บทที่ 26 รับกระบี่

บทที่ 26 รับกระบี่

ฉู่กวนจิ้งมียันต์คุ้มครองช่วยป้องกัน จึงยังไม่มีอาการตอบสนองใดๆ มากนัก

แต่นางรู้ดีว่า หากไป๋อู๋จิ่งและสวี่จื้อหยวนล้มลงกันหมด ลำพังนางกับมีดสั้นในมือย่อมไม่มีทางฆ่าอวี้เหลียนได้เลย

ใช้เวลาคิดเพียงเสี้ยววินาที ฉู่กวนจิ้งก็โยนโอสถถอนพิษเม็ดสุดท้ายที่มีอยู่ให้สวี่จื้อหยวน "สวี่จื้อหยวน รับนะ"

สวี่จื้อหยวนรับโอสถที่ฉู่กวนจิ้งโยนมาให้พลางถาม "นี่คืออะไร?"

"โอสถถอนพิษ" นางเคยรับปากว่าจะไม่ปล่อยให้สวี่จื้อหยวนเป็นอันตราย ต่อให้ฆ่าอวี้เหลียนไม่ได้ นางก็ต้องมั่นใจว่าสวี่จื้อหยวนจะรอดชีวิตออกไปจากที่นี่

เมื่อได้ยินคำตอบของฉู่กวนจิ้ง สวี่จื้อหยวนก็มองโอสถถอนพิษในมือ ความซาบซึ้งใจเอ่อล้นจนแทบจะบรรยายไม่ถูก

หากครั้งนี้พวกเขารอดชีวิตกลับไปได้ เขาจะต้องตอบแทนบุญคุณฉู่กวนจิ้งอย่างงามแน่นอน

ทว่าสวี่จื้อหยวนกลับไม่ได้กลืนโอสถเม็ดนั้นลงไป เขาตัดสินใจส่งมันให้ไป๋อู๋จิ่งแทน

ไป๋อู๋จิ่งกินโอสถเม็ดนี้ย่อมมีประโยชน์กว่าเขาเป็นไหนๆ แถมตัวเขาเองยังมีแหวนวิเศษที่ช่วยป้องกันอันตรายได้อีกแรง พอจะประคองตัวไปได้อีกสักระยะ

ไป๋อู๋จิ่งรู้ซึ้งถึงความสำคัญของโอสถถอนพิษเม็ดนี้ต่อพวกเขาทั้งสองคนที่โดนพิษเล่นงานอย่างหนักเป็นอย่างดี และเข้าใจเจตนาที่สวี่จื้อหยวนยอมสละโอสถให้เขาด้วย

เมื่อแน่ใจว่าสวี่จื้อหยวนยังทนได้อีกสักพักแม้ไม่มีโอสถ เขาก็รับมันมากิน

โอสถถอนพิษออกฤทธิ์เร็วมาก ไป๋อู๋จิ่งสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพลังปราณที่เคยถูกพิษกดทับไว้กลับมาพลุ่งพล่านทั่วร่างอีกครั้ง

เขากระชับกระบี่ในมือแน่น พุ่งตัวเข้าหาอวี้เหลียน

สวี่จื้อหยวนไม่สามารถโคจรพลังปราณได้อีกต่อไป เขาใช้กระบี่ค้ำยันร่างพิงเสาห้องไว้ พลางมองดูไป๋อู๋จิ่งและฉู่กวนจิ้งต่อสู้กับอวี้เหลียน

ไป๋อู๋จิ่งที่พลังปราณฟื้นฟูกลับมาสู้กับอวี้เหลียนได้อย่างสูสี แต่เมื่อการต่อสู้ยืดเยื้อ เขาก็โดนพิษของอวี้เหลียนเล่นงานอีกครั้ง

จะมัวยืดเยื้อไม่ได้แล้ว ต้องหาวิธีเผด็จศึกให้เร็วที่สุด

ไป๋อู๋จิ่งเงยหน้าส่งสัญญาณทางสายตาให้ฉู่กวนจิ้ง ซึ่งนางก็เข้าใจความหมายในทันที

ความถี่ในการลอบโจมตีของนางเพิ่มสูงขึ้น ในชั่วพริบตาที่ไป๋อู๋จิ่งสกัดอวี้เหลียนไว้ได้ ฉู่กวนจิ้งก็ฉวยโอกาสนั้นใช้มีดสั้นตวัดเข้าที่คอของอวี้เหลียนอย่างรวดเร็ว

แต่เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ก่อนที่มีดของฉู่กวนจิ้งจะสัมผัสถึงลำคอ ผิวหนังบริเวณนั้นของอวี้เหลียนก็กลายสภาพเป็นปีศาจไปเสียแล้ว

เปลือกแข็งหนาเตอะห่อหุ้มลำคอของนางไว้ มีดสั้นธรรมดาไม่มีทางเจาะทะลุเปลือกนั้นได้ หนำซ้ำยังทำให้มีดของฉู่กวนจิ้งบิ่นไปอีกต่างหาก

อวี้เหลียนสะบัดแขนหลุดจากการควบคุมของไป๋อู๋จิ่งได้สำเร็จ ส่วนฉู่กวนจิ้งก็กระโดดถอยร่นเพื่อรักษาระยะห่าง

พิษที่อวี้เหลียนปล่อยออกมานั้นรุนแรงมาก ไป๋อู๋จิ่งที่เพิ่งถอนพิษไปกลับมามีอาการเหมือนตอนก่อนกินโอสถถอนพิษไม่มีผิด มือที่จับกระบี่เริ่มสั่นเทา

พู่สีแดงซีดที่ห้อยด้ามกระบี่สั่นไหวไปมา

เมื่ออวี้เหลียนเห็นว่าไป๋อู๋จิ่งหมดสภาพแล้ว นางก็ยื่นมือไปบีบคอเขาอย่างง่ายดาย ดันร่างเขาไปกระแทกกับกำแพงห้องที่พังไปแล้วครึ่งหนึ่ง

"ท่านนักพรตไป๋ ไปลงนรกซะเถอะ" ปลายหางที่มีเหล็กในอาบยาพิษของอวี้เหลียนค่อยๆ เคลื่อนเข้าใกล้หน้าผากของไป๋อู๋จิ่ง

ชุดสีขาวนวลของไป๋อู๋จิ่งเปรอะเปื้อนไปด้วยหยดเลือดสีแดงฉานที่มุมปาก เขากัดฟันแน่น พยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นแต่ก็ไร้ผล

สวี่จื้อหยวนเห็นภาพนั้นก็อยากจะเข้าไปขัดขวาง แต่เขาคุกเข่าลงกับพื้นไปแล้ว อาศัยเพียงเฮือกสุดท้ายประคองสติไว้

"อย่านะ..."

เสี้ยววินาทีก่อนที่หางแมงป่องอาบยาพิษจะแทงทะลุหน้าผากของไป๋อู๋จิ่ง ฉู่กวนจิ้งก็กระโดดลงมาจากขื่อหลังคา นางเตะหางแมงป่องจนเบี่ยงทิศทาง ก่อนจะตวัดตัวนั่งคร่อมทับโคนหางของอวี้เหลียน

นางกำมีดสั้นแน่น เล็งไปที่จุดที่ยังไม่กลายสภาพเป็นปีศาจ เตรียมจะแทงลงไปอย่างสุดแรง

ทว่าเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นซ้ำสอง อวี้เหลียนสะบัดหางอย่างแรงจนมีดสั้นในมือฉู่กวนจิ้งหลุดกระเด็นไป

เมื่อไร้อาวุธ ฉู่กวนจิ้งก็ชะงักไปชั่วขณะ นี่คือโอกาสสุดท้ายแล้ว ภารกิจของนางจะล้มเหลวอย่างนั้นหรือ?

"ฉู่กวนจิ้ง รับกระบี่!" สวี่จื้อหยวนรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย โยนกระบี่ในมือไปทางฉู่กวนจิ้ง