บทที่ 15 อะไรนะ สุ่มได้จักรพรรดิปฐมมังกร?

บทที่ 15 อะไรนะ สุ่มได้จักรพรรดิปฐมมังกร?

"รับทราบ! รับทราบ! รับทราบ!"

เสียงโห่ร้องของกองทัพทั้งสองดังกึกก้องสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นไปถึงชั้นฟ้า

พวกเขาส่วนใหญ่ก้าวกระโดดจากคนธรรมดากลายมาเป็นผู้ประกอบอาชีพ ในขณะที่เหล่าผู้วิวัฒนาการดั้งเดิมในตอนนี้ต่างก็มีระบบพลังวิเศษถึงสองรูปแบบในร่างเดียว

กลิ่นอายความแข็งแกร่งช่างดูเกรียงไกรยิ่งนัก!

รถบรรทุกทหารสี่คันที่ปกติไม่ค่อยได้ถูกนำออกมาใช้ บัดนี้ถูกขับเคลื่อนนำขบวนออกจากหมู่บ้านจัดสรรอย่างสง่างาม

ตลอดเส้นทาง ฝูงซอมบี้ต่างพากันดาหน้าเข้ามาขวางทางและวิ่งไล่ตามรถบรรทุกทั้งสี่คัน บรรดาผู้รอดชีวิตที่หลบซ่อนตัวอยู่ตามตึกรามบ้านช่องต่างไม่เคยเห็นขบวนกองกำลังที่อาจหาญเช่นนี้มาก่อน จึงพากันตะโกนเรียกไม่ขาดสาย "นั่นกองทัพนี่! ช่วยด้วย! ช่วยพวกเราด้วย!"

"ทุกท่านโปรดอย่าได้ส่งเสียงดัง พวกเรากำลังออกไปปฏิบัติภารกิจนอกเมือง โปรดดูแลตัวเองให้ดี เมื่อพวกเรามีกำลังเหลือเฟือแล้ว จะกลับมาช่วยพวกท่านอย่างแน่นอน"

จ้าวเจิ้นตงแผดตะโกนผ่านเครื่องขยายเสียง

หยางเทียนกังไม่ได้ห้ามปรามคำมั่นสัญญานั้น

จ้าวเจิ้นตงเป็นคนซื่อสัตย์และมีคุณธรรม ทว่าเขามิใช่คนโง่ เขามีกฎเกณฑ์การบริหารของตนเองนั่นคือการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม

มิเช่นนั้นคงไม่มีตลาดแลกเปลี่ยนที่ชั้นใต้ดินชั้นสอง และเขาคงไม่สามารถสะสมทรัพย์สินมหาศาลขนาดนั้นได้ เขาย่อมรู้ดีว่าควรลงมือทำสิ่งใดตามกำลังของตน

ระหว่างทาง หยางเทียนกังได้เก็บรวบรวมเสบียงไปด้วย โดยเฉพาะพวกเมล็ดพันธุ์และสิ่งของจำเป็นอื่นๆ

สองชั่วโมงต่อมา

ทุกคนก็มาถึงจุดหมายปลายทาง

สถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่บริเวณชานเมืองหลิวซี โครงสร้างทั้งหมดถูกโอบล้อมด้วยกำแพงที่มีลวดหนามไฟฟ้าขึงอยู่ด้านบน พื้นที่กว้างขวางจนมองไม่เห็นสุดปลายกำแพงในคราวเดียว ทว่ากำแพงเหล่านั้นกลับชำรุดเสียหายในหลายจุด

ถนนมุ่งตรงไปยังประตูหลักซึ่งเป็นบานประตูเหล็กขนาดใหญ่ที่เปิดอ้าทิ้งไว้ กว้างพอที่จะให้รถบรรทุกหลายคันวิ่งผ่านเข้าไปได้พร้อมกัน

บนกำแพงลานกว้างมีตัวอักษรเขียนไว้ว่า กองพลที่เก้า หน่วยรักษาการณ์เมืองหลิวซี... กองบัญชาการกองทัพ

กำแพงลานแห่งนั้นเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด จนทำให้ตัวอักษรบางส่วนเลือนรางจนมองไม่ชัด

ภายในประตูมีต้นหลิวปลูกเรียงรายเป็นระเบียบตามแนวถนนคอนกรีต ฝูงซอมบี้ในชุดขาดรุ่งริ่งเดินโซซัดโซเซไปมา

เมื่อมองจากระยะไกล มันดูหนาแน่นดำมืดประดุจกองทัพมด

"นี่มัน... ทำไมถึงมีซอมบี้มากมายขนาดนี้"

จ้าวเจิ้นตงตกตะลึง "มันมากกว่าที่สาขาก๊าซธรรมชาติทางทิศตะวันออกหลายสิบเท่าเชียวนะ ท่านผู้นำ พวกเรากลับกันก่อนดีไหมครับ? ข้าพเจ้าเกรงว่าที่นี่จะมีตัวตนที่น่าสยดสยองยิ่งกว่าราชาซอมบี้ตัวนั้นเสียอีก!"

เขาเข็ดขยาดจากเหตุการณ์คราวก่อนจนหวาดระแวงไปหมด

"ไม่ต้องกังวลไป"

"หากที่นี่มีราชาซอมบี้อยู่อีกตัว มนุษยชาติก็คงเกินกว่าจะเยียวยาแล้วละ"

หยางเทียนกังหัวเราะออกมา

หากในเมืองหลิวซีเพียงเมืองเดียวมีราชาซอมบี้ถึงสองตัว โลกใบนี้คงเต็มไปด้วยพวกมันไปหมดแล้ว!

ถ้าเป็นเช่นนั้นมนุษย์จะอยู่ไปเพื่ออะไรกัน

"ตามข้ามา แล้วฆ่าล้างพวกมันให้สิ้น!"

ทุกคนต่างชักดาบและถือปืนกลเบา ติดตามหยางเทียนกังพุ่งรบเข้าไปข้างใน

"ปราณกระบี่เก้าสาย!"

หยางเทียนกังยกมือขึ้นและปลดปล่อยปราณกระบี่เก้าสายออกไป แหวกฝูงซอมบี้จนกลายเป็นทางสายเลือดที่มีความยาวถึงห้าสิบเมตรถึงเก้าเส้นทาง

ทุกคนที่ไม่เคยเห็นฉากที่ราวกับหลุดออกมาจากโลกจอมยุทธเช่นนี้ ต่างพากันส่งเสียงโห่ร้องด้วยขวัญกำลังใจที่พุ่งทะยาน "ท่านผู้นำไร้เทียมทาน!"

พวกเขาเล็งปืนกลเบาแล้วกระหน่ำยิง

เพียงพริบตาเดียว เศษเนื้อและเลือดก็สาดกระจาย! ฝูงซอมบี้ล้มตายลงเป็นจำนวนมาก!

โฮก!

พวกซอมบี้คำรามขึ้นพร้อมกัน พุ่งเข้าหาฝูงชนด้วยความคลั่งแค้น ด้วยความที่พวกมันไร้สมอง จึงไม่มีความเกรงกลัวต่อความตายแม้แต่น้อย

ซอมบี้มีจำนวนมากเกินไป!

ในไม่ช้า

ซอมบี้ระดับสูงระดับ 3 ทั้งซอมบี้ลิ้นยาว ซอมบี้สายความคล่องตัว และพวกตัวแลบลิ้นเลีย นับหลายสิบตัวพุ่งเข้ามาประจันหน้ากับทุกคน

"เตรียมดาบ!"

จ้าวเจิ้นตงสั่งการ

ทุกคนต่างเก็บปืนกลเบาแล้วชักดาบออกมา ฟาดฟันใส่ซอมบี้ที่ดาหน้าเข้ามา

พวกเขาล้วนเป็นนักรบที่มีประสบการณ์ โดยจัดทีมทีมละสามคนเพื่อรุมโจมตีซอมบี้ระดับสูงหนึ่งตัว

ซอมบี้ระดับสูงหลายสิบตัวถูกจัดการลงอย่างรวดเร็ว

ในตอนนั้นเอง ซอมบี้ที่มีความสูงถึงสามเมตรสองตัวปรากฏกายขึ้น ทุกคนต่างพุ่งเข้าใส่อย่างไม่เกรงกลัว

"อย่าเข้าไป! พวกนี้คือซอมบี้จอมพลังระดับสูงระดับ 5 พวกเจ้าไม่ใช่คู่มือของมัน!"

หยางเทียนกังพุ่งตัวประดุจสายฟ้าแลบไปปรากฏกายเบื้องหน้าซอมบี้ยักษ์เหล่านั้น และสะบัดกระบี่เพียงครั้งเดียวตัดศีรษะของพวกมันทั้งคู่จนกระเด็น

โฮก!

หอกซัดพุ่งแหวกอากาศส่งเสียงหวีดหวิวมาจากระยะไกล

"หลบไป!"

หยางเทียนกังตะโกนก้องพลางเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง

หอกซัดพุ่งปักลงบนพื้นคอนกรีตจนส่วนหางสั่นระริกไม่หยุด คนที่อยู่เบื้องหลังหยางเทียนกังต่างมองดูหอกเล่มนั้นด้วยความหวาดเสียวที่ยังค้างอยู่ในใจ

หากท่านผู้นำไม่ตะโกนบอกให้หลบ พวกเขาคงถูกเสียบทะลุร่างไปแล้ว

แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้ทันเบาใจ พื้นดินก็เริ่มสั่นสะเทือนขึ้นมาอีกครั้ง

ซอมบี้ขนาดมหึมาตัวหนึ่งกระโดดเข้าหาพวกเขา

ทุกคนต่างพากันตื่นตระหนก "แย่แล้ว นั่นมันราชาซอมบี้! ท่านผู้นำ รีบถอยเร็วครับ!"

ซอมบี้ตัวนี้สูงถึงสิบเมตร และสามารถกระโดดได้ไกลถึงสามสิบเมตรในการกระโดดเพียงครั้งเดียว ซึ่งเป็นภาพที่น่าสยดสยองอย่างยิ่ง

"อย่าเพิ่งลนลาน มันไม่ใช่ราชาซอมบี้ แต่มันคือจอมทัพซอมบี้!"

หยางเทียนกังกล่าวปลอบขวัญทุกคน

ในตอนแรกเขาก็คิดว่าเป็นราชาซอมบี้เช่นกัน แต่เมื่อพิจารณาดูให้ดี ซอมบี้ตัวนี้มีผิวสีน้ำเงิน มิใช่สีแดงฉาน และมีแขนงอกออกมาจากแผ่นหลังอีกคู่หนึ่ง

มันคือซอมบี้สี่แขน

ที่มันสูงถึงสิบเมตรก็เพราะมันคือซอมบี้ระดับ 10

จอมทัพซอมบี้ในระดับเดียวกันจะมีศักยภาพเทียบเท่ากับผู้ประกอบอาชีพคุณภาพระดับยอดเยี่ยม และบางตัวอาจจะแข็งแกร่งกว่าผู้ประกอบอาชีพในระดับนั้นเสียอีก

แม้พวกมันจะขาดสติปัญญา แต่เสียงคำรามของมันสามารถควบคุมซอมบี้ระดับต่ำได้

ค่าสถานะของผู้ประกอบอาชีพคุณภาพระดับยอดเยี่ยมที่ระดับ 10 จะอยู่ที่ประมาณ 440 แต้ม แม้ซอมบี้สี่แขนตัวนี้จะแข็งแกร่งกว่า แต่มันก็น่าจะมีค่าสถานะอยู่ที่ประมาณ 500 แต้มเท่านั้น

ซึ่งยังไม่เท่าเขา!

ฆ่ามันได้!

หยางเทียนกังประเมินเปรียบเทียบในทันที

"ถอยไป!"

เขาพุ่งเข้าหาด้วยกระบี่โลหะผสมในมือ

บึ้ม!

ซอมบี้สี่แขนพลันขยายร่างใหญ่โตขึ้นจนถึงยี่สิบเมตร และเหวี่ยงแขนทั้งสี่เข้าใส่หยางเทียนกังอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อหมัดของมันกระแทกลงบนพื้น ถนนคอนกรีตก็เกิดหลุมขนาดมหึมาสองหลุม เศษปูนและฝุ่นละอองฟุ้งกระจายไปทั่ว ในขณะที่ฝูงซอมบี้โดยรอบก็ถูกแรงกระแทกปลิวหายไปด้วย

"ท่านผู้นำ!"

ทุกคนแผดร้องด้วยความหวาดกลัว

ภายใต้พละกำลังอันมหาศาลเช่นนั้น พวกเขาไม่อาจจินตนาการถึงผลลัพธ์ที่จะตามมาได้เลย

"เจ้าตัวโต เจ้ามันเชื่องช้าเกินไป!"

เสียงหนึ่งดังขึ้น หยางเทียนกังที่ทุกคนคิดว่าถูกโจมตีไปแล้ว กลับไปปรากฏกายอยู่เหนือศีรษะของซอมบี้สี่แขนและตวัดกระบี่ตัดคอของมันจนขาดสะบั้น

โครม

ร่างของซอมบี้สี่แขนล้มตึงลงประดุจอาคารพังทลาย ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงอีกครั้ง

"นี่มัน... ท่านผู้นำไร้เทียมทานจริงๆ!"

จ้าวเจิ้นตงนำเหล่าลูกน้องโห่ร้องแสดงความยินดี

หยางเทียนกังยิ้มพลางใช้กระบี่เขี่ยเปิดกะโหลกของซอมบี้สี่แขนตัวนั้น และพบกับผลึกนิวเคลียสสีม่วงขนาดเท่าลูกแก้วปรากฏขึ้น!

มันใสสะอาดและส่องประกายระยิบระยับล้อแสงตะวัน!

ผลึกนิวเคลียสสีม่วง!

เพียงชิ้นเดียวก็มีค่าเท่ากับค่าประสบการณ์ 100 แต้ม!

หยางเทียนกังคว้ามันไว้แล้วตะโกนสั่ง "ฆ่า!" ก่อนจะพุ่งเข้าจัดการซอมบี้ที่เหลือต่อ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

จ้าวเจิ้นตงทำความเคารพ "รายงานท่านผู้นำ ซอมบี้ทั้งหมดในเขตฐานทัพทหารแห่งนี้ถูกกำจัดสิ้นแล้ว รวมสังหารซอมบี้ไปทั้งหมด 66,000 ตัวครับ"

"หากไม่นับรวมผลึกนิวเคลียสซอมบี้ที่ท่านผู้นำเก็บได้เอง พวกเราได้รับผลึกนิวเคลียสสีขาวทั้งหมด 5,000 ชิ้น และสีน้ำเงิน 100 ชิ้นครับ"

ดวงตาของเขาแดงก่ำ และเขายิ่งตื่นเต้นมากขึ้นขณะรายงาน

พวกเราเคยได้ผลึกนิวเคลียสมากมายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!

"นี่คือส่วนของท่านผู้นำ จำนวน 3,000 ผลึกสีขาว และ 60 ผลึกสีน้ำเงินครับ"

เขาส่งกระสอบป่านให้หยางเทียนกัง

"ดีมาก!"

"จงจัดสรรผลึกนิวเคลียสที่เหลือให้พี่น้องทุกคนเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของพวกเรา"

"รับด้วยเกล้าครับ!"

จ้าวเจิ้นตงเดินจากไปด้วยความกระตือรือร้น

"ฮ่าๆๆ!"

หยางเทียนกังหัวเราะร่า

การใช้กระสอบป่านบรรจุเงิน... ไม่สิ... บรรจุค่าประสบการณ์ เขาได้สัมผัสกับมันแล้วในวันนี้!

ในการรบครั้งนี้ เขาได้รับผลึกนิวเคลียสสีขาวรวม 4,000 ชิ้น สีน้ำเงิน 100 ชิ้น และสีม่วงอีก 1 ชิ้น

ก่อนหน้านี้เขายังมีผลึกสีขาวเหลืออยู่ 93 ชิ้น และสีน้ำเงินอีก 2 ชิ้น

"เลื่อนระดับให้ข้า!"

เขาหยิบผลึกนิวเคลียสสีขาวขึ้นมาเต็มกำมือแล้วโยนเข้าปากเหมือนกินเยลลี่

ตึ๊ง

ท่านได้รับค่าประสบการณ์รวม 500 แต้ม เลื่อนระดับสำเร็จ ท่านได้รับแต้มคุณสมบัติ 100 แต้ม

ระดับของท่านเลื่อนขึ้นเป็นระดับ 4 ท่านสามารถอัปเกรดทักษะเดิมที่มีอยู่ หรือตื่นรู้ทักษะใหม่ได้

"ตื่นรู้ทักษะใหม่"

โปรดเลือกทิศทางการตื่นรู้ ทิศทางที่ต่างกันจะนำมาซึ่งทักษะอาชีพที่แตกต่างกัน โปรดเลือกอย่างระมัดระวัง

แถวของไพ่สีรุ้งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหยางเทียนกัง

มันคือคำที่คุ้นเคยอย่าง "จักรพรรดิปฐมมังกร" "จักรพรรดิอันธพาล" "จักรพรรดิยาจก" "จักรพรรดิแห่งสวรรค์"...

จากนั้น ไพ่ทั้งหมดก็ถูกสับเปลี่ยนและคว่ำหน้าลง

หยางเทียนกังเลือกเปิดไพ่: "จักรพรรดิโพธิสัตว์" "จักรพรรดิผู้สมบูรณ์" "จักรพรรดิเด็ก" และ "จักรพรรดิปฐมมังกร"

จักรพรรดิปฐมมังกร!

หยางเทียนกังถูกดึงดูดด้วยคำสี่คำนี้เท่านั้น

ผู้ที่จะถูกเรียกว่าจักรพรรดิปฐมมังกรได้ ย่อมมีเพียงจิ๋นซีฮ่องเต้เท่านั้น แม้แต่คำว่าจักรพรรดิ หรือฮ่องเต้ ก็เป็นคำที่เขาสถาปนาขึ้นมาเอง!

หากเลือกเขา ทักษะที่ได้มาจะต้องสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั้งปฐพีอย่างแน่นอน!

เขาหัวเราะเสียงดัง "ฮ่าๆๆ ข้าถูกรางวัลใหญ่เข้าให้แล้ว"

"ข้าเลือกจักรพรรดิปฐมมังกร!"