บทที่ 26 แมงมุมปีศาจหน้าคน
บทที่ 26 แมงมุมปีศาจหน้าคน
ฉินเสวียนกล่าวเย้ยหยันพลางก้าวเข้าไปหยิบหมายเลขออกมาใบหนึ่ง
หลี่เหมียวแค่นเสียงเย็นและหยิบหมายเลขออกมาเช่นกัน ท่าทางของเขาราวกับผู้ที่กำชัยชนะไว้ในมือแล้ว
“เสือวิญญาณปะทะแมงมุมวิญญาณ น่าสนใจดีนี่”
หลี่เหมียวยิ้มกริ่มพลางประสานมือ “งั้นพวกเรามาเริ่มกันเลยเถอะ”
พูดจบ หลี่เหมียวก็เดินตามทหารยามมุ่งหน้าไปยังกรงสัตว์ใต้สนามประลอง
“นำทางไป!”
ฉินเสวียนสั่งเสียงเรียบ ทหารยามข้างกายจึงรีบพาเขามุ่งหน้าไปยังกรงสัตว์ใต้ดินเช่นกัน
“โฮก!”
เมื่อมาถึงหน้ากรงสัตว์ที่ตนเลือก สัตว์วิญญาณตัวนั้นก็ส่งเสียงคำรามข่มขวัญทันที
มันคือ ‘เสือวิญญาณ’ สัตว์วิญญาณระดับหนึ่งที่พบเห็นได้ทั่วไป หากอยู่ในเทือกเขาที่กว้างใหญ่ พละกำลังของเสือวิญญาณตัวนี้ถือว่ากระจอกงอกง่อยมาก
ฉินเสวียนกวาดสายตามองไปรอบๆ สีหน้าของเขาเริ่มบึ้งตึงขึ้นเล็กน้อย
ตระกูลหลี่ช่างเจ้าเล่ห์นัก สัตว์วิญญาณที่มีให้เลือกในกล่องนั้นล้วนเป็นสัตว์วิญญาณระดับล่างที่แสนธรรมดา
‘หลี่เหมียวไม่มีทางใช้สัตว์กระจอกๆ แบบนี้แน่ มันต้องเตรียมสัตว์พิเศษตัวอื่นไว้เพื่อรับประกันว่าตัวเองจะไม่พลาดท่าแน่นอน’
เมื่อนึกได้ดังนั้น ฉินเสวียนก็แค่นเสียงเย็นในใจ
อย่างไรก็ตาม หัวใจสำคัญของการควบคุมสัตว์อสูรไม่ได้อยู่ที่ความแข็งแกร่งของตัวสัตว์เพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่ความสามารถของผู้ควบคุมด้วย
แม้ฉินเสวียนจะไม่ใช่นักควบคุมสัตว์มืออาชีพ แต่ความรู้ที่เขาได้รับสืบทอดมานั้นเหนือชั้นกว่าตระกูลหลี่อย่างเทียบไม่ติด
“เอาตัวนี้แหละ”
ต่อให้สัตว์วิญญาณจะด้อยกว่า ฉินเสวียนก็มั่นใจว่าจะเอาชนะได้
ฉินเสวียนใช้พลังจิตเข้าควบคุมเสือวิญญาณให้เดินออกจากกรง ผ่านอุโมงค์ทางเดินยาวจนไปถึงลานประลองกลางแจ้ง
ในขณะเดียวกัน ที่อีกฟากหนึ่งของสนาม หลี่เหมียวก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับสัตว์ของเขา
“นั่นมันตัวอะไรน่ะ...”
เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่เบื้องหลังอีกฝ่าย สีหน้าของฉินเสวียนก็เปลี่ยนไปทันที
เบื้องหลังของหลี่เหมียวมีแมงมุมยักษ์ขนาดสูงกว่าสิบจอกยืนตระหง่านอยู่
ลำตัวของมันมีสีขาวสลับดำดูน่าเกรงขาม ทว่าที่บริเวณแผ่นหลังกลับมีพื้นที่สีแดงสดขนาดใหญ่
และพื้นที่สีแดงนั้น ดูราวกับเป็นใบหน้าของมนุษย์ที่กำลังแสยะยิ้ม!
“แมงมุมปีศาจหน้าคน! แมงมุมปีศาจหน้าคนระดับสองระดับสูงสุด! เหลือเชื่อจริงๆ!”
บรรดาผู้ที่มีความรู้บนอัฒจันทร์สนามประลองต่างพากันอุทานออกมาเมื่อจำเอกลักษณ์ของสัตว์วิญญาณตัวนี้ได้
“แบบนี้จะสู้กันได้ยังไง? เสือวิญญาณนั่นเป็นแค่ระดับหนึ่ง แต่อีกฝ่ายคือแมงมุมปีศาจหน้าคนระดับสองระดับสูงสุด แถมแมงมุมปีศาจหน้าคนยังแตกต่างจากสัตว์วิญญาณชนิดอื่นด้วย”
“สัตว์ชนิดนี้มีพลังจิตที่กล้าแกร่งมาก สัตว์วิญญาณระดับเดียวกันหลายตัวยังเคยถูกมันปลิดชีพมาแล้ว นับประสาอะไรกับเสือวิญญาณตัวนั้น ไม่มีทางสู้ได้เลยสักนิด”
“คราวนี้คุณชายฉินคงต้องแพ้ราบคาบแน่ๆ ช่างวู่วามเกินไปจริงๆ”
หลายคนพากันส่ายหน้าทอดถอนใจ
ในสายตาของพวกเขา ฉินเสวียนช่างวู่วามจนเกินไป ตระกูลหลี่คือขั้วอำนาจด้านสัตว์อสูร เขาจะไปสู้ในสิ่งที่อีกฝ่ายถนัดที่สุดได้อย่างไร?
หากเดิมพันเป็นสิ่งของก็ยังพอทำเนา แต่การต้องคลานลอดหว่างขา...
นี่มันคือแผนการที่ตระกูลหลี่จงใจขุดหลุมพรางไว้จัดการฉินเสวียนชัดๆ และฉินเสวียนก็ดันเดินลงหลุมไปเองเสียอย่างนั้น
“โง่เง่า คนแบบนี้สมควรโดนเหยียดหยามให้เข็ด”
“ตอนที่เขาจัดการนายน้อยตระกูลจ้าว ฉันนึกว่าเขาจะเป็นคนมีความคิดบ้าง แต่ตอนนี้ดูแล้วก็แค่พวกบ้าพลังแต่ไร้สมอง คนแบบนี้จะไปทำเรื่องใหญ่ให้สำเร็จได้ยังไง?”
“ก็แค่พวกอยากดัง พอข่มตระกูลหลิวได้หน่อยก็คิดว่าตัวเองไร้เทียมทานแล้วงั้นสิ...”
เสียงเยาะเย้ยถากถางดังมาจากทั่วทุกสารทิศ
เห็นได้ชัดว่าเกือบทุกคนในที่นั้นต่างมองว่าฉินเสวียนกำลังรนหาเรื่องให้อับอายด้วยตนเอง
หลิวอีอีเห็นภาพนี้ก็กำหมัดแน่น แววตาทอประกายแห่งความแค้น
ใช่แล้ว... นี่แหละคือภาพที่เธอต้องการเห็น ฉินเสวียนถูกเหยียดหยามอย่างรุนแรง!
“หึ ในเมื่อมากันครบแล้ว งั้นเรามาเริ่มกันเลย!”
หลี่เหมียวจ้องมองฉินเสวียนอย่างผู้ชนะ เมื่อเหลือบไปเห็นเสือวิญญาณด้านหลังของฉินเสวียน เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังลั่น
มีหรือที่เขาจะยอมจับสลากอย่างซื่อสัตย์!
เขาเล่นตุกติกมาตั้งแต่ต้น แมงมุมปีศาจหน้าคนตัวนี้เขาเป็นคนฝึกฝนมากับมือตั้งนานแล้ว และเพื่อความมั่นใจว่าจะชนะอย่างเด็ดขาด เขาจึงจงใจนำมันออกมาใช้ในการนี้โดยเฉพาะ
ส่วนทางด้านฉินเสวียน สลากทุกใบในกล่องล้วนเป็นหมายเลขของสัตว์ที่ไม่มีพิษสงอย่างเจ้าเสือตัวนั้นทั้งสิ้น
“งั้นก็เริ่มเถอะ!”
ฉินเสวียนกล่าวเสียงเรียบ สิ้นคำพูดของเขา หลี่เหมียวก็สะบัดมือสั่งการทันที
“ไปเลย ลูกรักของฉัน!”
ซี้ด!
เสียงขู่ฟ่อดังแว่วมา แมงมุมปีศาจหน้าคนพุ่งทะยานเข้าหาฉินเสวียนด้วยความเร็วสูงในทันที
เมื่อเห็นแมงมุมยักษ์พุ่งเข้ามา เสือวิญญาณก็แสดงท่าทีหวาดกลัวออกมาอย่างชัดเจน มันแทบจะหันหลังวิ่งหนีไปเสียเดี๋ยวนี้
ทว่าภายใต้การกดทับของพลังจิตจากฉินเสวียน เสือวิญญาณตัวนั้นจึงจำต้องพุ่งสวนกลับไปหาแมงมุมปีศาจหน้าคนอย่างเลี่ยงไม่ได้
“โฮก!”
เสือวิญญาณคำรามลั่น เงื้ออุ้งเท้าขนาดใหญ่ตะปบใส่แมงมุมยักษ์
เสียงคำรามและกรงเล็บที่ฟาดออกไปนั้นดูทรงพลังอย่างยิ่ง จนคนดูบางส่วนเริ่มแอบลุ้นว่าเสือวิญญาณอาจจะพอต้านทานแมงมุมได้บ้าง
ทว่าในจังหวะที่ทั้งสองปะทะกัน ขาอันแหลมคมของแมงมุมก็แทงลงไปที่เสือวิญญาณอย่างแม่นยำ
“โฮก!”
เสือวิญญาณแผดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดขณะพยายามป้องก้นขาของแมงมุม ทว่าขาของแมงมุมยักษ์ราวกับดาบเหล็กกล้า มันตัดผ่านอุ้งเท้าของเสือวิญญาณจนขาดสะบั้นในพริบตา
ฉัวะ!
เลือดสดๆ พุ่งกระฉูดออกมา เสียงคำรามของเสือร้ายแปรเปลี่ยนเป็นเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา
เพียงแค่เริ่มปะทะไม่กี่อึดใจ เสือวิญญาณก็เสียอุ้งเท้าไปข้างหนึ่งด้วยน้ำมือของแมงมุมยักษ์
โลหิตสีแดงฉานสาดกระจายจนสนามประลองย้อมไปด้วยสีเลือด
“ดี!”
หลี่เหมียวตะโกนก้องพลางชูกำปั้นขึ้นด้วยความสะใจ
การโจมตีเพียงครั้งเดียวนี้ก็ตัดสินชัยชนะได้แล้ว!
ขอเพียงอีกไม่กี่ครั้ง เสือวิญญาณตัวนี้ต้องขาดใจตายคาที่แน่นอน และเขาก็จะสามารถบีบให้ฉินเสวียนคลานลอดหว่างขาเขาได้สำเร็จ
อัจฉริยะอันดับหนึ่งของเมืองหั่วเฟิงงั้นเหรอ?
สวะชัดๆ! ต่อหน้าฉัน นายก็ต้องคุกเข่าอ้อนวอนอย่างหมาตัวหนึ่งเท่านั้นแหละ!
ซี้ดๆ!
หลังจากโจมตีสำเร็จ แมงมุมปีศาจหน้าคนถูกกระตุ้นด้วยกลิ่นคาวเลือด มันเริ่มบ้าคลั่งขึ้นกว่าเดิม ร่างกายที่เป็นสีขาวสลับดำพลันเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำทั่วทั้งตัว
ที่แท้ มันคือแมงมุมปีศาจหน้าคน ‘กลายพันธุ์’!
ฉินเสวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย
หลี่เหมียวคนนี้ช่างชั่วช้าจริงๆ นอกจากจะเอาสัตว์ระดับสองมาสู้กับระดับหนึ่งแล้ว ยังใช้สัตว์ระดับสองสายพันธุ์กลายพันธุ์อีกด้วย
หากเขาไม่ใช้วิธีลับช่วยละก็ ครั้งนี้คงพ่ายแพ้จริงๆ
ทว่าฉินเสวียนไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาด!
การเดิมพันแบบนี้ เขาต้องชนะให้ได้เพื่อตบหน้าอีกฝ่ายคืนให้สาสม
และแน่นอนว่าหากเขาต้องแพ้ เขาก็ไม่มีวันยอมคลานลอดหว่างขาใครทั้งนั้น!
อย่างมาก... เขาก็แค่ปลิดชีพหลี่เหมียวทิ้งซะก็สิ้นเรื่อง!
ฉินเสวียนครุ่นคิดพลางเบนสายตาไปที่หลี่เหมียว
เมื่อมองไปยังแมงมุมปีศาจหน้าคนและสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของพลังจิตมหาศาลจากตัวมัน หัวใจของฉินเสวียนก็เต้นผิดจังหวะไปวูบหนึ่ง
นี่อาจจะเป็นโอกาสทองในการเพิ่มพูนพลังจิตของเขา!
ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเขาฝึกฝนวิชลับสลายวิญญาณ แม้จะยังไม่บรรลุขั้นสูงสุด แต่ความสามารถในการดูดซับพลังจิตเขาก็ทำได้แล้ว
หากเขาสามารถดูดซับพลังจิตจากแมงมุมปีศาจหน้าคนตัวนี้ได้ พลังจิตของเขาคงจะพุ่งสูงขึ้นอย่างน้อยหนึ่งเท่าตัวแน่นอน
แม้แมงมุมปีศาจหน้าคนจะดุร้ายเพียงใด แต่ถ้าดูดซับพลังจิตของมันมาได้ มันย่อมเป็นประโยชน์มหาศาลต่อเขาในยามนี้
โดยเฉพาะในการหลอมโอสถ พลังจิตที่แข็งแกร่งคือหัวใจสำคัญ!
เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉินเสวียนก็เริ่มตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง แต่เขายังไม่รีบร้อนลงมือ เขาเพียงแค่จ้องมองไปยังจุดปะทะอย่างสงบ มุมปากปรากฏรอยยิ้มบางๆ
ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา ปล่อยให้หลี่เหมียวตายใจไปก่อนอีกสักนิด
(จบบท)