บทที่ 26 การนวดราคาเฉียดฟ้า

บทที่ 26 การนวดราคาเฉียดฟ้า

ทันทีที่พ่อของหลิวซินซินก้าวลงจากรถ เขาก็อุทานออกมาว่า "อากาศในหมู่บ้านนี่มันดีจริงๆ! พวกเราอยู่ในเมืองที่มีแต่พิพิษ อากาศมันไม่บริสุทธิ์เอาเสียเลย พอมาที่นี่แล้วรู้สึกเหมือนได้กลับไปบ้านคุณย่าตอนสมัยเด็กๆ เลยลูก!"

"ใช่ค่ะพ่อ อากาศดีมากจริงๆ เหมือนฝนเพิ่งจะตกไปเลยนะคะเนี่ย หนูได้กลิ่นดินผสมกับกลิ่นต้นไม้ หอมสดชื่นมากเลยค่ะ เอาละ เดี๋ยวหนูไปเช็กอินก่อนนะ!" หลิวซินซินเอ่ยสมทบ

......

"พ่อคะ แม่คะ ห้องพักของพวกเราอยู่ชั้นสามทั้งหมดเลยค่ะ เดี๋ยวเราเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บกันเถอะ หนูขับรถรวดเดียวสามชั่วโมง เหนื่อยจนไม่อยากจะขยับตัวแล้ว!"

"ได้ลูก งั้นเรากลับห้องกันเถอะ นี่ก็เริ่มดึกแล้ว พ่อกับแม่ควรจะพักผ่อนแต่หัววัน ลูกเองก็ควรจะรีบนอนเหมือนกันนะ!"

เมื่อถึงห้องพัก ทันทีที่หลิวซินซินวางสัมภาระลง เธอก็ทิ้งตัวลงบนเตียงทันที

"ฟูกนี่นอนสบายสุดๆ ไปเลย เอ๊ะ นี่เขียนว่าอะไรน่ะ?" หลิวซินซินเอียงหน้าไปมอง และเห็นกระดาษแผ่นหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงข้างเตียงใหญ่ เธอหยิบมันขึ้นมาอ่าน

"นวดด่วนสามนาที ราคาพิเศษ 168 หยวน?" หลิวซินซินเบิกตากว้างด้วยความไม่เชื่อสายตา เธออดไม่ได้ที่จะขยี้ตาตัวเอง พลางสงสัยว่าเธอมองอะไรพลาดไปหรือเปล่า มีจุดทศนิยมตรงไหนที่เธอมองไม่เห็นบนกระดาษแผ่นนั้นไหม

"ให้ตายเถอะ 168 หยวนจริงๆ ด้วย! นวดแค่สามนาทีแต่ราคาสูงลิ่วขนาดนี้ แถมยังบอกว่าเป็น 'ราคาพิเศษ' อีกนะเนี่ย แต่ถ้าเทียบกับราคาข้างล่างนั่น ก็นับว่าพิเศษจริงๆ แหละ เพราะราคาถัดลงมานี่สิ เกินจริงไปกันใหญ่ ลองดูที่เขียนไว้นี่สิคะ:

• นวดเฉพาะจุดแบบล้ำลึก 30 นาที 1,900 หยวน
• นวดผ่อนคลายคอ บ่า ไหล่ 30 นาที 1,900 หยวน
• นวดผ่อนคลายทั่วร่าง 60 นาที 3,800 หยวน

......

ราคาพวกนี้ ต่อให้เป็นในเมืองระดับหนึ่งก็ยังไม่แพงขนาดนี้เลย! เมื่อคิดได้ดังนั้น หลิวซินซินเริ่มรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ เธอเกรงว่าบล็อกเกอร์ที่เธอเห็นในเน็ตจะรับเงินค่าโฆษณาจากที่นี่มาเพื่ออวยจนเกินจริง พอมาคิดดูตอนนี้ สิ่งที่บล็อกเกอร์พูดในวิดีโอมันดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือเอาเสียเลย เธอโดนหลอกหรือเปล่านะ? อย่างไรก็ตาม ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้ว เธอก็คงต้องลองดูสักตั้ง

ขณะที่ลุกขึ้นจากเตียง หลิวซินซินอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา "พับผ่าสิ ฟาร์มสเตย์แห่งนี้ช่างอวดดีเหลือเกิน! ดูราคาค่าบริการนวดพวกนี้สิ เห็นแขกเป็นหมูให้เชือดชัดๆ ทำอย่างกับว่าไปจ้างผู้อาวุโสระดับปรมาจารย์ด้านการนวดมาอย่างนั้นแหละ!"

ในความเป็นจริง มันก็คือเรื่องจริง เพราะพนักงานนวดคนนี้ หลี่ซีซีได้มาจากการสุ่มรางวัลกาชา และนี่คือตัวละครระดับเอส (S-rank) ตัวแรกที่เธอได้รับ ซึ่งทำให้เธอดีใจจนเนื้อเต้น

จะว่าไป ภารกิจนี้ได้มาแบบไม่คาดฝัน เมื่อช่วงก่อนหน้านี้มีคนคอยถามเธออยู่ตลอดว่ามีสบู่ขายไหม อาจเป็นเพราะมีคนถามมากเข้า ฟาร์มสเตย์แห่งนี้จึงมอบภารกิจเสริมให้ทันที: โปรดขายสบู่ให้แก่แขกจำนวน 500 ก้อนภายในหนึ่งเดือน หมายเหตุ: จำกัดคนละไม่เกินสามก้อน ราคาแนะนำ 58 หยวนต่อก้อน ความคืบหน้าปัจจุบัน (0/1000)

เมื่อมีภารกิจรออยู่ตรงหน้า หลี่ซีซีจึงรีบไปขอใบอนุญาตประกอบธุรกิจทันที โชคดีที่ปัจจุบันอินเทอร์เน็ตพัฒนาไปมาก เอกสารนี้สามารถดำเนินการผ่านระบบออนไลน์ได้ สุดท้ายเธอก็แค่ถ่ายรูปตัวเองถือบัตรประชาชนคู่กัน จากนั้นหลี่ซีซีก็รอพัสดุ และใบอนุญาตก็ส่งมาถึงมือในอีกสามวันต่อมา

(เนื้อหานี้เป็นจินตนาการของผู้แต่ง โปรดมองข้ามไป)

สบู่สามารถนำมาวางขายได้ แต่ราคากลับทำให้คนบางกลุ่มต้องชะงัก ห้องพักราคาคืนละ 299 หยวน แต่สบู่ที่แถมในห้องกลับขายก้อนละ 69 หยวน! ราคานี้ดูจะไม่ค่อยสมเหตุสมผลเอาเสียเลย!

อย่างไรก็ตาม ประสิทธิภาพของสบู่นั้นประจักษ์แก่สายตาทุกคนที่ได้ใช้ โดยพื้นฐานแล้วพวกเด็กสาวที่รักสวยรักงามมักจะซื้อไป และเกือบทุกคนซื้อเซตละสามก้อน ในเวลาไม่ถึงครึ่งเดือน หลี่ซีซีก็ทำภารกิจนี้สำเร็จและได้รับรางวัลกาชามา

และครั้งนี้สิ่งที่เธอได้รับคือ:

ยินดีด้วย คุณได้รับตัวละครระดับเอส:

ชื่อ: เหยาผิงอัน เพศ: หญิง อายุ: 42 ปี คำประเมิน: ฉันคือมาตรฐานของอุตสาหกรรม เทคนิคการนวดแผนจีนโบราณที่เป็นมรดกตกทอดจากบรรพบุรุษ ได้รับคำชมอย่างล้นหลามจากทุกคนที่ได้สัมผัส

เหยาผิงอัน ช่างเป็นชื่อที่เรียบง่ายเหลือเกิน สิ่งนี้ทำให้หลี่ซีซีตื่นเต้นมาก ความสามารถของตัวละครระดับเอสย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน อย่างไรก็ตาม อาจารย์เหยาเป็น 'ปรมาจารย์' ที่มี 'หลักการ' สูงส่งเหลือเกิน เธอไม่แม้แต่จะไว้หน้าเจ้านายคนปัจจุบันของเธอเลยด้วยซ้ำ เมื่อหลี่ซีซีอยากจะสัมผัสว่าการนวดระดับเอสนั้นเป็นอย่างไร

เหยาผิงอันกล่าวว่า "เถ้าแก่เนี้ย ฉันคือช่างฝีมือ และฉันทำมาหากินด้วยสิ่งนี้ ไม่ว่าใครจะมาขอให้ฉันนวด ย่อมต้องมีค่าธรรมเนียมเสมอ!"

หลี่ซีซีถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามเสียงเบาว่า "แล้วค่าบริการเท่าไหร่ล่ะคะ?"

"ฉันคิดราคาเป็นรายชั่วโมงค่ะ โดยทั่วไปหนึ่งชั่วโมงจะอยู่ที่ 3,800 หยวน" อาจารย์เหยาตอบพร้อมรอยยิ้มบางๆ

"เฮือก! แพงเกินไปแล้ว!" หลี่ซีซีอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก ราคานี้มันขูดรีดกันชัดๆ! ถ้าเรียกเก็บจากแขกข้างนอกแพงขนาดนี้ เธอคงถูกด่าเปิดเปิงแน่ๆ และคนจะคิดว่าที่นี่เป็นร้านเถื่อนเอาได้!

แต่เหยาผิงอันยืนกรานหัวชนฝาว่าจะไม่ลดราคา เธอเชื่อมั่นว่าฝีมือของเธอนั้นมีมูลค่าสูงขนาดนั้น หลังจากเจรจากันอยู่พักใหญ่ จึงได้ข้อสรุปเป็นราคาพิเศษสำหรับการทดลองนวดสามนาทีที่ 168 หยวนอย่างที่กล่าวไปข้างต้น

หลี่ซีซีคือคนแรกที่ได้สัมผัสผลลัพธ์ในสามนาทีนั้น เหยาผิงอันบอกไว้ก่อนล่วงหน้าว่า เพราะเป็นการนวดเพียงสามนาที เพื่อให้เห็นผลลัพธ์ที่ชัดเจน เทคนิคของเธอจะเปลี่ยนไป และกระบวนการนี้จะ 'ค่อนข้างเจ็บ'

หลี่ซีซีพยักหน้าเตรียมใจ ก่อนจะขอให้อาจารย์เหยาเริ่มนวดให้เธอ

"อ๊ายยย!" หลี่ซีซีอดไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมา นี่มันไม่ใช่แค่ 'ค่อนข้างเจ็บ' แต่มันเจ็บจนเธอรู้สึกชาไปหมด!

"เถ้าแก่เนี้ย ทนอีกนิดนะคะ ปกติคุณรู้สึกเมื่อยที่ลำคออยู่ตลอดใช่ไหม?"

"ใช่... ใช่ค่ะ! สงสัยหนูจะก้มดูโทรศัพท์นานเกินไป!"

"นี่คืออาการกล้ามเนื้ออ่อนล้าสะสมจากการที่ข้อต่อเล็กๆ เคลื่อนออกจากตำแหน่งค่ะ ฉันจะนวดเพื่อคลายกล้ามเนื้อก่อน จากนั้นจะจัดกระดูกให้เข้าที่ แล้วคุณจะดีขึ้นเอง เอ้า ผ่อนคลายนะคะ!"

......

"เฮ้ย คอหนูไม่รู้สึกเมื่อยเลยสักนิดแล้วค่ะ" หลังจากผ่านพ้นสามนาทีแห่งความยากลำบากมาได้ หลี่ซีซีลองหมุนคอไปมาซ้ายขวา และพบว่าอาการเมื่อยล้าหายเป็นปลิดทิ้ง

แน่นอนจริงๆ ไม่แปลกเลยที่คนซึ่งทำมาหากินด้วยฝีมือจะมีศักดิ์ศรีแรงกล้าขนาดนี้ หลี่ซีซีรู้สึกยอมรับนับถืออย่างใจจริง จากนั้นเธอก็เขียนโฆษณาด้วยโปรแกรมโฟโตชอป พิมพ์ออกมาและนำไปวางไว้ในแต่ละห้อง พร้อมแนบเบอร์โทรศัพท์ของเคาน์เตอร์ต้อนรับไว้ด้านล่าง เพื่อให้แขกสามารถโทรสั่งบริการได้หากต้องการ

ตอนนี้หลิวซินซินกำลังจมดิ่งอยู่กับประสิทธิภาพของสบู่จนถอนตัวไม่ขึ้น หลังจากล้างหน้าด้วยสบู่อย่างพิถีพิถัน เธอก็พบว่าเหมือนที่บล็อกเกอร์พูดในวิดีโอไม่มีผิด ทุกรูขุมขนบนใบหน้าของเธอรู้สึกเหมือนได้กลับมาหายใจอีกครั้ง

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดคือตอนที่เธอล้างหน้า เธอรู้สึกได้ว่าหัวสิวอุดตันเล็กๆ ตรงหน้าผากหลายจุดได้หลุดลอกออกไป ผลลัพธ์มันเกินคำบรรยายจริงๆ

ในขณะที่หลิวซินซินกำลังมีความสุขอยู่นี้ คุณแม่ของเธอกลับกำลังรู้สึกไม่สบายตัว เมื่อสัปดาห์ที่แล้วที่ทำงานมีงานเร่งด่วนเข้ามากะทันหัน เธอต้องทำงานล่วงเวลาติดต่อกันหลายวัน จนทำให้ไม่ได้ไปร้านนวดตามที่วางแผนไว้ เพราะเธอมีโรคประจำตัวคืออาการปวดหลังทุกครั้งที่ต้องนั่งนานๆ