ตอนที่ 11 พันธสัญญาของวอร์ล็อค

ตอนที่ 11 พันธสัญญาของวอร์ล็อค

นี่คือเส้นทางของวอร์ล็อค!

เหล่ามนุษย์ที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจเกินต้านทาน มักจะดึงดูดความสนใจจากตัวตนเหนือธรรมชาติที่ทรงพลัง รวมถึงสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์แปลกประหลาดต่างๆ อยู่เสมอ

ในสถานการณ์ส่วนใหญ่ ความสนใจนี้มักนำพาหายนะมาสู่มนุษย์เหล่านั้น เหมือนกับที่ฮอว์ธอร์นถูกไฮดี้หมายตาเอาไว้

แต่ในบางกรณีที่หาได้ยาก คนเหล่านี้สามารถคว้าโอกาสเพื่อทำพันธสัญญากับตัวตนที่แข็งแกร่งเหล่านั้น กลายเป็นตัวแทนของพวกเขาในโลกวัตถุและสังคมมนุษย์ พร้อมกับได้รับส่วนแบ่งพลังเวทมนตร์อันมหาศาลจากนายเหนือหัวมาครอบครอง

ผู้ฝึกฝนอาชีพนี้ คนภายนอกมักจะเรียกพวกเขาว่า "วอร์ล็อค”

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือทางลัดสู่ความแข็งแกร่งสำหรับคนธรรมดา และเป็นเส้นทางที่เหมาะสมกับฮอว์ธอร์นในตอนนี้มากที่สุด

เพราะยิ่งมีค่าเสน่ห์สูงเท่าไหร่ พลังงานเหนือธรรมชาติจากภายนอกก็จะยิ่งเข้ากันได้ดีมากขึ้น กระบวนการรับพลังจากนายเหนือหัวก็จะราบรื่น และจะแข็งแกร่งขึ้นได้ง่ายในอนาคต!

นั่นคือสิ่งที่ฮอว์ธอร์นคิด แต่เมื่อได้ยินแบบนั้น สีหน้าของไฮดี้กลับดูเป็นกังวลขึ้นมา “เจ้านายคะ ไม่ใช่ว่าไฮดี้ไม่อยากแบ่งปันพลังของตัวเองให้คุณนะคะ”

“เพียงแต่ว่า แม้ฝีมือของฉันจะพอใช้ได้ในเขตพอร์ตใต้ แต่ถ้าเทียบกับตัวตนที่แข็งแกร่งจริงๆ ในโลกภายนอกแล้ว ฉันยังถือว่าอ่อนแอเกินไปค่ะ”

ความกังวลของเธอมีเหตุผล แม้ไฮดี้จะติดอันดับท็อป 3 ของคอนแวนต์...ถึงตำแหน่งนี้จะไม่ค่อยมั่นคงนักก็เถอะ...แต่เมื่อเทียบกับตัวตนทรงพลังมากมายในโลกนี้ เช่น ราชินีเอลฟ์ผู้สูงสุดแห่งเอลฟ์เวนดี้ จอมมารแห่งนรก หรือเหล่าทวยเทพโบราณจากดวงดาวอันไกลพ้น เธอยังห่างชั้นอยู่มาก

ดังนั้น ไฮดี้จึงกังวลมากว่าหากทำพันธสัญญากัน เธอจะไม่สามารถแบ่งปันพลังให้เจ้านายได้มากพอ และจะทำให้เพดานความเก่งของเขานั้นต่ำเกินไป

ฮอว์ธอร์นยิ้มอย่างอ่อนโยนก่อนจะกุมมือเธอไว้ “แต่ผมเชื่อใจคุณนะไฮดี้ เมื่อเทียบกับตัวตนที่แข็งแกร่งแต่มีแผนร้ายแอบแฝง ผมยอมเชื่อใจในความจริงใจของคุณดีกว่า”

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ผมก็ยังไม่เจอพวกตัวตนระดับเทพพวกนั้นด้วย เพราะงั้นก็มีแค่คุณให้เลือกไม่ใช่หรือไง?

นั่นคือสิ่งที่เขาคิดจริงๆ ในใจ แต่คำพูดแบบนี้มันทำร้ายความรู้สึกเกินไป เขาไม่มีวันพูดออกมาแน่นอน

เขาจ้องมองดวงตาของไฮดี้อย่างอ่อนโยนแล้วเสริมว่า “เรื่องความแข็งแกร่งมันไม่สำคัญหรอก ในอนาคตเราสามารถฝึกฝนและเก่งขึ้นไปด้วยกันได้ไม่ใช่เหรอ?”

ทันใดนั้น ไฮดี้ก็ซาบซึ้งจนเกือบจะร้องไห้ออกมา “เจ้านายคะ...”

เธอไม่สามารถเก็บกดอารมณ์ที่พลุ่งพล่านได้อีกต่อไป เธอโผเข้าหาและจูบริมฝีปากของเขา ก่อนจะเอื้อมมือไปถอดเสื้อผ้าของเขาออก เป็นฝ่ายรุกเข้าหาด้วยตัวเอง...

“อื้อ...”

ฮอว์ธอร์นไม่ทันตั้งตัว ริมฝีปากที่อุ่นและนุ่มนวลก็ปิดปากเขาไว้เสียแล้ว จากนั้นเขาก็รู้สึกถึงลิ้นเล็กๆ ที่สอดแทรกเข้ามาหยอกล้อกับลิ้นของเขา

ทันใดนั้น ความปรารถนาในส่วนลึกของเขาก็ลุกโชนขึ้นมา ในเมื่อมีสาวงามอยู่ในอ้อมกอดที่นุ่มนวลเหมือนหยกขนาดนี้ เขาจึงไม่สนเรื่องพันธสัญญาอะไรอีกแล้ว พลิกตัวกดเธอลงไปใต้ร่างทันที

เรื่องอัปเลเวลเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้ขอจัดหนักก่อน!

“อืม...”

ไฮดี้ครางแผ่วเบา ฮอว์ธอร์นเลิกชุดแม่ชีตัวโคร่งของเธอขึ้น เผยให้เห็นร่างกายที่ขาวเนียนด้านล่าง

มือใหญ่ของเขาลูบไล้ไปตามสรีระที่ลื่นไหล ปลายนิ้วที่หยาบกร้านจากการทำงานหนักไต่ขึ้นไปยังยอดอกที่อ่อนนุ่ม เขี่ยยอดอกที่ไวต่อสัมผัสที่สุดเพื่อกระตุ้นอารมณ์

ส่วนแม่มดสาวแม้จะมีความเอียงอาย แต่ก็เธอพยายามช่วยเขาถอดกางเกงนอนออก มือคู่งามคอยนำทางร่างกายของเขาให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเธอ...

“โอ้ว...”

“อา...”

ในห้องมีเพียงเสียงครางอย่างมีความสุขของหญิงสาว และเสียงทอดถอนใจอย่างพึงพอใจของชายหนุ่ม

แสงไฟจากโคมไฟระย้ายังคงส่องสว่างอย่างนุ่มนวล ทอดเงาของคนทั้งสองที่กำลังขยับเขยื้อนเข้าหากันลงบนผนัง พร้อมกับเสียงกระทบกันของเนื้อและเสียงหยาดน้ำที่กระเซ็นซ่าน ราวกับฉากในภาพยนตร์ศิลปะชั้นดี

ในที่สุด หนึ่งชั่วโมงต่อมา ฮอว์ธอร์นที่หมดแรงก็นอนหอบอยู่บนเตียง สมองของเขาว่างเปล่า ดวงตามองเพดานอย่างเลื่อนลอย ราวกับกำลังซึมซับรสชาติของการต่อสู้ที่ดุเดือดเมื่อครู่

ข้างๆ เขา ไฮดี้ที่เปลือยกายกำลังคุกเข่าอยู่บนเตียงอย่างว่าง่าย เธอพยายามใช้ปากเล็กๆ ของเธอช่วยทำความสะอาดร่องรอยสุดท้ายให้เขา

แม้ตามร่างกายที่เคยไร้ที่ติในตอนแรกจะมีรอยนิ้วมือสีแดงเข้มจากฝีมือฮอว์ธอร์นอยู่เต็มไปหมด แต่เธอยังดูสดชื่นแจ่มใส ราวกับว่าต่อให้ทำนานแค่ไหนเธอก็ไม่มีวันเหนื่อย

สิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติช่างแข็งแกร่งจริงๆ

หลังจากทำความสะอาดเสร็จ เธอก็ซบลงข้างกายฮอว์ธอร์น หน้าอกที่หนักแน่นเบียดแขนของเขาไว้ ดวงตากลมโตที่มีขนตายาวสั่นระริกเต็มไปด้วยความอ่อนโยนเหมือนสายน้ำ “เจ้านายคะ ฉันเพิ่งร่างพันธสัญญาแบบง่ายๆ ขึ้นมา คุณลองดูหน่อยสิคะว่าโอเคไหม?”

ฮอว์ธอร์นดึงสติกลับมา จากนั้นเขาก็เห็นพลังเวทมนตร์ควบแน่นอยู่กลางอากาศ กลายเป็นแผ่นหนังสีเขียวเข้มอย่างรวดเร็ว บนแผ่นหนังสลักด้วยภาษาภาษาสากลสีฟ้าอ่อนเป็นข้อความพันธสัญญาว่า

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฝ่าย A และฝ่าย B ตกลงทำพันธสัญญาร่วมกัน ทั้งสองฝ่ายต้องปฏิบัติตามภาระหน้าที่ที่ระบุไว้ในแต่ละข้ออย่างเคร่งครัด หากฝ่าฝืน ผู้ฝ่าฝืนจะต้องส่งมอบวิญญาณให้อีกฝ่ายจัดการตามใจชอบ

สิทธิของฝ่าย A

ไม่มี

ภาระหน้าที่ของฝ่าย A

ข้อแรก ฝ่าย A ต้องแบ่งปันความรู้ทั้งหมดที่ตนเองทราบ รวมถึงเวทมนตร์ ประวัติศาสตร์ ศาสนา ธรรมชาติ และข้อมูลทุกประเภทให้แก่ฝ่าย B โดยไม่มีเงื่อนไข ห้ามปิดบัง บิดเบือน หรือล่าช้าไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม

ข้อสอง ฝ่าย A ต้องแบ่งปันพลังเวทมนตร์ทั้งหมดของตนให้แก่ฝ่าย B โดยไม่มีเงื่อนไข เมื่อทั้งสองฝ่ายต้องการใช้พลังเวทพร้อมกัน ให้ลำดับความสำคัญแก่ความต้องการของฝ่าย B ก่อน

ข้อสาม ฝ่าย A ต้องรักษาความปลอดภัยในชีวิตของฝ่าย B ตลอดเวลา และในยามคับขันต้องสละตัวเองเพื่อปกป้องฝ่าย B

ข้อสี่ ฝ่าย A ต้องรับผิดชอบดูแลความต้องการทุกอย่างในชีวิตของฝ่าย B รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียง อาหาร ความเป็นอยู่ การพักผ่อนหย่อนใจ และชีวิตกลางคืน...

ข้อห้า...

สิทธิของฝ่าย B

ข้อแรก ฝ่าย B มีสิทธิประกาศว่าฝ่าย A ผิดสัญญาได้ทุกเมื่อ

ข้อสอง ฝ่าย B มีสิทธิสั่งการฝ่าย A ได้ทุกเรื่อง ไม่ว่าคำสั่งนั้นจะสมเหตุสมผลหรือเกินขีดความสามารถของฝ่าย A หรือไม่...

...

ภาระหน้าที่ของฝ่าย B

ไม่มี

ด้านล่างสุดคือช่องลงชื่อของฝ่าย A และฝ่าย B โดยฝ่าย A เขียนชื่อไฮดี้ไว้และเธอได้เซ็นชื่อลงไปแล้ว ส่วนฝ่าย B ยังคงว่างอยู่ เพื่อรอให้ฮอว์ธอร์นลงชื่อของเขาลงไป

พอเขาเหลือบมองเนื้อหาในพันธสัญญา เขาก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันที “ไฮดี้ พันธสัญญานี้มันไม่ยุติธรรมกับคุณเกินไปหรือเปล่า?”

เขาพูดน้อยไปเสียด้วยซ้ำ สัญญาพวกนี้มันยิ่งกว่าไม่ยุติธรรมเสียอีก สัญญาทาสยังไม่โหดร้ายขนาดนี้เลย!

การจะเซ็นสัญญาแบบนี้ แม้อีกฝ่ายจะเป็นแม่มดที่น่ากลัวแค่ไหน ฮอว์ธอร์นก็ยังรู้สึกผิดลึกๆ ในใจ

ไฮดี้ยิ้มแล้วพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ฉันกลัวว่าความซื่อสัตย์ของฉันในอนาคตอาจจะสั่นคลอนได้ค่ะ เลยตั้งใจจะใช้สัญญาที่เข้มงวดที่สุดเพื่อควบคุมตัวเองเอาไว้”

ฮอว์ธอร์นเอื้อมมือไปลูบแก้มของเธอเบาๆ “แต่ผมเชื่อใจคุณนะ และผมทนเห็นตัวเองเอาเปรียบผู้ติดตามที่ซื่อสัตย์ที่สุดของผมอย่างโหดร้ายแบบนี้ไม่ได้หรอก”

พูดจบ เขาก็มองไปที่สัญญาอีกครั้งแล้วกล่าวว่า “มาเถอะไฮดี้ ในเมื่อคุณถือว่าผมเป็นเจ้านาย งั้นก็ต้องฟังคำสั่งผม ตามใจผมหน่อย ผมจะแก้ไขเนื้อหาบางส่วน”

“อย่างแรก ลบสิทธิข้อแรกของฝ่าย B ออกไป...”

เขาพูดแบบนั้นแล้วทำการเพิ่มและลบสิทธิหน้าที่ของทั้งสองฝ่าย จนในที่สุดก็ได้พันธสัญญาที่ยุติธรรมขึ้นมาก อย่างน้อยที่สุด ต่อจากนี้ไฮดี้แค่ต้องแบ่งปันความรู้และพลังส่วนหนึ่งให้เขา โดยที่เขาไม่สามารถใช้สัญญาฉบับนี้ดูดพลังเวทของเธอจนแห้งเหือดหรือควบคุมความเป็นความตายของเธอได้ตามใจชอบอีกต่อไป

พูดตามตรง สัญญาใหม่นี้ก็ยังไม่ค่อยยุติธรรมเท่าไหร่ ฝ่าย A แทบจะเป็นฝ่ายให้เพียงฝ่ายเดียว ส่วนฝ่าย B แทบไม่ต้องให้อะไรคืนเลย ขึ้นอยู่กับความสมัครใจล้วนๆ

แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้ฮอว์ธอร์นสบายใจขึ้นมาก และเขาก็แอบตั้งปณิธานไว้ในใจว่า

ผมจะไม่ทำให้แม่มดคนไหนที่ติดตามผมด้วยความจริงใจต้องเสียใจแน่นอน

เขาพึมพำในใจ จากนั้นด้วยความช่วยเหลือจากไฮดี้ เขาก็ค่อยๆ เซ็นชื่อลงบนพันธสัญญา

ทันใดนั้น พันธสัญญาฉบับนั้นก็ค่อยๆ แตกสลาย กลายเป็นจุดแสงสีเขียวอ่อนนับไม่ถ้วนซึมเข้าไปในร่างกายของทั้งสองคน

ฮอว์ธอร์นรู้สึกได้ทันทีว่ามีความรู้มากมายหลั่งไหลเข้าสู่สมอง และมีพลังมหาศาลรวมตัวกันอยู่ในร่างกายของเขา

เขาไม่ได้ต่อต้านอะไร ปล่อยตัวปล่อยใจให้สัมผัสถึงพลังเวทมนตร์ที่อบอุ่นและยิ่งใหญ่ที่ส่งมาจากไฮดี้

อ๋อ เวทมนตร์มันเป็นแบบนี้นี่เอง...

เขาชูมือซ้ายขึ้น จากนั้นลูกบอลน้ำที่บริสุทธิ์ก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขา

คาถาระดับ 1 (1st-level spell) "สร้างน้ำ/ทำให้น้ำแห้ง" (Create or Destroy Water)

ทำสำเร็จอย่างราบรื่นเลยแฮะ

ฮอว์ธอร์นยกยิ้มที่มุมปาก เขารู้ดีว่าในตอนนี้เขาได้รับความสามารถในการร่ายเวทมาอย่างสมบูรณ์แล้ว และกลายเป็นตัวตนที่ยอดเยี่ยมซึ่งหาได้ยากในเมืองท่าลีเบลแห่งนี้

...