ตอนที่ 19 - ศัตรูของผู้หญิง

19 - ศัตรูของผู้หญิง

หนิวอี้เฉินเริ่มรู้สึกอึดอัด วันนี้การแสดงของพวกเขาเข้ากันได้ดีมาก แต่พอจบงาน ซุนอี้ซู่กลับไม่พูดกับเขาเลย แถมยังทำท่าทางเลี่ยงเขาด้วย ต่อให้อยู่ด้วยกันก็ต้องมีบุคคลที่สามที่ไม่คุ้นหน้าอยู่ด้วยตลอดเวลา ทำให้เขาทำอะไรไม่สะดวกเลย จนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นแบบนั้น

"วันนี้ทำได้ดีมาก!"

หลี่กั๋วรุ่ยตบบทในมือเบาๆ แล้วอดไม่ได้ที่จะบอกหนิวอี้เฉินว่า "ผมเคยเจอนักแสดงรุ่นใหญ่มาเยอะนะ แต่ระดับของนายเนี่ย ถือว่าอยู่ในระดับท็อปของพวกเขาเลย และการเข้าขากันของพวกนายทั้งสองคน ครั้งแรกที่แสดงด้วยกันทำได้ขนาดนี้มันน่าประหลาดใจมาก ปกติซ้อมบทด้วยกันบ่อยล่ะสิ!"

"ไม่เลยครับ ผมเพิ่งรู้จักกับพี่อี้ซู่ได้ไม่นานเอง อาจจะเป็นเพราะคนเราบางคนมันเกิดมาเข้าขากันพอดีมั้งครับ สไตล์การแสดงเลยไปด้วยกันได้"

หนิวอี้เฉินยิ้มออกมา แล้วแววตาก็เปลี่ยนไป เขาถามว่า "แต่คุณไม่รู้สึกเหรอว่าวันนี้พี่อี้ซู่ดูแปลกๆ ไปหน่อย ไม่เหมือนทุกทีเลย"

"ก็แปลกนิดหน่อยนะ" หลี่กั๋วรุ่ยไม่ได้คิดมาก "ไม่ใช่แค่เธอหรอก แต่นายเองก็แปลก แต่นี่เป็นเรื่องดีนะ แสดงว่าพวกนายเข้าถึงบทบาทจริงๆ สภาวะแบบนี้หาได้ยากมาก!"

พูดถึงตรงนี้ หลี่กั๋วรุ่ยก็ทำหน้าเสียดาย "เสียดายนะ ฉากที่พวกนายแสดงด้วยกันจบลงแล้ว!"

"จบแล้ว?" หนิวอี้เฉินถามอย่างตกใจ "เพิ่งถ่ายไปวันเดียวเองนะ ทำไมจบเร็วจังครับ?"

หลี่กั๋วรุ่ยบอกอย่างช่วยไม่ได้ "จะทำยังไงได้! ซุนอี้ซู่เธอมารับเชิญเฉยๆ เพื่อช่วยดันเด็กใหม่น่ะ!"

"นั่นสินะ..." หนิวอี้เฉินก็นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ จึงรู้สึกเสียดาย

ลองคิดดูตามบทที่บริษัทถังเหรินให้มา ฉากที่ทั้งคู่ต้องแสดงด้วยกันมันหมดลงจริงๆ แล้ว หลังจากนี้ก็แค่มาถ่ายฉากเก็บรายละเอียดเล็กน้อยเท่านั้น อาจจะไม่ได้เจอกันอีกเลยก็ได้

หลังจากคุยกันสั้นๆ หลี่กั๋วรุ่ยก็ถามขึ้นมาเหมือนไม่ได้ตั้งใจ "จริงด้วย เมื่อคืนนายเป็นคนขับรถไปรับประธานไช่กับคนอื่นใช่ไหม?"

"ใช่ครับ!" หนิวอี้เฉินบอก "ผมก็สงสัยอยู่ว่าพวกคุณมีคนตั้งเยอะ ทำไมไม่มีใครไปส่งพวกเขาเลย?"

หลี่กั๋วรุ่ยพยักหน้าแต่ไม่ได้อธิบายอะไร

ขณะที่หนิวอี้เฉินกำลังจะถามต่อ เซ่อเซ่อก็เดินมาหาเขาเพื่อจะลบเครื่องสำอางให้

ภายในห้องแต่งตัว ในขณะที่อู๋สือเซ่อกำลังวุ่นวายอยู่บนใบหน้าของหนิวอี้เฉิน จู่ๆ ก็มีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านข้าง

“สวัสดี! เธอคืออี้เฉินใช่ไหม!”

ในตอนที่เสียงนั้นดังขึ้น “ติ๊งต่อง!” เสียงแจ้งเตือนภารกิจจากระบบก็ปรากฏขึ้น

ภารกิจระบบรักบริสุทธิ์: หลิวอวี่หลานที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับหลิงเอ๋อ และหลิวเฟิงที่ยังคงความงดงามตามวัย ในช่วงเวลาที่ดีที่สุดของชีวิต เธอได้พบกับคนที่สวยงามที่สุด หากพลาดช่วงเวลานี้ไป เธอจะไม่สามารถหาวิธีที่จะได้ครอบครองทั้งคู่ได้อย่างสมบูรณ์แบบอีกเลย!

ดังนั้น จงทำให้พวกเธอรักคุณพร้อมกัน และอยู่ด้วยกันตลอดไป

รางวัลภารกิจ: แต้มคุณสมบัติหยิน +300 พร้อมเปิดใช้งานร้านค้าคุณสมบัติ

เหรียญตรา: 《นักฆ่าแม่ลูก》 ผลของเหรียญตรา: ทลายศีลธรรม เพิ่มโอกาส 10% ที่จะทำให้แม่ลูกเต็มใจปรนนิบัติคุณพร้อมกัน

หมายเหตุ: ภารกิจนี้เป็นภารกิจระยะยาว แต่โปรดจัดการให้เสร็จสิ้นภายในหนึ่งปี

---

ภารกิจระบบ NTR: หลิวอวี่หลานและหลิวเฟิง ในฐานะคู่แม่ลูกที่โด่งดังที่สุดในวงการบันเทิง ถ้าคุณปล่อยให้หลุดมือไป ก็จงยอมถูกกำจัดทิ้งไปซะเถอะ!

สยบพวกเธอด้วยรูปแบบใดก็ได้ ให้พวกเธอมาแย่งชิงความเป็นชายอยู่ใต้ร่างของคุณพร้อมๆ กัน!

รางวัลภารกิจ: ยาโลหิต (รักษาโรคภัยไข้เจ็บ ฟื้นฟูความเยาว์วัย ให้ร่างกายของใครก็ตามกลับไปอยู่ในสภาพที่ดีที่สุดเหมือนเมื่อสิบปีก่อน)

เหรียญตรา: 《นักฆ่าแม่ลูก》 ผลของเหรียญตรา: ทลายศีลธรรม เพิ่มโอกาส 10% ที่จะทำให้แม่ลูกเต็มใจปรนนิบัติคุณพร้อมกัน

หมายเหตุ: เหรียญตราสามารถหลอมรวมกันได้ ผลจะทับซ้อนกัน

---

หนิวอี้เฉินยังไม่ได้พิจารณาภารกิจอย่างละเอียด เขาก็หันกลับไปและได้พบกับใบหน้าที่ชวนตะลึง จนอดไม่ได้ที่จะพูดออกมาว่า “หลิงเอ๋อ!”

“หลิงเอ๋ออะไรกันคะ!” หลิวอวี่หลานปิดปากหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า “ฉันชื่อหลิวอวี่หลานค่ะ!”

“ผมรู้ครับ!” หนิวอี้เฉินหันไปเผชิญหน้ากับเธอ “ผมชอบหวังอวี่ที่เธอแสดงมากเลย!”

คำพูดนี้ก็เป็นการโกหกเหมือนกัน เขาเริ่มชอบหวังอวี่หลังจากที่ได้ดูบทเจ้าหญิงหลิงเอ๋อแล้วต่างหาก

ตอนที่หนิวอี้เฉินดูแปดเทพอสูรมังกรฟ้าเวอร์ชันนี้ คนที่เขาชอบที่สุดคือเฉียวฟง รองลงมาคือหลิวเทาที่เล่นเป็นอาจู เขาแทบไม่ได้สังเกตเห็นหลิวอวี่หลานเลยด้วยซ้ำ

แต่หลิวอวี่หลานกลับดูดีใจมาก เธอกล่าวว่า “ฉันก็ชอบจั่นเจาและท่านนายอำเภอที่นายเล่นเหมือนกัน บทพูดของนายดีมากๆเลย!”

“เพราะความจำของผมค่อนข้างดีครับ!” หนิวอี้เฉินกล่าว “ผมเก่งมากเลยนะ เห็นแค่ครั้งเดียวก็จำได้ไม่ลืม!”

“มหัศจรรย์ขนาดนั้นเลยเหรอ!” หลิวอวี่หลานพูดอย่างตกใจ “มิน่าล่ะ การแสดงตอนกลางวันของนายถึงดีมาก ตลอดทั้งวันกลับต้องถ่ายซ่อมแค่สองครั้งเอง! การแสดงของนายต้องดีที่สุดแน่ๆ เลย!”

“วิชาการแสดงเขาไม่ได้วัดกันแบบนั้นหอกครับ!” หนิวอี้เฉินยิ้ม “การแสดงของเธอกับจงเค่อไม่ด้อยไปกว่าผมแน่นอน เพราะพวกเธอเข้ากับบทบาทได้ดีมาก พอผมเห็นเธอ ก็เหมือนเห็นหลิงเอ๋อ เห็นจงเค่อ ก็เหมือนเห็นหลี่เซียวเหยา นี่ต่างหากคือเรื่องมหัศจรรย์! ต่อให้ผมจะพยายามแสดงยังไงก็ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก!”

“จริงเหรอคะ!” หลิวอวี่หลานหัวเราะออกมาอย่างสดใส

“อย่าขยับ!”

ทั้งสองคุยกันได้ไม่กี่คำ อู๋สือเซ่อก็จับใบหน้าของหนิวอี้เฉินให้หันกลับมาอย่างจริงจัง พร้อมเหลือบมองหลิวอวี่หลานแล้วพูดด้วยอารมณ์ไม่ดีว่า “มีเรื่องอะไรค่อยคุยกันทีหลังเถอะ ให้ฉันลบเครื่องสำอางออกก่อน ฉันจะได้เลิกงานซะที!”

ในบางมุม หนิวอี้เฉินกับหลิวอวี่หลานน่าจะมีความคล้ายคลึงกัน

หนิวอี้เฉินมีความรู้สึกดีๆ จากผู้ชายด้วยกันเป็นค่าติดลบ ส่วนหลิวอวี่หลานความรู้สึกดีๆ จากผู้หญิงด้วยกันก็น่าจะเป็นค่าติดลบเหมือนกัน! เป็นประเภทที่เห็นแวบแรกแล้วยากที่จะรู้สึกชอบได้! เพราะเพศเดียวกันย่อมผลักดันกันเอง!

หนิวอี้เฉินรีบพูดขึ้นว่า “เอาเป็นว่า ไว้เราค่อยคุยกันใหม่นะครับ!”

“ก็ได้ค่ะ!” หลิวอวี่หลานรู้สึกเสียดายเล็กน้อย แต่ก็ยอมเดินจากไปอย่างว่าง่าย

เธอชื่นชมหนิวอี้เฉินจากใจจริง

อายุยังน้อยแต่สู้ชีวิตอยู่ในกองถ่าย ฝีมือการแสดงไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้ใหญ่ในตอนนั้นเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนรุ่นเดียวกัน และในสถานการณ์ที่ไม่มีใครช่วยเหลือเลย เขากลับสามารถแตกหักกับยักษ์ใหญ่อย่างหัวอี้ได้ ยอมเสี่ยงที่จะถูกแบนถึงสองปีเพื่อปฏิเสธการเซ็นสัญญา แถมยังเอาเงินที่หามาได้ทั้งหมดมาเดิมพันกับละครเรื่องจอมเทพกระบี่มาร

คนในวงการหลายคนต่างรอดูความล้มเหลวของหนิวอี้เฉิน แต่หลิวอวี่หลานที่โตเกินวัยแต่ยังไม่ถึงกับแก่แดด กลับมีเพียงความชื่นชมให้เขา

ในวัยเดียวกัน เธอยังอยู่ภายใต้ 'ความดูแล' ของแม่จนไม่สามารถตัดสินใจอะไรได้เลย แต่หนิวอี้เฉินกลับทำลายกรงขังและได้รับอิสรภาพที่เธออิจฉาที่สุดไปแล้ว

……..