095 การทดสอบขั้นพิเศษ

ดันเต้เงียบไปครู่หนึ่งอีกครั้ง เขากำลังขบคิดว่าถ้าเป็นตัวเขาเองจะจัดการกับโลกเงานี้อย่างไรดี ดูเหมือนว่าเขาสามารถจับทั้งผู้กล้าและจอมมาร มาเป็นทาสได้เลยนะเนี่ย...

แต่ว่านั่นต้องให้พวกเขามารวมตัวกันให้ครบเสียก่อน ลำพังแค่ดันเต้คนเดียวคงไม่ไหวหรอก

“ลัทธิคืนชีพมีวิธีซุ่มโจมตีมอเรียน ตอนสุ่มเข้าโลกเงาหรือเปล่า?”

ดันเต้ถามต่อ

การที่ดันเต้ได้เจอลัทธิคืนชีพในโลกเงาครั้งแรกนั้นเป็นเรื่องบังเอิญล้วนๆ ส่วนครั้งที่สองที่เจอลัทธิคืนชีพ ก็ถือว่าเป็นความบังเอิญที่แฝงไปด้วยความตั้งใจนิดหน่อย

ตอนนั้นเขาสะกดจิตตัวเอง ให้กลายเป็นคนชั่วเพื่อสุ่มเข้าไปในโลกเงาประเภทต่อสู้ ทว่าแค่ คนชั่ว เพียงคนเดียวนั้นไม่เพียงพอ โลกเงาจะต้องสุ่มเอาคนที่อยากทำลายโลกคนอื่นๆ เข้ามาด้วย ดังนั้นเพื่อนร่วมทางที่ถูกสุ่มมาเจอจึงกลายเป็นพวกลัทธิคืนชีพไปโดยปริยาย

แต่การที่มอเรียน สามารถเจอพวกลัทธิคืนชีพในโลกเงาได้บ่อยขนาดนี้มันชักจะไม่ปกติแล้ว! มันต้องมีลับลมคมในอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ ดันเต้ไม่เพียงแต่อยากเรียนรู้วิธีสุ่มไปเจอให้ได้เหมือนมอเรียนเท่านั้น เขายังอยากเจอพวกลัทธิคืนชีพ ที่เป็นเหมือนกุมารทองถวายทรัพย์เหมือนที่มอเรียนเจอทุกครั้งอีกด้วย พูดได้เลยว่าเงินสดที่ดันเต้มีอยู่ตอนนี้ ส่วนใหญ่ก็ได้มาจากพวกลัทธิคืนชีพที่ใจดีส่งมาให้นี่แหละ

ออโรร่า พยักหน้าเล็กน้อยแล้วตอบว่า

“มอเรียนจะเข้าท้าทายโลกเงาในเวลาที่แน่นอน เขาจะไปพิชิตโลกเงา ในตอน 7 โมงเช้าของวันแรกในเดือนคู่”

“......”

ที่แท้มันก็ง่ายๆ แค่นี้เอง นี่มันการยั่วยุแบบจัดเต็มเลยนี่นา

มอเรียนเล่นแบบเปิดไพ่หงายหน้าให้เห็นกันโต้งๆ เลยว่า ถ้าแน่จริงก็มาฆ่าฉันสิ ฉันให้โอกาสพวกแกแล้ว

ซึ่งแน่นอนว่าลัทธิคืนชีพคงจะทนดูอยู่เฉยๆ ไม่ได้ คาดว่าทุกเช้า 7 โมงของเดือนคู่ พวกลัทธิคืนชีพระดับ 5 จำนวนมากคงจะเตรียมตัวกันมาอย่างดีเพื่อรอสุ่มให้เจอมอเรียน คงต้องมีสักสองสามคนแหละที่สุ่มเจอสำเร็จ และถ้าดวงดีสุดๆ นอกจากมอเรียนแล้ว คนที่เหลือในโลกเงา อาจจะเป็นพวกลัทธิคืนชีพทั้งหมดเลยก็ได้

นั่นมันจะเป็นเหมืองทองที่อลังการงานสร้างขนาดไหนกันนะ ดันเต้แทบจะจินตนาการไม่ออกเลยจริงๆ จากข้อมูลนี้ การท้าทายโลกเงาครั้งต่อไปของมอเรียน จะเกิดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนกว่าๆ ตอนนี้วันที่ 23 ธันวาคม มอเรียนจะท้าทายโลกเงาครั้งต่อไปในวันที่ 1 กุมภาพันธ์

ซึ่งมันดันประจวบเหมาะกับเวลาที่ดันเต้และโคนีเลีย คาดการณ์ว่าจะไปท้าทายครั้งต่อไปพอดี ขอแค่ดันเต้กับโคนีเลีย เข้าไปสุ่มตอน 7 โมงเช้าของวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ก็มีโอกาสที่จะได้เจอกับมอเรียนแล้ว พอนับรวมแมวภูติเข้าไปด้วย ระดับของทีมพวกเขาก็จะเป็น 3, 4 และ 5 ซึ่งมีโอกาสสุ่มเข้าไปในโลกเงาระดับ 5 ได้พอดี

ดันเต้พยักหน้าอย่างพอใจ ถึงวิธีนี้จะไม่การันตี 100% ว่าจะได้เจอกับมอเรียน แต่ถ้าลองดูหลายๆ ครั้ง ก็น่าจะวนมาเจอเข้าสักวัน แถมในเรื่องของการดึงดูดมหาบุรุษผู้ใจบุญให้เข้ามาหาเนี่ย ดันเต้ก็มีดวงที่ค่อนข้างดีมาตลอด เขามั่นใจในโชคชะตาที่ผูกพันกันระหว่างเขากับมอเรียนเป็นอย่างยิ่ง

“เอาล่ะ ออโรร่า ช่วงนี้ยังมีข้อมูลสำคัญอะไรอีกไหม?”

ดันเต้ยังไม่รีบร้อนกลับ เขาพลิกหน้ากระดาษหนังสือไปอีกหน้า ในเมื่อมาถึงที่แล้ว ก็ถือโอกาสถามเพิ่มอีกสักประโยคสองประโยคจะเป็นไรไป

ออโรร่า ครุ่นคิดดูเหมือนจะนึกเรื่องสำคัญขึ้นมาได้ จึงรีบตอบว่า

“ช่วงนี้ ลัทธิคืนชีพกำลังมีแผนการบางอย่างกับสถาบันเวทมนตร์ทริสติน แต่รายละเอียดลึกๆ ฉันยังไม่ทราบแน่ชัด”

ดันเต้ขมวดคิ้วเล็กน้อย

มีเรื่องให้เผือกจริงๆ ด้วยแฮะ?

ลัทธิคืนชีพจะไปหมายตาสถาบันเวทมนตร์ทริสตินไปเพื่ออะไรกัน?

สถาบันแห่งนั้นตั้งอยู่ในเมืองทริสตินที่ได้ชื่อว่าเป็น เมืองแห่งเวทมนตร์ ถึงแม้ชื่อเสียงจะสู้สถาบันเวทมนตร์เฮเวนลิธที่อยู่ในเมืองหลวงไม่ได้ แต่ที่นั่นก็มีจุดเด่นที่ไม่ธรรมดาเหมือนกัน เนื่องจากการศึกษาของพวกเขาจะเน้นหนักไปที่การประยุกต์ใช้เวทมนตร์เป็นอย่างมาก

ถ้าเฮเวนลิธเป็นสถาบันการศึกษาแบบครบวงจร ทริสตินก็เปรียบเสมือนสถาบันเฉพาะทางเวทมนตร์นั่นเอง ในขณะเดียวกัน วิชาเอกการสร้างการ์ดเวทมนตร์ของที่นี่ก็ยอดเยี่ยมมาก จอมเวทที่เรียนจบจากสถาบันเวทมนตร์ทริสติน มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นนักสร้างการ์ดที่ยอดเยี่ยมไปด้วยในตัว

อาจารย์ที่เก่งที่สุดในสถาบันแห่งนี้ คือจุดสูงสุดของนักสร้างการ์ดแห่งอาณาจักรนอร์ตัน เขาเป็นนักสร้างการ์ดขั้นพิเศษเพียงคนเดียวในอาณาจักรนอร์ตัน แถมยังมีระดับสูงถึงระดับ 8 เลยทีเดียว

ถึงแม้เมืองทริสตินจะไม่ได้มีความปลอดภัยที่มั่นคงเท่ากับเมืองหลวง แต่ก็ไม่น่าใช่ที่ที่พวกลัทธิคืนชีพจะกล้าขยับตัวทำอะไรภายใต้แสงตะวันแบบนี้

“ทำไมเธอถึงรู้เรื่องนี้ล่ะ?”

ดันเต้ถาม

“เมื่อไม่นานมานี้ เบื้องบนของลัทธิคืนชีพ สั่งให้พวกเราไปส่งข้อมูลให้สมาชิกในเขตอื่น ฉันพยายามแอบดูข้อมูลนั้นแล้ว แต่ในสถานการณ์ที่ไม่ให้ถูกจับได้ ฉันรู้แค่เพียงว่ามันเป็นแผนที่เกี่ยวกับสถาบันเวทมนตร์ทริสตินเท่านั้น”

ออโรร่าอธิบาย

“เธอทำได้ดีมาก”

ดันเต้พอใจในประสิทธิภาพการทำงานของเธอเป็นอย่างยิ่ง

ในขณะที่ปฏิบัติภารกิจขององค์กรจนสำเร็จ เธอยังใช้สมองคิดหาวิธีช่วยองค์กรอีกด้วย น่าเสียดาย ที่แม้ข้อมูลจะดูสำคัญ แต่มันดูเหมือนจะไม่ค่อยเกี่ยวข้องกับดันเต้ซักเท่าไหร่ แม้ว่าข้อมูลนี้อาจจะมีโอกาสใช้ลากไส้ผู้บัญชาการระดับสูงสุดของลัทธิคืนชีพ ในเมืองหลวงออกมาได้ก็ตาม

เอาเข้าจริง ถึงดันเต้จะเอาข้อมูลนี้ไปป่าวประกาศ ก็คงไม่มีใครเชื่ออยู่ดี หากเขาฝืนกระจายข่าวออกไปโดยไม่สนใจอะไรเลย ลัทธิคืนชีพก็อาจจะเปลี่ยนแผนไปชั่วคราว หรือไม่พวกนั้นก็อาจจะดำเนินแผนการต่อไป และเมื่อวิทยาลัยทริสตินเกิดเรื่องขึ้นมา ดันเต้นี่แหละที่จะกลายเป็นคนโดนสงสัยเสียเอง

และสถานการณ์ที่ย่ำแย่ที่สุดก็คือ หากดันเต้เอาข้อมูลนี้ไปบอกใครสักคน แล้วคนคนนั้นดันเป็นคนระดับสูงของลัทธิคืนชีพในเมืองหลวงพอดี เมื่อถึงเวลานั้น ทั้งดันเต้และออโรร่า คงได้ซวยกันไปทั้งคู่ ดังนั้นครั้งนี้ดันเต้เลยตัดสินใจที่จะนั่งดูอยู่ห่างๆ ไม่ทำอะไรทั้งนั้น

“ดีมาก อีกไม่นานเธอคงจะมีโอกาสได้เลื่อนตำแหน่ง ไม่ว่าจะในลัทธิคืนชีพ หรือในลัทธิแห่งความสุขของเราก็ตาม อีกอย่างเงินเดือนของเดือนนี้ผมส่งไปที่บ้านของเธอเรียบร้อยแล้วนะ”

ดันเต้วางที่คั่นหนังสือไว้ในหน้าที่อ่านค้างอยู่ ปิดหนังสือแล้วลุกขึ้นยืน เดินจากม้านั่งไปโดยไม่หันกลับมามองอีก

ในเรื่องการจ่ายเงิน เขาไม่สามารถทำธุรกรรมโดยตรงกับออโรร่า หรือทิ้งหลักฐานการโอนเงินไว้ในธนาคารได้เลย เขาไม่อยากให้ใครมาจับร่องรอยหรือหลักฐานใดๆ ได้ ดังนั้นดันเต้จึงได้ไหว้วานพนักงานขนส่งตัวน้อยของเขา นำเงินเดือนไปส่งให้ที่บ้านของออโรร่านานแล้ว

“ขอบคุณค่ะ ท่านดันเต้”

ออโรร่า มองไปยังผิวน้ำด้วยความซาบซึ้งใจ

......

เมื่อดันเต้เดินกลับมาถึงหน้าหอพักด้วยท่าทีผ่อนคลาย ยังไม่ทันที่เขาจะเปิดประตูห้อง เพื่อนบ้านที่อยู่ห้องติดกันก็โผล่พรวดออกมาเสียก่อน

“ดันเต้! ศาสตราจารย์อาร์โนกำลังตามหาตัวนายน่ะ เขาฝากให้ผมมาบอกว่าให้นายรีบไปหาที่ห้องทำงานหน่อย”

ดูเหมือนเพื่อนบ้านคนนี้จะมายืนรอดันเต้อยู่นานแล้ว

“อ้อๆ ขอบใจมากนะ”

ดันเต้ดึงกุญแจออกมา โบกมือลาเพื่อนสั้นๆ แล้วเดินออกจากหอพักมุ่งหน้าไปยังอาคารเรียนทันที

การที่ศาสตราจารย์อาร์โนมาตามหาเขาในวันหยุดสุดสัปดาห์แบบนี้ แสดงว่าต้องมีเรื่องสำคัญมากแน่ๆ

ไม่นานนัก ดันเต้ก็เดินมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องทำงานที่คุ้นเคยและเคาะประตู

ก๊อกๆ

“เชิญครับ”

เมื่อผลักประตูเข้าไป เงาของใครบางคนที่ดูคุ้นเคยแต่ก็เหมือนจะไม่คุ้นชินก็ปรากฏแก่สายตาของดันเต้ ในห้องทำงานนอกจาก ศาสตราจารย์อาร์โนแล้ว ยังมีประธานเรเลนจากสมาคมนักสร้างการ์ดแห่งเมืองหลวงนั่งอยู่ด้วย

เขาคือนักสร้างการ์ดระดับ 7 ขั้นหนึ่ง ผู้ที่คอยให้ความเมตตาและดูแลดันเต้เป็นอย่างดี

“ศาสตราจารย์อาร์โน แล้วก็...ประธานเรเลน สวัสดีตอนเที่ยงครับ”

ประธานเรเลนกำลังนั่งอยู่บนโซฟา ดูเหมือนว่าเดิมทีเขากำลังนั่งคุยอยู่กับศาสตราจารย์อาร์โน

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ดันเต้”

เมื่อเรเลนเงยหน้าขึ้นมองดันเต้ ใบหน้าเขาก็ประดับด้วยรอยยิ้มที่แสนอบอุ่น

“ก่อนหน้านี้ต้องขอขอบพระคุณที่ท่านช่วยดูแลผมมาตลอดนะครับ”

ดันเต้กล่าวอย่างมีมารยาทและนอบน้อม

เพียงแค่มองเห็นเรเลนแวบเดียว ดันเต้ก็เข้าใจได้ทันทีว่า คนที่ตามหาตัวเขาจริงๆ ไม่ใช่ ศาสตราจารย์อาร์โน แต่เป็นประธานเรเลนต่างหาก ดูเหมือนว่า การทดสอบใบรับรองนักสร้างการ์ดขั้นพิเศษจะมีความคืบหน้าแล้ว!