บทที่ 1: ค้นพบระบบข่าวกรองรายวัน!

บทที่ 1: ค้นพบระบบข่าวกรองรายวัน!

เคร้ง!!!

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว!

หินรูปร่างประหลาดก้อนหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากฟ้า ฟาดเข้ากับกระจกหน้ารถบรรทุกขนาด 4.2 เมตรอย่างจัง

ก้อนหินพุ่งทะลุกระจกเข้ามา ตกกระแทกแผงคอนโซลหน้ารถที่รกรุงรังจนข้าวของกระจัดกระจาย

"บ้าเอ๊ย..."

ภายในห้องโดยสาร

เจียงเทาที่กำลังนั่งคำนวณดอกเบี้ยเงินกู้จำนวน 80,000 หยวนจากแอปพลิเคชันออนไลน์ ถึงกับสะดุ้งสุดตัวเพราะเสียงกัมปนาทที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน!

เขายังคงตกตะลึง มองดูกระจกหน้ารถที่แตกละเอียดเป็นใยแมงมุม

ก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองก้อนหินขนาดเท่ากำปั้นที่หล่นอยู่บนแผงคอนโซล

เจียงเทารู้สึกมืดแปดด้าน!

ไอ้สารเลวหน้าไหนมันกล้าปาหินใส่รถกูวะ!

เขาผลักประตูรถออกอย่างแรงจนเกิดเสียงดังปัง แล้วก้าวลงจากรถ

เจียงเทากวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างเกรี้ยวกราด พยายามมองหาตัวการ

แต่หลังจากมองจนทั่ว รัศมี 50 เมตรรอบตัวเขากลับไม่มีใครอยู่เลยแม้แต่คนเดียว!

เมื่อหาใครไม่พบ เจียงเทาก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าอันมืดครึ้มของกรุงปักกิ่ง

"หรือว่า... หินก้อนนี้มันจะตกลงมาจากฟ้าจริงๆ?"

"เวรเอ๊ย! คนมันจะซวย กินน้ำเปล่าก็ยังสำลัก!"

ค่าเปลี่ยนกระจกหน้ารถบานหนึ่งอย่างน้อยก็ต้องมีสี่ห้าร้อยหยวน

นั่นหมายความว่าค่าแรงที่หามาได้ทั้งวันหรือสองวันต้องสูญเปล่า!

ในช่วงเวลาที่เจียงเทากำลังช็อตเงินที่สุด โชคชะตากลับเล่นตลก ซ้ำเติมเขาอย่างหนักหน่วง!

วันนี้เป็นวันที่แปดของเดือนตามปฏิทินจันทรคติแล้ว เหลือเวลาอีกแค่ยี่สิบกว่าวันก็จะถึงวันปีใหม่

ยิ่งใกล้เทศกาลตรุษจีน เจียงเทาก็ยิ่งกระวนกระวายใจมากขึ้นทุกวัน

ปีนี้เขากลัววันปีใหม่ยิ่งกว่าหมูที่ถูกขุนเตรียมเชือดเสียอีก

สำหรับคนที่หาเงินได้ การกลับบ้านเกิดในช่วงตรุษจีนคือการเฉลิมฉลอง

แต่สำหรับคนอย่างเขา ที่หาเงินไม่ได้แถมยังมีหนี้สินท่วมหัว

มันเหมือนกับการกลับไปรับการไต่สวนความผิดเสียมากกว่า

แค่วันนี้วันเดียว เจียงเทาก็ได้รับสายทวงหนี้ถึงสี่สายเข้าไปแล้ว

เขายังค้างค่าแรงช่างก่อสร้างอยู่อีกกว่า 20,000 หยวน

มีค่ารีโนเวทบ้านที่ยังไม่ได้จ่ายอีกกว่า 10,000 หยวน

ค่าวัสดุตกแต่งอีกกว่า 20,000 หยวน

แถมค่าติดตั้งระบบพลังงานลมและพื้นทำความร้อนที่บ้าน ก็ปาเข้าไปอีกกว่า 20,000 หยวน!

รวมๆ แล้ว หนี้สินทั้งหมดทะลุ 80,000 หยวนเข้าไปแล้ว!

พอเข้าสู่เดือนสุดท้ายของปี เหล่าเจ้าหนี้ก็เหมือนนัดกันมา เริ่มกดดันทวงเงินกันอย่างหนัก

เป็นหนี้ก็ต้องใช้ มันเป็นเรื่องธรรมดา

จะไปโทษที่พวกเขาทวงถามก็ไม่ได้ ต้องโทษตัวเองที่หาเงินไม่ได้ต่างหาก

"เฮ้อ... ทำไมปีนี้มันถึงได้ลำบากขนาดนี้นะ!"

เจียงเทาจ้องมองกระจกหน้ารถที่แตกละเอียด พลางถอนหายใจออกมาอย่างหมดหนทาง

เดิมที เจียงเทาและสวีลี่ ผู้เป็นภรรยา วางแผนไว้ว่าปีนี้จะตั้งใจทำงานหาเงินมาปลดหนี้ให้หมด

ถึงแม้ว่าการรับจ้างทั่วไปในปักกิ่งจะรายได้ไม่มั่นคงเหมือนการทำงานประจำในโรงงาน

แต่เขาก็ยังพอหาเงินเฉลี่ยเดือนละหมื่นกว่าหยวนได้ในหนึ่งปี

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด การเก็บเงินให้ได้เจ็ดถึงแปดพันหยวนต่อปีด้วยความประหยัดก็ไม่ใช่เรื่องยาก

แต่เรื่องไม่คาดฝันก็มักจะเกิดขึ้นเสมอโดยไม่มีข้อยกเว้น

เมื่อเดือนกรกฎาคมปีนี้ เจียงเทาลื่นล้มตอนออกไปเดินเล่นตอนกลางคืน

คืนนั้นเขาไม่รู้สึกอะไร คิดว่าแค่ข้อเท้าแพลง นอนพักคืนเดียวก็คงหาย

แต่พอตื่นมาในเช้าวันรุ่งขึ้น เขากลับพบว่ามันปวดร้าวทรมานจนลุกจากเตียงไม่ขึ้น

เมื่อไปโรงพยาบาล ถึงได้รู้ว่าเอ็นสะบ้าหัวเข่าฉีกขาดอย่างรุนแรง

เพราะไม่อยากกลายเป็นคนพิการ เขาจึงต้องเข้ารับการผ่าตัดทันที

ในวัยสามสิบปี ซึ่งถือเป็นช่วงวัยฉกรรจ์ แน่นอนว่าเขายอมทุ่มเงินเพื่อรักษาขาของตัวเองเอาไว้

ค่าผ่าตัดครั้งนั้นปาเข้าไปกว่า 20,000 หยวน แม้จะเบิกประกันสังคมแล้ว ก็ยังต้องควักกระเป๋าจ่ายเองอีกกว่า 10,000 หยวน

กระดูกและกล้ามเนื้อต้องใช้เวลาพักฟื้นเป็นร้อยวัน

สำหรับ 'คนรับจ้างอิสระ' อย่างเจียงเทา ที่รับงานเป็นรายวัน นี่ถือเป็นหายนะครั้งใหญ่

ขาดรายได้ไปกว่าร้อยวัน แต่รายจ่ายยังคงเดินหน้าต่อไป ทำให้สถานะการเงินติดลบ!

เขาพักฟื้นอยู่ที่บ้านจนถึงเดือนตุลาคม แม้ขาจะยังไม่หายดีร้อยเปอร์เซ็นต์

เขาก็รีบออกจากบ้านเกิดเพื่อกลับมารับจ้างอีกครั้ง

แต่เพิ่งกลับมาทำงานได้วันแรก งานแรกยังไม่ทันเสร็จ เรื่องซวยก็เกิดขึ้นอีก

รถคู่ใจที่ร่วมรบกันมาห้าปีเกิดพังขึ้นมา เกียร์พังยับเยิน!

เงินก็ยังหาไม่ได้ แถมยังต้องเสียเงินเปลี่ยนชุดเกียร์ไปอีกกว่าเจ็ดพันหยวน

พอถึงเดือนพฤศจิกายน เจียงเสวี่ย ลูกสาวของเขาก็ป่วยเป็นไข้หวัด มีไข้สูง จนกลายเป็นปอดบวม

ต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลเด็กในเมืองถึงครึ่งเดือน ค่าใช้จ่ายบานปลายไปอีกหลายพัน

จนใกล้จะสิ้นปี หลังจากจ่ายค่าประกันชีวิตของคนในครอบครัวไปเมื่อเดือนที่แล้ว เจียงเทาก็เหลือเงินติดตัวไม่ถึง 5,000 หยวน

แล้วเมื่อกี้... ก็มีเสียงดังเป๊าะ หินจากฟ้าตกลงมาฟาดกระจกหน้ารถแตกอีก!

ความซวยวิ่งชนกันเป็นโดมิโน่แบบนี้

แม้แต่คนที่ไม่เชื่อเรื่องงมงายอย่างเจียงเทา ยังอดคิดไม่ได้ว่าอยากจะไปหาพระมาดูดวง เผื่อว่าปีนี้เขาจะไปล่วงเกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ไหนเข้า

เมื่อกลับเข้าไปในรถ สายตาของเจียงเทาก็เหลือบไปเห็นหินขนาดเท่ากำปั้นบนแผงคอนโซลอีกครั้ง

จู่ๆ ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว

หรือว่า... นี่อาจจะเป็นอุกกาบาต?

ถ้ามันเป็นอุกกาบาตจริงๆ การที่เขาเห็นมันตกลงมาต่อหน้าต่อตา ก็ถือว่าเป็น "อุกกาบาตที่มีพยานพบเห็น"!

ราคาของ "อุกกาบาตที่มีพยานพบเห็น" นั้นสูงกว่าอุกกาบาตทั่วไปมาก!

แถมหินก้อนนี้ยังมีขนาดใหญ่อีกต่างหาก!

มันอาจจะขายได้เป็นล้าน หรืออาจจะถึงสิบล้านเลยก็ได้!

ถ้าเป็นแบบนั้น ภัยพิบัติจากฟากฟ้าก็จะกลายเป็นโชคลาภก้อนโต!

เขาสามารถปลดหนี้ทั้งหมดได้ในพริบตา!

ประหยัดเวลาทำงานอาบเหงื่อต่างน้ำไปได้หลายสิบปี!

"อึก!"

ยิ่งเจียงเทาคิด เขาก็ยิ่งตื่นเต้น จนเผลอกลืนน้ำลายเสียงดัง

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้เป็นหลักฐานหลายมุม

หลังจากถ่ายรูปเสร็จ เขาก็อัดวิดีโอไว้อีกหลายคลิป

"บรรพบุรุษคุ้มครองด้วยเถอะ! ขอให้ลูกช้างรวยสักครั้งเถอะ สาธุ!"

เจียงเทายกมือขึ้นพนมไหว้กลางอากาศ ก่อนจะค่อยๆ เอื้อมมือไปหยิบหินรูปร่างประหลาดก้อนนั้นอย่างระมัดระวัง

วินาทีที่ปลายนิ้วของเขาสัมผัสกับก้อนหิน ก็มีเสียงดังจี่ๆ พร้อมกับความรู้สึกชาหนึบแล่นพล่านไปทั่วร่าง!

ในเวลาเดียวกัน ก้อนหินก็หายวับไปในอากาศ

อากาศตรงหน้าเจียงเทากระเพื่อมไหวราวกับผิวน้ำ

หน้าจอเสมือนจริงสีฟ้าสว่างจ้าก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

[คุณต้องการเชื่อมต่อกับระบบข่าวกรองรายวันทันทีหรือไม่?]

เมื่อเห็นข้อความบนหน้าจอ เจียงเทาก็ถึงกับอึ้งกิมกี่!

ระบบเหรอ?

ระบบข่าวกรองรายวันเนี่ยนะ?

ในฐานะที่เป็นนักอ่านตัวยงของเว็บไซต์นิยายออนไลน์ชื่อดัง เจียงเทาย่อมคุ้นเคยกับเรื่องพวกนี้ดีอยู่แล้ว

นี่เขาตาฝาดไปเองหรือเปล่า?

หรือว่าจิตหลอนไปเอง?

ฉันยังไม่ได้กินเห็ดเมาเลยนะโว้ย!

เจียงเทาหลับตาปี๋ แล้วลืมตาขึ้นมาใหม่

หน้าจอสีน้ำเงินเข้มยังคงอยู่ แถมตอนนี้ยังมีตัวเลขเคาท์ดาวน์ปรากฏขึ้นมาด้วย

[คุณต้องการเชื่อมต่อกับระบบข่าวกรองรายวันทันทีหรือไม่? เริ่มนับถอยหลัง: 10, 9, 8...]

"เชื่อม! เชื่อมสิวะ! เชื่อมเดี๋ยวนี้เลย!"

เมื่อเห็นว่า "พี่ระบบ" เริ่มนับถอยหลังโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

เจียงเทาก็ตัดสินใจเลือกเชื่อมต่ออย่างเด็ดขาด!

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องหลอกลวง ภาพลวงตาหรือความจริง ก็ขอเชื่อมต่อไว้ก่อนล่ะวะ!

[กำลังดำเนินการเชื่อมต่อระบบข่าวกรองรายวัน กรุณารอสักครู่...]

[ความคืบหน้า 1%...5%...17%...]

เจียงเทาจ้องมองแถบความคืบหน้าที่กำลังวิ่งไปเรื่อยๆ อย่างกลั้นหายใจ ไม่ยอมละสายตาแม้แต่วินาทีเดียว

เมื่อคิดว่าอีกไม่นาน เขาก็จะกลายเป็นผู้มีพลังวิเศษที่มีระบบคอยช่วยเหลือ...

หัวใจของเขาก็เต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก!

[เชื่อมต่อระบบข่าวกรองรายวันสำเร็จ!]

[ระบบเลเวล 1] : ในระดับนี้ จะปลดล็อกข่าวกรองได้วันละ 1 ข่าว

[ข่าวกรองประจำวันนี้ 01] : วันนี้ บริเวณประตูทิศตะวันตกของตลาดค้าส่งเฟอร์นิเจอร์มือสองหงซิง คุณได้รับข่าวกรองที่เกี่ยวข้อง—

ในถังขยะใบที่ 3 นับจากซ้ายไปขวา ทางฝั่งขวาของประตูทิศตะวันตกของตลาดค้าส่ง

มีฝาขวดชาแดงมะนาวที่สามารถนำไปสแกนรับ iPhone 15 ได้!

"ฝาขวดที่ถูกรางวัล iPhone 15 งั้นเหรอ?"

เมื่อเห็นเนื้อหาข่าวกรองของวันนี้ ดวงตาของเจียงเทาก็เบิกโพลงเป็นประกาย

ไอ้พวกกิจกรรมชิงโชคใต้ฝาเครื่องดื่มเนี่ย มันไม่ใช่เรื่องหลอกลวงหรอกเหรอ?

นอกจากพวกที่เปิดปุ๊บเจอคำว่า 'รับฟรีอีกขวด'

เจียงเทาไม่เคยสนใจพวกฝาขวดที่มีคิวอาร์โค้ดเลยด้วยซ้ำ

เงินแค่ไม่กี่สตางค์จากการสแกน ยังไม่คุ้มค่าเน็ตเลย เสียเวลาเปล่าๆ!

แต่ตอนนี้ ระบบกลับบอกเขาว่ามีฝาขวดชาแดงมะนาวในถังขยะที่สแกนรับ iPhone 15 ได้!

อาหง นี่แกพูดจริงดิ?