ตอนที่ 7 การเดิมพัน

ตอนที่ 7 การเดิมพัน

หลังจากทุกคนกินข้าวเช้าเสร็จ ก็เริ่มเดินทางไปสถาบัน ผมหาตำแหน่งผู้ช่วยห้องพยาบาลให้เชอร์ริส เพราะตอนนี้ที่บ้านยังมีคนน้อย เธออยู่บ้านคนเดียวคงจะเหงา ส่วนชาร์ลอตต์ก็ไปจัดการเรื่องลงทะเบียนเรียนก่อน ส่วนผมก็ตรงไปเข้าเรียน ผมรอที่จะได้เจอกับพวกเซซิเลียไม่ไหวแล้ว

ผมไปที่ห้องพักครูเพื่อหา โอริมุระ จิฟุยุ เพราะวันนี้เป็นวันแรกของการสอน ทางสถาบันดูเหมือนจะไม่ค่อยไว้ใจเท่าไหร่ เลยให้จิฟุยุมาช่วยดูแล ซึ่งผมยินดีมากที่มีสาวสวยอยู่ข้างกาย

“ขอถามหน่อยนะครับ อาจารย์โอริมุระ ตอนนี้คุณมีแฟนหรือยัง?”

ผมเดินขนาบข้างไปกับจิฟุยุ ถึงเธอจะเว้นระยะห่างพอสมควร แต่จมูกที่ไวของผมยังได้กลิ่นหอมและกลิ่นแชมพูจากตัวเธอ

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณค่ะ”

จิฟุยุเหลือบมองผมด้วยสายตาเย็นชา พลางทัดผมยาวไว้ที่หลังหู เห็นชัดว่าเธอไม่ค่อยประทับใจผมเท่าไหร่ แตไม่เป็นไร ปกติการตอบแบบนี้หมายความว่าไม่มี และในเนื้อเรื่องเดิมก็ไม่มีเหมือนกัน

“แล้วมาตรฐานการเลือกแฟนของอาจารย์โอริมุระคืออะไรครับ?” จิฟุยุเลิกคิ้วแล้วพูดว่า “อาจารย์เคน ตอนนี้เป็นเวลาทำงาน กรุณาอย่าพูดเรื่องไร้สาระค่ะ”

“อาศัยช่วงเวลาสั้นๆ ระหว่างทำงานทำความรู้จักกับเพื่อนร่วมงาน ผมคิดว่าจำเป็นมากนะครับ และจะเป็นประโยชน์ต่องานในอนาคตด้วย”

“ถ้าอย่างนั้นกรุณาอย่าถามคำถามส่วนตัวแบบนี้ค่ะ” สิ่งที่ผมพูดพอมีเหตุผลอยู่บ้าง จิฟุยุเลยทำได้แค่ปฏิเสธที่จะตอบอ้อมๆ และบอกให้ผมสำรวมลงบ้าง

“งั้นคุณคิดว่าผมเป็นยังไง เรื่องนี้คงไม่ถือเป็นความลับส่วนตัวเกินไปมั้งครับ”

ผมพลิกบทสนทนาอย่างฉลาด จิฟุยุหยุดเดิน กอดอกจนหน้าอกโดนเบียดแน่น ขาที่สวมถุงน่องดำยืนเหยียดตรง เธอมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า

แม้หน้าตาผมจะดูดี หุ่นก็ดี และจากเมื่อวานดูเหมือนพละกำลังจะเยอะ แต่ว่า “ฉันจำได้ว่าอาจารย์เคนมีภรรยาแล้วไม่ใช่เหรอคะ? คุณมาจีบฉันแบบนี้ ไม่กลัวภรรยาจะหึงเหรอ?”

“เรื่องนั้นอาจารย์โอริมุระไม่ต้องห่วงครับ ภรรยาผมไม่ได้ว่าอะไรเรื่องนี้”

คำพูดของผมทำให้จิฟุยุประหลาดใจ ท่าทางเปิดเผยของผมดูเหมือนไม่ได้โกหก เมื่อดูจากพฤติกรรมเมื่อวาน ผมกับภรรยาดูรักกันมาก พอนึกถึงปฏิกิริยาของเชอร์ริสตอนผมกอดเธอเมื่อวาน จิฟุยุเลยเชื่อไปกว่าครึ่ง

“ถึงจะอย่างนั้น คุณก็ยังมีคุณสมบัติไม่พอค่ะ” พูดจบ จิฟุกุเดินต่อทันที ผมรีบตามไปมองหลังที่สวยเซ็กซี่ของเธอพลางถามต่อ

“แล้วต้องทำยังไงถึงจะมีคุณสมบัติล่ะครับ?” คงเพราะผมตื๊อไม่เลิกทำให้จิฟุยุเริ่มรำคาญ เธอไม่ได้หยุดเดินแต่บอกตรงๆ ว่า “ยกเว้นแต่ว่าคุณจะชนะฉันได้ นั่นคือข้อกำหนดพื้นฐานค่ะ”

ถึงจะแปลกใจในแรงของผมเมื่อวาน แต่ความมั่นใจในฝีมือตัวเองทำให้เธอตั้งเงื่อนไขแบบนั้นออกมา

“โอ้ งั้นเหรอครับ” เมื่อได้ยินเงื่อนไขนี้ ผมยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย ถ้าพูดถึงฝีมือของจิฟุยุในโลกนี้ เธอคือนักบิน IS อันดับหนึ่งของโลกอย่างแน่นอน แต่ผมเป็นข้อยกเว้น เพราะผมไม่ใช่นักบิน IS

“เอาละ เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ ถึงที่หมายแล้ว สถานที่ที่คุณต้องสอนในวันนี้คือ ลานฝึกซ้อม IS ค่ะ” สิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ตั้งเด่นอยู่ตรงหน้า ผมกับจิฟุยุเดินเข้าไปพร้อมกัน

เมื่อก้าวเข้าไปในลานฝึก ก็เห็นกลุ่มเด็กสาวคุยกันอย่างอิสระ เมื่อกวาดสายตามอง สิ่งที่ดึงดูดสายตาที่สุดคือการแต่งกายของพวกเธอ เนื่องจากเป็นวิชาฝึกซ้อม IS พวกเด็กสาวเลยเปลี่ยนมาสวมชุดนักบิน IS

ชุดนักบินรัดรูปเน้นรูปร่างส่วนเว้าส่วนโค้งของเด็กสาวออกมาชัดเจน วัสดุที่ลื่นเงาสะท้อนแสงแดดวาววับ เผยให้เห็นแขนและใต้วงแขนขาวๆ และยังเน้นหน้าอกที่กำลังโตจนเห็นส่วนนูนชัดเจน เหมือนจะเห็นยอดอกรำไร

ส่วนล่างยังมีกระโปรงสั้นจู๋ปกปิดช่วงล่างของชุดรัดรูปไว้ การออกแบบที่กึ่งรับกึ่งสู้นี้ดึงดูดสายตาสุดๆ

ขาเรียวยาวสวมถุงน่องรัดรูปวัสดุเดียวกับตัวชุด สะท้อนแสงวาววับชวนให้ลองสัมผัส เท้าสวมรองเท้าคล้ายรองเท้ากีฬา

การแต่งกายที่ชวนให้คิดลึกแบบนี้ทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ในสวรรค์ เด็กส่วนใหญ่สวมชุดสีดำ แต่คนที่มีเครื่องเฉพาะตัวจะสวมสีที่ต่างกัน เช่นเซซิเลียที่สวมชุดสีน้ำเงิน

“เอาละ ทุกคนเงียบๆ เริ่มเรียนได้แล้ว วันนี้เป็นคาบแรกของอาจารย์เคน อาจารย์คนใหม่ ทุกคนจงตั้งใจฟังค่ะ” เมื่อจิฟุยุเข้ามา เธอทำให้เด็กๆ เงียบลงก่อน แล้วจึงหันมามองผม

“อืม วันนี้เป็นคาบแรก ปกติควรเริ่มจากการแนะนำตัว ในเมื่อเป็นวิชาฝึกซ้อม IS การประลองฝีมือน่าจะเป็นวิธีที่ชัดเจนที่สุด เพราะฉะนั้นตอนนี้ใครอยากจะมาลองสู้กับอาจารย์บ้างไหมครับ?” การเปิดฉากขอประลองทันทีสร้างความประหลาดใจให้ทุกคน แม้แต่จิฟุยุเองยังมองผมด้วยความตกใจ

บรรยากาศเริ่มอื้ออึงอีกครั้ง เด็กสาวต่างซุบซิบกัน ทันใดนั้นมือขาวๆ ข้างหนึ่งก็ชูขึ้น เมื่อมองไปก็พบว่าเป็นเซซิเลียในชุดนักบินสีน้ำเงินรัดรูปนั่นเอง

“อาจารย์คะ หนูอยากขอทดสอบดูหน่อย ไม่ทราบว่าสะดวกไหมคะ?” ริมฝีปากที่ทาลิปสติกบางๆ ของเซซิเลียพูดออกมา เสียงเพราะกังวานเข้าหูผม เพราะการชูมือทำให้เห็นใต้วงแขนที่เรียบเนียน จนผมอยากจะลองสัมผัสขึ้นมาทันที

“ไม่มีปัญหาครับ แต่การประลองตรงๆ ดูจะไม่ค่อยน่าสนใจ เรามาเพิ่มเดิมพันกันหน่อยดีไหม?” เซซิเลียอาจจะสังเกตเห็นสายตาของผม หน้าเธอเลยแดงระเรื่อและรีบเอามือลงทันที พลางมองค้อนผมวงใหญ่

“ข้อเสนอที่น่าสนใจนะคะ แล้วอาจารย์อยากจะเดิมพันด้วยอะไรล่ะ?” ตามเนื้อเรื่องเดิม เซซิเลียไม่ชอบผู้ชายที่อ่อนแอ และการที่ผมเป็นผู้ชายคนเดียวที่มาเป็นอาจารย์ในสถาบัน IS ได้ โอกาสที่จะมาด้วยเส้นสายนั้นสูงมาก เพราะฉะนั้นความรู้สึกแรกที่เธอมีต่อผมคือความไม่ชอบใจ เห็นได้จากการที่เธอรีบขอประลองทันที ชัดเจนว่าต้องการทดสอบฝีมือผมด้วยตัวเอง

“เอาแบบนี้ ผมจะใช้แค่มือเดียว และถ้าคุณสามารถโจมตีถูกตัวผมได้ จะถือว่าผมแพ้ ส่วนเรื่องเดิมพัน คนแพ้ต้องยอมทำตามคำขอของคนชนะหนึ่งอย่าง ตกลงไหมครับ?” ผมชูนิ้วเดียวขึ้นแล้วพูดอย่างชิลๆ

“อะไรนะ นี่คุณกำลังดูถูกหนูเหรอ? ยังไงหนูก็เป็นถึงตัวแทนสำรองของอังกฤษ เงื่อนไขแบบนี้ไม่ดูถูกกันไปหน่อยเหรอคะ” เงื่อนไขของผมทำให้เซซิเลียคิ้วขมวด ถึงเธอจะคิดว่าผมอาจมีฝีมือบ้าง แต่เงื่อนไขนี้เป็นการหมิ่นเกียรติเธออย่างเห็นได้ชัด มีหรือที่ตัวแทนอังกฤษจะไม่โกรธ

“อือ ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ เพราะผมเป็นอาจารย์ จะรังแกนักเรียนเกินไปก็ไม่ดี” ปฏิกิริยาของเซซิเลียเป็นไปตามที่คาดไว้ ผมพูดแบบนี้ ต่อไปเธอคงจะตกลง และผมก็จะได้คำขอหนึ่งอย่างมาตามแผน

“ตกลงค่ะ ในเมื่อคุณพูดแบบนั้น หลังจากที่คุณแพ้ หนูจะให้คุณมาเป็นทาสของหนู คุกเข่าลงเลียเท้าหนูซะ”

เซซิเลียถูกยั่วโมโหเข้าเต็มๆ เพราะปกติคนที่เป็นตัวแทนย่อมมีความภูมิใจในตัวเองสูง โดยเฉพาะเซซิเลียที่เสียพ่อแม่และพยายามมาด้วยตัวคนเดียว ศักดิ์ศรีของเธอสูงมาก

“เอ่อ เซซิเลีย พูดแบบนี้ ผมชักอยากจะยอมแพ้ขึ้นมาทันทีเลยแฮะ”

ใช่แล้ว ถึงผมจะเป็นคนเสนอเงื่อนไขเอง แต่การได้ทำตามใจเซซิเลีย ได้เลียเท้าเธอ แล้วเห็นเธอทำหน้าเขินแต่ต้องอดทนไว้ แค่คิดตรงนั้นของผมก็เริ่มแข็งขึ้นมาแล้ว

…………