บทที่ 11: รีเฟรชข่าวกรอง ค้นพบขุมทรัพย์ลับในโซฟามือสอง!

บทที่ 11: รีเฟรชข่าวกรอง ค้นพบขุมทรัพย์ลับในโซฟามือสอง!

ภายในรถบรรทุกที่จอดอยู่หน้าทางเข้าหมู่บ้านเสี่ยวซานเหอ

เจียงเทากำลังก้มหน้าก้มตาจิ้มโทรศัพท์คำนวณเงินอย่างขะมักเขม้น

เมื่อเช้านี้ที่ซูเปอร์มาร์เก็ตพั่งตงตง เขาควักเนื้อจ่ายไปทั้งหมด 4,497 หยวน

แต่ได้เงินโอนกลับมาจากอวี๋ตงตง 5,250 หยวน บวกกับเงินจากตาลุงเจ้าของบ้านอีก 2,400 หยวน รวมเป็น 7,650 หยวน

7,650 ลบ 4,497 เท่ากับ 3,153!

แค่ครึ่งเช้า เขาฟันกำไรเหนาะๆ ไปตั้ง 3,000 กว่าหยวน!

ถึงจะไม่เยอะเท่าตอนขายนาฬิกาเมื่อวาน แต่แค่นี้ก็ถือว่าหรูแล้ว!

คิดเลขเสร็จ เขาก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบอย่างอารมณ์ดี

จากนั้น เจียงเทาก็สตาร์ทรถ มุ่งหน้าตรงไปยังตลาดค้าส่งเฟอร์นิเจอร์มือสองหงซิงทันที

พอถึงเวลา 9 โมงเช้าเป๊ะ เจียงเทาก็จอดรถเทียบหน้าทางเข้าตลาด นั่งรอรับลูกค้าอย่างใจเย็นราวกับนักตกปลาที่รอให้ปลามากินเหยื่อ

แต่ก่อนเวลามาจอดรถรอที่ตลาดทีไร เจียงเทามักจะรู้สึกกระวนกระวายใจอยู่ลึกๆ

วันนี้จะมีลูกค้ามั้ยวะ? จะหาเงินได้สักกี่บาท?

ช่วงที่ช็อตเงินหนักๆ ในหัวเขาก็มีแต่เรื่องเงิน มองไปทางไหนก็เห็นแต่เงินเต็มไปหมด

วันไหนลูกค้าเยอะ ได้เงินแยะ เขาก็จะยิ้มหน้าบาน อารมณ์ดีสุดๆ

แต่วันไหนเงียบเหงา ได้เงินน้อย เขาก็จะเริ่มเครียด วิตกกังวลไปสารพัด

เสียงโทรศัพท์ดังทีไร ก็พานให้สะดุ้ง นึกว่าเจ้าหนี้โทรมาทวงเงินซะทุกที

แต่พอวันนี้มีเงินรองรังตุนไว้ตั้ง 3,000 กว่าหยวน อารมณ์ของเจียงเทาก็ผ่อนคลายลงเป็นปลิดทิ้ง

รู้สึกเหมือนท้องฟ้าแจ่มใสขึ้น หายใจโล่งปอดกว่าเดิมเยอะ

คนเราพอเจอเรื่องดีๆ ก็มักจะมีชีวิตชีวาขึ้นมา—ประโยคนี้น่าจะอธิบายสภาพของเจียงเทาในตอนนี้ได้ดีที่สุด

"ลูกพี่ รับจ้างขนเตียงสองสามหลังไปหมู่บ้านใหม่ไป๋เก๋อจวงมั้ย คิดเท่าไหร่?"

เจียงเทาเพิ่งก้าวลงจากรถ บุหรี่ยังไม่ทันหมดมวน ลูกค้าก็เดินเข้ามาเรียกใช้บริการซะแล้ว

หลังจากต่อราคากันนิดหน่อย ก็ตกลงกันได้ที่ 70 หยวน

เจียงเทากระโดดขึ้นรถ สตาร์ทเครื่อง แล้วขับตามลูกค้าเข้าไปในตลาดค้าส่งเพื่อเริ่มต้นงานแรกของวัน

ดูเหมือนว่าวันนี้ดวงเขาจะค่อนข้างดีทีเดียว

ช่วงเช้าเขาวิ่งรถไปทั้งหมด 3 รอบ ได้เงินมา 230 หยวน

มื้อเที่ยงก็ฝากท้องไว้กับร้านอาหารเล็กๆ ข้างตลาด สั่งผัดแป้งมากินจานละ 10 หยวน

กินอิ่มก็กลับมานอนพักเอาแรงในรถสักชั่วโมง พอตกบ่ายก็วิ่งรถได้อีก 4 รอบ ได้เงินมาอีก 300 หยวน

สรุปยอดรายได้ทั้งวัน 530 หยวน หักค่าน้ำมันแล้ว ยังเหลือกำไรสุทธิไม่ต่ำกว่า 400 หยวน

พอถึง 6 โมงเย็น ท้องฟ้าเริ่มมืด ตลาดก็ปิดทำการ สิ้นสุดการซื้อขายประจำวัน

เจียงเทาก็เลิกงาน ขับรถกลับที่พักเช่นกัน

สำหรับมื้อเย็น เขาลงมือทำบะหมี่มะเขือเทศใส่ไข่กินเองง่ายๆ

ค่าเส้นบะหมี่ 2 หยวน มะเขือเทศ 4 หยวน บวกไข่ไก่อีก 2 ฟอง

มื้อนี้ลงทุนไปไม่ถึง 10 หยวน แต่อิ่มแปร้สบายท้อง

กินข้าวเสร็จ ก็จิบเหล้าแกล้มถั่วลิสงนิดหน่อย ชีวิตช่างมีความสุขเสียจริง

"ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะมีข่าวกรองอะไรเด็ดๆ อีกมั้ยน้า? ถ้าเป็นช่องทางหาเงินอีกก็คงจะดี!"

ระหว่างที่กำลังกรึ่มๆ ความคิดนี้ก็แวบเข้ามาในหัว เจียงเทารีบเปิดระบบข่าวกรองขึ้นมาดูด้วยความคาดหวัง

[เหลือเวลาอีก 5 ชั่วโมง 27 นาที จะทำการรีเฟรชข่าวกรอง กรุณารอสักครู่...]

กริ๊ง กริ๊ง~

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เจียงเทาเหลือบมองหน้าจอ เห็นว่าเป็นวิดีโอคอลจากสวีลี่ ภรรยาของเขา เขาก็กดรับสายทันที

หน้าจอกระพริบวาบ ปรากฏภาพของสวีลี่

วันนี้สวีลี่ใส่ชุดเดรสสีเทาอ่อน ดูสูงโปร่ง หุ่นดี และสวยสง่ามาก

ถึงจะแต่งงานกันมาหลายปี แต่เจียงเทาก็มักจะรู้สึกวูบวาบทุกครั้งที่เห็นภรรยาแต่งตัวสวยๆ แบบนี้

"โห นี่เมียใครเนี่ย? สวยจังเลย!"

"สวยไปก็ไลฟ์บอย ไม่มีใครได้ใช้ประโยชน์หรอก"

"ฮ่าๆ ยัยตัวแสบ ผมก็อยากจะใช้ประโยชน์ทุกวันนั่นแหละ ทำไมคุณไม่พาลูกมาเที่ยวปักกิ่งสักสองสามวันล่ะ?"

"ชิ ฉันไม่ไปซุกหัวนอนในรังหนูของคุณหรอกนะ จะให้ไปนอนปูเสื่อบนพื้นหรือไง?"

"ถ้าคุณกับลูกมา ผมจะให้ไปนอนในรังหนูได้ยังไง เราก็ไปเช่าอพาร์ตเมนต์ดีๆ อยู่สิ"

"เอาเงินไปผลาญเล่นแบบนั้น สู้เก็บไว้ซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้คุณกับลูกตอนปีใหม่ไม่ดีกว่าเหรอ! เออใช่ ที่รัก โทรศัพท์เครื่องนั้นขายไปหรือยัง?"

"ขายไปแล้ว ได้มา 4,000 ถ้วน"

เจียงเทาพูดพลางกดโอนเงิน 4,000 หยวนเข้า WeChat ของสวีลี่ทันที

แน่นอนว่าเงินก้อนนี้ไม่ใช่เงินที่ได้จากการขายโทรศัพท์หรอก แต่เป็นเงินที่ได้จากการขายนาฬิกากับเหล้าต่างหาก

ส่วน iPhone 15 ที่สแกนได้จากฝาชาแดงมะนาว เขาตั้งใจจะเก็บไว้เป็นของขวัญปีใหม่ให้สวีลี่ ไม่ได้คิดจะขายอยู่แล้ว

"ฉันลองเช็คราคาเครื่องใหม่ใน JD.com ดู มันตั้งสี่พันสามกว่าๆ เราขาดทุนไปตั้ง 300 กว่าหยวนเลยนะ!"

สวีลี่ทำหน้าเสียดาย เงิน 300 หยวนนี่ซื้อนมให้ลูกกินได้ตั้งสองเดือนเลยนะ

"พอใจเถอะน่า ขายได้ราคานี้ก็บุญแล้ว ถ้าไม่ยอมลดราคาให้หน่อย ใครเขาจะมาซื้อของมือสองจากเรา สู้ไปซื้อของใหม่ในเน็ตไม่ดีกว่าเหรอ?"

"มันก็จริงนะ! เออ ที่รัก ฉันมีเรื่องจะบอก"

"อืม ว่ามาสิ"

"วันนี้แม่ฉันโอนเงินมาให้ 20,000 หยวน เอาไว้ช่วยหมุนเงินน่ะ"

"รวมกับที่คุณโอนมาให้ก่อนหน้านี้ แล้วก็อีก 4,000 เมื่อกี้ ตอนนี้ฉันมีเงินสดอยู่ในมือสามหมื่นกว่าหยวนแล้วนะ"

"ถ้ามีเจ้าหนี้มาทวง เราลองเจรจาขอจ่ายไปก่อนส่วนนึงดีมั้ย ที่เหลือค่อยทยอยจ่ายปีหน้า"

"คุณอย่ากดดันตัวเองมากนักเลยนะ เงินทองของนอกกาย หาใหม่เมื่อไหร่ก็ได้ แต่สุขภาพของคุณสำคัญที่สุด"

"ฉันกับลูกยังรอที่จะมีความสุขกับคุณอยู่นะ เพราะงั้นดูแลตัวเองดีๆ ด้วยล่ะ"

ได้ยินสวีลี่บ่นกระปอดกระแปดด้วยความเป็นห่วง เจียงเทาก็รู้สึกซาบซึ้งใจอย่างบอกไม่ถูก

มีภรรยาที่ยอมร่วมทุกข์ร่วมสุข คอยเข้าใจและเป็นห่วงเป็นใยขนาดนี้ เหนื่อยแค่ไหนก็คุ้ม!

"ไม่ต้องห่วงนะที่รัก วันแห่งความสุขของเราอยู่ไม่ไกลแล้ว คุณกับลูกเตรียมตัวรอรับความสบายได้เลย!"

เจียงเทามองดูหน้าจอเสมือนจริงสีฟ้าตรงหน้า

ราวกับว่าเขามองเห็นภาพครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกกำลังใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในอนาคตอันใกล้

สองสามีภรรยาคุยโทรศัพท์กันอยู่เป็นชั่วโมงกว่าจะวางสาย

เจียงเทาที่กินอิ่มหนำสำราญแล้ว ก็ล้างหน้าแปรงฟันแบบลวกๆ แล้วมุดตัวเข้าผ้าห่มเตรียมฟังหนังสือเสียง

เมื่อหลายปีก่อน เขาชอบออกไปเดินเล่นเตร็ดเตร่ข้างนอกบ่อยๆ

เตร็ดเตร่ไปเตร็ดเตร่มา ก็มักจะไปโผล่แถวๆ ถนนร้านนวดเท้าอยู่เรื่อย

แต่พออายุมากขึ้น ใช้ชีวิตเรียบง่ายขึ้น เขาก็เริ่มชินกับการอยู่คนเดียวเงียบๆ

พอเห็นเวลาในโทรศัพท์บอกว่า 00:01 น. แล้ว

เจียงเทาก็กดหยุดหนังสือเสียง แล้วปิดแอปไป

"ท่านเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่ง ขอช่องทางหาเงินเด็ดๆ ให้ผมอีกสักข่าวเถอะครับ!"

"ช็อตเงินโว้ย! ช็อตเงิน! ช็อตเงิน! เรื่องสำคัญต้องพูดสามรอบ!"

เจียงเทาถูมือไปมา พนมมือไหว้ฟ้าไหว้ดิน แล้วก็ตั้งจิตอธิษฐานก่อนจะเปิดระบบข่าวกรองขึ้นมา

[ข่าวกรองประจำวันนี้] : ระหว่างที่คุณจอดรถรอรับงานอยู่ที่ตลาดค้าส่งเฟอร์นิเจอร์มือสองหงซิง คุณได้รับข่าวกรองดังนี้—

มีเงินสดซุกซ่อนอยู่ 29,800 หยวน ในโซฟาเดี่ยวมือสองที่วางขายอยู่ในร้าน B25!

"เงินซุกซ่อน 29,800 หยวน!"

พอเห็นข่าวกรองชิ้นใหม่ เจียงเทาก็ถึงกับดีดดิ้นด้วยความตื่นเต้น!

คนดีๆ ที่ไหนเขาเอาเงินไปซ่อนไว้ในโซฟาวะเนี่ย!

แถมยังเอาโซฟาตัวนั้นไปขายให้ร้านรับซื้อของมือสองอีก!

"ขอบพระคุณท่านเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่ง ท่านนี่เป็นปู่ทวดของผมจริงๆ!"

พอเห็นว่าเป็นข่าวกรองเกี่ยวกับการทำเงิน เจียงเทาก็ยิ่งตื่นเต้นเข้าไปใหญ่

นี่มันข่าวกรองมูลค่าตั้ง 29,800 หยวนเชียวนะ!

แถมต้นทุนในการได้มายังต่ำกว่าตอนไปซื้อเหล้า 3 ขวดเมื่อวานตั้งเยอะ!

เพราะงั้น ความคุ้มค่ามันก็ยิ่งสูงปรี๊ด!

ถ้าเขาสามารถคว้า "โซฟามหาสมบัติ" ที่ซ่อนเงินก้อนนี้มาได้สำเร็จ

เงินที่เขาหาได้ในวันเดียว ก็แทบจะเท่ากับที่เจียงเทาคนเดิมต้องทำงานอาบเหงื่อต่างน้ำถึง 3 เดือนเต็มๆ!

"นอน นอน นอนพักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้ฉันต้องไปเอาโซฟาตัวนั้นมาให้ได้!"

หลังจากความตื่นเต้นเริ่มซาลง เจียงเทาก็รีบล้มตัวลงนอน

แต่พอหลับตาปุ๊บ ภาพโซฟากับแบงก์ร้อยสีแดงก็ลอยวนเวียนอยู่ในหัว จนข่มตาหลับไม่ลงซะงั้น!