บทที่ 22 ลูกอมนมหวังจือ และการเลื่อนระดับสู่รถบ้านขนาดเล็ก

บทที่ 22 ลูกอมนมหวังจือ และการเลื่อนระดับสู่รถบ้านขนาดเล็ก

สวี่จือส่วง: "500 เหรียญเงิน ข้าตกลงซื้อค่ะ"

อัลยิ้มกว้าง: "จริงหรือ"

หนุ่มเผ่าจักรกลครางเสียงหลง: "จริงหรือเนี่ย"

สวี่จือส่วงยิ้มพลางพยักหน้า ก่อนจะหันไปมองชายหนุ่มคนนั้น

มูลของอีกาอัสดงถือเป็นวัตถุดิบทางยาบนดาวโนเอล มีสรรพคุณช่วยให้ดวงตาสว่างไสวและทำให้จิตใจปลอดโปร่ง ไม่เพียงแต่กินได้เท่านั้น แต่มันยังเป็นของหายากที่ไม่มีวางขายตามท้องตลาดทั่วไปอีกด้วย

ทว่าเงื่อนไขสำคัญคือต้องผ่านกรรมวิธีสกัดอันซับซ้อนถึง 24 ขั้นตอน เพื่อผลิตเป็น "หอมอัสดง" ซึ่งเป็นตัวยาขั้นสุดท้าย

หากกลืนลงไปสดๆ มันก็น่าจะมีสรรพคุณอยู่บ้าง แต่เรื่องรสชาตินั้นยากจะบรรยาย

ชายหนุ่มเผ่าจักรกลกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เขาหัวเราะแห้งๆ ออกมาทีหนึ่ง ก่อนจะผลักประตูร้านแล้วพุ่งตัวหนีออกไปอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

เมื่อเห็นดังนั้น อัลก็วาดลวดลาย "ศิลาเทพสะบัดหาง" คว้าไม้กวาดขึ้นมาแล้วขว้างใส่หนุ่มเผ่าจักรกลที่วิ่งหนีไปไกลเกือบสองลี้บนถนน

"อ๊าก!!"

หลังจากได้ยินเสียงร้องโหยหวน สวี่จือส่วงก็ชะโงกหน้าออกไปดู เห็นรอยบุ๋มยาวแคบบนศีรษะโลหะสีเงินแวววาวของเขา

ขนาดของรอยบุ๋มนั้นพอดีกับด้ามไม้กวาดไม่มีผิดเพี้ยน

หลังจากโดนฟาด เขาก็ไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง พลางตะโกนเสียงดังลั่นว่าถือเป็นอันจบคันกันไป ก่อนจะโกยอ้าวหนีไปอย่างไม่คิดชีวิต

สวี่จือส่วงและอัลมองตามร่างที่กำลังวิ่งหนีจนลับตาไป แล้วจึงอดไม่ได้ที่จะหันมายิ้มให้กัน

...

สวี่จือส่วงเก็บหนังสือ "วิชาธนูเทพของอานาส" ไว้กับตัว เธอยิ้มและเอ่ยลาคุณตาอัล จากนั้นจึงผลักประตูเดินออกจากร้านไป

ฝ่ายอัลก็โอบกอดคัพเค้กเบอร์รี่ 4 ชิ้น ขนมปังครีม 4 ชิ้น น้ำอัดลม 6 ขวด น้ำองุ่น 2 ขวด รวมถึงลูกอมนมหวังจืออีกหนึ่งห่อที่สวี่จือส่วงเพิ่งได้รับมา พร้อมกับเงินอีก 500 เหรียญเงินในบัญชี เขาโบกมือลาเสี่ยวสวี่ด้วยรอยยิ้ม

ทันทีที่ร่างของสวี่จือส่วงลับสายตาไป เขาก็ส่งข้อความหาอานาสทันที

"ผู้ที่เท่ที่สุดในเผ่าวิญญาณศิลา: หลานรัก เพื่อนของหลานเอาขนมมาฝากห่อหนึ่ง ตอนนี้ตาจะส่งไปให้เจ้าเลยนะ"

"ขวัญใจคนทั้งเผ่า: ...คุณตาคะ ท่านแอบเก็บขนมที่เพื่อนหนูเอามาฝากไว้เองหรือเปล่า"

อานาสมองดูลูกอมนมที่ถูกแกะออกเป็นรอยแหว่งเล็กๆ และรอยครีมที่เปื้อนอยู่บนห่อลูกอมจนพูดไม่ออก

"ผู้ที่เท่ที่สุดในเผ่าวิญญาณศิลา: เปล่า ตาไม่ได้ทำ (เคี้ยว เคี้ยว เคี้ยว)"

"ขวัญใจคนทั้งเผ่า: หนูจับได้แล้วนะ! (รูปภาพ)"

รูปภาพนั้นแสดงให้เห็นภาพขยายของรอยแยกบนห่อลูกอมอย่างชัดเจน

"ผู้ที่เท่ที่สุดในเผ่าวิญญาณศิลา: เอาล่ะๆ ตาแค่ช่วยชิมดูเฉยๆ กลัวว่ามันจะไม่ดีต่อสุขภาพน่ะ"

อัลถอนหายใจยาว โชคดีที่หลานสาวไม่รู้ว่าเขาแอบซ่อนขนมอย่างอื่นไว้ด้วย

เค้กเบอร์รี่นี่อร่อยจริงๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้กินเค้กที่มีรสชาติแบบนี้

"ขวัญใจคนทั้งเผ่า: แล้วเค้กอยู่ไหนคะ"

"ผู้ที่เท่ที่สุดในเผ่าวิญญาณศิลา: !"

"ผู้ที่เท่ที่สุดในเผ่าวิญญาณศิลา" ส่ง "คัพเค้กเบอร์รี่ 3 ชิ้น, ขนมปังครีม 3 ชิ้น, น้ำอัดลม 5 ขวด, น้ำองุ่น 1 ขวด"

กรุณาตรวจสอบการรับของ

"ผู้ที่เท่ที่สุดในเผ่าวิญญาณศิลา: คราวนี้ตาส่งให้หมดเลยจริงๆ นะ~"

อานาส: เหอะ เห็นเครื่องหมายระลอกคลื่นนั่นก็รู้แล้วว่าคุณตาต้องแอบเก็บไว้กินเองบ้างแน่ๆ

"ขวัญใจคนทั้งเผ่า: หนูทราบแล้วค่ะคุณตา หนูจะแบ่งไว้ให้ท่านด้วย คืนนี้รีบกลับมาทานด้วยกันนะคะ"

หลังจากตอบข้อความเสร็จ นางก็เทลูกอมนมออกมาด้วยความอยากรู้อยากเห็นแล้วโยนเข้าปาก

ใครกันนะที่เอาขนมพวกนี้มาฝาก นางไม่เคยบอกใครเลยว่าชอบของหวาน

ลูกอมนมนี่... ทั้งที่เพิ่งเคยทานเป็นครั้งแรกแท้ๆ แต่ทำไมถึงรู้สึกคุ้นเคยเหลือเกิน เหมือนกับว่าเคยทานจนเบื่อไปแล้วอย่างนั้นแหละ

แล้วก็นะ ใครกันที่เป็นคนตัวเล็กๆ ในหัวนางที่เอาแต่ร้องเพลงเกี่ยวกับนมผลไม้คิวพับเบิลอยู่ได้เนี่ย อยากจะจับมาตีเสียจริง

เอ๊ะ? แล้วทำไมข้าถึงรู้ล่ะว่าเพลงนั้นชื่อคิวพับเบิลน่ะ หือ!

...

บนถนนยามโพล้เพล้ สวี่จือส่วงโยนลูกอมนมหวังจือเข้าปากหนึ่งเม็ดแล้วเดินทอดน่องมุ่งหน้าไปยังสถานีขนส่ง

เวลาทำการหมดลงแล้ว จึงเป็นช่วงเวลาที่ดีที่จะเดินออกกำลังกาย

"ดื่มนมผลไม้คิวพับเบิล กอดความอร่อยไว้~ ขอนมคิวพับเบิลให้ฉันหน่อย~ ฉันอยากได้คิวพับเบิล..."

ทุกครั้งที่ทานลูกอมนมหวังจือ เธอมักจะนึกถึงช่วงเวลาในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าเมื่อตอนยังเป็นเด็ก

ตอนนั้นทุกคนไม่ค่อยมีขนมให้กินนัก และเมื่อไหร่ก็ตามที่ได้ทานลูกอมนม พวกเขาก็จะร้องเพลงเฉลิมฉลองกันอย่างมีความสุข

แต่ทำไมเพลงที่เธอร้องในตอนนั้นถึงกลายเป็นเพลงนมผลไม้คิวพับเบิลไปได้นะ บ้าจริง!

มันทำให้ตอนนี้ทุกครั้งที่เธอทานลูกอมนมหวังจือ เนื้อเพลงจะเลื่อนผ่านหัวโดยอัตโนมัติ และบางครั้งเธอก็เผลอร้องออกมาอย่างควบคุมไม่ได้...

ช่างเถอะ อย่างไรเสียวันนี้ก็เป็นวันที่คุ้มค่าที่สุดตั้งแตเริ่มเล่นเกมมาเลยทีเดียว! ไม่เพียงแต่จะได้ของใช้ที่จำเป็นมามากมาย แต่มันยังทำให้เธอนึกถึงความทรงจำล้ำค่าที่เคยกระจัดกระจายไปได้บ้าง

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เธอก็กังวลเล็กน้อยว่าของหวานที่เพิ่งส่งไปจะถูกปากอานาสหรือไม่ เพราะในชาติก่อน ช่วงเวลานี้นางกับเธอยังไม่รู้จักกันเลย

แต่จะกังวลไปทำไมตั้งมากมาย ของหวานอย่างอื่นนางอาจจะไม่ชอบ แต่จะมีใครบ้างที่ไม่ชอบลูกอมนมหวังจือ

เธอนี่กังวลเรื่องไม่เป็นเรื่องจริงๆ

ในเวลาเพียงชั่วอึดใจที่ร้องเพลงคิวพับเบิลจบไปสองรอบ เธอก็มาถึงสถานีขนส่ง

เธอกวาดสายตามองเมืองแห่งเครื่องจักรที่แสนวุ่นวายนี้เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันหลังเดินเข้าไปในชานชาลา

หลังจากผ่านทางเดินสั้นๆ ที่ทอประกายแสงสีเงินขาว สวี่จือส่วงก็มาถึงชานชาลาอีกฝั่งหนึ่ง

ทันทีที่ก้าวพ้นชานชาลาออกมา สวี่จือส่วงก็เห็นรถเอสยูวีสีดำขลับแวววาวของเธอยังคงจอดสนิทอยู่ในช่องจอดรถ

เธอทำเสียงเลียนแบบกุญแจรถเวลาปลดล็อกด้วยปาก: "ปี๊บ ปี๊บ!"

นั่นทำให้เสี่ยวเยว่เริ่มไหวตัว มันทรงตัวโดยใช้ใบไม้เล็กๆ บนหัวแล้วคลานมาที่หน้าต่างรถเพื่อมองออกไปด้านนอก

สวี่จือส่วงยิ้มพลางเปิดประตูรถ ลูบหัวมันเบาๆ แล้วจึงก้าวขึ้นไปบนรถ

"ทา-ดา! ดูสิว่าพี่สาวเอาอะไรมาฝากเจ้าบ้าง!"

"ว้าว~~ มันคือมันฝรั่งทอดรสใบเตย! แล้วก็น้ำลูกแพร์น้ำผึ้ง! พี่สาว ท่านล่าเก่งจังเลย! ข้านับถือท่านที่สุด!"

คำชมที่ร่ายยาวของเสี่ยวเยว่ทำให้สวี่จือส่วงรู้สึกปลื้มใจจนแทบจะตัวลอย

เธอกดใบไม้เล็กบนหัวเสี่ยวเยว่เบาๆ แกะห่อมันฝรั่งทอดส่งให้ แล้วรินน้ำลูกแพร์น้ำผึ้งลงในชามใบจิ๋วของมัน จากนั้นจึงหยิบศิลามิติและเหล็กนิลที่ซื้อมาจากร้านขายของชำออกมา

"ศิลามิติ (รุ่นหนึ่งชิ้นทรงพลังกว่าสามชิ้น): พลังแห่งมิติมหาศาลกว่าศิลามิติทั่วไป สามารถขยายพื้นที่ได้มากกว่าศิลามิติปกติถึงสามเท่า"

"เหล็กนิล (รุ่นก้อนยักษ์): ขนาดใหญ่และแข็งแกร่งกว่าเหล็กนิลทั่วไป เมื่อใช้ในการสร้างอุปกรณ์หรือเลื่อนระดับสิ่งของ หนึ่งชิ้นสามารถใช้แทนเหล็กนิลทั่วไปได้ถึงสิบชิ้น"

เธอเก็บศิลามิติรุ่นเสริมพลังและเหล็กนิลขนาดพิเศษลงในช่องกระเป๋าแยกกัน จากนั้นจึงกดเข้าไปที่หน้าต่างเตาหลอมในแผงควบคุมส่วนตัว

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของช่วงเวลาคุ้มครองผู้เล่นใหม่ และเธอวางแผนที่จะเลื่อนระดับยานพาหนะของเธอให้ถึงระดับห้าในวันนี้

"แผ่นเหล็กกล้า: โลหะผสมที่มีความแข็งแกร่ง เงื่อนไขการสร้าง: แผ่นเหล็ก 2 ชิ้น, ก้อนคาร์บอน 0.1 ชิ้น / ก้อนเหล็ก 4 ชิ้น, ก้อนคาร์บอน 0.1 ชิ้น"

"แผ่นเหล็ก: แผ่นเหล็กธรรมดา เงื่อนไขการสร้าง: ก้อนเหล็ก 2 ชิ้น"

สวี่จือส่วงใส่ก้อนเหล็ก 100 ชิ้นและก้อนคาร์บอน 2 ชิ้น สร้างแผ่นเหล็กกล้า 20 แผ่น และแผ่นเหล็ก 10 แผ่น จากนั้นจึงเปิดหน้าต่างเลื่อนระดับยานพาหนะ

วัตถุดิบที่จำเป็นสำหรับการเลื่อนระดับจากรถเอสยูวีระดับ 4 เป็นรถบ้านระดับ 5: "แผ่นไม้ 274/200, แผ่นเหล็ก 100/100, กระจก 126/100, ยาง 128/100, พลาสติก 92/50, แผ่นเหล็กกล้า 50/50, ทองแดงบริสุทธิ์ 16/10, เหล็กนิล 2/10 (เหล็กนิลรุ่นพลังสิบเท่า 10/1), ศิลามิติ 6/5 (ศิลามิตรุ่นพลังสามเท่า 10/5)"

มีสองตัวเลือกสำหรับการใช้เหล็กนิลและศิลามิติ และสวี่จือส่วงเลือกตัวเลือกที่สองสำหรับทั้งคู่

"กำลังเลื่อนระดับยานพาหนะ (เวลานับถอยหลัง 30 นาที)"

สวี่จือส่วงและเสี่ยวเยว่ถูกดีดออกจากรถในทันที

ในจังหวะที่เธอกำลังจะลงสู่พื้น เธอสังเกตเห็นว่ามังกรผยองเดชก็ถูกเหวี่ยงออกมาเช่นกัน เธอจึงรีบพุ่งตัวไปรับกระถางดอกไม้นั้นไว้ได้อย่างหวุดหวิดด้วยความรวดเร็ว