บทที่ 15 เล่นแบล็กมิทเต็มตัวไปเลยก็แล้วกัน

บทที่ 15 เล่นแบล็กมิทเต็มตัวไปเลยก็แล้วกัน

ไม่ใช่แค่เฉินจั๋วเท่านั้น แต่ในเวลานี้ผู้เล่นแบล็กมิททุกคนต่างมีสีหน้ากระวนกระวายใจ

เหตุผลนั้นย่อมมาจากประกาศอัปเดตที่ฉินเทียนได้โพสต์ลงบนเว็บไซต์ทางการ

ณ อาคารสำนักงานแห่งหนึ่งในเซี่ยงไฮ้ เฉินจือเจี๋ยกำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์และจ้องมองหน้าจอด้วยสายตาว่างเปล่า

ในขณะนี้ ในหัวของเขามีเพียงเรื่องเดียวเท่านั้น นั่นคือเขาควรจะลาออกดีหรือไม่

เขาทำงานในตำแหน่งปัจจุบันมาห้าปีแล้ว และหากไม่มีอะไรผิดพลาด เขาจะได้รับการเลื่อนขั้นในเดือนหน้า ซึ่งเมื่อถึงตอนนั้นเงินเดือนของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหนึ่งเท่าตัวจากระดับปัจจุบัน

เขาค่อนข้างลังเลที่จะลาออก แต่ถ้าไม่ทำ เขาจะต้องรอจนถึงเวลาเลิกงานตอนสี่ทุ่มถึงจะเข้าสู่โลกของแบล็กมิทได้ ซึ่งเมื่อถึงเวลานั้นเขาคงจะตามหลังผู้เล่นคนอื่นไปไกลถึงหนึ่งวันเต็ม

ขณะที่เขากำลังลังเลอยู่นั้น ชายวัยกลางคนในชุดสูทที่มีใบหน้ามันเยิ้มก็เดินเข้ามาหาเขาอย่างกะทันหัน

"เฉินจือเจี๋ย คุณกำลังทำอะไรอยู่? ผมเฝ้าดูคุณมาสักพักแล้ว คุณเอาแต่เหม่อลอย ข้อเสนอโครงการที่ผมให้คุณทำน่ะ เสร็จหรือยัง?"

เมื่อได้ยินดังนั้น เฉินจือเจี๋ยจึงรีบเตรียมที่จะอธิบาย

"หัวหน้าครับ..."

แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ ชายวัยกลางคนหน้ามันเยิ้มก็พูดขัดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า

"ทัศนคติการทำงานของคุณพักนี้มีปัญหามาก ตอนนี้หยุดทำโครงการในมือของคุณไปก่อนเถอะ"

"เสี่ยวจาง คุณมารับช่วงต่อโครงการของเฉินจือเจี๋ยไป"

ทันทีที่ชายหน้ามันพูดจบ ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานไม่ไกลจากเฉินจือเจี๋ยก็ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้ายินดีเป็นล้นพ้น

"ขอบคุณครับลุง— ขอบคุณครับหัวหน้า ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะตั้งใจทำงานในโครงการนี้อย่างเต็มที่แน่นอนครับ"

เมื่อเผชิญกับเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหันนี้ เฉินจือเจี๋ยก็ตกตะลึงอยู่กับที่ หลังจากที่เขาตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาก็ลุกขึ้นยืนจากโต๊ะทำงานทันที

"คุณหมายความว่ายังไง? โครงการนี้เข้าสู่ช่วงสุดท้ายแล้ว และผมก็ทำทุกอย่างที่ต้องทำเสร็จหมดแล้ว ตอนนี้คุณกลับให้เด็กฝึกงานมารับช่วงต่อเนี่ยนะ!"

"เฉินจือเจี๋ย! นั่นคือวิธีที่คุณพูดกับหัวหน้าอย่างนั้นเหรอ? เด็กฝึกงานแล้วมันทำไม? บริษัทดูที่ความสามารถ ไม่ใช่ที่อายุงาน! อีกอย่าง คุณยังมีโอกาสอีกมากมายในอนาคต คนหนุ่มสาวไม่ควรจะเห็นแก่ผลประโยชน์ส่วนตัวมากเกินไป"

"ไร้สาระ! ผมดูออกว่าคุณแค่อยากจะยกผลงานของผมให้หลานชายตัวเอง! คุณคิดว่าไม่มีใครในบริษัทรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพวกคุณสองคนเลยหรือไง? โว้ย ผมลาออกแล้ว!"

หลังจากพูดออกไปด้วยความโกรธแค้น เฉินจือเจี๋ยก็เริ่มเก็บข้าวของจากโต๊ะทำงานของเขา

ชายวัยกลางคนหน้ามันพูดอย่างยโสว่า

"ถ้าคุณไม่อยากทำ ก็มีคนอื่นอีกตั้งเยอะแยะที่อยากทำ ผมแค่หาเด็กจบใหม่คนไหนก็ได้มาแทนที่คนอย่างคุณ!"

"อย่างนั้นเหรอ? งั้นผมก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าคุณจะทำได้ไหม"

หลังจากเก็บของเสร็จ เฉินจือเจี๋ยก็หยิบเครื่องคอมพิวเตอร์จากโต๊ะทำงานยัดใส่กระเป๋าของเขา

เมื่อเห็นดังนั้น ชายหน้ามันก็รีบดุด่าทันที "เฉินจือเจี๋ย คุณกำลังทำอะไร? เอาคอมพิวเตอร์ไปทำไม?"

"ผมลาออกแล้ว เพราะฉะนั้นผมย่อมต้องเอาคอมพิวเตอร์กลับไป คุณคงจำไม่ได้สินะว่าคอมพิวเตอร์ที่ใช้ทำงานในบริษัทนี้ พนักงานเป็นคนควักเงินซื้อกันเองทั้งนั้น?"

เขายิ้มเยาะหลังจากพูดประโยคนั้นจบ เฉินจือเจี๋ยก็หันหลังเดินออกจากบริษัทไป

ในนาทีนี้ เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้วว่า เขาจะไม่ยอมเป็นทาสบริษัทอีกต่อไป เขาจะเล่นแบล็กมิทแบบเต็มเวลาด้วยเช่นกัน

เมื่อเขานั่งอยู่บนรถเมล์เพื่อกลับบ้าน เขาก็ได้รับข้อความกลุ่มในโทรศัพท์

"พี่น้องครับ ข่าวใหญ่ แบล็กมิทอัปเดตอีกแล้ว และเป็นการอัปเดตครั้งใหญ่ด้วย เรียนเชิญทุกคนครับ"

"รีบไปเช็คที่หน้าเว็บไซต์หลักเร็วเข้า"

"ช่างเถอะ เดี๋ยวผมแคปหน้าจอมาให้พวกคุณดูเอง อ่านเสร็จแล้วรีบเข้าเกมทันทีเลยนะ"

เมื่อเห็นข้อความนี้ เฉินจือเจี๋ยก็รีบกดดูรูปภาพที่อีกฝ่ายส่งมา

เนื้อหาในรูปภาพคือประกาศอัปเดตสำหรับครั้งนี้

เมื่อเขาอ่านรายละเอียดเฉพาะของประกาศอัปเดตจบ สีหน้าของเขาก็เหมือนกับเฉินจั๋วไม่มีผิดเพี้ยน

และกลุ่มแชทนี้ที่มีชื่อว่า กลุ่มสื่อสารภายในผู้เล่นแบล็กมิท ก็เริ่มคึกคักขึ้นมาในเวลานี้

"อัปเดตเนื้อหาใหม่เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?"

"ดันเจี้ยนแบบเรด! ให้ตายสิ พวกเรายังไม่ทันได้ออกจากหมู่บ้านเริ่มต้นเลยด้วยซ้ำ แต่พวกเขากลับปล่อยดันเจี้ยนแบบเรดออกมาแล้วเหรอ? จังหวะการดำเนินเกมนี้มันจะเร็วเกินไปไหม?"

"ใช่ ปกติแล้วเกมต่างๆ จะไม่ปล่อยดันเจี้ยนทีมขนาดใหญ่แบบนี้ออกมาจนกว่าจะถึงช่วงท้ายเกมไม่ใช่เหรอ? ทำไมแบล็กมิทถึงปล่อยดันเจี้ยนทีมขนาดใหญ่ตั้งแต่อยู่ในขั้นหมู่บ้านเริ่มต้นล่ะ?"

"นี่หมายความว่าเราสามารถเข้าเรดได้ทันทีที่ล็อกอินเข้าไปเลยใช่ไหม? มันน่าตื่นเต้นเกินไปแล้ว"

"ไม่ต้องเป็นอัจฉริยะก็รู้ว่าต้องมีของดีมากมายในดันเจี้ยนเรดนี้แน่นอน"

"เดี๋ยวก่อน ดูประโยคนี้เร็วเข้า: บอสในดันเจี้ยนจะดรอปรหัสแลกรับหมวกกันน็อกสำหรับเล่นเกมด้วย ถ้าดรอปมาสักอันเดียว พวกเราจะไม่รวยเละเลยเหรอ? ตอนนี้ไม่รู้ว่ามีคนในโลกออนไลน์กี่คนที่กำลังอ้อนวอนขอหมวกกันน็อกสำหรับเล่นเกมกันอยู่"

"จริงด้วย วันนี้ฉันยังเลื่อนผ่านวิดีโอที่เกี่ยวข้องกับแบล็กมิทในติ๊กต็อกตั้งหลายคลิป และมีสองคลิปที่ติดอันดับยอดนิยมด้วยนะ"

"ฉันมั่นใจว่าพวกลูกเศรษฐีที่ไม่เดือดร้อนเรื่องเงินคงเต็มใจจะจ่ายเงินราคาสูงเพื่อครอบครองหมวกกันน็อกแบล็กมิทสักใบ หลักหมื่นหรือแม้แต่หลักแสนก็เป็นไปได้"

"คุณดูถูกพวกคนรวยเกินไปแล้ว แบล็กมิทไม่ใช่แค่เกมธรรมดา แต่มันคือเกมเสมือนจริงที่มีรูปแบบใหม่หมดจด ในเมื่อเว็บไซต์ทางการยังไม่เปิดขายหมวกกันน็อกให้สาธารณชนอย่างเป็นทางการ หมวกกันน็อกเพียงใบเดียวอาจจะขายได้ในราคามหาศาลแน่นอน"

"ลืมเรื่องหมวกกันน็อกไปเถอะ มูลค่าของป้ายก่อตั้งกิลด์นั่นก็ต้องไม่ธรรมดาเหมือนกัน ตอนนี้มันอาจจะยังขายไม่ได้ราคาเท่าไหร่ แต่เมื่อจำนวนผู้เล่นเพิ่มมากขึ้น มูลค่าของมันจะสูงกว่าหมวกกันน็อกแน่นอน"

"ตอนนี้มีพวกเราที่เป็นผู้เล่นช่วงทดสอบเบต้าปิดเพียง 50 คนในเกมทั้งหมด เราต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ได้"

"ล็อกอิน ล็อกอิน รีบล็อกอินเร็วเข้า! โอกาสแบบนี้ไม่รอใครหรอกนะ"

"แต่ฉันมีนัดบอดหลังจากนี้นะ"

"นัดบอดบ้าบออะไร! โอกาสครั้งใหญ่รออยู่ตรงหน้าคุณแล้ว แต่คุณกลับอยากจะไปนัดบอดเนี่ยนะ? ถ้าคุณสามารถชิงความได้เปรียบในแบล็กมิทได้ หลังจากนี้คุณจะหาคู่เดทตั้งแต่ใต้จรดเหนือยังไงก็ได้"

"เกมนี้จะโด่งดังไปทั่วโลกอย่างแน่นอน ฉันพูดเลย!"

...

ในขณะนี้ ผู้เล่นทุกคนในกลุ่มเกมต่างตื่นเต้นกันอย่างไม่หยุดหย่อน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ผู้เล่นที่เพิ่งล็อกเอาต์ไปได้ไม่นานต่างก็ทยอยกลับเข้าสู่โลกไซอิ๋วทีละคน

ทันทีที่ผู้เล่นล็อกอินเข้ามา พวกเขาก็ได้รับการแจ้งเตือนจากระบบ

"ติ๊ง! ค่ายปีศาจสันเขาหมาป่ากำลังจะเปิดฉากโจมตีที่มั่นปีศาจเขาหลังหลัง ออกภารกิจชั่วคราว"

"ชื่อภารกิจ: ศึกป้องกันเขาหลังหลัง"

"เนื้อหาภารกิจ: ตรวจสอบให้แน่ใจว่าที่มั่นปีศาจเขาหลังหลังจะไม่ถูกสันเขาหมาป่าตีแตกภายในเวลาที่กำหนด"

"เงื่อนไขการสำเร็จภารกิจ: ขับไล่ทหารปีศาจที่รุกรานจากสันเขาหมาป่า"

"รางวัลเมื่อสำเร็จภารกิจ: แต้มชื่อเสียงที่มั่นปีศาจเขาหลังหลัง 500 แต้ม การสังหารทหารปีศาจธรรมดาของสันเขาหมาป่าแต่ละตนจะได้รับแต้มผลงาน 10 แต้ม และการสังหารขุนพลปีศาจของสันเขาหมาป่าจะได้รับแต้มผลงาน 50 แต้ม"

"ผู้เล่น 10 อันดับแรกในตารางคะแนนผลงานจะได้รับฉายาพิเศษ — ยอดฝีมือแห่งเขาหลังหลัง ผู้เล่นที่ได้อันดับหนึ่งในแต้มผลงานจะได้รับฉายาพิเศษ — ขุนพลผู้พิทักษ์เขาหลังหลัง และในขณะเดียวกันจะได้รับอาวุธสั่งทำพิเศษที่มอบให้โดยตรงจากมหาเทพผู้ค้ำจุนสวรรค์"

"หลังจากสิ้นสุดภารกิจ ร้านค้าแต้มผลงานจะเปิดให้บริการในเวลาจำกัด และดันเจี้ยนเรดสันเขาหมาป่าจะถูกเปิดออก"

วินาทีที่พวกเขาได้ยินเสียงแจ้งเตือนนี้ ผู้เล่นทุกคนก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที

"มาแล้ว มาแล้ว ในที่สุดดันเจี้ยนก็มาแล้ว!"

"ถึงเวลาต่อสู้กันเสียที!"

ในขณะที่กำลังตื่นเต้นอยู่นั้น จู่ๆ ผู้เล่นคนหนึ่งก็ตระหนักถึงปัญหาได้ข้อหนึ่ง

"เดี๋ยวก่อน ดูเหมือนว่าเราจะยังไม่มีอาวุธเลยนะ แล้วเราจะสู้กันยังไงล่ะ?"