บทที่ 4: นาฬิกาข้อมือสตรีในซับในเสื้อขนเป็ด!

บทที่ 4: นาฬิกาข้อมือสตรีในซับในเสื้อขนเป็ด!

คุยวิดีโอคอลกับลูกเมียไปกว่าชั่วโมง

ทุกคนในครอบครัวต่างตื่นเต้นดีใจกับเรื่องถูกรางวัล

หลังจากวางสาย เจียงเทาก็เริ่มเตรียมอาหารเย็นสำหรับคืนนี้

เขาใช้ชีวิตอยู่ในปักกิ่งคนเดียว เลยไม่ค่อยพิถีพิถันเรื่องกินอยู่เท่าไหร่นัก กินอะไรก็ได้ง่ายๆ ไปวันๆ

เขาต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหนึ่งห่อในหม้อไฟฟ้า แล้วทำไข่ดาวน้ำอีกหนึ่งฟอง

พอบะหมี่สุก เขาก็เทใส่ชามเคลือบสีเหลืองสไตล์เรโทรใบเก่งที่ใช้เป็นประจำ

จากนั้นก็หยิบแผ่นแป้งที่อุ่นไว้บนฮีตเตอร์มา

เติมซอสเหล่ากานมาลงไปอีกนิด

แค่นี้อาหารเย็นมื้ออร่อยก็พร้อมลุย!

ซดน้ำซุปร้อนๆ กินจนอิ่มแปล้ เจียงเทาก็เอาหม้อกับชามไปล้างที่อ่างล้างจานรวมข้างนอก

กินอิ่ม เก็บกวาดเรียบร้อย เจียงเทาก็กลับเข้าห้อง ล้มตัวลงนอนบนเตียง แล้วเปิดหนังสือเสียงฟัง

เจียงเทาแทบจะไม่ออกไปไหนเลยถ้าไม่จำเป็น

เลิกงานปุ๊บ กิจวัตรประจำวันก็คือวิดีโอคอลหาลูกเมีย แล้วก็กินข้าวเย็น

กินเสร็จก็หมกตัวอยู่แต่ในห้อง ฟังหนังสือเสียง อ่านนิยาย ไม่ก็ไถดูคลิปสั้น

นอกจากนี้ เขาก็ไม่มีงานอดิเรกอะไรอีก เป็นคนติดบ้านขนานแท้

ใกล้เที่ยงคืน ขณะที่กำลังฟังหนังสือเสียง จู่ๆ เจียงเทาก็นึกขึ้นได้ เลยเปิดระบบข่าวกรองรายวันขึ้นมาดู

[เวลาที่เหลือจนกว่าจะรีเฟรชข่าวกรองครั้งต่อไป: 00:06:51!]

เห็นว่าเหลือเวลาอีกแค่ 6 นาทีกว่าๆ ข่าวชิ้นต่อไปก็จะมาแล้ว

เจียงเทาก็ไม่มีสมาธิฟังนิยายต่อ ในหัวเอาแต่คิดเดาไปต่างๆ นานาว่าข่าวชิ้นต่อไปจะเป็นอะไร

จะเป็นข่าวถูกรางวัลใหญ่เหมือนอันแรกอีกมั้ยนะ?

หรือว่าจะให้เลขเด็ดรางวัลที่หนึ่งมาเลย!

เขาจ้องมองตัวเลขเคาท์ดาวน์บนหน้าจอเสมือนจริงตาไม่กะพริบ ดูอยู่แบบนั้นตั้ง 6 นาทีกว่า

จนกระทั่งตัวเลขกลายเป็นศูนย์ ข่าวใหม่ก็เด้งขึ้นมาในที่สุด!

[ข่าวกรองประจำวันนี้] : บ่ายวันนี้ ขณะที่คุณเดินผ่านจัตุรัสหมู่บ้านในเขตชุมชนเสี่ยวซานเหอ คุณได้รับข่าวกรอง—

ในถังขยะใบแรกฝั่งทิศตะวันตกของจัตุรัสหมู่บ้าน ซ่อนอยู่ในซับในของเสื้อขนเป็ดตัวสั้นสีเขียวอ่อนของผู้หญิง

มีนาฬิกาข้อมือสตรี Longines รุ่น Mini Détourage มูลค่า 13,300 หยวน!

เมื่อเห็นข่าวกรองล่าสุดที่เพิ่งอัปเดต แถมยังเกี่ยวข้องกับถังขยะอีก เจียงเทาก็รู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

ระบบนี้มันต้องมีซัมติงกับถังขยะแน่ๆ!

แต่พอเห็นว่าในข่าวบอกว่ามีนาฬิกามูลค่ากว่าหมื่นหยวน หัวใจเจียงเทาก็เต้นแรงขึ้นมาทันที!

"รีบไปดูตอนนี้เลยดีกว่า! ยิ่งปล่อยไว้นาน เดี๋ยวจะมีคนอื่นมาคว้าไปซะก่อน!"

คิดได้ดังนั้น เจียงเทาก็รีบลุกขึ้นแต่งตัวทันที

เขาสวมเสื้อโค้ททหารตัวยาวที่มีแต่คราบสกปรก สวมหมวกเล่ยเฟิง ใส่ถุงมือผ้าฝ้าย แล้วก็คว้าไฟฉายมาด้วย

เมื่อเตรียมพร้อมสรรพ เจียงเทาก็ผลักประตูออกจากห้อง เดินลงบันได แล้วพุ่งตัวออกจากตึกไป

ฟิ้ววว ฟิ้ววว~

เกล็ดหิมะปลิวว่อนไปทั่ว

หิมะในปักกิ่งตกตั้งแต่ตอนเย็นลากยาวมาจนเลยเที่ยงคืน กองทับถมกันหนาเตอะตั้งหกเจ็ดเซนติเมตร

รองเท้าบูตหัวเหล็กย่ำลงบนหิมะดังกรอบแกรบ ทิ้งรอยเท้าไว้เป็นทางยาว

เจียงเทาย่ำหิมะฝ่าความหนาวเหน็บไปกว่า 8 นาที ในที่สุดก็มาถึงลานกิจกรรมชุมชนหมู่บ้านเสี่ยวซานเหอที่อยู่ทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน

สายตาของเขาจับจ้องไปที่ถังขยะสี่ใบทางฝั่งทิศตะวันตกของจัตุรัสทันที

เจียงเทาสาวเท้าเข้าไปใกล้ แมวจรจัดสองสามตัวที่กำลังคุ้ยหาของกินในถังขยะก็ร้องเหมียวๆ แล้วกระโดดหนีไป

"ถังขยะใบแรก นี่มันใบแรกจากซ้ายหรือใบแรกจากขวาวะ?"

"ช่างเถอะ เริ่มจากฝั่งขวาก่อนแล้วกัน!"

ถังขยะมีอยู่แค่นี้ แถมไม่มีใครอยู่แถวนี้ด้วย เจียงเทาเลยไม่ต้องรีบร้อน

เขาสวมถุงมือช่าง แล้วเริ่มคุ้ยถังขยะใบทางขวามือก่อน

คุ้ยจากบนลงล่าง ถังขยะใบนี้เต็มไปด้วยขยะจิปาถะ เสื้อผ้าเก่าๆ กระป๋องบุบๆ เศษอิฐเศษกระเบื้อง...

ค้นจนทั่วแล้วก็ยังไม่เจอเสื้อขนเป็ดสีเขียวอ่อนตามที่ระบบบอก

"ใบต่อไป!"

ถึงจะหาในถังขยะใบแรกไม่เจอ เจียงเทาก็ไม่ย่อท้อ เดินหน้าค้นใบต่อไปทันที

เขาโกยกล่องพัสดุ ถุงพลาสติกขาดๆ แล้วก็กองใบไม้ออก

"เจอแล้ว!"

หลังจากขยับถุงพัสดุสีดำออก แสงไฟฉายก็สาดไปกระทบกับสีเขียวอ่อนๆ!

ไม่นาน เจียงเทาก็ดึงเสื้อขนเป็ดตัวสั้นสีเขียวอ่อนของผู้หญิงออกมาจากถังขยะ

นี่น่าจะเป็นเสื้อขนเป็ดที่ระบบบอกแน่ๆ!

แต่ว่า...

เจียงเทาล้วงกระเป๋านอกทั้งสองข้าง แล้วก็กระเป๋าด้านในอีกหนึ่งช่อง แต่ก็ยังไม่เจอนาฬิกาข้อมือตามที่ระบบบอก!

ผลลัพธ์นี้ทำเอาเจียงเทาเหงื่อตก!

"ไม่น่าจะผิดนะ ระบบข่าวกรองไม่น่าจะพลาดสิ!"

เจียงเทาคิดพลางเปิดระบบข่าวกรองขึ้นมาอ่านรายละเอียดของวันนี้อีกครั้งแบบทุกตัวอักษร

คราวนี้ เจียงเทาสังเกตเห็นว่าระบบระบุว่านาฬิกาอยู่ใน "ซับใน" ของเสื้อขนเป็ด!

"ซับในเสื้อขนเป็ดงั้นเหรอ?"

คราวนี้เจียงเทาไม่ได้แค่ล้วงกระเป๋า แต่เริ่มใช้มือคลำไปตามชายเสื้อขนเป็ด

คลำไปคลำมา เขาก็เจออะไรบางอย่างเข้าจริงๆ!

มีวัตถุแปลกปลอมซ่อนอยู่ตรงชายเสื้อขนเป็ดด้านซ้าย!

"นี่ต้องเป็นนาฬิกาข้อมือแน่ๆ!"

พอคิดถึงมูลค่าของนาฬิกาเรือนนี้ เจียงเทาก็กลับมาตื่นเต้นอีกครั้ง!

ตั้งหมื่นกว่าหยวนเลยนะโว้ย!

ผู้หญิงบ้านรวยที่ไหนเอามาทิ้งเนี่ย!

โชคดีที่เมียเขาไม่เป็นคนใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายแบบนี้!

เจียงเทาตรวจสอบกระเป๋าทั้งสามช่องอีกครั้ง แต่ก็ไม่เจอรูรั่ว มือใหญ่ๆ ของเขาก็ล้วงเข้าไปไม่ได้

แถมตอนนี้เขาก็ไม่มีเครื่องมืออะไรติดตัวมาด้วย

เขาเลยยัดเสื้อขนเป็ดใส่ไว้ในเสื้อโค้ททหาร ตัดสินใจเอากลับไปจัดการที่บ้าน!

กว่าเขาจะเดินฝ่าหิมะกลับมาถึงห้องเช่า ก็ปาเข้าไปตีหนึ่งครึ่งแล้ว

ปกติเวลานี้ เจียงเทาคงกำลังเข้าเฝ้าพระอินทร์ไปแล้ว

แต่วันนี้เขากลับรู้สึกคึกคัก ไม่มีความง่วงเลยสักนิด!

พอเข้าห้องมา เขาก็ถอดเสื้อโค้ททหาร หยิบเสื้อขนเป็ดสีเขียวอ่อนออกมา แล้วก็ไปหากรรไกรในลิ้นชัก

ฉับ ฉับ ฉับ...

เจียงเทาไม่รอช้า ใช้กรรไกรตัดซับในเสื้อขนเป็ดตรงที่คลำเจอวัตถุแปลกปลอมทันที

เขาสอดมือเข้าไปดึงออกมา เป็นนาฬิกาหน้าปัดสี่เหลี่ยมเล็กๆ สายหนังจระเข้สีแดง ดูประณีตและหรูหรามาก

นาฬิกาเรือนนี้ดูใหม่เอี่ยม เหมือนเพิ่งซื้อมาหมาดๆ!

และเจียงเทาก็เห็นว่าเข็มนาฬิกายังเดินเป็นปกติ

เวลาที่แสดงก็ตรงกับในโทรศัพท์ของเจียงเทาเป๊ะ!

แสดงว่านาฬิกายังอยู่ในสภาพสมบูรณ์และใช้งานได้ปกติ!

พอพลิกดูด้านหลัง ก็เห็นเลขรุ่น L5.200 สลักอยู่

เกิดมาสามสิบปี เจียงเทาไม่เคยรู้เรื่องนาฬิกาเลย นอกจากตอนเด็กๆ ที่เอาปากกาลูกลื่นมาวาดเป็นนาฬิกาบนข้อมือ

แต่ว่า...

ระบบข่าวกรองบอกว่ามันมีมูลค่า 13,300 ก็ต้องตามนั้นแหละ!

"ดูจากสภาพแล้ว น่าจะใหม่เกิน 98% ถ้าเอาไปลงขายใน Xianyu (แอปขายของมือสอง) จะได้สักเท่าไหร่เนี่ย..."

"ลองไปหาดูใน Bilibili ดีกว่า เผื่อมีคนรีวิวจะได้รู้ราคาตลาด!"

เรื่องไหนที่ไม่รู้ เจียงเทาจะไม่ทำตัวอวดรู้ เขาจะหาข้อมูลตรวจสอบให้แน่ใจก่อนเสมอ

เขาเปิด Bilibili ค้นหาดูหลายคลิป จนได้รู้ราคาคร่าวๆ ของนาฬิกาเรือนนี้

ราคาขายปลีกของ Longines Mini Détourage เรือนนี้อยู่ที่ 13,300

ถึงแม้ซีรีส์นี้จะค่อนข้างคลาสสิก แต่ก็ไม่ใช่รุ่นที่ราคาจะทรงตัวได้ดีนัก

เพราะงั้น ถ้าเอามาขายเป็นมือสอง ก็มักจะต้องลดราคากันถึง 30% หรืออาจจะ 40% เลยทีเดียว!

"60% ของ 13,300 ก็... 7,980..."

เจียงเทากดเครื่องคิดเลขในโทรศัพท์ แล้วก็รู้สึกว่าราคานี้รับได้สบายมาก!

ได้เงินมาฟรีๆ ตั้งเกือบ 8,000 หยวน จะเอาอะไรอีก!

ในเมื่อไม่ได้เสียเงินซื้อมา เขาก็เลยไม่คิดมาก

เจียงเทารีบถ่ายรูปนาฬิกาหลายๆ มุมทันที

ล็อกอินเข้าแอป Xianyu แล้วโพสต์ขายในราคา 8,000 หยวน!

พอโพสต์เสร็จ เจียงเทาก็เหลือบดูนาฬิกาในโทรศัพท์ เพิ่งเห็นว่าตีหนึ่งครึ่งแล้ว!

"ให้ตายสิ ดึกป่านนี้แล้ว! นอนๆๆ ต้องนอนแล้ว!"

เขารองน้ำร้อนใส่อ่าง ล้างหน้าล้างตาแบบลวกๆ แล้วกระโดดขึ้นเตียง เปิดผ้าห่มไฟฟ้าเตรียมนอน!

หัวถึงหมอนปุ๊บ ไม่ถึงสิบนาที เขาก็หลับสนิท