บทที่ 9: โล่พลังงาน เมืองร้างปรากฏตัว!

บทที่ 9: โล่พลังงาน เมืองร้างปรากฏตัว!

ซอมบี้—นี่ไม่ใช่ข่าวที่จะทำให้ใครรู้สึกอุ่นใจได้อย่างแน่นอน

"ทะ ทำยังไงดีล่ะ พวกเราเพิ่งได้เบญจมาศขาวบริสุทธิ์มา ปลูกปุ๊บมันก็ไม่ออกดอกปั๊บหรอกนะ" ริมฝีปากของลุงเขยรองหลี่เฉิงแห้งผาก

"ซอมบี้พวกนี้... แค่ข่วนหรือกัดพวกเรา มันจะทำให้พวกเรากลายเป็นซอมบี้ไปด้วยไหม" สวี่เจียเล่อ หลานชายของลุงใหญ่หน้าซีดเผือด

"ไปโผล่ในเมืองซอมบี้ พวกเราจะเจอฝูงซอมบี้ถล่มหรือเปล่า"

คนรุ่นก่อนอาจจะไม่เข้าใจถึงความน่ากลัวของซอมบี้ แต่คนรุ่นใหม่—โดยเฉพาะพวกที่เคยดูหนังดูซีรีส์ซอมบี้—รู้ซึ้งถึงความสยดสยองของฝูงซอมบี้เป็นอย่างดี!

"เอาแบบนี้ไหม... ครั้งนี้พวกเราไม่ต้องออกไปข้างนอกกันหรอก" ป้าสะใภ้ใหญ่กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แม้เธอจะไม่ค่อยรู้เรื่องซอมบี้ แต่เธอก็เคยได้ยินสวี่ชิงพูดถึงผีดิบ! งั้นพวกเขาก็จะไปโผล่ในเมืองที่เต็มไปด้วยผีดิบน่ะสิ! แบบนี้ต่อให้เป็นปรมาจารย์ปราบผีก็คงโดนแทะจนเหลือแต่กระดูกแน่!

"อย่าเพิ่งกังวลไปเลยครับ" สวี่ชิงปลอบใจทุกคน "นี่มันยังอยู่ในช่วงคุ้มครองมือใหม่ พวกเราคงไม่ไปโผล่กลางเมืองร้างตรงๆ หรอกครับ อย่างมากก็คงเป็นเหมือนครั้งนี้แหละ คือไปโผล่ตรงขอบชายเมืองรอบนอกสุด อีกอย่าง เราก็ยังมีอาณาเขตของเราอยู่ อาณาเขตก็ได้รับการคุ้มครองในช่วงมือใหม่เหมือนกับบ้านบรรพบุรุษนั่นแหละครับ ตราบใดที่เรากลับเข้ามาในอาณาเขตได้ พวกเราก็จะไม่ได้รับอันตรายอะไร"

"นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยากนะครับ ในเมื่อมันเป็นเมืองที่มนุษย์เคยอาศัยอยู่ ไม่ว่าจะถูกทิ้งร้างมานานแค่ไหน พวกเราก็ต้องเจอของใช้จำเป็นสำหรับการดำรงชีวิตของมนุษย์เยอะแยะแน่ๆ! โดยเฉพาะพวกเสื้อผ้ากับเครื่องนอน!"

"เสื้อผ้ากับเครื่องนอนเหรอ"

สวี่อันอันชูมือขึ้นอีกครั้ง "หนูรู้แล้ว! อาเล็กสวี่ชิงกังวลเรื่องภัยพิบัติอย่างความหนาวเหน็บสินะคะ! ท้ายที่สุดแล้ว นั่นมันก็เป็นพล็อตคลาสสิกของเกมเอาชีวิตรอดระดับโลกเลยนี่นา!"

แววตาของสวี่ชิงฉายแววชื่นชม "ถูกต้องครับ ที่จริงแล้ว ตอนที่ผมเปิดหีบสมบัติครั้งนี้ ผมก็ได้พิมพ์เขียวเตาผิงระดับทองแดงมาด้วย แต่มีวัสดุบางอย่างระบุไว้บนนั้นที่ผมไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย เราเลยอาจจะยังสร้างมันไม่ได้ในตอนนี้ เพราะงั้นการรวบรวมเสื้อผ้ากับเครื่องนอนเลยเป็นสิ่งที่จำเป็นมากครับ"

"ครั้งนี้ คนที่ยังไม่ได้ปลุกสายพลังไม่ต้องออกไปข้างนอกนะครับ!"

"คุณย่า ลุงเขยใหญ่ พวกคุณก็อยู่บ้านด้วยนะครับ คนอื่นๆ ที่ปลุกสายพลังได้แล้วจะจัดทีมออกไปหาเสบียงกัน! จากที่ผมเดา ในฐานะผู้ใช้สายพลัง สภาพร่างกายของพวกเราน่าจะเหนือกว่าคนธรรมดาไปแล้ว มีความเป็นไปได้สูงมากที่ซอมบี้ธรรมดาพวกนั้นจะไม่สามารถแพร่เชื้อใส่พวกเราได้! แต่ถึงยังไง เราก็ไม่ควรปล่อยให้พวกมันเข้ามากัดเราได้อยู่ดี"

"ส่วนรายละเอียด ผมคิดว่าเราน่าจะให้พี่เสี่ยวฉีใช้ทักษะมองทะลุปรุโปร่งดูก่อน บางทีเธออาจจะได้ข้อมูลอะไรมาบ้าง ถึงจะไม่ได้ข้อมูลอะไรเลย ผมก็ให้แม่สกัดไวรัสซอมบี้ออกมาแล้วเอาไปทดสอบกับเลือดของผู้ใช้สายพลังได้ เราน่าจะทดสอบได้ว่าซอมบี้ธรรมดามีผลกระทบอะไรกับพวกเราไหม"

"ถ้าไม่มีผลอะไร เราก็สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระมากขึ้นและสำรวจพื้นที่ได้กว้างขึ้น"

"แต่ถ้ามีผล เราก็จะสำรวจแค่บริเวณรอบๆ อาณาเขตของเราเท่านั้น"

"ตกลง เอาตามนี้แหละ!"

"งั้นลุงจะไปปลูกต้นไม้ผลกับผักพวกนั้น แล้วก็เมล็ดพันธุ์พวกนี้ก่อนนะ"

"ตรงนี้มีหญ้ากล้วยไม้ใจม่วงอยู่ด้วย ลองดูซิว่าจะปลูกได้ไหม"

"ไม่มีปัญหาครับ"

"เดี๋ยวผมช่วยขุดหลุมให้เอง!"

"อ้อ แล้วก็เก็บท่อนไม้ไว้บ้างนะ จะได้ลองดูว่าจะเพาะเห็ดบนนั้นได้ไหม!"

ทุกคนเริ่มลงมือทำหน้าที่ของตัวเองทันที

ในเวลานี้ พิมพ์เขียวสิ่งอำนวยความสะดวกระดับทองแดงแบบสุ่มก็ปรากฏขึ้นในมือของสวี่ชิง พิมพ์เขียวใบนี้ยังคงใช้งานได้ และเขาก็ไม่รู้ว่ามันจะสุ่มพิมพ์เขียวอะไรออกมาให้

"ป้าใหญ่ครับ คอยดูวัสดุสำหรับสร้างเตาผิงระดับทองแดงนี่ให้ดีนะครับ ถ้ามีวัสดุที่ต้องการโผล่มา ป้าต้องหาวิธีแลกมันมาให้ได้นะ!"

【พิมพ์เขียวสิ่งอำนวยความสะดวก: เตาผิงระดับทองแดง

วัสดุ: หิน +50, แท่งเหล็ก +10, กระจก +2, หินไฟ +3】

【สิ่งอำนวยความสะดวก: เตาผิง

ระดับ: ระดับทองแดง

คุณสมบัติ: ให้ความอบอุ่น, เปลวไฟเปิด

สรรพคุณ:

คุณสมบัติให้ความอบอุ่น: สามารถต้านทานภัยพิบัติทางธรรมชาติอย่างความหนาวเหน็บและรักษาอุณหภูมิภายในบ้านให้คงที่ได้ สามารถปรับอุณหภูมิได้ด้วยการเติมฟืน นอกจากนี้ยังมีช่องบนเตาผิงที่สามารถใช้อุ่นขนมปังและอาหารอื่นๆ ได้อีกด้วย

คุณสมบัติเปลวไฟเปิด: สามารถขับไล่สัตว์ป่า สิ่งมีชีวิตอันเดด และอื่นๆ ได้ และมีพลังทำลายล้างในระดับหนึ่ง】

"ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง" ป้าใหญ่สวี่เหมยอิงกวาดตามองรายละเอียดและจดจำทุกอย่างได้ในพริบตา

"พิมพ์เขียวใบนี้ต้องการวัสดุอะไรบ้าง ฉันจะคอยดูไว้ให้เหมือนกัน"

"เดี๋ยวผมขอลองใช้ดูก่อนนะครับ"

【ได้รับพิมพ์เขียวสิ่งอำนวยความสะดวกระดับทองแดง: โล่พลังงาน】

【พิมพ์เขียวสิ่งอำนวยความสะดวกระดับทองแดง: โล่พลังงานสี่ธาตุ

วัสดุ: หิน +200, หินดิน +1, หินไฟ +1, หินลม +1, หินน้ำ +1】

ดวงตาของสวี่ชิงเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ "มันเป็นอะไรที่คล้ายๆ กับโล่พลังงานเลยแหละ! แบบนี้ดีเลย ถึงช่วงมือใหม่จะหมดลง บ้านบรรพบุรุษก็ยังมีเกราะป้องกันเพิ่มมาอีกชั้น!"

"ไม่นึกเลยว่าจะมีของดีแบบนี้ด้วย! ขอเวลาฉันแค่วันเดียว ฉันรับรองว่าจะหาวัสดุทั้งหมดที่ระบุไว้มาให้ได้เลย!"

น้ำเสียงของป้าใหญ่สวี่เหมยอิงหนักแน่น เธอสังเกตเห็นหินที่มีชื่อเรียกเฉพาะพวกนั้นแล้ว แต่มันก็ยังหายากและราคาแพงมากในตอนนี้

ส่วนหินธรรมดา ตอนนี้ในตลาดซื้อขายยังไม่ค่อยมีเท่าไหร่ เพราะมันเป็นแค่ตลาดระดับภูมิภาค แต่การจะรวบรวมมาก็คงไม่ใช่เรื่องยาก!

"ตกลงครับ งั้นผมฝากด้วยนะครับป้าใหญ่ ไม่ต้องเสียดายทรัพยากรที่จะเอาไปแลกนะ ทุ่มสุดตัวไปเลย ตอนนี้เรามีไม้ อาหาร แล้วก็น้ำเหลือเฟือแล้ว พักเรื่องเตาผิงไว้ก่อน เราต้องเอาโล่พลังงานนี่มาให้ได้ เจ้านี่ไม่เพียงแต่ปกป้องบ้านบรรพบุรุษได้เท่านั้น แต่ยังปกป้องอาณาเขตได้ด้วย!"

"ตกลง!"

ไม่รอช้า ป้าใหญ่ทรุดตัวลงนั่งบนเสื่อฟางผืนหนึ่งอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่าเตรียมตัวจะไปต่อรองราคากับบรรดาผู้นำตระกูลพวกนั้นแล้ว

สวี่ชิงส่งพิมพ์เขียวให้คุณย่า แล้วเดินออกไปข้างนอกเพื่อดูทุกคนที่กำลังยุ่งวุ่นวายอยู่กับการทำงาน

ในเวลานี้ ขอบเขตของอาณาเขตขนาดสองหมู่เล็กๆ แห่งนี้เต็มไปด้วยลวดลายสีสันที่บิดเบี้ยว สามารถมองเห็นเศษซากต้นไม้ และท่ามกลางสิ่งเหล่านั้น สวี่ชิงก็สังเกตเห็นสิ่งอื่นได้อย่างเฉียบคม: กำแพงสีเทาและลวดลายที่ดูเหมือนชิ้นส่วนรถยนต์

"ดูเหมือนว่าพวกเรากำลังจะไปถึงเมืองร้างซอมบี้แห่งนั้นแล้วนะ"

กองท่อนซุงวางอยู่บนพื้น นี่คือเศษไม้ที่ยังไม่ได้ถูกย่อยสลาย ข้างๆ กันนั้นมีกองกิ่งไม้และใบไม้กองอยู่

อีกด้านหนึ่ง ต้นสนสูงใหญ่ที่เต็มไปด้วยเมล็ดสนและต้นแอปเปิลป่าสามต้นถูกปลูกลงดินเรียบร้อยแล้ว

ตรงมุมกำแพงบ้านบรรพบุรุษ ลุงเขยใหญ่กำลังพรวนดินทำแปลงปลูกอย่างระมัดระวัง เขาปลูกหญ้ากล้วยไม้ใจม่วงกับเบญจมาศขาวบริสุทธิ์แยกกัน แถมยังเอากิ่งไม้มาทำเป็นรั้วกั้นง่ายๆ รอบๆ พวกมันไว้ด้วย

ป้ารอง แม่ของเขา และคนอื่นๆ ก็อยู่ตรงกองท่อนซุงเหมือนกัน ดูเหมือนกำลังพยายามดูว่าจะสามารถเพาะเห็ดบนท่อนไม้พวกนั้นได้ไหม

พ่อของเขากำลังใช้ความสามารถความสงบแห่งขุนเขามาสร้างกำแพงหิน กำแพงไม่ได้สูงมากนัก—แค่สองเมตร—และไม่ได้สร้างชิดขอบอาณาเขตเลยเสียทีเดียว เห็นได้ชัดว่าเขาคำนึงถึงผลของระยะคุ้มครองมือใหม่ที่ป้องกันไม่ให้สัตว์ประหลาดบุกรุกเข้ามา มันคงตลกพิลึกถ้าเขาสร้างกำแพงไว้ตรงขอบพอดีแล้วดันขังครอบครัวตัวเองไว้ข้างนอก

อย่างไรก็ตาม เขาก็เว้นที่ทำประตูไว้ทั้งสี่ด้าน

ลูกๆ ของบรรดาลูกพี่ลูกน้องของเขาที่ยังไม่โตกำลังเล่นซนกันอยู่ พวกเขาคงยังไม่รู้ซึ้งถึงความจริงที่ว่า โลกในวันนี้ไม่ใช่โลกใบเดิมที่พวกเขาเคยรู้จักอีกต่อไปแล้ว

สวี่ชิงหันหลังกลับและเฝ้ามองจากมุมมองของพระเจ้าซึ่งเป็นเอกสิทธิ์เฉพาะผู้นำตระกูล เขามองดูบ้านไม้เลเวล 5 หลังนี้—สองชั้น 120 ตารางเมตร อย่างไรก็ตาม พื้นที่ใต้หลังคาก็ถือว่าเป็นชั้นครึ่งได้เหมือนกัน แม้จะไม่มีบันได แต่ก็มีบันไดลิงให้ปีนขึ้นไปบนพื้นที่ใต้หลังคานั้นได้

ชั้นแรกมีสองห้อง ห้องโถงบรรพบุรุษ และห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ ส่วนพวกห้องครัวหรือห้องน้ำนั้นย่อมไม่มีอยู่แล้ว

ชั้นสองมีสี่ห้องและห้องนั่งเล่นขนาดเล็ก

บ้านไม้เลเวล 5 ยังมาพร้อมกับเฟอร์นิเจอร์เข้าชุดกันอีกด้วย: แต่ละห้องมีเตียงไม้ และในห้องนั่งเล่นก็มีม้านั่งยาวหลายตัวกับโต๊ะยาวหนึ่งตัว

นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรอีกแล้ว

พื้นที่ใต้หลังคาเป็นพื้นที่สามเหลี่ยมขนาดใหญ่ที่มีหลังคาลาดเอียงทั้งสองด้าน มันกว้างพอที่จะให้ผู้ชายหลายคนนอนปูเสื่อได้อย่างสบายๆ

"หวังว่าครั้งนี้เราจะได้ผ้าห่มกับของใช้จำเป็นมาบ้างนะ"

ทันใดนั้น จากมุมมองของพระเจ้า สวี่ชิงก็สังเกตเห็นความผิดปกติที่ขอบอาณาเขต

ทันทีหลังจากนั้น ทิวทัศน์โดยรอบก็เริ่มแจ่มชัดขึ้นอย่างรวดเร็ว

เมืองร้างที่รกร้างว่างเปล่าปรากฏขึ้นแก่สายตาของทุกคน