ตอนที่ 104: เนี่ยถิงซู

ตอนที่ 104: เนี่ยถิงซู

ยามค่ำคืน

ณ เมืองอีกแห่งที่ห่างไกลจากเมืองซินไห่กว่าหนึ่งพันกิโลเมตร

กองบัญชาการใหญ่สำนักงานปราบปรามความผิดปกติพิเศษ

อาคารแห่งนี้ตั้งอยู่ในพื้นที่ใจกลางเมือง ดูภายนอกเหมือนอาคารสำนักงานของรัฐทั่วไปที่ตั้งอยู่อย่างเงียบสงบในความมืด

ชั้นส่วนใหญ่ของอาคารดับไฟมืดสนิท มีเพียงหน้าต่างไม่กี่บานบนชั้นบนสุดที่ยังคงส่องแสงสีเหลืองอบอุ่นออกมา

ภายในห้องทำงานชั้นบนสุด

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งที่ดูเหมือนอายุราวห้าสิบปี ผมบริเวณขมับเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทาอย่างเห็นได้ชัด เขานั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ในมือถือปากกาหมึกซึมกำลังลงนามในเอกสาร

เขาคือผู้อำนวยการฝ่ายข่าวกรองเชิงยุทธศาสตร์ของสำนักงานปราบปรามความผิดปกติพิเศษ  เนี่ยถิงซู

ภายในห้องทำงานเงียบสงัดในขณะนี้

มีเพียงเสียงปลายปากกาขูดขีดบนกระดาษเบาๆ และเสียงการจราจรที่แว่วมาจากที่ไกลๆ นอกหน้าต่างเป็นครั้งคราว

เอกสารหลายฉบับกางแผ่อยู่บนโต๊ะ โคมไฟตั้งโต๊ะแบบโบราณสาดแสงเป็นวงกลมสีอุ่น อาบไล้ถ้วยชาข้างมือของเขาที่เย็นชืดไปนานแล้ว

ขณะที่เนี่ยถิงซูลงนามในเอกสารฉบับสุดท้ายเสร็จและกำลังจะปิดแฟ้ม...

"ครืด"

โทรศัพท์ระบบเข้ารหัสบนโต๊ะเริ่มสั่นสะเทือน

มือของเนี่ยถิงซูชะงักไป

เขาวางปากกาลงและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูชื่อผู้โทร

ตัวอักษรสี่ตัวกะพริบอยู่บนหน้าจอ

【เหลยเจิ้ง/ซินไห่】

เหลยเจิ้ง

ผู้อำนวยการสาขาเมืองซินไห่ของสำนักงานปราบปรามความผิดปกติพิเศษ

การโทรมาในเวลานี้หมายความว่าเรื่องนั้นต้องสำคัญมาก

เนี่ยถิงซูกดปุ่มรับสายและยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู

"เหลยเจิ้ง"

เสียงของเขาทุ้มต่ำและมั่นคง ไม่มีคำทักทายที่เกินความจำเป็นในน้ำเสียงนั้น

ที่ปลายสาย เสียงของเหลยเจิ้งดูหนักแน่นขึ้นเล็กน้อย

"ผู้อำนวยการเนี่ยครับ เกี่ยวกับความคืบหน้าล่าสุดในคดีคนหายต่อเนื่องที่เมืองซินไห่ครับ"

เนี่ยถิงซูเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ นิ้วหัวแม่มือขวาลูบฝาปากกาหมึกซึมโดยไม่รู้ตัว

"ว่ามา"

"เมื่อช่วงบ่ายวันนี้ ขณะที่หน่วยจัดการความผิดปกติเมืองซินไห่กำลังสืบสวนคดีอย่างเจาะลึก พวกเขาประสบความสำเร็จในการจำลองเหตุการณ์ตอนที่เหยื่อรายที่เจ็ดหายตัวไป โดยใช้ความสามารถของเอสเปอร์สายสนับสนุนครับ"

เสียงของเหลยเจิ้งเบามาก และจังหวะการพูดช้ากว่าปกติ

"ในภาพเหตุการณ์ มีบุคคลสามคนสวมชุดคลุมสีดำปรากฏตัวขึ้น วินาทีที่พวกเขาโผล่ออกมาในจุดบอดของกล้องวงจรปิด พวกเขาได้ใช้ความสามารถ 'รบกวนการรับรู้' เป็นวงกว้างกับคนเดินถนนทุกคน ทำให้คนธรรมดาทุกคนที่อยู่ในที่นั่นสูญเสียสติสัมปชัญญะพร้อมกันในชั่วพริบตา"

"จากนั้น ชายชุดดำสองคนก็หิ้วตัวเหยื่อไป กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาไม่เกินสิบวินาทีครับ"

นิ้วหัวแม่มือของเนี่ยถิงซูหยุดเคลื่อนไหว

"รบกวนการรับรู้... ทำงานเป็นกลุ่ม... ชุดคลุมสีดำ..."

เขาเชื่อมโยงคำสำคัญเหล่านี้ในใจ น้ำเสียงของเขาไม่เปลี่ยนไป แต่แรงบีบที่โทรศัพท์เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

"มีอะไรอีกไหม?"

"นอกจากนี้ เอสเปอร์คนนั้นยังระบุสัญลักษณ์บนฮู้ดของชายชุดดำเหล่านั้นได้ด้วยซีกซ้ายเป็นแมลงเม่าที่โผล่ออกมา และซีกขวาเป็นรังไหมที่ยังไม่ฟักครับ"

เหลยเจิ้งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะระบุข้อสรุปสุดท้ายออกมา

"ผู้อำนวยการครับ มีความเป็นไปได้สูงมากที่คดีคนหายต่อเนื่องในเมืองซินไห่จะเป็นฝีมือของลัทธิเสินหลิน"

ปลายสายเงียบไปสองสามวินาที

เนี่ยถิงซูไม่ได้ตอบกลับทันที

สายตาของเขามองทะลุวงแสงไฟจากโคมไฟ ไปตกอยู่ที่แผนที่แสดงการแพร่กระจายความผิดปกติทั่วประเทศซึ่งแขวนอยู่บนผนังตรงข้ามโต๊ะทำงาน

เครื่องหมายสีแดงหนาแน่นกระจายอยู่ทุกมุมของแผนที่

จุดสีแดงแต่ละจุดหมายถึงความผิดปกติที่ยังไม่ได้รับการแก้ไขอย่างสมบูรณ์

และที่ตำแหน่งของ "เมืองซินไห่" ความหนาแน่นของเครื่องหมายสีแดงเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดในช่วงเดือนที่ผ่านมา

"พวกนี้เริ่มเคลื่อนไหวหนักขึ้นเรื่อยๆ แล้วสินะ"

เนี่ยถิงซูพูดขึ้น น้ำเสียงของเขาหนักอึ่น

"เริ่มจากเหตุวินาศกรรมครั้งใหญ่ในเมืองเทียนเหอ ตามด้วยหายนะที่ซากปรากหักพังฝั่งตะวันตก และตอนนี้ก็การลักพาตัวต่อเนื่องในเมืองซินไห่"

เขาหยุดชะงัก

"เหลยเจิ้ง สถานการณ์กำลังคนทางฝั่งคุณเป็นยังไงบ้าง?"

"หน่วยปฏิบัติการของเหลยเย่ตอนนี้มีแค่สี่คนครับ รวมกับเอสเปอร์สายสนับสนุนที่เพิ่งจ้างมาใหม่ก็เป็นห้าคน"

เหลยเจิ้งตอบ น้ำเสียงแฝงไปด้วยความจนใจ

"มันแทบจะพอแค่จัดการกับความผิดปกติทั่วไป แต่ถ้าต้องเผชิญหน้ากับลัทธิเสินหลินตรงๆ พูดกันตามตรง... มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยครับ"

เนี่ยถิงซูพยักหน้า แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่เห็นท่าทางนั้นก็ตาม

"เรื่องหน่วยเทียนเหิงจากเขตสงครามซากปรากหักพังฝั่งตะวันตก จ้าวเยว่ซานได้ออกคำสั่งโยกย้ายให้พวกเขาไปประจำการที่เมืองซินไห่ชั่วคราวเพื่อช่วยจัดการความผิดปกติแล้ว"

น้ำเสียงของเขาเป็นงานเป็นการ

"ตามกำหนดการ พวกเขาน่าจะอยู่ระหว่างการเดินทางแล้ว เมื่อพวกเขาไปถึง พวกเขาจะอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาโดยตรงของคุณ"

"หน่วยเทียนเหิงเหรอครับ?"

ประกายความประหลาดใจวาบผ่านเสียงของเหลยเจิ้ง

"ทีมเดียวกับที่ได้ติดต่อกับคนจาก 'ล่าเชื้อไฟ' ที่ซากปรากหักพังฝั่งตะวันตกนั่นน่ะเหรอครับ?"

"ใช่"

เนี่ยถิงซูส่งเสียงตอบรับในลำคอและพูดต่อ

"พลังการต่อสู้ของหน่วยเทียนเหิงนั้นดีมาก โดยเฉพาะหัวหน้าหน่วยอย่างว่านจวิน ถึงแม้ครั้งนี้เขาจะบาดเจ็บเพราะความมุทะลุของตัวเอง แต่พื้นฐานของเขาก็ยังอยู่ เมื่ออาการบาดเจ็บของพวกเขาเริ่มทุเลา อย่างน้อยพวกเขาก็สามารถเป็นเกราะป้องกันอีกชั้นหนึ่งให้หน่วยปฏิบัติการของคุณได้"

หลังจากพูดจบ เนี่ยถิงซูก็เงียบไปชั่วครู่

เขาละสายตาจากแผนที่และมองไปที่ข้างถ้วยชาบนโต๊ะ

ตรงนั้นมีเอกสารสรุปข่าวกรองฉบับบางวางอยู่ บนหน้าปกพิมพ์รหัสสั้นๆ ไว้ว่า

【ล่าเชื้อไฟ】

"เหลยเจิ้ง อีกเรื่องหนึ่ง"

จังหวะการพูดของเนี่ยถิงซูช้าลงเล็กน้อย

"องค์กรที่รู้จักกันในชื่อ 'ล่าเชื้อไฟ' เริ่มมีการเคลื่อนไหวอย่างมากรอบๆ เมืองซินไห่ในช่วงนี้"

ที่ปลายสาย เหลยเจิ้งไม่ส่งเสียงใดๆ รอฟังเขาพูดต่ออย่างเงียบๆ

"ตามข่าวกรองที่เรามีอยู่ในปัจจุบัน แม้รูปแบบการทำงานขององค์กรนี้จะลึกลับ แต่หากพิจารณาจากกิจกรรมที่พวกเขากระทำเมื่อเร็วๆ นี้ เป้าหมายของดูเหมือนจะไปในทิศทางเดียวกับเรา"

เสียงของเนี่ยถิงซูไร้อารมณ์ เพียงแค่ระบุข้อเท็จจริงเท่านั้น

"อย่างน้อยจากผลลัพธ์ ทุกครั้งที่พวกเขาลงมือ พวกเขาเป็นการกำจัดภัยคุกคามมากกว่าที่จะสร้างมันขึ้นมา"

"ที่ผู้อำนวยการหมายถึงคือ..."

เหลยเจิ้งถามหยั่งเชิง

เนี่ยถิงซูไม่ได้ตอบตรงๆ เขาหยุดไปสองวินาทีก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบอย่างที่สุดว่า:

"ฉันหมายถึง ถ้าคุณเจอสถานการณ์ในเมืองซินไห่ที่คุณไม่สามารถรับมือได้ด้วยกำลังของตัวเอง... ในกรณีที่ไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ..."

เขาหยุดชะงัก

"คุณสามารถลองขอความช่วยเหลือจากองค์กรนั้นดูได้"

หลังจากคำพูดนี้หลุดออกมา ปลายสายก็เงียบสนิทไปหลายวินาที

เหลยเจิ้งคงไม่ได้คาดคิดว่าเนี่ยถิงซูจะพูดอะไรแบบนี้

จากความเข้าใจที่เขามีต่อผู้อำนวยการคนนี้ เขาเป็นคนที่ระมัดระวังอย่างยิ่งยวด

ก่อนที่จะเข้าใจเบื้องลึกเบื้องหลังของใครอย่างถ่องแท้ เขาแทบจะไม่เคยลดการป้องกันต่อกองกำลังภายนอกเลย นับประสาอะไรกับการเสนอแนะให้คนของตัวเอง "ขอความช่วยเหลือ" ในเชิงรุกแบบนี้

แต่เนี่ยถิงซูพูดออกมาแล้ว

นั่นบ่งบอกว่า

ในความคิดของเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่ดูแลกิจการเหนือธรรมชาติทั่วประเทศคนนี้ ความรุนแรงของสถานการณ์ได้มาถึงจุดที่ต้องพิจารณาทุกขุมพลังที่มีอยู่แล้ว

"...ผู้อำนวยการครับ แล้วทางด้านผู้อำนวยการเฉินล่ะครับ?"

"ฉันจะคุยกับเขาเอง"

เนี่ยถิงซูตอบด้วยเสียงที่มั่นคง

"เข้าใจแล้วครับ"

เมื่อได้ยินดังนั้น เสียงของเหลยเจิ้งก็กลับมาสงบนิ่ง

"เมื่อหน่วยเทียนเหิงมาถึง ผมจะจัดการวางกำลังพวกเขา ส่วนเรื่องของ 'ล่าเชื้อไฟ'... ผมจะพิจารณาตามสถานการณ์ครับ"

"อืม"

เนี่ยถิงซูพยักหน้า

"ระวังตัวด้วย และรายงานความคืบหน้าให้ทราบได้ตลอดเวลา"

"ครับ"

สายถูกตัดไป

เนี่ยถิงซูวางโทรศัพท์กลับลงบนโต๊ะ

ความเงียบสงัดกลับคืนสู่ห้องทำงานอีกครั้ง