092 ตัดสินใจดึงเข้าพวก

“......”

ทั้งดันเต้และโคนีเลียต่างพากันเงียบกริบจนน่ากลัว โดยเฉพาะโคนีเลียที่ดูจะช็อกหนักมาก เธอเคยนึกว่าในโลกแห่งความเป็นจริงคงไม่มีทางที่จะเกิดเรื่องเหนือความคาดหมายเหมือนอย่างในโลกเงาหรอก ไม่นึกเลยว่าพี่ชายของฟลอร่าจะกล้าทำถึงขนาดนี้!

ดันเต้เองก็รู้สึกว่าตัวเองมองคนพลาดไปเหมือนกัน...ที่แท้ ลูกหงส์ (ฉายาของบังทอง ยอดกุนซือผู้มีสติปัญญาเทียบเท่ากับขงเบ้ง ในสามก๊ก) ก็อยู่ข้างกายเขานี่เอง...ถ้าเขารู้แต่แรกว่ามอเรียนไปก่อเรื่องงามหน้าอะไรไว้ที่บ้านเกิดล่ะก็ ตอนที่อยู่ชายแดนเขาคงต้องหาทางจัดการหมอนี่ให้หมอบไปแล้ว! อย่างน้อยตอนที่อยู่เมืองชายแดน มอเรียนก็ไม่ได้มีเอลฟ์ที่แข็งแกร่งสุดๆ คนนั้นอยู่ข้างกาย เป็นไปได้ว่าพวกเขาอาจจะแยกกันชั่วคราว ซึ่งนั่นหมายความว่าดันเต้ยังมีโอกาสคว่ำมอเรียนลงได้

“ถึงคุณอาฮันโนเวอร์จะออกประกาศจับ แต่ตอนจับตัวกลับมาต้องยังมีชีวิตอยู่ด้วยนะคะ...”

เทรเซียเสริมด้วยสีหน้าที่ดูเป็นกังวล

“ถึงกับต้องเหลือลมหายใจไว้เลยเหรอ ท่านเคานต์นี่เป็นคนมีเมตตาและซื่อสัตย์จริงๆ เลยนะ!”

ดันเต้อุทานออกมาด้วยความทึ่ง เขาหลงนึกว่าประกาศจับจากทางการจะเป็นแบบจับตายเสียอีก ถ้ายังเก็บลูกอกตัญญูคนนี้ไว้ล่ะก็ อีกไม่นานดินแดนคงได้เกิดจลาจลภายในอีกรอบแน่ๆ

“เด...”

“โคน...”

ทั้งดันเต้และโคนีเลียสบตากันแล้วพยักหน้าอย่างรู้ใจ

ตอนนี้ลัทธิแห่งความสุขกำลังต้องการ มิชชันนารี สักคนพอดี หรือไม่ก็ต้องการเงินทุนก้อนโตสักปึก ไม่จับเขาเข้าปาร์ตี้ ก็ต้องเอาตัวไปแลกเป็นเงินสด ตัดสินใจได้แบบนี้แหละ

“......”

สีหน้าของเทรเซียดูซับซ้อนสุดๆ เธอเข้าใจทันทีว่าดันเต้กับโคนีเลียหมายหัวมอเรียนเข้าให้แล้ว ในใจของเธอก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าถ้าทั้งดันเต้ โคนีเลีย และมอเรียนมาปะทะกัน ใครจะพ่ายแพ้ยับเยินกว่ากัน เพราะเธอก็บอกไม่ได้ว่าฝั่งไหนจะกวนประสาทได้เหนือชั้นกว่ากัน แต่แน่นอนว่าสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดก็คือการที่ทั้งสามคนดันจับมือเป็นพันธมิตรกันนั่นแหละ

นั่นมันจะเป็นหายนะที่ยากจะจินตนาการได้เลยทีเดียว เมื่อเห็นท่าทางลำบากใจของเทรเซีย ดันเต้ก็ได้แต่ยิ้มอย่างช่วยไม่ได้แล้วพูดว่า

“วางใจเถอะเทรเซีย ผมไม่ทำอันตรายมอเรียนหรอก ปาร์ตี้ของเรากำลังขาดพ่อค้าอยู่พอดี เขาคือนักสร้างโอกาสที่เราขาดไม่ได้เลยล่ะ”

“ขาดพ่อค้าเหรอ?”

สีหน้าของเทรเซียยิ่งดูแย่ลงไปอีก มีปาร์ตี้พิชิตโลกเงาที่ไหนเขาจงใจรับอาชีพแบบนี้เข้ากลุ่มกันบ้าง? พวกนายกะจะไปทำอาชีพเสริมด้วยกันชัวร์! ในที่สุดเรื่องราวมันก็ดำเนินไปในทิศทางที่เธอกังวลที่สุดจนได้

เธอเม้มริมฝีปากลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็ส่ายหัว

“รอฉันแป๊บนึงนะ”

เทรเซียเดินเข้าไปในห้องนอนแล้วหยิบจดหมายฉบับหนึ่งออกมาส่งให้ดันเต้

“นี่คือจดหมายที่มอเรียนส่งมาให้ฉันตอนเปิดเทอม ถ้าเขาจะได้กลายมาเป็นพวกพ้องของนายจริงๆ ก็ฝากช่วยเขาด้วยนะ”

เทรเซียพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย ดันเต้พยักหน้าแล้วเปิดจดหมายออก โดยมีโคนีเลียและฟลอร่าชะโงกหน้าเข้ามาดูด้วยกัน

[ถึงเทรเซีย เพื่อนรักของผม]

　　[เธอคงได้เจอกับนักสร้างการ์ดที่มหัศจรรย์คนนั้นแล้วสินะ จริงๆ แล้วในสายตาของผม เขาคือ บ่อเงินบ่อทอง ที่ยากจะจินตนาการได้เลย น่าเสียดายที่ผมกับเขาไม่มีวาสนาต่อกัน แม้เขาจะมีนิสัยการดวลการ์ดที่แย่มาก แต่ก็นับว่าเป็นคนที่มีพื้นฐานจิตใจดี คนที่จริงใจและมีเมตตาอย่างเธอต้องกลายเป็นเพื่อนกับเขาได้แน่ๆ]

…

[ช่วงนี้การตามล่าของลัทธิคืนชีพเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ ผมเลยไม่มีทางเลือกนอกจากต้องหนีไปยังอาณาจักรทางใต้ เกรงว่าคงจะกลับอาณาจักรนอร์ตันไม่ได้ไปอีกพักใหญ่ ฝากเธอช่วยดูแลฟลอร่าแทนผมด้วยนะ โปรดระวังไว้ด้วย ในเมืองหลวงมีสมาชิกของลัทธิคืนชีพแฝงตัวอยู่ เรื่องนี้ผมมั่นใจมาก การปลอมแปลงตัวตนของพวกมันแนบเนียนไร้ที่ติ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหาช่องโหว่ด้วยวิธีการทั่วไป]

　　[ถึงแม้การรักษาความปลอดภัยในเมืองหลวงจะดีมาก และนอกสถาบันก็มีองครักษ์ของตระกูลคอยคุ้มกันฟลอร่าอยู่ แต่จากการสืบสวนของผม มีความเป็นไปได้สูงว่าในสถาบันเวทมนตร์เฮเวนลิธ จะมีสมาชิกลัทธิคืนชีพที่มีฐานะสูงส่งแฝงตัวอยู่ด้วยหนึ่งคน แน่นอนว่าสมาชิกระดับสูงคนนั้นคงไม่ยอมลดตัวลงมาลงมือกับฟลอร่าด้วยตัวเองจนทำให้ความลับแตกหรอก]

　　[เพียงแต่ในขณะที่ผมคอยกอบโกยทรัพย์สินของลัทธิคืนชีพในโลกเงาอยู่เรื่อยๆ พวกมันก็อาจจะหาทุกวิถีทางเพื่อควบคุมฟลอร่ามาเป็นเครื่องมือต่อรองกับผมได้ วิธีการของลัทธิคืนชีพมักจะเป็นการล่อลวงเหล่านักศึกษาที่กำลังสิ้นหวังเพื่อใช้เป็นเบี้ยที่ทำตามคำสั่ง ไม่ว่าท่านพ่อจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม ฝากเธอนำข้อมูลเกี่ยวกับลัทธิคืนชีพเหล่านี้ไปบอกท่านด้วยนะ ขอให้เธอฟื้นฟูตระกูลได้ในเร็ววัน]

ดันเต้วางจดหมายลงแล้วขมวดคิ้วมุ่น

“หมอนี่เป็นพ่อค้าข่าวหรือไงกัน?”

เขาพึมพำกับตัวเอง แต่พอมาลองคิดดูดีๆ ในลัทธิคืนชีพก็อาจจะมีสมาชิกคนสำคัญที่ถูกมอเรียนซื้อตัวไปแล้วก็ได้ การที่เขาจะได้ข้อมูลลับมาบ้างก็ดูสมเหตุสมผลดี เพราะมอเรียนก็เคยทำเรื่องทำนองนี้มาก่อนในอดีต ข้อมูลเกี่ยวกับลัทธิคืนชีพในจดหมายมีหลายข้อเลยที่มอเรียนพูดถูกเผง เพียงแต่มอเรียนคงนึกไม่ถึงว่าดันเต้จะสามารถจับตัวสมาชิกของลัทธิคืนชีพที่แฝงตัวอยู่ในเมืองหลวงได้สำเร็จจริงๆ ดังนั้นข้อมูลที่ว่า มีสมาชิกของลัทธิคืนชีพอยู่ในสถาบัน ก็คงจะแม่นยำไม่แพ้กัน

“ดังนั้นถ้าพวกนายอยากตามหามอเรียน ก็คงมีหวังแค่ต้องเดินทางไปยังอาณาจักรทางใต้เท่านั้น แต่มันก็แทบไม่ต่างจากการงมเข็มในมหาสมุทรเลยนะ”

เทรเซียเอ่ยอย่างจนใจ

ดันเต้ครุ่นคิด บ้านเกิดของโคนีเลียก็เป็นอาณาจักรเล็กๆ ทางตอนใต้เหมือนกัน พวกเขาเคยนัดกันไว้ว่าจะไปเที่ยวด้วยกันในอนาคต แต่คงไม่สามารถโดดเรียนออกนอกอาณาจักรตอนนี้ได้ทันที ยิ่งไปกว่านั้น ขนาดขุมกำลังที่กว้างขวางของลัทธิคืนชีพยังจับตัวมอเรียนไม่ได้ ลำพังแค่พวกเขาสองคนยิ่งไม่มีทางที่จะค้นหาที่อยู่ของมอเรียนเจอแน่ๆ

อย่างไรก็ตาม เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่การจับตัวมอเรียนอีกต่อไปแล้ว ขอแค่ได้เจอกันก็พอ

“ไม่หรอก...ผมมีวิธีตามหาเขาอยู่”

ดันเต้คืนจดหมายให้เทรเซีย สีหน้าของเขาเริ่มเก็บงำความตื่นเต้นเอาไว้ไม่อยู่ ในจดหมายของมอเรียนมีประโยคหนึ่งที่สำคัญมาก นั่นคือเขาคอย กอบโกย ทรัพย์สินของลัทธิคืนชีพในโลกเงาอย่างต่อเนื่อง นั่นแสดงว่ามอเรียนมักจะหาทางเข้าท้าทายในโลกเงาอยู่บ่อยๆ แถมเขายังสามารถไปดวงสมพงษ์เจอกับพวกลัทธิคืนชีพได้บ่อยเป็นพิเศษอีกด้วย!

ในทางกลับกัน ทางฝั่งลัทธิคืนชีพก็อาจจะมีวิธีที่ทำให้ได้เจอกับมอเรียนเช่นกัน การจะตามหามอเรียน ก็ต้องพึ่งพาลัทธิคืนชิพนั่นแหละ ประจวบเหมาะกับที่ดันเต้มีสายลับที่แฝงตัวอยู่ในลัทธิคืนชีพอยู่คนหนึ่ง นั่นก็คือออโรร่า! ขอแค่ลงประกาศตามหาของหายในหนังสือพิมพ์วันนี้ เพื่อนัดแนะสถานที่พบกับออโรร่า พรุ่งนี้เขาก็สามารถสอบถามข้อมูลจากเธอได้แล้ว แม้ฐานะของเธอในลัทธิคืนชีพจะไม่ได้สูงส่งมากนัก แต่ก็ไม่ได้ต่ำต้อย ลัทธิคืนชีพต้องเคยตามรอยมอเรียนในเมืองหลวงมาก่อนแน่ๆ ออโรร่าน่าจะมีข้อมูลเกี่ยวกับมอเรียนอยู่ไม่มากก็น้อย

“ขอบคุณนะเทรเซีย!”

“ดันเต้ นายต้องคิดให้ดีๆ นะ เรื่องของมอเรียนมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ถ้านายไปข้องแวะกับเขาในที่แจ้ง นายเองก็จะพลอยตกที่นั่งลำบากไปด้วยนะ!”

เทรเซียมองดันเต้ด้วยความเป็นห่วง แม้ดันเต้จะเคยเอาชนะพวกลัทธิคืนชีพในโลกเงามาได้ถึงสองครั้งติดต่อกัน แต่การจะไปต่อกรกับองค์กรที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นในโลกแห่งความเป็นจริง มันยังห่างไกลจากสิ่งที่นักศึกษาอย่างพวกเขาจะทำได้อยู่ดี

“วางใจเถอะ ในจดหมายของมอเรียนน่ะเขียนผิดไปอยู่อย่างเดียว”

ดันเต้ยิ้มอย่างมั่นใจ

“ผมกับเขาไม่เพียงแต่มีวาสนาต่อกัน แต่เรายังเป็นคนประเภทเดียวกันอีกด้วย”

หาเงินจากลัทธิคืนชีพงั้นเหรอ...เรื่องนี้ทำเอาดันเต้ตาสว่างขึ้นมาทันทีเลยล่ะ!