บทที่ 13 ขายโจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับ 3,000 ถ้วย ภายใน 5 วัน

บทที่ 13 ขายโจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับ 3,000 ถ้วย ภายใน 5 วัน

นี่คือกลุ่มคุณตาผู้น่ารักและน่าเลื่อมใส

พวกท่านล้วนมาตามคำแนะนำอย่างกระตือรือร้นของ ‘ลุงฉิน’ และกลุ่มเพื่อน เดิมทีตั้งใจจะมาลองของอร่อยตั้งแต่ช่วงเช้า แต่เพราะทานมื้อเช้ากันมาเรียบร้อยแล้วและกระเพาะไม่อำนวย จึงต้องเลื่อนเวลามาเป็นช่วงเที่ยงแทน

เมื่อมองดูป้ายหน้าร้าน พวกท่านเอ่ยถามด้วยความไม่แน่ใจเล็กน้อย 'เถ้าแก่ ซาลาเปาทอดที่ตาเจียงกับเพื่อนๆ บอกว่าอร่อยนักหนานี่ใช่ของร้านคุณหรือเปล่า'

'ใช่ครับ'

หวงเทาพยักหน้าตอบรับอย่างสุภาพ พร้อมกับเชิญพวกท่านเข้ามาในร้าน 'เชิญคุณตาทุกท่านเข้ามานั่งข้างในก่อนครับ อยากทานอะไรสั่งได้เลย'

'เถ้าแก่ เอาซาลาเปาทอดไส้หมูกับไส้เนื้ออย่างละ 8 ลูกนะ!'

'ได้ครับ ทานที่นี่หรือห่อกลับบ้านดีครับ'

'ทานที่นี่แหละ!'

คุณตาคนที่เป็นผู้นำกลุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสแกนรหัสเพื่อจ่ายเงิน

'ได้รับเงินผ่านวีแชทเพย์ 56 หยวน'

หวงเทาหยิบจานมาสองใบ จัดวางซาลาเปาทอดทั้งสองรสชาติแยกกันแล้วนำไปเสิร์ฟ 'ระวังร้อนนะครับ ทานตอนกำลังอุ่นๆ จะอร่อยที่สุด'

เหล่าคุณตามองดูซาลาเปาสีเหลืองทองในจาน ต่างคนต่างใช้ตะเกียบคีบรสชาติที่ตัวเองชอบขึ้นมา

พวกท่านลองดมกลิ่นดู

กลิ่นหอมเข้มข้นของเนื้อหมูและเนื้อวัวชั้นดี ผสมผสานกับกลิ่นหอมสดชื่นของงาและต้นหอมซอย ทำเอาพวกท่านเคลิบเคลิ้มจนอยากจะกลืนลงไปทั้งลูกในคราวเดียว

พอกัดลงไปเบาๆ...

น้ำซุปก็ทะลักออกมา รสชาติที่เปี่ยมไปด้วยความอร่อยทำเอาพวกท่านต้องอุทานออกมาด้วยความพึงพอใจ

เมื่อเริ่มเคี้ยว...

แป้งซาลาเปานั้นชุ่มฉ่ำแต่ไม่เลี่ยน ไส้เนื้อวัวก็นุ่มละมุนและเนียนละเอียด หลังจากกลืนลงไปแล้วยังทิ้งกลิ่นหอมกรุ่นอบอวลอยู่ในปาก!

อร่อยเหลือเกิน!

รสชาติดีสุดๆ!

ซาลาเปาทั้ง 16 ลูกถูกจัดการจนเกลี้ยงในชั่วพริบตา

ตอนแรกพวกท่านตั้งใจแค่จะมาลองชิมดู แต่ตอนนี้แต่ละคนกลับรู้สึกยังไม่อิ่มหนำและอยากทานเพิ่มอีก

คุณตาผู้นำกลุ่มจึงเดินไปหาหวงเทา 'เถ้าแก่ เอาไส้เนื้อเพิ่มอีก 15 ลูก ไส้หมู 15 ลูก แล้วก็ไส้หมูสับเห็ดหอมอีก 5 ลูกนะ'

ในขณะนั้น คุณตาได้กลิ่นหอมบางอย่างจึงมองเข้าไปในหม้อตุ๋นไฟฟ้า 'โอ้ มีโจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับด้วยเหรอ...'

หวงเทายิ้มตอบ 'ใช่ครับ เป็นเมนูใหม่ที่เพิ่งเริ่มขายบ่ายวันนี้เองครับ'

ได้ยินดังนั้น คุณตาก็ลังเลเล็กน้อย

ท่านนึกภาพตามว่าโจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับร้อนๆ ทานคู่กับซาลาเปาทอดฉ่ำๆ มันคงจะเป็นมื้อที่วิเศษมาก

แต่... ท่านยังไม่รู้ว่ารสชาติโจ๊กจะเป็นอย่างไร?

ทว่าในเมื่อซาลาเปาที่เถ้าแก่ทำยังอร่อยขนาดนี้ รสชาติโจ๊กก็คงไม่เลวร้ายแน่นอน... หลังจากไตร่ตรองครู่หนึ่ง ท่านจึงตัดสินใจสั่งมาลองชิมดู

'งั้นเอาโจ๊กถ้วยนึงด้วย'

'ได้ครับ!'

ทันทีที่คุณตาสแกนรหัสจ่ายเงิน เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในใจของหวงเทา

[ติ๊ง!]

[โฮสต์ประสบความสำเร็จในการขายโจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับถ้วยแรก เปิดใช้งานภารกิจ: โฮสต์โปรดขายโจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับให้ได้ 3,000 ถ้วย ภายใน 5 วัน รางวัลความสำเร็จของภารกิจ: สุ่มทักษะการทำอาหารหนึ่งอย่าง]

[จำนวนโจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับที่ขายได้ในปัจจุบัน: 1 ถ้วย]

ภารกิจมาเร็วเคลมเร็วราวกับพายุทอร์นาโด

แต่สำหรับหวงเทาผู้รักอิสระ ไม่ว่าภารกิจจะเป็นอย่างไร เขามักจะใช้แนวทางเดิมเสมอ... นั่นคือปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ

เขาตักโจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับและเตรียมซาลาเปาทอด แล้วนำไปส่งให้คุณตาที่โต๊ะ

เหล่าคุณตามองดูโจ๊กไข่เยี่ยวม้าที่มีสีน้ำตาลแซมด้วยสีเขียวเข้ม เนื้อโจ๊กดูใสวาวเหมือนแก้วเคลือบ ทำเอาพวกท่านอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ

'โอ้! โจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับถ้วยนี้ แค่เห็นก็น่ากินมากแล้ว!'

'ดูดีจริงๆ! แถมปริมาณยังเยอะสะใจด้วย'

'ทุกคน มาลองชิมดูเร็ว'

เหล่าคุณตาต่างตักขึ้นมาคนละช้อน เป่าเบาๆ แล้วส่งเข้าปาก

ไข่เยี่ยวม้ามีความเด้งสู้ลิ้น หมูสับก็นุ่มละมุน ข้าวหอมกรุ่น รสชาติที่เข้มข้นแต่นุ่มนวลกระจายไปทั่วปาก

ในวันฤดูใบไม้ร่วงที่อากาศค่อนข้างเย็น การได้ดื่มโจ๊กที่อร่อยขนาดนี้สักถ้วยช่างทำให้รู้สึกอิ่มท้องและอุ่นใจยิ่งนัก ดังคำกล่าวที่ว่า แม้เป็นเพียงโจ๊กและกับข้าวธรรมดาก็ทำให้คนเคลิบเคลิ้มได้...

'อร่อย...'

'กลิ่นหอมของเนื้อและรสชาติของไข่เยี่ยวม้าซึมซาบเข้าไปในเนื้อข้าวอย่างสมบูรณ์แบบ สัมผัสในปากทั้งเข้มข้นและเนียนละเอียด สุดยอดจริงๆ'

'โจ๊กถ้วยนี้ให้เครื่องเยอะมาก ไม่เหมือนพ่อค้าบางคนที่เน้นขายเร็ว ทำโจ๊กออกมาใสแจ๋วแถมรสชาติยังไม่ถึงเครื่องอีกต่างหาก'

'ใช่ๆ ต่อไปถ้าอยากกินโจ๊กไข่เยี่ยวม้ากับซาลาเปาทอด ต้องมาที่ร้านนี้ร้านเดียวเลย'

ทุกคนต่างพยักหน้าเห็นพ้องต้องกัน

เมื่ออร่อยขนาดนี้ แน่นอนว่าต้องมีเบิ้ล

'เถ้าแก่ เอาโจ๊กไข่เยี่ยวม้าเพิ่มอีกสองถ้วย!'

...ลุงฉินในชุดถังจวงเดินทอดน่องมาพร้อมกับลุงหลิวพลางสะบัดพัดในมืออย่างสบายอารมณ์

ใช่แล้ว

นอกจากจะโหยหาซาลาเปาทอดของหวงเทาแล้ว พวกเขายังโหยหาโจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับฝีมือหวงเทาอีกด้วย พวกเขาตั้งใจมาดูว่าวันนี้มีโจ๊กขายหรือยัง

ยังไม่ทันจะก้าวเท้าเข้าร้าน ก็ได้ยินเสียงชื่นชมดังลอยออกมา

'จุ๊ๆ ฝีมือเถ้าแก่ยอดเยี่ยมจริงๆ โจ๊กที่เขาทำเนียนข้นและอร่อยมาก'

'ไม่ได้กินโจ๊กไข่เยี่ยวม้าที่อร่อยแบบนี้มานานแล้วนะเนี่ย'

'รสชาติดีจริงๆ จนฉันเผลอกินไปอีกถ้วยโดยไม่รู้ตัวเลย'

ได้ยินดังนั้น ลุงฉินและลุงหลิวก็รีบเร่งฝีเท้าขึ้นทันที

พวกเขาวิ่งกรูเข้าไปในร้าน

'เถ้าแก่หวง โจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับนี่เป็นเมนูใหม่เหรอ'

หวงเทาพยักหน้า 'ใช่ครับ! ทั้งสองท่านอยากลองรับสักสองถ้วยไหมครับ'

ลุงฉินพัดเบาๆ 'แน่นอนสิ พวกเราตั้งใจมาเพื่อโจ๊กนี่โดยเฉพาะเลยนะ'

'แล้วก็เอาซาลาเปาทอดไส้หมู 10 ลูก ไส้เนื้อ 10 ลูกด้วย'

หลังจากหวงเทาเสิร์ฟโจ๊กและเตรียมซาลาเปาเรียบร้อย ลุงฉินและลุงหลิวที่จ่ายเงินเสร็จแล้วก็เดินมายกไปที่โต๊ะด้วยตัวเอง

หลังจากทักทายเพื่อนบ้านร่วมโต๊ะเสร็จ ทั้งสองก็นั่งลง

ลุงฉินทำตัวราวกับนักชิมมืออาชีพ เขาใช้ช้อนคนโจ๊กในถ้วยพลางพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

'โจ๊กถ้วยนี้ น้ำกับข้าวผสมผสานกันได้อย่างลงตัว เมล็ดข้าวบานสวย เนื้อเนียนข้น สัมผัสต้องยอดเยี่ยมแน่ๆ'

พอลองชิมดู แววตาที่เคยหม่นแสงตามวัยของเขาก็พลันเป็นประกายขึ้นมา

'เนื้อนุ่ม ไข่เด้ง โจ๊กข้นแต่ไม่เลี่ยน อร่อย! อร่อยจริงๆ!'

ลุงหลิวเอ่ยเย้า 'แล้วถ้าเทียบกับฝีมือการทำโจ๊กของคุณล่ะ เป็นยังไงบ้าง'

ก่อนเกษียณ ลุงฉินเคยเป็นหัวหน้าพ่อครัวในโรงแรมห้าดาว เชี่ยวชาญอาหารหลายประเภทและทำโจ๊กได้ยอดเยี่ยมเช่นกัน

เขาตอบกลับโดยไม่ลังเล 'ฝีมือระดับนี้ เทียบเท่าหรืออาจจะเหนือกว่าผมด้วยซ้ำ!'

'ซี๊ด!'

นั่นเป็นคำชมที่สูงส่งมาก!

ลุงหลิวไม่คิดเลยว่าลุงฉินผู้ซึ่งภูมิใจในฝีมือการทำอาหารของตัวเองมาตลอด จะให้การยอมรับคนรุ่นหลังได้สูงขนาดนี้

ลุงหลิวเตรียมจะดื่มโจ๊กเข้าไปคำโตเพื่อสงบสติอารมณ์

ความเด้งของไข่เยี่ยวม้าและความนุ่มของหมูสับ มาพร้อมกับกลิ่นหอมของโจ๊กที่อบอวลไปทั่วปาก สัมผัสที่เข้มข้นสอดประสานกันจนเนียนนุ่มและเหนียวละมุน ช่างเป็นรสชาติที่ยากจะลืมเลือนและน่าประทับใจไม่รู้จบ

โอ้โห! เถ้าแก่หวงนี่เก่งจริงๆ โจ๊กไข่เยี่ยวม้าที่เขาทำทั้งเข้มข้น สดชื่น นุ่มละมุน และอร่อยสุดๆ

ลุงหลิวรู้สึกทันทีว่าคำชมของลุงฉินนั้นไม่เกินจริงเลย แต่มันยุติธรรมที่สุดแล้ว

เมื่อเวลาผ่านไป ลูกค้าก็ทยอยกันเข้าร้านมาซื้อซาลาเปาทอดมากขึ้นเรื่อยๆ

พอเห็นว่าร้านของหวงเทามีเมนูใหม่ แน่นอนว่าพวกเขาก็อยากจะลองชิม

หลายคนสั่งมาลองทานที่ร้านคนละถ้วย

และเมื่อได้ชิม ทุกคนต่างก็ติดใจไปตามๆ กัน

แล้วถ้ายังไม่อิ่มล่ะ?

ก็สั่งเพิ่มสิ!

ดังนั้น ยอดขายโจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับจึงน่าประทับใจมาก

และแน่นอนว่ารายได้... ก็เป็นที่น่าพึงพอใจมากเช่นกัน

ณ ตลาดสดถนนสายเก่าทางตะวันตก

เหล่าหวังและเฉินเว่ยไห่ที่ยุ่งมาตลอดทั้งเช้า เริ่มมีเวลาว่างพักผ่อนเมื่อถึงช่วงเที่ยง

เฉินเว่ยไห่พอนึกขึ้นได้ก็นำซาลาเปาทอดที่หวงเทาให้มาออกมา

'ลองทานดูสิครับ...'

เขาแบ่งซาลาเปาให้พ่อค้าแม่ค้าแถวนั้น และยื่นลูกหนึ่งให้เหล่าหวัง 'อาครับ พักทานอะไรหน่อยสิ'

เหล่าหวังผู้มีบุคลิกโผงผางรับไปโดยไม่ทันมอง แล้วโยนเข้าปากทันที

ซาลาเปาทอดที่เริ่มเย็นลงทำให้กลิ่นหอมที่เคยเย้ายวนลดน้อยลงไปบ้าง

ทว่าเมื่อกัดลงไป น้ำซุปยังคงไหลซึมออกมาและกลิ่นหอมก็ยังตลบอบอวลอยู่ในปาก

สัมผัสของไส้เนื้อวัวมีความแน่นขึ้นแต่ไม่เลี่ยนเลย

ว้าว! อร่อย!

ดวงตาของเหล่าหวังพลันเบิกกว้างเป็นประกายราวกับหลอดไฟ 'เว่ยไห่ ไปซื้อซาลาเปานี่มาจากไหนน่ะ รสชาติมันดียิ่งกว่าซาลาเปาทอดที่พี่สาวแกซื้อมาจากโรงแรมซินหลงคราวก่อนเสียอีก'

'มาจากร้านของเถ้าแก่หวง ร้าน "อร่อยจริงๆ" ไงครับ'

'ใครนะ?' เหล่าหวังที่ยังตามไม่ทันถึงกับชะงัก

'เถ้าแก่หวงไงครับ... คนที่ผมไปส่งเนื้อให้สองรอบวันนี้แหละ'

เหล่าหวังตกตะลึง 'อา! ซาลาเปาที่เถ้าแก่หวงทำมันอร่อยขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!'

ตอนนั้นที่เขาได้ยินลูกสาวสุดที่รักของหวงเทาบอกว่าซาลาเปาของคุณพ่ออร่อยที่สุด เขาคิดว่าเป็นเพราะเด็กน้อยมีภาพลักษณ์คุณพ่อที่สมบูรณ์แบบเกินไปเสียอีก

ไม่นึกเลยว่ามันจะอร่อยขนาดนี้จริงๆ!

แถมขนาดเย็นแล้วยังรสชาติดีขนาดนี้

ถ้าเพิ่งออกมาจากเตาร้อนๆ มันคงจะอร่อยจนลืมกลืนลิ้นตัวเองไปเลยมั้ง!

บรรดาพ่อค้าแม่ค้าแถวนั้นที่ได้ชิมต่างก็ถูกความอร่อยของซาลาเปาสยบไปตามๆ กัน

แค่ลูกเดียวมันไม่เคยพอ!

ในเมื่อรู้แล้วว่าซาลาเปานี้มาจากไหน

พวกเขายังจะรออะไรกันอยู่ล่ะ?

รีบไปซื้อกันเถอะ...