บทที่ 16 มักมีพวกกบฏคิดประทุษร้ายข้า ความมั่นคงที่แท้จริงเกิดจากปราการที่แข็งแกร่งเท่านั้น

บทที่ 16 มักมีพวกกบฏคิดประทุษร้ายข้า ความมั่นคงที่แท้จริงเกิดจากปราการที่แข็งแกร่งเท่านั้น

ตึ๊ง

ทักษะกำลังทำงาน

ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ท่านได้ตื่นรู้ทักษะที่สามแห่งจักรพรรดิ—จอมคลั่งโครงสร้างพื้นฐาน

การเลื่อนระดับเสร็จสิ้น ท่านต้องการค่าประสบการณ์ 1,000 แต้มสำหรับการเลื่อนระดับครั้งต่อไป โปรดพยายามต่อไป

"จอมคลั่งโครงสร้างพื้นฐานงั้นหรือ"

"เดี๋ยวนะ ข้าเลือกจักรพรรดิปฐมมังกร เหตุใดจึงได้ทักษะเช่นนี้มาล่ะ"

"มันควรจะเป็น 'สืบทอดปณิธานหกชั่วคน กวัดแกว่งแสยาวสยบใต้หล้า กลืนกินสองโจวพิฆาตเหล่าเจ้าผู้ครองนคร ก้าวสู่สถานะอันสูงสุดควบคุมทิศทั้งหก ถือไม้เรียวเฆี่ยนตีโลกให้สยบสยอนไปทั่วสี่คาบสมุทร' ไม่ใช่หรือไง"

"ระบบ เจ้าต้องมีจุดบกพร่องแน่ๆ!"

ตึ๊ง

ตรวจสอบเสร็จสิ้น ไม่พบข้อผิดพลาด

ระบบดำเนินงานตามเจตนารมณ์ของผู้รอดชีวิตอย่างแม่นยำ อ้างอิงจากฐานข้อมูลความรู้ของท่าน

'ด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงส่งเหมิงเถียนขึ้นเหนือเพื่อสร้างกำแพงหมื่นลี้และพิทักษ์ชายแดน ขับไล่พวกซยงหนูออกไปไกลกว่าเจ็ดร้อยลี้ พวกอนารยชนมิกล้าลงใต้มาเลี้ยงม้า และเหล่านักรบของพวกมันมิกล้าน้าวคันศรเพื่อระบายความแค้น'

จิ๋นซีฮ่องเต้ทรงสร้างกำแพงเมืองจีน เมื่อพิจารณาจากระดับอุตสาหกรรมในยุคนั้น บอกข้าทีว่าพระองค์ไม่คู่ควรกับฉายา จอมคลั่งโครงสร้างพื้นฐาน ตรงไหน?

บรรพบุรุษของท่านช่างน่าสนใจยิ่งนัก

หยางเทียนกังถึงกับอึ้งไป!

ตรรกะของระบบนั้นช่างไร้ที่ติ!

แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการเลยสักนิด!!!

เขาเปิดหน้าต่างทักษะดูด้วยความรันทดใจ

— จอมคลั่งโครงสร้างพื้นฐาน: ระดับ 1

— ระดับเทวะ

— 'ด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงส่งเหมิงเถียนขึ้นเหนือเพื่อสร้างกำแพงหมื่นลี้และพิทักษ์ชายแดน ขับไล่พวกซยงหนูออกไปไกลกว่าเจ็ดร้อยลี้ พวกอนารยชนมิกล้าลงใต้มาเลี้ยงม้า และเหล่านักรบของพวกมันมิกล้าน้าวคันศรเพื่อระบายความแค้น'

— มักมีพวกกบฏคิดประทุษร้ายข้า ความมั่นคงที่แท้จริงเกิดจากปราการที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่มอบความรู้สึกปลอดภัยให้แก่ท่านได้

— สามารถใช้ค่าประสบการณ์และวัสดุจำนวนเล็กน้อย เพื่อสร้างอาคารและสิ่งมหัศจรรย์ต่างๆ ที่อยู่ต่ำกว่าระดับเทวะได้ในพริบตา อาคารและสิ่งมหัศจรรย์ที่สร้างขึ้นด้วยทักษะนี้จะมีคุณสมบัติพิเศษนานัปการ

ยิ่งใช้ค่าประสบการณ์มาก และใช้วัสดุที่ล้ำค่าและอุดมสมบูรณ์เท่าใด อาคารที่ได้ก็จะยิ่งแข็งแกร่งเท่านั้น!

(ค่าประสบการณ์เป็นตัวกำหนดระดับของอาคาร ส่วนประเภทและปริมาณของวัสดุจะเป็นตัวกำหนดพลังป้องกัน ความทนทาน และคุณสมบัติต่างๆ ของอาคาร)

"ดูเหมือนจะน่าสนใจขึ้นมาบ้างแล้ว"

หยางเทียนกังจ้องมองคำอธิบายทักษะด้วยความประหลาดใจ

"แต่มันต้องเสียค่าประสบการณ์นี่สิ!"

เขารู้สึกปวดใจอยู่ไม่น้อย

หลังจากนั้น เขาตัดสินใจทุ่มแต้มคุณสมบัติทั้ง 100 แต้มลงไปที่ค่าความคล่องตัว

ในตอนนั้นเอง

จ้าวเจิ้นตงวิ่งเข้ามาหาด้วยความตื่นเต้น "ท่านผู้นำ พวกเราเก็บเกี่ยวได้มหาศาลเลยครับ! มีคลังสินค้าหลายแห่งที่เต็มไปด้วยอาวุธ อาหาร น้ำมันเบนซิน ดีเซล โลหะ และอื่นๆ อีกมากมาย!"

"แม้แต่ขีปนาวุธขนาดเล็กก็ยังมี แต่พวกเราขนไปไม่หมดครับ!"

เมื่อได้ยินดังนั้น หยางเทียนกังจึงกล่าวอย่างรีบร้อน "อยู่ที่ไหน? พาข้าไปดูเร็ว!"

จ้าวเจิ้นตงพาเขาไปยังคลังแสง

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในคลังแสง หยางเทียนกังก็ต้องตกตะลึงกับรถบรรทุกขีปนาวุธที่จอดเรียงรายดูน่าเกรงขามและเย็นเยียบ เขาเอื้อมมือไปสัมผัสรถขีปนาวุธคันหนึ่ง สัมผัสได้ถึงความดุดันจากพื้นผิวโลหะ

"ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ไม่ต้องขนย้ายมัน!"

"พวกเราจะยึดที่นี่ไว้!"

"ว่าอย่างไรนะ"

จ้าวเจิ้นตงถึงกับอึ้ง "ท่านผู้นำ ทำเช่นนั้นไม่ได้นะครับ!"

"กำลังพลของพวกเราไม่เพียงพอที่จะรักษาฐานที่มั่นสองแห่งพร้อมกันได้ ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่ไม่มีปราการป้องกันตามธรรมชาติเลย แค่การเฝ้าเวรยามอย่างเดียวก็คงทำให้พวกเราเหนื่อยล้าจนหลับไม่ลงแล้ว"

"นอกจากนี้ ที่นี่ค่อนข้างห่างไกล การส่งกำลังบำรุงเรื่องอาหารและน้ำจะยิ่งลำบากกว่าเดิมครับ"

"ไม่หรอก ที่นี่แหละสมบูรณ์แบบที่สุด ท้ายที่สุดแล้วพวกเราก็ต้องฟื้นฟูการผลิตขึ้นมาใหม่ เมื่อเสบียงในเมืองหมดลง พวกเราจะนั่งรอความตายอย่างนั้นหรือ"

"ข้าต้องการปลูกข้าวที่นี่ ลองนึกดูสิ เมื่อลมฤดูใบไม้ร่วงพัดมา ทุ่งรวงทองจะพริ้วไหวพร้อมกับกลิ่นหอมหวานของรวงข้าว เจ้าไม่คิดถึงมันบ้างหรือ"

หยางเทียนกังผายมือออก ราวกับว่าเขาได้กลิ่นหอมของข้าวลอยมาในอากาศจริงๆ

"ท่านผู้นำ!"

ดวงตาของจ้าวเจิ้นตงเริ่มคลอหน่วยด้วยความซาบซึ้ง "ข้าพเจ้ายินดีเสี่ยงชีวิตเพื่อรักษาฐานที่มั่นนี้ไว้ให้ท่านผู้นำครับ"

"ท่านผู้นำกล่าวได้ถูกต้องแล้ว เพื่อความอยู่รอด มนุษยชาติต้องเริ่มต้นการผลิตใหม่ ให้พวกเราเป็นกลุ่มนักบุกเบิกกลุ่มแรกเถิด การหลบซ่อนอยู่หลังกำแพงเมืองนั้นปลอดภัยก็จริง แต่ด้วยวิธีนั้น พวกเราจะไม่มีวันสร้างอารยธรรมขึ้นมาใหม่ได้เลย"

รวงข้าวสีทองดูเหมือนจะปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

"ดีมาก! เสี่ยวตง ข้าดูคนไม่ผิดจริงๆ"

หยางเทียนกังตบไหล่จ้าวเจิ้นตงพลางเอ่ยชม

"แน่นอน ข้าจะไม่ปล่อยให้พวกเจ้าต้องเสียสละชีวิตไปเปล่าๆ"

"ที่นี่จะมีกำแพงเมือง มีกำแพงที่หลอมจากทองเหลืองและเหล็กกล้า เพื่อขวางกั้นพวกซอมบี้ให้พวกเจ้าเอง!"

"ว่าอย่างไรนะ"

จ้าวเจิ้นตงมองหยางเทียนกังด้วยความงุนงง

"รวบรวมพรรคพวกทั้งหมด ขนโลหะจากคลังโลหะและวัสดุก่อสร้างต่างๆ มาไว้ที่บริเวณกำแพงรอบนอก"

หยางเทียนกังไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม แต่กลับสั่งการทันที

"รับทราบครับ!"

จ้าวเจิ้นตงแม้จะยังสงสัย แต่ก็ปฏิบัติตามคำสั่งในทันที

ในขณะเดียวกัน หยางเทียนกังก็ได้กลืนผลึกนิวเคลียสสีขาวหนึ่งพันชิ้นลงไป

ตึ๊ง

ท่านได้รับค่าประสบการณ์ 1,000 แต้ม ท่านสามารถเลื่อนระดับเป็นระดับ 5 ได้

"ยังไม่ต้องเลื่อนระดับ!"

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

บริเวณกำแพงรอบนอกเต็มไปด้วยกองวัสดุที่พูนสูง ทั้งเหล็กกล้า โลหะผสม หิน อิฐ และกระสอบทราย

หยางเทียนกังชูมือขึ้น "พี่น้องทั้งหลาย วันนี้ข้าจะสร้างบ้านที่ปลอดภัยอีกแห่งหนึ่งให้พวกเจ้า"

"ปฐพี จงตื่นขึ้นเพื่อข้า!"

เขาเปิดใช้งานทักษะ จอมคลั่งโครงสร้างพื้นฐาน ในมือ พลังลึกลับสายแล้วสายเล่าถูกปลดปล่อยออกมาจากฝ่ามือลงสู่พื้นดิน โอบล้อมเหล็กกล้า โลหะผสม หิน และดินที่อยู่เบื้องหน้า

ครืน

พื้นดินเริ่มสั่นสะเทือน เพียงชั่วพริบตา กำแพงเหล็กกล้าขนาดมหึมาก็ค่อยๆ ผุดขึ้นจากพื้นดิน สูงขึ้นเรื่อยๆ จนเข้าแทนที่ตำแหน่งของกำแพงรอบนอกเดิม

จนกระทั่งมันสูงถึงห้าสิบเมตร

บนกำแพงมีเชิงเทินทุกๆ ห้าเมตร พร้อมกับช่องสำหรับติดตั้งอาวุธปืน มันทอดยาวเป็นระยะทางสิบกิโลเมตรประดุจกำแพงเมืองจีน โอบล้อมฐานทัพทหารไว้ทั้งฐาน

เมื่อมองไปยังกำแพงที่สูงตระหง่าน ทุกคนต่างลอบกลืนน้ำลาย

"นี่มัน... นี่คือกำแพงหมื่นลี้งั้นหรือ กำแพงหมื่นลี้ที่หลอมขึ้นจากเหล็กกล้า?"

ความไม่อยากเชื่อปรากฏชัดบนใบหน้าของทุกคน

"ทักษะอาชีพ!"

"นี่คือทักษะอาชีพของท่านผู้นำ!"

"ทักษะระดับเทพ!"

"มันคือทักษะระดับเทพชัดๆ!"

"เนรมิตสิ่งของได้เพียงแค่โบกมือ ไม่ต่างอะไรกับผู้วิเศษเลย!"

"ท่านผู้นำจงเจริญ! ท่านผู้นำจงเจริญ!"

ฝูงชนต่างพากันโห่ร้องด้วยความยินดี

เมื่อเห็นฉากปาฏิหาริย์นี้ จ้าวเจิ้นตงยิ่งสะอึกสะอื้นด้วยความตื้นตัน "ใครบอกว่าไม่มีผู้กอบกู้? ท่านผู้นำนี่แหละคือผู้กอบกู้ของพวกเรา คือผู้กอบกู้ของมนุษยชาติ!"

"ผู้กอบกู้! ผู้กอบกู้!"

ฝูงชนโห่ร้องขึ้นอีกครั้ง

หยางเทียนกังหลับตาลงและดื่มด่ำกับคำชมเชยของเหล่านักรบใต้บังคับบัญชา

อืม

อันที่จริง เขากำลังตรวจสอบคุณสมบัติพิเศษของ กำแพงหมื่นลี้เหล็กกล้า ที่สร้างขึ้นด้วยค่าประสบการณ์หนึ่งพันแต้มและวัสดุเหล่านั้นอยู่ต่างหาก

คำอธิบายอาคารใหม่ปรากฏขึ้นบนแผงทักษะ จอมคลั่งโครงสร้างพื้นฐาน ของเขา:

— กำแพงหมื่นลี้เหล็กกล้า: ระดับ 5

— ระดับเทวะ

— พลังป้องกัน: 100,000

— ความทนทาน: 50,000,000

— คุณสมบัติ: 1. เมื่อยืนอยู่บนกำแพง ขวัญกำลังใจของกองทัพเราจะอยู่ที่ 100% ตลอดกาล

2. การฟื้นฟูอัตโนมัติ: ฟื้นฟูความทนทาน 100,000 แต้มต่อวินาที
3. เมื่อทำการต่อสู้บนกำแพง กองทัพของเราจะมีค่าพละกำลัง +50 และค่าความคล่องตัว +50

แข็งแกร่งมาก!

หยางเทียนกังสะบัดปราณกระบี่สายหนึ่งเข้าใส่กำแพงนั้น

-0!

ตัวเลขที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็นปรากฏขึ้นบนกำแพง

แม้เขาจะอยู่ระดับ 5 แต่เขาก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับกำแพงนี้ได้แม้แต่แต้มเดียว!

ในตอนนี้ ด้วยค่าความคล่องตัว 396 และค่าสมาธิจิต 85 ปราณกระบี่เก้าสายของเขาสามารถสร้างความเสียหายได้ถึง 47,000 แต้ม ทว่ามันกลับไม่สามารถเจาะทะลุพลังป้องกันของกำแพงนี้ได้เลย!

แม้ปราณกระบี่เก้าสายจะเป็นเพียงทักษะระดับหายาก แต่ค่าสถานะของเขานั้นเหนือกว่าผู้ประกอบอาชีพระดับเทวะที่ระดับ 5 ไปไกลมากแล้ว

สมแล้วที่เป็นกำแพงหมื่นลี้ระดับเทวะ กำแพงนี้มันแข็งแกร่งจนน่าเหลือเชื่อจริงๆ!

จ้าวเจิ้นตงและคนอื่นๆ กล่าวด้วยความตื่นเต้น "ท่านผู้นำ พวกเราขอขึ้นไปบนกำแพงเพื่อดูหน่อยได้ไหมครับ"

"แน่นอน"

หยางเทียนกังพยักหน้า "ในอนาคต ข้าต้องพึ่งพาพวกเจ้าทุกคนในการรักษาความปลอดภัยบนกำแพงนี้"

ฝูงชนพากันเดินขึ้นไปบนกำแพงด้วยความตื่นเต้น จากนั้นเสียงโห่ร้องก็ดังขึ้น "ข้ารู้สึกเหมือนมีพลังเต็มเปี่ยม! พละกำลังและความคล่องตัวของข้าเพิ่มขึ้นจริงๆ ด้วย!"

"ข้าก็เหมือนกัน!"

จ้าวเจิ้นตงกล่าวด้วยความภาคภูมิใจขณะอยู่บนกำแพง "ท่านผู้นำ ด้วยกำแพงนี้ ข้าพเจ้ามั่นใจว่าจะรักษาฐานที่มั่นนี้ให้ท่านได้อย่างแน่นอนครับ"

"หากข้าพเจ้าทำไม่ได้ ข้าพเจ้ายินดีจะทำตามอย่างขุนศึกโบราณ ยอมให้ท่านผู้นำตัดศีรษะได้เลย"

"ฮ่าๆๆ!"

ทุกคนต่างระเบิดเสียงหัวเราะออกมา "พวกเราก็เช่นกัน"

ชั่วขณะหนึ่ง ความอ้างว้างในยุควันสิ้นโลกดูเหมือนจะถูกปัดเป่าไปจนสิ้นด้วยกำแพงอันเกรียงไกรนี้

เมื่อทุกคนเริ่มคลายความตื่นเต้นลง

หยางเทียนกังก็เริ่มวางแผนขั้นตอนต่อไป

"เสี่ยวตง นับจากนี้เจ้าจะเป็นผู้ดูแลฐานที่มั่นแห่งนี้ ข้อกำหนดของข้าคือ ฐานที่มั่นนี้ห้ามสูญเสียไปเด็ดขาด เว้นแต่จะเป็นเหตุสุดวิสัยที่เลี่ยงไม่ได้จริงๆ"

"เจ้าสามารถรับผู้รอดชีวิตในพื้นที่โดยรอบเข้ามา และออกค้นหาเสบียงในบริเวณใกล้เคียงได้"

"แล้วท่านล่ะครับท่านผู้นำ ท่านจะกลับไปที่หมู่บ้านเทียนติ่งหรือเปล่า"

จ้าวเจิ้นตงถาม

"ไม่!" หยางเทียนกังส่ายหน้า "เตรียมรถบรรทุกให้ข้าคันหนึ่ง ขนโลหะ กระจกกันกระสุน และอาวุธปืนไปให้เต็มรถ ข้ามีเรื่องต้องใช้พวกมัน"