บทที่ 1 วิธีใช้งานสูตรโกงที่ถูกต้อง

บทที่ 1 วิธีใช้งานสูตรโกงที่ถูกต้อง

ยามเย็น

ณ ทุ่งนาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองมิลเลอร์

รวงข้าวสีทองอร่ามถูกเหยียบย่ำจนล้มระเนระนาด ราวกับว่ามีฝูงหมูป่าบุกเข้ามาอาละวาดก็ไม่ปาน

"แฮ่ก... แฮ่ก..."

ไรอันยืนหอบหายใจอย่างหนักหน่วง

เมื่อมองตามสายตาที่เขากำลังจ้องเขม็งไปนั้น จะเห็นร่างของสิ่งมีชีวิตตัวเล็กผิวสีเขียวสองร่าง นอนแผ่หงายท้องจมกองเลือดอยู่

ไรอันก้มลงมองสามง่ามเปื้อนเลือดในมือด้วยจิตใจที่เหม่อลอย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาฆ่าสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญา ไม่ว่าจะในชาตินี้หรือชาติก่อน

และนี่ก็เป็นวันที่สามแล้วที่เขาข้ามมิติมายังโลกใบนี้

ในชาติก่อน เขาเป็นคนเรียนดี ชีวิตราบรื่นจนสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ แต่โชคร้ายที่จบสายศิลป์มา ซึ่งการเรียนจบก็แทบจะหมายถึงการตกงานในทันที

และก็เป็นไปตามคาด หลังจากเตะฝุ่นอยู่หลายเดือน ในที่สุดเขาก็เลือกที่จะขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคู่ใจ หันมาประกอบอาชีพอิสระ

แต่โชคชะตาก็เล่นตลก ระหว่างที่กำลังเร่งรีบไปส่งของ เขาก็ได้พบกับจุดจบตรงหัวมุมถนน

รถบรรทุกคันใหญ่ได้ส่งเขาข้ามมิติมายังโลกนี้ ให้มาเกิดใหม่ในร่างของชาวนาหนุ่มวัยสิบแปดปี

เป็นชาวนาจริงๆ แบบไม่มีสแตนอิน!

ตั้งแต่วันแรกที่ไรอันข้ามมิติมา เขาก็ได้ปลุกพลัง 'สูตรโกง' ขึ้นมา:

【ชื่อ : ไรอัน】

【อาชีพ : ชาวนา】

【พละกำลัง : 5】

【ความว่องไว : 5】

【ความทนทาน : 5】

【สติปัญญา : 7】

【การรับรู้ : 5】

【เสน่ห์ : 5】

หมายเหตุ : ค่าเฉลี่ยของชายหนุ่มทั่วไปอยู่ที่ 5 แต้ม

บนหน้าต่างสถานะระบุไว้อย่างชัดเจนว่า อาชีพ—ชาวนา

มีเพียงค่าสติปัญญาเท่านั้นที่สูงกว่าเกณฑ์ ไรอันเดาว่าเป็นเพราะวิญญาณของเขาที่เป็นคนยุคใหม่ ซึ่งผ่านการร่ำเรียนมานับสิบปี

"เฮ้อ..."

"สัตว์ประหลาดโผล่มาใกล้ตัวขนาดนี้แล้ว ไอ้สูตรโกงนี่มันใช้ยังไงกันแน่เนี่ย?"

ไรอันอดถอนหายใจออกมาไม่ได้

ทันทีที่ข้ามมิติมา เขาก็ได้รับความทรงจำจากร่างเดิม ทำให้รู้ว่าโลกใบนี้เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดแฟนตาซีและพลังวิเศษมากมาย

ไม่ว่าจะเป็นก๊อบลิน สไลม์ หรือโคโบลด์ที่พบเจอได้รอบเมืองมิลเลอร์ หรือจะเป็นตำนานเรื่องมังกรและทวยเทพที่ห่างไกลออกไป ดูเหมือนว่าเรื่องพวกนี้จะไม่ได้มีอยู่แค่ในนิทานของพวกกวีพเนจรเท่านั้น

เพราะไรอันเคยเห็นเอลฟ์สาวรูปร่างผอมเพรียวแบกธนูคันใหญ่ด้วยตาตัวเองมาแล้วที่โรงเตี๊ยมโอ๊คในเมืองมิลเลอร์

หูที่เรียวยาวและแหลมคมนั่นช่างสะดุดตาเหลือเกิน

ตอนที่เพิ่งมาถึง ไรอันยังรู้สึกดีใจที่มีสูตรโกงติดตัว คิดว่าเส้นทางสู่อนาคตที่สดใสกำลังรออยู่

แต่ผ่านไปสองวัน เขากลับพบว่าไอ้สูตรโกงนี่นอกจากจะบอกค่าสถานะร่างกายแล้ว ก็ดูเหมือนจะทำอะไรไม่ได้อีกเลย

อ้อ ใต้แผงค่าสถานะยังมีช่องสี่เหลี่ยมว่างเปล่าเรียงกันอยู่แถวหนึ่ง หน้าตาเหมือนช่องสกิลในเกมออนไลน์ไม่มีผิด

แต่ที่น่าแปลกคือ ช่องทั้งสี่นั้นว่างเปล่าทั้งหมด

สองวันที่ผ่านมา ไม่ว่าเขาจะถางหญ้า เกี่ยวข้าว หรือแม้แต่ตอนซ้อมฟันดาบไม้ เขาก็พยายามเพ่งสมาธิ จินตนาการให้เกิดไอคอนสกิลขึ้นมา แต่ก็น่าเสียดายที่ทุกอย่างล้มเหลวไม่เป็นท่า

"หืม?"

"เดี๋ยวนะ! ช่องพวกนั้นมันไม่ว่างแล้วนี่?"

ทันใดนั้น ไรอันก็ชะงักไป เหมือนหางตาเขาจะเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่าง!

เขารีบเพ่งสมาธิกลับไปมองที่ช่องสี่เหลี่ยมใต้แผงค่าสถานะทันที

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือ ในช่องสี่เหลี่ยมช่องแรกและช่องที่สอง ตอนนี้กลับมีไอคอนรูปสัตว์ประหลาดที่หน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบปรากฏขึ้นมา—

มันคือรูปหน้าของก๊อบลินสองตัวที่เขาเพิ่งจะเอาสามง่ามแทงตายไปเมื่อกี้นี้เอง

เพียงแต่ว่ารูปพวกนั้นเป็นสีเทาจางๆ ราวกับเป็นรูปหน้าศพขาวดำ

"นี่คือ... บันทึกการสังหารเหรอ?"

อันที่จริง การฆ่าก๊อบลินครั้งนี้เป็นเหตุสุดวิสัย

วันนี้ไรอันออกมาจัดเก็บฟางข้าวที่เกี่ยวเสร็จแล้วในนาส่วนหนึ่งของที่บ้าน ให้เป็นกองฟาง

ใช่แล้ว กองฟาง

ไม่ต้องแปลกใจ นี่คือความสามารถที่ติดตัวมาจากเจ้าของร่างเดิม

หลังจากข้ามมิติมา ไรอันได้รับทักษะทุกอย่างที่ชาวนาจำเป็นต้องรู้ ไม่ว่าจะเป็นการถางหญ้า การทำปุ๋ยหมัก การปลูกพืช หรือการทำกองฟาง

เขากล้าตบหน้าอกรับประกันเลยว่า ถ้าได้กลับไปโลกเดิม เรื่องความเชี่ยวชาญในการทำเกษตร เขาเหนือกว่าพวกบัณฑิตจบใหม่คณะเกษตรศาสตร์ส่วนใหญ่แน่นอน

ตอนนั้น ขณะที่เขากำลังใช้สามง่ามโกยฟางอยู่ จังหวะที่หันหลังกลับมา เขาก็เหลือบไปเห็นเจ้าตัวเขียวเตี้ยม่อต้อกำลังทำท่าลับๆ ล่อๆ ย่องเข้ามาทางด้านหลัง หมายจะลอบโจมตีเขา!

ตอนแรกไรอันไม่ได้คิดจะสู้ เขาเลือกที่จะหนี

เพราะอีกฝ่ายถือมีดสั้น และตามคำสอนของครูฝึกทหารตอนเข้าค่าย รด. ในชาติก่อน บอกไว้ว่าถ้าเจอคนร้ายถืออาวุธ อย่าลังเล ให้วิ่งหนีทันที

ไรอันเป็นคนเชื่อฟังครูบาอาจารย์

แต่โชคร้ายที่เขาวิ่งไปได้แค่สองก้าว ก็พบว่าปลายทางอีกด้านของถนนเล็กๆ ถูกเจ้าตัวเขียวอีกตัวที่ถือกระบองไม้ดักทางเอาไว้

นั่นทำให้ไรอันไม่มีทางเลือก ต้องหันกลับมาสู้แบบหลังชนฝา

พอได้เริ่มสู้ เขาถึงค้นพบว่าเมื่อมีสามง่ามอยู่ในมือ เขาก็ราวกับเทพสงครามมาจุติ

ไม่ว่าจะเป็นมีดสั้นของก๊อบลินตัวแรก หรือกระบองไม้ของตัวที่สอง ก็ไม่อาจเข้าถึงตัวเขาได้เลยในช่วงสั้นๆ

สุดท้าย แม้จะทุลักทุเลไปบ้าง แต่หลังจากแทงสวนไปไม่กี่ที เขาก็จัดการเจ้าก๊อบลินทั้งสองตัวลงได้สำเร็จ

"เป็นเพราะข้าลงมือฆ่าเอง วิญญาณของก๊อบลินเลยถูกระบบดูดซับไปงั้นเหรอ?" ไรอันเดาในใจด้วยความลิงโลด

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงลองเพ่งจิตไปที่ไอคอนก๊อบลินในช่องแรก

ทันใดนั้น ไอคอนก็ยุบลงไปราวกับปุ่มกดลิฟต์

วินาทีต่อมา ช่องสี่เหลี่ยมนั้นก็สว่างวาบขึ้น

จากรูปหน้าศพขาวดำ จู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นภาพสี ก๊อบลินบนไอคอนดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันตาเห็น

ไม่ว่าจะเป็นฟันแหลมคมเต็มปาก หรือน้ำลายที่ไหลย้อย ล้วนดูสมจริงราวกับมีชีวิต

ชั่วขณะหนึ่ง เหมือนกับว่าก๊อบลินตัวนั้นได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

ยังไม่ทันที่ไรอันจะได้คิดอะไรต่อ เขาก็รู้สึกว่ากล้ามเนื้อทั่วร่างกระชับแน่นขึ้น พร้อมกับมีความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านขึ้นมาจากท้องน้อย ความคิดที่อยากจะสืบพันธุ์อย่างรุนแรงพุ่งพล่านเข้ามาในสมอง

"นี่มัน..."

ในขณะที่เขากำลังงุนงง หางตาก็เหลือบไปเห็นหน้าต่างสถานะอีกครั้ง:

【ชื่อ : ไรอัน】

【อาชีพ : ชาวนา】

【สายเลือดที่สวมใส่ : สายเลือดก๊อบลินทั่วไป】

【พรสวรรค์ทางสายเลือด : ขยายพันธุ์ความเร็วสูง Lv.2...... คล่องแคล่ว Lv.1.......】

【พละกำลัง : 5】

【ความว่องไว : 5 (+1)】

【ความทนทาน : 5】

【สติปัญญา : 7】

【การรับรู้ : 5】

【เสน่ห์ : 5】

"ข้าสามารถสวมใส่สายเลือดของก๊อบลินที่เพิ่งฆ่าไปได้เหรอ?" ไรอันจ้องมองด้วยความตกตะลึง

จากนั้น สายตาของเขาก็ไปสะดุดอยู่ที่พรสวรรค์ทางสายเลือดโดยอัตโนมัติ

"ขยายพันธุ์ความเร็วสูง Lv.2?"

"แถมยังเป็นสกิลเลเวล 2 ซะด้วย?!"

ในฐานะเด็กมหาวิทยาลัยจากชาติก่อน ไรอันย่อมคุ้นเคยกับเกมเป็นอย่างดี เขารู้ดีว่าสกิลเลเวล 2 ย่อมทรงพลังกว่าเลเวล 1

ด้านหลังชื่อสกิล 'ขยายพันธุ์ความเร็วสูง' มีตัวหนังสือตัวเล็กๆ เขียนอธิบายผลลัพธ์เอาไว้

ผลของขยายพันธุ์ความเร็วสูง Lv.2 : สามารถผสมพันธุ์กับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมส่วนใหญ่ได้โดยไม่มีการแบ่งแยกทางพันธุกรรม ปล่อยน้ำเชื้อมากกว่าเจ็ดตัวในครั้งเดียว ทายาทจะได้รับลักษณะเด่นที่แข็งแกร่งและเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว

"ผลลัพธ์นี่มัน..."

เมื่อเห็นคำอธิบายสกิล ไรอันถึงกับพูดไม่ออก

แต่มันก็ทำให้เขาเข้าใจแจ่มแจ้งเลยว่า ทำไมไอ้พวกก๊อบลินตัวเตี้ยสีเขียวที่มีค่าพลังรบแค่ 5 ถึงได้แพร่พันธุ์จนล้นโลกขนาดนี้

จากความรู้ชีววิทยาอันน้อยนิดของเขาที่พอจะตีความคำอธิบายของระบบได้ 'ปล่อยน้ำเชื้อหลายตัว' น่าจะหมายถึงแม้คู่ผสมพันธุ์จะมีไข่แค่ใบเดียว แต่อสุจิหลายตัวก็สามารถเข้าไปผสมได้ และเกิดเป็นแฝดแท้หลายคน

ส่วน 'ทายาทลักษณะเด่นแข็งแกร่ง' หมายความว่าเมื่อก๊อบลินไปผสมพันธุ์กับเผ่าพันธุ์อื่น ลูกที่ออกมาก็ยังคงเป็นพันธุ์ก๊อบลินอยู่ดี

ถึงแม้อาจจะได้รับลักษณะบางอย่างจากแม่พันธุ์มาบ้าง แต่รูปลักษณ์ภายนอกส่วนใหญ่ก็จะยังคงเป็นก๊อบลิน

เหมือนกับตาสองชั้นที่เป็นยีนเด่นนั่นแหละ

"คล่องแคล่ว Lv.1?" ไม่นาน ไรอันก็สังเกตเห็นพรสวรรค์ทางสายเลือดลำดับที่สอง

เห็นได้ชัดว่าเมื่อเทียบกับ 'ขยายพันธุ์ความเร็วสูง Lv.2' อันก่อนหน้า สกิล 'คล่องแคล่ว Lv.1' นี้ดูจะมีประโยชน์กับเขามากกว่า

ผลของคล่องแคล่ว Lv.1 : ความว่องไว +1

(หมายเหตุ : ภายใต้สมรรถภาพร่างกายปัจจุบัน)

ความรู้สึกที่กล้ามเนื้อกระชับขึ้นเมื่อครู่ น่าจะมาจากผลของสกิลนี้นั่นเอง

แม้คำอธิบายของระบบสำหรับสกิลคล่องแคล่วจะสั้นกุดเพียงไม่กี่คำ

แต่ยิ่งคำน้อย เรื่องยิ่งใหญ่

ไรอันตระหนักได้แล้วว่า นี่แหละคือวิธีใช้งานสูตรโกงที่ถูกต้องของเขา——การล่ามอนสเตอร์

จบบทที่ 1