บทที่ 25 ห้องพักเต็มหมดแล้ว

บทที่ 25 ห้องพักเต็มหมดแล้ว

หลี่ซีซีมองดูยอดคำสั่งซื้อที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในระบบหลังบ้านของแอปพลิเคชันเปียวเปียวถวนด้วยความตกตะลึง นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมจู่ๆ ถึงมีคนแห่กันมาจองห้องพักมากมายขนาดนี้? เพียงชั่วพริบตา ห้องพักในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์นี้ก็ถูกจองจนเต็มพิกัด

เมื่อถึงวันเสาร์อาทิตย์ เธอจึงลองเอ่ยถามลูกค้าหลายคนที่มาเช็คอินจนได้ความว่า มีบล็อกเกอร์ท้องถิ่นคนหนึ่งรีวิวแนะนำฟาร์มสเตย์ของเธอลงในโลกโซเชียล เธอจึงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาดูทันที และก็พบว่าคนในคลิปวิดีโอนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นหญิงสาวที่เคยมาถามซื้อสบู่กับเธอเมื่อคราวก่อนนั่นเอง

เมื่อเห็นหวงสู่โปรโมตสรรพคุณสบู่ของฟาร์มสเตย์อย่างกระตือรือร้นในคลิป หลี่ซีซีก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงระเรื่อ หวงสู่บรรยายเสียจนสบู่นั่นดูเหมือนจะกำจัดคู่แข่งแบรนด์อื่นในท้องตลาดได้ราบคาบ มันจะเกินจริงไปหน่อยไหมนะ? แต่ถ้าเธอรู้ล่วงหน้าว่าผลลัพธ์จะเป็นแบบนี้ คราวที่แล้วเธอคงแถมสบู่ให้แม่หนูคนนั้นไปอีกสักสองสามก้อนแล้ว

หลิวซินซินเป็นหนึ่งในหญิงสาวที่ตามมารอยตามคำแนะนำในวิดีโอของหวงสู่ เธอไม่ได้มีสิวที่หลัง แต่เธอมีปัญหา 'สิวอุดตันหัวปิด' กระจายอยู่เต็มใบหน้า หากมองผ่านๆ ผิวหน้าของเธอก็ดูเรียบเนียนดีไม่มีอะไร แต่ถ้ามองใกล้ๆ จะสังเกตเห็นได้ทันทีว่าผิวหน้าของเธอนั้นขรุขระไม่สม่ำเสมอ ยิ่งเวลาต้องแสงแดด สิวอุดตันเหล่านั้นจะยิ่งเห็นเด่นชัดจนน่าตกใจ

เธอเริ่มเป็นสิวพวกนี้มาตั้งแต่สมัยเรียน ตอนแรกก็แค่ขึ้นมาประปรายไม่กี่เม็ดเธอจึงไม่ได้ใส่ใจนัก แต่พอนานวันเข้าสิวอุดตันกลับยิ่งเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ จนเธอเริ่มขวัญเสีย และรีบขอให้พ่อแม่พาไปหาหมอที่โรงพยาบาล

ทว่ายาที่หมอสั่งให้กลับไม่ได้ผลกับเธอเลย ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเธอจำไม่ได้แล้วว่าไปพบหมอมากี่คน ทั้งแพทย์แผนปัจจุบันและแพทย์แผนจีน หรือแม้แต่สูตรยาสมุนไพรพื้นบ้านเธอก็ลองมาหมดแล้ว ไม่เว้นแม้แต่สูตรพิสดารอย่างไข่ตุ๋นใส่ไข่เป็ดกับกระเทียม แต่สิวอุดตันเหล่านั้นก็ยังคงดื้อด้านอยู่บนใบหน้าของเธอ และกลายเป็นปมในใจที่คอยตามหลอกหลอนเธอมาตลอดหลายปี

เมื่อครู่นี้เธอเพิ่งเลื่อนผ่านวิดีโอของบล็อกเกอร์ที่อ้างว่าสบู่ชนิดหนึ่งสามารถกำจัดสิวเสี้ยนและรักษาสิวได้ เธอจึงรู้สึกสนใจขึ้นมาทันที เธอคิดว่าในเมื่อมันกำจัดสิวเสี้ยนและรักษาสิวได้ มันก็น่าจะใช้ได้ผลกับสิวอุดตันด้วย แต่บล็อกเกอร์คนนั้นพล่ามแนะนำอยู่นานสองนานกลับไม่ยอมทิ้งลิงก์สั่งซื้อไว้ให้ พอเธอลองค้นหาดูในอินเทอร์เน็ตก็เจอเพียงลิงก์จองห้องพักของฟาร์มสเตย์แห่งนี้เท่านั้น ส่วนตัวสบู่นั้นไม่มีวางจำหน่ายแยก

สถานที่แห่งนี้ไม่ได้อยู่ใกล้บ้านของหลิวซินซินเลย ต้องใช้เวลาขับรถถึงสามชั่วโมง แต่เพื่อความสวยแล้วเธอยอมรับได้ ทว่าทักษะการขับรถของเธอนั้นค่อนข้างธรรมดา การมีเพื่อนร่วมทางไปด้วยน่าจะดีกว่า อีกทั้งเทศกาลไหว้บ๊ะจ่างก็ใกล้จะถึงแล้ว และที่นั่นก็เป็นฟาร์มสเตย์ไม่ใช่หรือ? เธอจึงตัดสินใจจองห้องพักสองห้องและชวนพ่อแม่ไปใช้เวลาช่วงวันหยุดสามวันของเทศกาลที่นั่นด้วยกัน

......

'ซินซิน แม่ไม่อยากออกไปเที่ยวไหนเลยช่วงวันหยุดยาวเนี่ย ไปที่ไหนก็มีแต่คนเบียดเสียดกันทั้งนั้น เห็นแต่หัวคนเต็มไปหมด สู้พักผ่อนอยู่บ้านยังจะดีกว่า!' แม่ของหลิวซินซินเอ่ยพลางขมวดคิ้ว

แม่ของเธอเป็นหัวหน้าหน่วยงานที่ต้องรับผิดชอบภาระงานทั้งเล็กและใหญ่ในวันธรรมดา งานของท่านค่อนข้างเหนื่อยล้า เมื่อถึงเทศกาลไหว้บ๊ะจ่างทั้งทีท่านจึงอยากพักผ่อนอยู่บ้านสักสองสามวัน แต่แล้วลูกสาวตัวดีกลับมาบอกว่าได้เตรียมการให้ครอบครัวไปเที่ยวพักผ่อนในช่วงวันหยุดนี้เรียบร้อยแล้ว

ส่วนคุณพ่อหลิวกลับไม่ได้ปฏิเสธ ท่านยิ้มแล้วเอ่ยว่า 'คุณ อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธลูกนักเลย! นี่น่ะเป็นความปรารถนาดีของลูกเรานะ ตอนนี้แกโตขึ้นจนหาเงินเองได้แล้ว การที่แกชวนคนแก่อย่างเราออกไปเที่ยวบ้างก็นับว่าเป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอ?' จากนั้นท่านก็หันไปถามลูกสาวว่า:

'ว่าแต่ซินซิน ลูกวางแผนจะพาพวกเราไปที่ไหนล่ะ?'

หลิวซินซินเกาหัวพลางเอ่ยอย่างรู้สึกผิดนิดๆ 'ที่ที่จะไปคราวนี้เป็นที่ที่หนูเห็นในเน็ตมาค่ะ เป็นที่ที่เงียบสงบและไม่ค่อยมีคนรู้จัก แต่บรรยากาศดีและผ่อนคลายมากเลยนะคะแม่ หนูรับรองเลยว่าที่นั่นจะไม่มีฝูงชนแออัดแน่นอน แม่เหนื่อยจากงานมาไม่ใช่เหรอคะ? ไปพักผ่อนที่นั่นน่ะเหมาะที่สุดแล้ว!'

'จริงเรอะ? มีที่ไหนบ้างที่คนไม่เยอะในช่วงวันหยุดยาว?'

'ไปถึงแล้วแม่ก็จะรู้เองค่ะ เอาเป็นว่าตกลงตามนี้เข้านะคะ!'

แม่ของหลิวซินซินได้แต่ส่ายหัวเบาๆ เด็กคนนี้ชอบทำตัวลึกลับอยู่เรื่อย อย่างไรก็ตาม ในเมื่อลูกสาวนึกถึงพวกเขา คนเป็นพ่อเป็นแม่ย่อมมีความสุขเป็นธรรมดา

วันก่อนจะเริ่มวันหยุดเทศกาลไหว้บ๊ะจ่าง หลิวซินซินแทบจะรอไม่ไหวที่จะขับรถไปที่นั่น

'ซินซิน จะรีบไปไหนลูก? เราเพิ่งจะเลิกงานกันมาเองนะ วันหยุดน่ะมันเริ่มพรุ่งนี้ แถมพรุ่งนี้ทางด่วนก็ยังไม่เก็บค่าผ่านทางด้วย! ไปพรุ่งนี้เช้าก็ยังไม่สายนะลูก!'

(ปัจจุบันทางด่วนไม่เปิดให้ใช้ฟรีในช่วงเทศกาลไหว้บ๊ะจ่างแล้ว ช่างน่าเสียดายจริงๆ!)

'โธ่ พ่อคะ พ่อไม่คิดบ้างเหรอว่าทางด่วนจะติดขนาดไหนในช่วงเทศกาล? ตอนที่ฟ้ายังไม่มืดเราควรรีบไปกันเถอะอย่ารีรอเลย หนูซื้อเจี้ยนปิ่งกัวจื่อมาให้แล้ว พ่อกับแม่ทานบนรถได้เลยค่ะ ไปกันเถอะ!'

'ก็จริงของลูก งั้นเรารีบไปกันเถอะ เดี๋ยวพ่อไปเข้าห้องน้ำก่อนแล้วจะตามไปเดี๋ยวนี้แหละ!'

หลังจากขับรถมายาวนานถึงสามชั่วโมง ครอบครัวของหลิวซินซินก็ใกล้จะถึงจุดหมายเสียที ทว่าคุณพ่อหลิวมองดูถนนที่เริ่มจะเปลี่ยวและทุรกันดารขึ้นเรื่อยๆ ก็อดไม่ได้ที่จะตั้งคำถาม:

'ซินซิน ลูกเลือกที่ไหนกันแน่เนี่ย? จะพาเราไปเล่นที่ไหน? พ่อรู้สึกว่าถนนมันเริ่มจะกันดารขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ'

'เอ่อ... พ่อคะ แม่คะ คือว่า...' หลิวซินซินอึกอัก 'หนูเห็นบล็อกเกอร์ในเน็ตบอกว่ามีสบู่ที่ใช้รักษาสิวได้ผลดีมาก แต่เขาไม่ขายออนไลน์ค่ะ เขาจะแถมให้เฉพาะคนที่มาพักที่นี่เท่านั้น พ่อก็รู้นี่คะว่าสิวอุดตันบนหน้าหนูมันไม่ยอมหายมาหลายปีแล้ว มันกลายเป็นเรื่องที่หนูกังวลใจที่สุดเลยนะ'

'แต่พ่อกับแม่ไม่ต้องห่วงนะคะ พวกเรากำลังจะไปฟาร์มสเตย์ที่ได้รับคะแนนรีวิวสูงมาก พ่อจะได้สัมผัสชีวิตในฟาร์ม ไปตกปลา เก็บผัก และอะไรอีกเยอะแยะเลยค่ะ อ้อ พ่อคะ หนูเอาเบ็ดตกปลาของพ่อใส่รถมาด้วยนะ!'

เมื่อทั้งสองได้ยินดังนั้น พวกเขาก็ไม่ได้ติดใจที่ทริปนี้เปลี่ยนจากสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังมาเป็นฟาร์มสเตย์ แม่ของหลิวซินซินรีบเอ่ยด้วยความกังวลทันที 'ซินซิน ทำไมลูกถึงไปหลงเชื่อพวกยาพื้นบ้านที่ไม่น่าเชื่อถือพวกนี้อีกแล้วล่ะ? แม่บอกแล้วไงว่าให้ไปหาหมอ แม่จะบอกให้นะ คราวนี้แม่ไปสืบรู้มาว่ามีซินแสหมอจีนที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่ง กะว่าจะหาเวลาพาลูกไปหาท่านอยู่พอดี'

'โธ่แม่คะ หนูไม่อยากดื่มยาจีนแล้วล่ะค่ะ มันขมจะตาย ตลอดหลายปีมานี้แม่พาหนูไปหาหมอมาตั้งกี่คนแล้ว อย่างที่เขาว่ากันว่ายาเนี่ยมันมีผลข้างเคียงทั้งนั้นแหละ หนูไม่อยากกินมันอีกแล้วค่ะ' หลิวซินซินอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเมื่อนึกถึงรสชาติอันแสนขมของยาจีน

'แม่จะบอกให้นะ ลูกต้องค่อยๆ ปรับสมดุลร่างกาย และที่สำคัญคืออย่ามัวแต่เล่นโทรศัพท์จนนอนดึก การใช้ชีวิตของลูกมันไม่เป็นระเบียบ แม่เตือนเท่าไหร่ลูกก็ไม่ฟัง ไม่ใช่ว่ายาจีนไม่ได้ผลหรอกนะ แต่เป็นเพราะลูกไม่มีความอดทนต่างหาก!' แม่ของเธอเสริม

หลิวซินซินส่งยิ้มประจบเมื่อได้ยินเช่นนั้น 'แหมแม่คะ วัยรุ่นสมัยนี้จะมีสักกี่คนที่นอนหัวค่ำได้ล่ะ? หนูก็อดใจไม่ไหวเหมือนกันนี่นา!'

คุณพ่อหลิวที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงระเหี่ยใจว่า 'เจ้าลูกคนนี้นี่! พ่อว่าที่ลูกเป็นสิวเนี่ยก็เพราะเอาแต่จ้องโทรศัพท์นั่นแหละ! เมื่อไหร่ที่ลูกวางโทรศัพท์ลงได้ พ่อว่าทั้งสิวทั้งสิวอุดตันบนหน้าลูกคงจะหายไปเองหมดนั่นแหละ'

หลิวซินซินรีบเถียงกลับทันที 'พ่อจะมาโทษโทรศัพท์อย่างเดียวไม่ได้นะคะ! ไอ้อาการบนหน้าหนูเนี่ยมันเป็นมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลายแล้ว ตอนนั้นใครจะมีเวลาเล่นโทรศัพท์กันล่ะคะ? วันๆ ไม่ทำโจทย์ข้อสอบก็อยู่ระหว่างทางไปสอบทั้งนั้นแหละ อ๊ะ ถึงแล้วค่ะ! เดี๋ยวหนูหาที่จอดรถก่อนนะคะ!'