ตอนที่ 14 นักรบหญิงชาวอเมซอน

ตอนที่ 14 นักรบหญิงชาวอเมซอน

หากพูดถึงความแข็งแกร่ง นอกจากเซลีน แม่มดแห่งโชคชะตาที่ครองอันดับหนึ่งของคอนแวนต์อย่างเหนียวแน่นแล้ว ตำแหน่งอันดับสองของยูทาห์และอันดับสามของไฮดี้นั้น จริงๆ แล้วถือว่าไม่ค่อยมั่นคงเท่าไหร่นัก

สาเหตุก็คือแม่มดแห่งความทรงจำที่อยู่ตรงหน้าเธอ... เดียร์

แม่มดคนนี้ตัวเตี้ยกว่าไฮดี้เล็กน้อย ผมสีดำสนิทที่ตรงสลวยถูกเก็บไว้ใต้หมวกแม่ชี มีเพียงปอยผมบางส่วนที่หลุดรอดออกมา

คิ้วเรียวบางราวกับใบหลิว ภายใต้ขนตายาวคือดวงตาคู่สวยที่ดูเหมือนไข่มุกสีดำ

เมื่อเทียบกับไฮดี้ ใบหน้าของเธอดูเยาว์วัยกว่ามาก ทรวดทรงตรงหน้าอกก็เพียงแค่เริ่มนูนขึ้นเล็กน้อย ราวกับผลไม้ดิบของเด็กสาววัยสิบหกสิบเจ็ดปีที่เริ่มมีพัฒนาการที่ชัดเจน แต่ยังห่างไกลจากความหอมหวานและน่ากินในยามที่สุกงอมเต็มที่

แต่ความจริงแล้ว อายุที่แท้จริงของเธอเกินสองพันปี เธอเป็นแม่มดที่เก่าแก่ที่สุด มีประสบการณ์มากที่สุด และมีความรู้กว้างขวางที่สุดในคอนแวนต์

ในฐานะที่เป็นแม่มด แน่นอนว่าเธอประทังชีวิตด้วยวิญญาณมนุษย์เช่นกัน

ทว่าเวลาสูบวิญญาณคน เธอชอบที่จะดึงเอาความทรงจำของอีกฝ่ายไปด้วย จากนั้นท่ามกลางความอิ่มเอมเธอก็จะค่อยๆ ชื่นชมอดีตของคนคนนั้นเหมือนกับการดูภาพยนตร์

สิ่งนี้ทำให้ความรู้ของเธอกว้างขวางอย่างยิ่ง เธอเข้าใจกลวิธีและจุดอ่อนของอาชีพต่างๆ เป็นอย่างดี เวทมนตร์สารพัดอย่างเธอก็รู้จักจนหมดสิ้น มีเพียงเวทที่เธอไม่มีพลังพอจะร่ายเท่านั้น ไม่มีเวทไหนที่เธอร่ายไม่เป็น

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือ ทุกครั้งที่ถึงคืนแม่มดในขณะที่เธอสูญเสียการควบคุม เธอก็จะสูญเสียความทรงจำบางส่วนไปด้วย

นั่นทำให้พลังของเธอไม่คงที่ เปลี่ยนแปลงไปตามแต่ละปี ในยามที่แข็งแกร่งเธอสามารถเทียบชั้นกับเซลีนได้เลย แต่ในยามที่อ่อนแอเธออาจจะสู้ไฮดี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ...

ปกติแล้วพวกแม่มดไม่ค่อยทะเลาะกันเอง เรื่องน่าเบื่ออย่างการประลองฝีมือนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึง ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้เลยว่าตอนนี้เดียร์แข็งแกร่งแค่ไหน

ไฮดี้รู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที เพราะดูเหมือนว่าตอนนี้เดียร์จะเริ่มสังเกตเห็นอะไรบางอย่างแล้ว "ช่วงนี้ดูเหมือนคุณจะไม่ได้ออกไปล่าเลยนะ เจอตัวปัญหาอะไรหรือเปล่า?"

"ถ้ามีปัญหาล่ะก็ บอกฉันได้นะ ประสบการณ์ของฉันอาจจะช่วยแก้ปัญหาให้คุณได้"

ใจของไฮดี้หล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ตั้งแต่ที่เธอได้รับการชำระล้างจากฮอว์ธอร์น การแลกเปลี่ยนอย่างลึกซึ้งกับเขาทุกวันก็เพียงพอต่อความต้องการของเธอแล้ว

ดังนั้นในช่วงหลายวันนี้ เธอจึงไม่มีแผนที่จะไปจับคนนอกมาสูบวิญญาณเลย

เธอคิดว่าแม่มดคนอื่นๆ คงกำลังยุ่งกับเรื่องของตัวเองและคงไม่สังเกตเห็นเรื่องนี้ในเวลาอันสั้น แต่ไม่นึกเลยว่าเดียร์กลับรู้ตัวจนได้!

ไม่ได้การ ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะลงมือ ต้องหาทางกลบเกลื่อนไปก่อน!

เธอคิดได้ดังนั้นจึงฝืนยิ้มออกมา "จริงค่ะ ช่วงนี้มีเรื่องหนึ่งที่ทำให้ฉันกังวลมาก จนไม่มีอารมณ์ออกไปล่าเลย..."

จากนั้นเธอก็รีบพูดต่อโดยไม่รอให้เดียร์ถาม "ฉันกำลังคิดว่า จะใช้วิธีไหนถึงจะหาเงินจำนวนมหาศาลมาได้เร็วๆ น่ะค่ะ"

พูดจบ เธอก็มองเดียร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง และจงใจนำหัวข้อสนทนาไปทางนั้น "เดียร์ที่รัก พี่สาวคนดีของฉัน ฉันรู้อยู่เสมอว่าคุณเป็นคนที่มีประสบการณ์มากที่สุด ในความทรงจำของคุณมีวิธีหาเงินแบบรวดเร็วบ้างไหมคะ?"

เดียร์หุบยิ้มลงและเดินเคียงข้างไปกับเธอ สีหน้าดูสงสัยเล็กน้อย "คุณจะเอาเงินไปทำอะไรเหรอ?"

"มีปัญหานิดหน่อยค่ะ ถ้ามีเงินพอเรื่องมันก็จะจบง่ายขึ้นเยอะ" ไฮดี้ยืดตัวตรง เชิดหน้ามองไปข้างหน้า พยายามรักษาท่าทีของตัวเองไว้และนำบทสนทนาต่อไป "เพราะงั้น เดียร์ คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหม?"

เดียร์อ้าปากจะถาม แต่สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจที่จะไม่ซักไซ้ต่อ การมีชีวิตอยู่มาอย่างยาวนานทำให้เธอสร้างนิสัยที่จะไม่สอดรู้ความลับของคนอื่น และรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับแม่มดทุกคนไว้

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็พูดต่อว่า "วิธีที่ได้เงินเร็วที่สุด แน่นอนว่าคือการปล้น ย่านพอร์ตใต้ของเราแม้จะไม่รวย ถึงขนาดที่ธนาคารมังกรทองไม่มาเปิดสาขาที่นี่ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขตเราจะไม่มีพวกเศรษฐี..."

พูดมาถึงตรงนี้ ตาของเธอก็เป็นประกายขึ้นมาทันทีและเผลอกลืนน้ำลายเบาๆ "ที่ง่ายที่สุด เราก็แค่ไปปล้นบริษัทประมงอเมซอนก็พอ แถมเรายังจะได้จับพวกนักรบหญิงพวกนั้นมาด้วย..."

เธอเริ่มรู้สึกหิวขึ้นมาแล้ว เพราะนโยบายการ "ทำตัวให้เงียบเชียบ" ของคอนแวนต์ เธอไม่ได้ลิ้มรสวิญญาณที่บ้าคลั่งและแข็งแกร่งของเหล่านักรบหญิงชาวอเมซอนมานานแสนนานแล้ว

ในตอนนี้ ความหิวโหยนั้นทำให้ชุดคลุมแม่ชีของเธอถึงกับขยับยุกยิก ราวกับว่าขาสองข้างของเธอกำลังสั่นเทา

แต่ไฮดี้รู้ดีว่านั่นไม่ใช่ขา แต่มันคือหนวดที่มุดออกมาจากร่างกายยามที่เดียร์ควบคุมความปรารถนาของตัวเองไม่ได้

เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดด้วยน้ำเสียงเชิงตำหนิ "แผนนี้มันบ้าบอเกินไปแล้วค่ะ ฉันแค่คิดจะปล้นพวกแก๊งมาเฟียในสลัมยังกังวลเลยว่าถ้าคนตายเยอะไปจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ที่ดึงดูดความสนใจจากคนนอก"

"ส่วนคุณเนี่ยสิ เปิดปากมาก็จะไปหาเรื่องพวกโจรสลัดหญิงพวกนั้นเลย..."

บริษัทประมงอเมซอน ก่อตั้งโดยเหล่านักรบหญิงชาวอเมซอน ซึ่งเป็นองค์กรขนาดใหญ่ที่บังหน้าด้วยการทำธุรกิจประมง

เมื่อประมาณห้าสิบปีก่อน กองทัพล่าอาณานิคมของจักรวรรดิเซอินได้เดินทางมาที่นี่ ใช้ท่าเรือของย่านพอร์ตใต้เป็นท่าเรือทหาร และเริ่มสงครามอาณานิคมที่โหดร้ายต่อชนพื้นเมืองในหมู่เกาะอเมซอนทางตอนใต้

ด้วยเหตุนี้เหล่านักรบหญิงที่ยังคงรักษาสภาพสังคมแบบเผ่าที่ผู้หญิงเป็นใหญ่ ซึ่งปกติมักจะล่องเรือไม้ที่ดูซอมซ่อออกไปปล้นเงิน ปล้นเสบียง และปล้นผู้ชายไปทั่ว จึงรวมตัวกันอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนเพื่อทำสงครามต่อต้านอย่างห้าวหาญ

สงครามยืดเยื้ออยู่หลายปี ในที่สุดเพราะปัญหาทางการเมืองภายในของจักรวรรดิเซอินเอง สงครามจึงจบลงด้วยความสูญเสียอย่างหนักของเหล่านักรบหญิง แต่จักรวรรดิก็ต้องคืนเกาะทั้งหมดที่ยึดมาได้ และทั้งสองฝ่ายก็ได้ลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพ

ในสงครามครั้งนี้ จักรวรรดิเซอินเสียทั้งกำลังคน ทรัพยากร และเงินทองไปมากมาย แต่นอกจากจะทำให้เผ่าต่างๆ ในหมู่เกาะอเมซอนที่เดิมทีต่างคนต่างอยู่มารวมตัวกันได้อย่างเหนียวแน่นแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้อะไรกลับมาเลย

ไม่เพียงเท่านั้น ตั้งแต่นั้นมาเหล่านักรบหญิงพวกนี้ยังเริ่มเปิดหูเปิดตาดูโลก เรียนรู้ระบบการจัดการของจักรวรรดิ และก่อตั้งประเทศใหม่ขึ้นมาในชื่อ "ราชอาณาจักรอเมซอน" โดยเชิดชูวีรสตรีสงครามของพวกเธอขึ้นเป็นราชินี และเริ่มเข้ามามีส่วนร่วมในการร่วมมือระหว่างประเทศที่กว้างขวางขึ้น

และบริษัทประมงอเมซอน ก็คือผลผลิตที่เกิดจากกระบวนการนี้

ราชินีอเมซอนเห็นว่า วิถีชีวิตที่เน้นการปล้นสะดมเป็นหลักนั้นไม่สามารถอยู่รอดได้ในระยะยาวในยุคสมัยใหม่ เธอจึงเริ่มใช้กำลังของประเทศก่อตั้งบริษัทนี้ขึ้นมา ซึ่งในนามคือการประมง แต่ความจริงแล้วทำทั้งการปล้น ชิงทรัพย์ กู้ซากเรือ คุ้มกัน ขนส่ง และอื่นๆ สรุปคือทำทุกอย่างที่เป็นงานเบ็ดเตล็ด

และตอนนี้ พวกเธอกำลังใช้ท่าเรือลิเบลล์ติดต่อค้าขายกับประเทศต่างๆ อย่างแข็งขัน

แม้จะไม่สามารถเทียบได้กับยักษ์ใหญ่ทางการเงินที่มีอิทธิพลต่อโลกทั้งใบอย่างธนาคารมังกรทอง แต่อย่างน้อยในย่านพอร์ตใต้ก็นับว่าเป็นเจ้าถิ่นที่ยิ่งใหญ่รายหนึ่งเลยทีเดียว

ไฮดี้เป็นแม่มดที่มาจากใต้ทะเลลึก ในช่วงที่เธอเพิ่งเกิดมาใหม่ๆ เธอเคยใช้ร่างจริงที่มีหนวดเต็มไปหมดและฟันที่แหลมคมเข้าไปทักทายพวกโจรสลัดพวกนี้ด้วยพลังกายและเวทมนตร์อย่างเป็นมิตรอยู่บ่อยๆ

เมื่อหลายสิบปีก่อน ตอนที่พวกอเมซอนยังเป็นแค่เผ่าเล็กๆ ที่กระจัดกระจายกันอยู่ เธออาศัยพลังส่วนตัวรังแกพวกนั้นได้ แต่ตอนนี้อีกฝ่ายรวมตัวกันเป็นอาณาจักรใหญ่แล้ว...

ถ้าจะไปหาเรื่องธุรกิจที่ใหญ่ที่สุดของเขา นั่นไม่เท่ากับไปหาที่ตายหรอกเหรอ?

ดังนั้น ไฮดี้จึงปฏิเสธคำแนะนำนี้อย่างเต็มที่ "ไม่ได้ค่ะ การจู่โจมพวกอเมซอนมันไม่ได้เสี่ยงแค่คุณกับฉัน แต่มันอาจจะลามไปถึงคอนแวนต์ที่จะต้องพินาศไปด้วยกันหมด"

...