บทที่ 24 ความสามารถของมนุษย์หมูป่านักรบ

บทที่ 24 ความสามารถของมนุษย์หมูป่านักรบ

ดูจากผลลัพธ์ที่ทำให้กล้ามเนื้อขยายตัวหลังจากได้รับพลังจากมนุษย์หมูป่าธรรมดา ไรอันแทบจะมั่นใจได้เลยว่า ผลของมนุษย์หมูป่านักรบนั้นจะต้องโดดเด่นยิ่งกว่า ซึ่งจะทำให้รูปร่างของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน

หากเขาเปิดใช้งานบนรถม้าเมื่อครู่นี้ จะต้องดึงดูดความสนใจของผู้คนอย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้ เขาอยู่คนเดียวในห้องพักของโรงเตี๊ยม ปัญหานั้นจึงหมดไป

เมื่อคิดได้ดังนั้น ไรอันจึงถอดเสื้อเกราะหนังและเสื้อซับในผ้าลินินออก เปลือยท่อนบนยืนอยู่หน้ากระจกทองแดง

ทันทีที่เขากดใช้งานไอคอนสายเลือดมนุษย์หมูป่านักรบในช่องสี่เหลี่ยมช่องที่สี่ ไรอันก็เห็นผ่านกระจกทองแดงว่า กล้ามเนื้อบนร่างกายของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วด้วยตาเปล่า

กล้ามเนื้อบ่าที่เดิมทีก็ชัดเจนอยู่แล้ว ตอนนี้กลับนูนเด่นขึ้นมาราวกับนักมวยผิวดำมืออาชีพในชาติก่อน

ยิ่งไปกว่านั้น กล้ามเนื้อคอด้านหน้าทั้งสองเส้นก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

กล้ามเนื้อหัวไหล่ กล้ามเนื้อต้นแขนทั้งด้านหน้าและด้านหลัง รวมถึงกล้ามเนื้อส่วนใหญ่บนลำตัวท่อนบน ล้วนแข็งแกร่งกำยำขึ้นจนแทบจะเทียบชั้นกับอาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ นักเพาะกายและผู้ว่าการรัฐชื่อดังในโลกก่อนได้เลย

"เอาเถอะ มิน่าล่ะในโลกอินเทอร์เน็ตชาติก่อนถึงมีคำคมว่า ลูกผู้ชายตัวจริงต้องเน้นสกิลติดตัว..."

ในขณะเดียวกัน ไรอันรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างเพิ่มเข้ามาในหัว ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ไหลผ่านเข้ามาไม่หยุด — การวิ่งด้วยความเร็วสูง... การพุ่งชน... เขี้ยวอันแหลมคม...

เมื่อสัมผัสได้ถึงพละกำลังที่เอ่อล้นไปทั่วร่าง ไรอันก็อดไม่ได้ที่จะเลื่อนสายตาไปดูที่หน้าต่างสถานะ

[ชื่อ: ไรอัน]

[อาชีพ: ชาวนา]

[สายเลือดที่ได้รับ: สายเลือดก๊อบลินนักรบ x1, สายเลือดก๊อบลินเสริมพลังความเย็น x1, สายเลือดมนุษย์หมูป่า x1, สายเลือดมนุษย์หมูป่านักรบ x1]

[พรสวรรค์ทางสายเลือด: ขยายพันธุ์ความเร็วสูง lv3... ร่างกายกำยำ lv1... วิสัยทัศน์แสงน้อย lv1... ผู้เชี่ยวชาญน้ำแข็ง lv1... พละกำลังมหาศาล lv2... หนังหนา lv2... จมูกไว lv2... ความชำนาญการใช้ค้อน lv1]

[ความสามารถคล้ายเวทมนตร์: รังสียะเยือก lv1, พุ่งชนอย่างป่าเถื่อน lv1]

[พละกำลัง: 5 (+3)]

[ความว่องไว: 5 (+1)]

[ความทนทาน: 5 (+3)]

[สติปัญญา: 7]

[การรับรู้: 5 (+1)]

[เสน่ห์: 5]

......

"'พละกำลังมหาศาล' และ 'หนังหนา' ต่างก็เลื่อนเป็น lv2 ทั้งคู่เลยหรือ? สายเลือดมนุษย์หมูป่านักรบนี่ทรงพลังกว่ามนุษย์หมูป่าธรรมดาจริงๆ ด้วย!" ไรอันเห็นสาเหตุที่ร่างกายเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากได้ในทันที

ผลของพรสวรรค์ติดตัวทั้งสองอย่างนี้ก็ชัดเจนและเข้าใจง่าย:

'พละกำลังมหาศาล lv2' ผลลัพธ์: พละกำลัง +3 (หมายเหตุ: ภายใต้สภาพร่างกายปัจจุบัน)

'หนังหนา lv2' ผลลัพธ์: ความทนทาน +3 เพิ่มความต้านทานพิษและการป้องกันการเจาะเกราะอีก 30% (หมายเหตุ: ภายใต้สภาพร่างกายปัจจุบัน)

"เอ๊ะ? ความชำนาญการใช้ค้อน lv1?" ไรอันแปลกใจเล็กน้อยที่มีพรสวรรค์นี้โผล่ขึ้นมา

"หรือจะเป็นเพราะพวกมนุษย์หมูป่าชอบใช้ค้อนไม้ขนาดใหญ่และลูกตุ้มหนามกันนะ?"

แต่เห็นได้ชัดว่า นี่เป็นเรื่องเซอร์ไพรส์ที่น่ายินดีสำหรับไรอัน!

ไรอันเพ่งสมาธิไปที่ 'ความชำนาญการใช้ค้อน lv1'

ความชำนาญการใช้ค้อน (ติดตัว) lv1 ผลลัพธ์: คุณจะมีความคุ้นเคยตามธรรมชาติกับอาวุธประเภทค้อนทุกชนิด เมื่อใช้อาวุธประเภทค้อน พลังโจมตีจะเพิ่มขึ้น 10%; และเมื่อเรียนรู้ทักษะการต่อสู้ด้วยค้อน ความเร็วในการเรียนรู้จะเพิ่มขึ้น 20%

"เดี๋ยวนะ มีความชำนาญการใช้ค้อนแบบนี้ บางทีข้าอาจจะไปขอให้ครูฝึกฮัมเบิร์ตสอนวิชาค้อนให้ก็ได้นี่นา"

ไรอันนึกย้อนไปถึงค้อนศึกที่วางอยู่มุมลานหลังสมาคม

ขอเพียงแค่แกว่งค้อนศึกให้ระฆังดังได้ ก็สามารถเรียนรู้วิชาค้อนจากครูฝึกฮัมเบิร์ตได้

ไรอันมั่นใจว่า ทักษะค้อนของฮัมเบิร์ตในฐานะนักรบคนแคระ ย่อมต้องเหนือกว่ามนุษย์หมูป่านักรบอย่างแน่นอน

ขนาดแค่มนุษย์หมูป่านักรบเหวี่ยงลูกตุ้มหนาม พลังทำลายล้างยังน่ากลัวขนาดนั้น!

ไม่อยากจะคิดเลยว่าพลังของค้อนคนแคระจะขนาดไหน

ไม่ใช่ว่าไรอันโลภมาก อยากเป็นทั้งนักรบ อยากเป็นทั้งจอมเวทย์

แต่ทักษะที่ทรงพลังในตอนนี้ของเขาล้วนได้มาจากมอนสเตอร์

ถ้าเขาอยากจะจัดการมอนสเตอร์ที่เก่งกาจกว่านี้ ก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด

รวมถึงความชำนาญการใช้ค้อนนี้ด้วย ก็ได้มาจากมนุษย์หมูป่านักรบ เขาควรจะใช้มันให้เกิดประโยชน์สูงสุดเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง

คงจะไม่ทิ้งความชำนาญการใช้ค้อนไปดื้อๆ แล้วใช้แต่รังสียะเยือกหรอกนะ?

"เอ๊ะ นี่มัน..."

ทันใดนั้น ไรอันก็เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย เมื่อเห็นรายการใหม่ที่เพิ่มเข้ามาในช่องความสามารถคล้ายเวทมนตร์:

พุ่งชนอย่างป่าเถื่อน lv1 ผลลัพธ์: ในระยะ 15 เมตร คุณสามารถรวบรวมพลังแล้วพุ่งเข้าใส่เป้าหมายด้วยความเร็วสูง หากเป้าหมายมีพละกำลังน้อยกว่าคุณ จะถูกชนกระเด็น หากความแตกต่างของพละกำลังมีมากเกินไป เป้าหมายอาจกระดูกหักหรือติดสถานะมึนงง

(หมายเหตุ: ความสามารถคล้ายเวทมนตร์นี้มีที่มาจากท่าพุ่งชนด้วยเขี้ยวของมนุษย์หมูป่านักรบ ได้รับการปรับปรุงให้เหมาะสมกับการใช้งานแล้ว)

"คือท่าโจมตีที่มนุษย์หมูป่านักรบใช้เมื่อกี้งั้นหรือ?"

"ที่แท้ระบบก็สามารถปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมได้ด้วย"

"ก็จริง ข้าเป็นมนุษย์ ไม่มีเขี้ยว จะไปใช้ท่าพุ่งชนด้วยเขี้ยวได้ยังไง"

พอนึกถึงภาพมนุษย์หมูป่านักรบก้มหัวใช้เขี้ยวขวิดแกรนท์จนกระเด็น ไรอันก็เข้าใจแจ่มแจ้ง

"แต่พุ่งชนอย่างป่าเถื่อนฟังดูเหมือนทักษะอาชีพของนักรบเลยแฮะ?"

"แล้วทำไมถึงมาอยู่ในหมวดความสามารถคล้ายเวทมนตร์ได้ล่ะ?"

"หรือว่าความสามารถที่แตกแขนงมาจากสายเลือด จะถูกจัดให้อยู่ในหมวดนี้ทั้งหมด?"

ไรอันลองคิดดู และสันนิษฐานคำตอบที่ดูเข้าเค้าที่สุด แต่จะถูกหรือไม่นั้นก็ไม่แน่ใจ

แต่นั่นก็ไม่ใช่อุปสรรคในการนำความสามารถนี้มาใช้

"ตอนนี้ช่องสายเลือดทั้งสี่ช่องของข้าเต็มแล้ว"

"เดี๋ยวนะ สายเลือดมนุษย์หมูป่าธรรมดาก็ไม่จำเป็นต้องใช้แล้วนี่นา"

ไรอันถอดไอคอนมนุษย์หมูป่าธรรมดาออกจากช่องสายเลือดช่องที่สาม และเก็บกลับเข้าไปในช่องเก็บของสิบหกช่อง

เป็นไปตามคาด แม้จะเอาไอคอนมนุษย์หมูป่าธรรมดาออก หน้าต่างสถานะของไรอันในตอนนี้ก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

แม้แต่ช่องพรสวรรค์ทางสายเลือด ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

"นั่นหมายความว่า สำหรับสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์เดียวกัน สายเลือดระดับสูงสามารถครอบคลุมผลของสายเลือดระดับต่ำกว่าได้ทั้งหมด"

"อืม ข้อยกเว้นเดียวก็คือพวกสายพันธุ์กลายพันธุ์แบบนั้น"

ไรอันเหลือบตามองช่องสายเลือดช่องที่สอง -- สายเลือดก๊อบลินเสริมพลังความเย็น

ช่องที่สองและช่องที่หนึ่งล้วนเป็นสายเลือดก๊อบลิน เขาเคยลองแล้ว มันไม่สามารถรวมเข้าด้วยกันได้

ไม่อย่างนั้น เขาคงจะมีช่องสายเลือดว่างเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งช่อง

"เดี๋ยวก่อน บางทีอาจไม่ใช่ว่ารวมกันไม่ได้ แต่เป็นเพราะสายเลือดก๊อบลินนักรบของข้าอันนี้ ได้มาจากการหลอมรวมต่างหาก"

"ตามคำเตือนของระบบก่อนหน้านี้ -- 'ไม่สามารถหลอมรวมซ้ำสองได้' เป็นไปได้สูงมากว่าจะเป็นเพราะสาเหตุนี้!"

ทันใดนั้น ราวกับสายฟ้าฟาดผ่าความมืดมิด

ไรอันเบิกตากว้าง ประกายความคิดสว่างวาบขึ้นในหัว

"ดูเหมือนคราวหน้าข้าต้องลองพิสูจน์ดูหน่อยแล้ว"

"ก๊อบลินนักรบมักจะพบได้บ่อยในฝูงก๊อบลินขนาดกลาง อีกสักพักค่อยลองหาดูแล้วกัน"

ตามระดับความอันตรายในการต่อสู้จริงและการจัดระดับตามธรรมเนียมของสมาคมนักผจญภัย มอนสเตอร์ฝูงเล็กอย่างพวกก๊อบลินที่มีจำนวนต่ำกว่ายี่สิบตัว ความอันตรายจะค่อนข้างต่ำ

โดยพื้นฐานแล้ว ทีมนักผจญภัยที่มีประสบการณ์สักหน่อยก็สามารถกวาดล้างได้

แต่ถ้าเป็นฝูงขนาดกลาง เรื่องก็จะต่างออกไป

ยกตัวอย่างก๊อบลินเหมือนเดิม ถ้ามีจำนวนยี่สิบถึงห้าสิบตัว มีโอกาสสูงมากที่จะปรากฏก๊อบลินที่แข็งแกร่งกว่าระดับก๊อบลินนักรบ และระบบการรวมกลุ่มก็จะซับซ้อนและรัดกุมยิ่งขึ้น

อาจจะมีก๊อบลินที่เชี่ยวชาญการใช้ธนูสั้นโดยเฉพาะ

เมื่อมีก๊อบลินนักรบและก๊อบลินที่มีความสามารถโจมตีระยะไกล ระดับความท้าทายก็จะพุ่งสูงขึ้น โดยจะอยู่ระหว่างระดับหนึ่งถึงสอง

"จะรอให้คริสหายดีแล้วไปพร้อมกับทีม หรือจะหาทีมชั่วคราวไปก่อนดีนะ?"

"ไม่รีบ บางทีข้าควรจะใช้เวลาทบทวนตัวเองสักหน่อย"

แต่แล้ว ไรอันก็ตระหนักได้ว่า เขาดูจะใจร้อนเกินไปหน่อย

เขาเพิ่งจะได้ความสามารถใหม่ 'พุ่งชนอย่างป่าเถื่อน' มา ยังไม่ทันได้ลองใช้จริงจัง ก็คิดจะออกผจญภัยต่อซะแล้ว

ไรอันรู้ตัวว่า อาจเป็นเพราะความสำเร็จในการได้รับความสามารถจากมอนสเตอร์ทั้งสองครั้งก่อนหน้านี้ ทำให้เขาเกิดความลำพองใจ

"พรุ่งนี้ลองทดสอบความสามารถใหม่ก่อนดีกว่า"

"จากนั้นค่อยไปหาครูฝึกฮัมเบิร์ต ถามเรื่องเรียนวิชาค้อน"

ทันใดนั้น ไรอันก้มมองกล้ามเนื้อที่ปูดโปนบนร่างกายตัวเอง แล้วส่ายหน้าพึมพำกับตัวเองว่า

"พรุ่งนี้ก่อนไปสมาคม ต้องไปหาซื้อชุดเกราะโซ่ถักมาใส่เพื่ออำพรางหุ่นที่เปลี่ยนไปนี้ก่อน"

เพราะหลังจากได้รับพลังจากสายเลือดมนุษย์หมูป่านักรบ รูปร่างของเขาแทบจะกลายเป็นชวาร์เซเน็กเกอร์คนที่สองไปแล้ว

ร่างกายเปลี่ยนแปลงกะทันหันขนาดนี้ในเวลาสั้นๆ ย่อมต้องเป็นที่สงสัยแน่นอน

การปกปิดไว้บ้างจึงเป็นเรื่องจำเป็น