (ยมทูตนิรนาม): พระเจ้าช่วย! พี่น้องทั้งหลาย นี่ฉันตาฝาดไปเองหรือเปล่า? สถานะภารกิจ “ผีตะปู” อู๋ต้าหยงเปลี่ยนเป็น ‘เสร็จสิ้น’ แล้ว! ยอดฝีมือระดับเทพองค์ไหนจุติลงมาเกิดเนี่ย? ปรากฏตัวออกมารับการคารวะจากข้าน้อยเถอะ!】

【ความคิดเห็นที่ 162 (ยมทูตนิรนาม): ของปลอมแหงๆ! ระบบต้องบั๊กแน่ๆ! อาทิตย์ก่อนฉันเพิ่งเดินผ่านโรงงานนั่น พลังความแค้นตรงนั้นมันระดับเกือบจะถึงคลาส B ชัดๆ! อย่าว่าแต่มือใหม่เลย ต่อให้เป็นทีมที่นำโดยยอดฝีมือระดับสี่ดาวยังต้องคิดหนักเลย!】

【ความคิดเห็นที่ 170 (ยมทูตนิรนาม): ข่าวด่วน! วงในสุดๆ! ฉันเพิ่งได้ยินจากเพื่อนในฝ่ายสืบสวนมาว่า คนที่รับภารกิจนี้ไปคือเด็กใหม่รหัสพนักงาน 9527! แถมเขายังเพิ่งเลื่อนขั้นจากหนึ่งดาวเป็นสองดาวด้วย! นี่มันใช่คนแน่เหรอ? ต้องใช้โปรโกงแหงๆ! เดี๋ยวนี้เด็กใหม่เขาแข่งกันดุเดือดขนาดนี้เลยเหรอ? แล้วพวกหน้าเก่าอย่างเราจะมีที่ยืนได้ยังไงล่ะเนี่ย?】

【ความคิดเห็นที่ 185 (ยมทูตนิรนาม): @9527 ลูกพี่! ขอสูตรหน่อย! ขอกราบเรียนถามเทคนิคการลุยเดี่ยวเคลียร์ดันเจี้ยนระดับนรกแตกทีเถอะ! ลูกพี่จ่ายเงินยัดไส้ให้ฝ่ายสืบสวนเข้ามาแทรกแซง หรือว่าไปเช่าไอเทมเวทมนตร์ระดับสูงมาใช้กันแน่ครับ?】

【ความคิดเห็นที่ 199 (ยมทูตนิรนาม): @9527 ลูกพี่! ยังรับลูกศิษย์อยู่ไหมครับ? แบบที่คอยเชียร์ ‘666’ สุดยอดไปเลย คอยชงชา รินน้ำ แถมยังนวดบ่า บีบนวดขาให้ได้ด้วยนะ!】

...ฉินเฟิงมองดูหน้าจอที่เต็มไปด้วยข้อความตกตะลึงและเชิดชูบูชา จนลืมกินมันฝรั่งทอดในมือไปเสียสนิท

ความรู้สึกโอ้อวดพองโตอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนแล่นพล่านขึ้นสมอง ทำให้เขารู้สึกฟินจนบรรยายไม่ถูก

‘ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ นี่มันก็แค่เรื่องเบสิกพื้นๆ เท่านั้น นั่งลงๆ ทุกคน!’

เขาพยายามกลั้นเสียงหัวเราะที่แทบจะหลุดออกมาเป็นเสียงหมูร้อง แต่ในใจกลับลิงโลดลอยล่องไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

‘พวกป่าเถื่อนที่รู้จักแต่การปราบผีด้วยกำลังกายอย่างพวกนาย จะไปรู้อะไรเกี่ยวกับเทคนิคเล่า? จะไปเข้าใจอะไรเกี่ยวกับการลดมิติโจมตี? สิ่งที่ฉันใช้เล่นงานมันคือสติปัญญาของโลกมนุษย์และกฎเกณฑ์ของยมโลกต่างหากล่ะ! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันคือตำนานแห่งยมโลก!’

หลังจากดื่มด่ำกับการถูกเชิดชูบูชามาเต็มๆ สิบนาที ฉินเฟิงก็ใช้สิทธิ์การโพสต์แบบไม่ระบุตัวตนที่เพิ่งเปิดใช้งาน ค่อยๆ พิมพ์ข้อความลงไปทีละตัวอักษรด้วยน้ำเสียงอันลึกซึ้งและปลงตกกับโลก

【ตอบกลับ: ความแค้นมิอาจขจัดได้ด้วยกำลัง มันเกิดจากปมในใจ การคลายปม มิใช่การโค่นต้นไม้ นั่นแหละคือหนทางที่แท้จริง พวกท่านเข้าใจกันแล้วหรือไม่?】

ส่งข้อความ

หลังจากเงียบไปเพียงวินาทีเดียว ฟอรัมก็ระเบิดขึ้นอีกครั้ง

【ความคิดเห็นที่ 220 (ยมทูตนิรนาม): บ้าไปแล้ว! ลูกพี่โผล่มาแล้ว! ระดับนี้ มุมมองแบบนี้! ฉันเข้าใจแล้ว! บรรลุธรรมตรงนี้เลย! ที่แท้พวกเราก็เอาแต่คิดว่าจะโค่นต้นไม้ยังไง ในขณะที่ลูกพี่กำลังคิดหาวิธีแก้ปม! ความแตกต่างมันชัดเจนมาก!】

【ความคิดเห็นที่ 235 (ยมทูตนิรนาม): ได้ฟังคำชี้แนะของท่านเพียงประโยคเดียว ดีกว่าทำงานงมเข็มมาสิบปี! ที่แท้ความแตกต่างระหว่างพวกเรากับปรมาจารย์ตัวจริง ไม่ใช่พลังเวทมนตร์ แต่เป็นกระบวนการความคิด! ลูกพี่ โปรดรับการคุกเข่าคารวะจากข้าน้อยด้วยเถอะ!】

【ความคิดเห็นที่ 255 (ยมทูตนิรนาม): แคปหน้าจอเก็บไว้แล้ว ตั้งเป็นคติประจำใจเลย! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันคือแฟนพันธุ์แท้ของ “สายคลายปม”! 9527 ปรมาจารย์ด้านทฤษฎีแห่งยมโลก กลายเป็นเทพเจ้าได้ในศึกเดียว!】

...ฉินเฟิงมองดูข้อความตอบกลับเหล่านี้แล้วก็ปิดฟอรัมลงด้วยความพึงพอใจ

เขาซ่อนเร้นความสำเร็จและชื่อเสียงของตนเอาไว้เบื้องหลังอย่างมิดชิด

หลังจากได้รับความพึงพอใจทางจิตวิญญาณแล้ว ก็ถึงเวลาแสวงหาความสุขทางวัตถุเสียที

ฉินเฟิงรีบเปิดเว็บไซต์อสังหาริมทรัพย์และเริ่มค้นหาบ้านใหม่ที่คู่ควรกับสถานะของตน

หลังจากลองหาดู บ้านในใจกลางเมืองถ้าไม่แพงหูฉี่ ก็เล็กจนน่าอึดอัด

ในขณะที่เขากำลังจะหมดความอดทน ประกาศขายบ้านที่ซุกซ่อนอยู่ตรงมุมหนึ่งก็สะดุดตาเขาเข้า

【โครงการวิลล่าอวิ๋นซานแถบชานเมือง วิลล่าเดี่ยวขนาดเล็กพร้อมเฟอร์นิเจอร์ครบครัน พื้นที่ 128 ตารางเมตร มีสวนส่วนตัว หิ้วกระเป๋าเข้าอยู่ได้เลย เจ้าของรีบขายด่วน ลดราคาหั่นแหลก!】

ฉินเฟิงคลิกดูรูปภาพ มองดูห้องนั่งเล่นอันกว้างขวาง หน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดเพดานที่สว่างไสว และสวนขนาดใหญ่ที่เหมาะเจาะสำหรับจัดปาร์ตี้บาร์บีคิว น้ำลายของเขาแทบจะสอออกมา

แม้ว่าพื้นที่นี้จะเทียบไม่ได้กับคฤหาสน์ของซุนเจี้ยนเฉิง แต่สำหรับฉินเฟิง แค่นี้ก็หรูหราเกินพอแล้ว

และปัจจัยที่สำคัญที่สุดก็คือราคา ราคาขายของวิลล่าหลังนี้ถูกจนน่าตกใจ แทบจะอยู่ที่สามในสิบของราคาตลาดในละแวกนั้นเลยทีเดียว

เงินที่เขามีนั้นเหลือเฟือสำหรับการจ่ายเงินดาวน์ ดีไม่ดีถ้าเขากัดฟันสักหน่อย ก็อาจจะซื้อเงินสดได้สบายๆ เลยด้วยซ้ำ

เรื่องผิดปกติเช่นนี้ย่อมต้องมีสาเหตุซ่อนอยู่

ฉินเฟิงรีบต่อสายหาเบอร์นายหน้าที่ระบุไว้ในหน้าเว็บทันที

ปลายสายเป็นเสียงของหญิงสาวน้ำเสียงหวานใส

“สวัสดีค่ะคุณลูกค้า สนใจสอบถามข้อมูลอสังหาริมทรัพย์โครงการวิลล่าอวิ๋นซานใช่ไหมคะ?”

“ใช่ครับ” ฉินเฟิงพูดตรงประเด็น “ทำไมบ้านหลังนี้ถึงขายถูกจังครับ? มันมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”

ปลายสายเงียบไปสองสามวินาที น้ำเสียงของนายหน้าสาวดูลังเลอย่างเห็นได้ชัด “เอ่อ... คุณลูกค้าคะ คืออย่างนี้นะคะ ตัวบ้านไม่ได้มีปัญหาเรื่องคุณภาพใดๆ ทั้งสิ้นเลยค่ะ เพียงแต่... เพียงแต่ว่าเจ้าของบ้านคนก่อนๆ หน้านี้ อาศัยอยู่ได้ไม่นานน่ะค่ะ”

“โอ้? ที่บอกว่า ‘อาศัยอยู่ได้ไม่นาน’ หมายความว่ายังไงครับ?” ฉินเฟิงเริ่มรู้สึกสนใจขึ้นมา

“ก็คือ... บางคนพอย้ายเข้าไปอยู่ได้ไม่นานก็ล้มละลาย บางคนจู่ๆ ก็ป่วยเป็นโรคประหลาด... แล้วก็มีอยู่คนนึงบอกว่ามักจะได้ยินเสียงคนร้องไห้ตอนกลางคืน... สรุปสั้นๆ ก็คือฮวงจุ้ยไม่ค่อยดีน่ะค่ะ เลยต้องตั้งราคาขายไว้แค่นี้”

ฮวงจุ้ยไม่ดีงั้นเหรอ? ผีหลอกสินะ?

ฉินเฟิงแทบจะหลุดหัวเราะก๊ากออกมาตรงนั้นเลย

‘คุณพระช่วย! ช่างเป็นการค้นพบที่วิเศษอะไรขนาดนี้! สำหรับคนอื่น มันอาจจะเป็นบ้านผีสิง แต่สำหรับฉัน นี่มันตู้เอทีเอ็มผลิตแต้มบุญกุศลเคลื่อนที่แถมยังได้เก็บ KPI ฟรีๆ ชัดๆ! ซื้อบ้านแถมยังได้โบนัสผลงาน—จะไปหาของดีแบบนี้ได้จากที่ไหนอีก!’

“ไม่มีปัญหาครับ! ฮวงจุ้ยไม่ดีก็เปลี่ยนกันได้!” น้ำเสียงของฉินเฟิงเปลี่ยนเป็นกระตือรือร้นในทันที “คุณครับ พรุ่งนี้บ่ายว่างไหม? เดี๋ยวผมจะเข้าไปดูบ้าน ถ้าถูกใจ ผมจะจ่ายเงินสดซื้อเลย!”

“เอ๊ะ? จ่าย... เงินสดเหรอคะ?”

น้ำเสียงของนายหน้าสาวเต็มไปด้วยความประหลาดใจอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“ใช่ครับ จ่ายเงินสดรวดเดียวเลย”

ฉินเฟิงตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจนัก

หลังจากวางสาย ฉินเฟิงก็รู้สึกว่าชีวิตนี้ช่างเต็มไปด้วยความหวัง

ทั้งบ้านและผลงานต่างก็อยู่แค่เอื้อมแล้ว

เขาเปิดแอปยมโลกขึ้นมาอีกครั้ง มองดูแต้มบุญกุศล 184 แต้มของตัวเอง แล้วก็รู้สึกว่ามันยังไม่ค่อยพอสักเท่าไหร่

‘หลังจากผ่านเหตุการณ์ของอู๋ต้าหยงมา ฉันก็เข้าใจถ่องแท้เลยว่า เงินทองในโลกมนุษย์มันก็แค่ของนอกกาย แต่ความแข็งแกร่งในยมโลกต่างหากที่เป็นของจริง ถ้าไม่มีความแข็งแกร่ง อย่าว่าแต่จะได้อยู่คฤหาสน์เลย ต่อให้ไปนอนอยู่ใต้สะพานลอยก็ยังต้องจ่ายค่าคุ้มครองให้ผีตัวอื่นอยู่ดี’

ฉินเฟิงคลิกเข้าไปที่ศูนย์ข้อมูลส่วนตัว สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ยอดเงินตราปรโลกที่มีตัวเลขมหาศาลทางดาราศาสตร์

【คุณต้องการใช้เงินตราปรโลก 300 ล้าน เพื่อแลกกับแต้มบุญกุศล 300 แต้มหรือไม่ (โควตาที่เหลือในเดือนนี้)?】

‘ระบบแนะนำให้ลงทุนอย่างมีเหตุผลเหรอ? ช่างหัวการลงทุนอย่างมีเหตุผลสิ! ตอนนี้ฉันไม่มีอะไรเลยนอกจากเงินตราปรโลก! แต้มบุญกุศลนี่แหละที่เป็นสกุลเงินแข็งโป๊กของแท้!’

“ยืนยัน!”

【แลกเปลี่ยนสำเร็จ! ยอดคงเหลือแต้มบุญกุศลปัจจุบันของคุณ: 484 แต้ม】

เมื่อมองดูตัวเลขที่พุ่งทะยานขึ้นในช่องนั้น รอยยิ้มของฉินเฟิงก็กว้างขึ้น

เขารีบพุ่งเข้าไปในร้านค้าแลกเปลี่ยนเพื่อ “เปย์” ให้กับตัวเองทันที

เขามองข้ามพวกไอเทมเวทมนตร์ที่ดูฉูดฉาดแต่ไร้ประโยชน์ไป และค้นหาสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในหมวดหมู่โอสถ

【โอสถควบแน่นวิญญาณ (ระดับต้น)】

【ราคา: 40 แต้มบุญกุศล / เม็ด】

【สรรพคุณ: อุดมไปด้วยพลังวิญญาณบริสุทธิ์ สามารถเพิ่มประสิทธิภาพการฝึกฝนของยมทูตในขอบเขตวิญญาณมนุษย์และขอบเขตควบแน่นวิญญาณขั้นต้นได้อย่างมหาศาล พร้อมทั้งช่วยเสริมสร้างรากฐานกายวิญญาณให้มั่นคง เป็นโอสถระดับเริ่มต้นที่ฝ่ายพลาธิการแห่งยมโลกสกัดขึ้นเป็นพิเศษสำหรับยมทูตหน้าใหม่】

‘ของดีนี่นา! นี่มันเหมือนพวกยาทวีคูณค่าประสบการณ์ในนิยายกำลังภายในเลยไม่ใช่เหรอ?’

ฉินเฟิงมองดูแต้มบุญกุศลอันมหาศาลถึง 484 แต้มของตนด้วยความรู้สึกฮึกเหิม

“ซื้อเลย! เอามาลองก่อนสักสามเม็ด!”

【ติ๊ง! หักแต้มบุญกุศล 120 แต้ม แลกเปลี่ยนโอสถควบแน่นวิญญาณ (ระดับต้น) * 3 เรียบร้อยแล้ว จัดเก็บลงในคลังสมบัติส่วนตัวของคุณ】

ด้วยแต้มบุญกุศลที่ยังเหลืออีกตั้ง 364 แต้ม ฉินเฟิงจึงไม่รู้สึกเสียดายเลยแม้แต่น้อย เขาหยิบโอสถออกมาหนึ่งเม็ดทันที

มันเป็นยาลูกกลอนสีดำสนิท ส่งกลิ่นหอมของสมุนไพรจางๆ และให้ความรู้สึกเย็นยะเยือกเมื่อสัมผัส

‘ว้าว นี่น่ะเหรอโอสถเซียนในตำนาน? หน้าตาเหมือนช็อกโกแลตมอลทีเซอร์เลยแฮะ หวังว่ารสชาติมันคงไม่แย่เกินไปนะ’

ฉินเฟิงไม่ได้คิดอะไรให้มากความ เขาเงยหน้าขึ้นและกลืนโอสถเม็ดนั้นลงคอไป

โอสถเม็ดนั้นละลายทันทีที่เข้าปาก พลังงานบริสุทธิ์อันทรงพลังปะทุขึ้นจากช่องท้อง ไหลเวียนไปทั่วแขนขาและกระดูก ก่อนจะไปบรรจบกันที่ส่วนลึกของดวงวิญญาณในท้ายที่สุด

“บ้าเอ๊ย! ยาแรงชะมัด!”

ฉินเฟิงรู้สึกเหมือนวิญญาณทั้งดวงกำลังจะระเบิดออก เขาจึงรีบนั่งขัดสมาธิและเริ่มเดินพลังเคล็ดวิชาควบแน่นวิญญาณทันที

เขาชักนำพลังงานอันมหาศาลนี้ ให้ชะล้างและหล่อหลอมกายวิญญาณของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เช้าวันรุ่งขึ้น

เมื่อฉินเฟิงลืมตาตื่นขึ้นจากการฝึกฝน เขาก็รู้สึกสดชื่นและกระปรี้กระเปร่า ประสาทสัมผัสทั้งห้าของเขาเฉียบคมขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว

เขารีบเปิดศูนย์ข้อมูลส่วนตัวขึ้นมาดูทันที

【ความแข็งแกร่ง: ขอบเขตควบแน่นวิญญาณ (ขั้นเริ่มต้น)】

“สำเร็จแล้ว!” ฉินเฟิงกระโดดตัวลอยด้วยความตื่นเต้น

‘การเปย์ทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้น! แค่คืนเดียว ฉันก็ข้ามผ่านขอบเขตใหญ่มาได้เลย! ถ้ามัวแต่พึ่งพาการฝึกฝนอย่างยากลำบากด้วยตัวเอง ชาติไหนฉันถึงจะบรรลุขอบเขตควบแน่นวิญญาณได้ล่ะ? ความสุขของคนรวยมันก็เรียบง่ายและไม่เสแสร้งแบบนี้นี่เอง!’

เขาบิดขี้เกียจอย่างพึงพอใจ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา

8:40 น.

“ชิบหายแล้ว!”

ฉินเฟิงเด้งตัวลุกจากเตียงด้วยความตกใจ

‘เก้าโมง! มีประชุมสรุปงานของหน่วยเฉพาะกิจนี่หว่า! ฉันสายแล้ว!’

พอคิดถึงใบหน้าเย็นชาของซูมู่ชิง ที่คงจะส่งสายตาสื่อความหมายว่า “แกตายแน่” ฉินเฟิงก็ถึงกับขนลุกซู่

เขาลนลานแต่งตัวและล้างหน้าแปรงฟัน คว้ากุญแจรถได้ก็วิ่งพรวดพราดออกไปทันที

‘เวรเอ๊ย มาสายตั้งแต่วันแรกที่เป็นที่ปรึกษา—ฉันจะยังเหลือศักดิ์ศรีอะไรอีกไหมเนี่ย? ยัยแม่มดจอมโหดซูมู่ชิงต้องถลึงตาใส่ฉันเหมือนจะกินเลือดกินเนื้ออีกแน่ๆ!’